Hebreus 10

Sola NT (SOY_SIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Asei kɛcɑ́ɑ́, lisɔnɛ lɛɛ kɛpirɛ n wemɛ kumííri kɛ isé ii lésɛ ii nyísɛ, ɑ́i liricuruu kii nyísɛlɛ̃. Lɛ̃ nnyɑ, ḿpɑ́ likɛ́ íye wɑ, íi yɛ́ fe ikɛ́ ḿpɑ́ píyei inyɔ́ɔnsɛ isɛ iyɛ̃ kɑpi ḿpɑ́ kuŋmɛ̃ kúye mɛsɛ́rɛ n wɑi nɛ tíyɛsɛ pɛpɛɛ lɛ̃ Uléécɑɑ n yɑ́ɑ́si pikɛ́ n nyɑḿ nɛ kɛ́tɔ-pɔ.
1 Ora, visto que a lei é apenas uma sombra dos bens vindouros, não a imagem real das coisas, nunca consegue aperfeiçoar aqueles que se aproximam de Deus com os mesmos sacrifícios que, ano após ano, continuamente, eles oferecem.
2 In pɛɛ lɛ̃, ɑ́i yɛ́ pɛɛ nní n we pin inyɔ́ɔnsɛ iyɛ̃ piwɑi tíyɛɛ? Li yɛ́ pɛɛ nní n welɛ pɛpɛɛ inyɔ́ɔnsɛ iyɛ̃ n wɑi pin mɛcírɛníŋɛ pisɔnɑɑ mɑsí, ɑkópɛ ɑ́ɑ yɛ́ pɛɛ pikɛmúŋɛ́-i pi pɛkɛsi.
2 Se isto fosse possível, será que os sacrifícios não teriam deixado de ser oferecidos? Porque os que prestam culto, tendo sido purificados uma vez por todas, não mais teriam consciência de pecados!
3 Amɑ́ inyɔ́ɔnsɛ iyɛɛ mɛníŋɛ pisoi ɑkópɛ ḿpɑ́ kuŋmɛ̃ kúye pi léisɛntɛ.
3 Entretanto, nesses sacrifícios ocorre recordação de pecados todos os anos,
4 Li we rɛ ɑnɑ́ɑlɑ mɛnyɛ nɛ ɑpoilɑ mɛnyɛ ɑ́mɛ yɛ́ fe mɛkɛ́ ɑkópɛ hɛɛrɛ.
4 porque é impossível que o sangue de touros e de bodes remova pecados.
5 Lɛ̃ nnyɑ kɛ Kirisi uu kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ kɑ uu Uléécɑɑ mɑɑ rɛ:
5 Por isso, ao entrar no mundo, Cristo disse: “Sacrifício e oferta não quiseste, mas preparaste um corpo para mim;
6 — ausente —
6 não te agradaste de holocaustos e ofertas pelo pecado.
7 — ausente —
7 Então eu disse: ‘Eis aqui estou! No rolo do livro está escrito a meu respeito. Estou aqui para fazer, ó Deus, a tua vontade.’”
8 — ausente —
8 Depois de dizer, como acima: “Sacrifícios, ofertas, holocaustos e ofertas pelo pecado não quiseste, nem deles te agradaste” — coisas que se oferecem segundo a lei —,
9 — ausente —
9 num segundo momento acrescentou: “Eis aqui estou para fazer, ó Deus, a tua vontade.” Ele remove o primeiro para estabelecer o segundo.
10 — ausente —
10 Nessa vontade é que temos sido santificados, mediante a oferta do corpo de Jesus Cristo, uma vez por todas.
11 Ḿpɑ́ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ uwɑi úye yɛ̀ɛ̀ ḿpɑ́ kɛweesi kɛ́ye ukɛkɛi kɛ́mɛɛ́ n welɛ un upikɛi wɑi, un mɛsɛ́rɛ inyɔ́ɔnsɛ isɛ iyɛ̃ wɑi, liinyɔ́ɔnsɛ iyɛ̃ íi yɛ kɔ píkɑi fe ikɛ́ ɑkópɛ lesɛ.
11 Ora, todo sacerdote se apresenta, dia após dia, para exercer o serviço sagrado e oferecer muitas vezes os mesmos sacrifícios, que nunca jamais podem remover pecados.
12 Amɑ́ kɛ Kirisi pɔ́ɔ mɛsɛ ŋmɑnɛ inyɔ́ɔnsɛ kɑpi yɛ n wɑ ɑpí nɛ usoi ɑkópɛ sɑ́rɛi n wɑ, uu pɛɛ limɛmɑ́ɑ́ Uléécɑɑ kulukɛ-lukɛ-mɛ̃ kɛ́yukɔɔ́tonɛ-i ḿpɑ́ píyei n tũ.
12 Jesus, porém, tendo oferecido, para sempre, um único sacrifício pelos pecados, assentou-se à direita de Deus,
13 Kei kuu nkpéni nɛni mɛ̃́ Uléécɑɑ ukɛ́ upilɑɑrɔ ukɛnyɑlɛ-i riwulɑsɛ.
13 aguardando, daí em diante, até que os seus inimigos sejam postos por estrado dos seus pés.
14 Inyɔ́ɔnsɛ isɛ kuu mɛcírɛníŋɛ wɑ uú nɛ Uléécɑɑ pikɔ́ pɑnsɛsɛ pisoi pɛɛ ḿpɑ́ píyei-pɔ ɑkópɛ kɛ́mɛɛ n lélɑɑlɛ̃.
14 Porque, com uma única oferta, aperfeiçoou para sempre os que estão sendo santificados.
15 Lɛ̃ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ pɔ́ɔ kɔ tíyɛsɛ ɑri céru. Li we rɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ yɛ pɛɛ́ mɑɑ rɛ:
15 E disto nos dá testemunho também o Espírito Santo. Porque, após ter dito:
16 Upíimɑ yɛ mɑɑ rɛ:
16 “Esta é a aliança que farei com eles, depois daqueles dias, diz o Senhor: Imprimirei as minhas leis no coração deles e as inscreverei sobre a sua mente”,
17 — ausente —
17 acrescenta: “Também dos seus pecados e das suas iniquidades jamais me lembrarei.”
18 Asei kɛcɑ́ɑ́, in tɛ pi kɛlõ pisoi ɑkópɛ sɑ́rɛi, inyɔ́ɔnsɛ kɑpi yɛ n wɑ ɑpí nɛ usoi ɑkópɛ sɑ́rɛi íi kɔ kei piwée kpɑ́lɛ̃.
18 Ora, onde há remissão de pecados, não existe mais necessidade de sacrifício pelo pecado.
19 Lɛ̃ nnyɑ pimɑ́rɛcɔ, tɔ tɑ́lɛnlɛ rɛ Yeesu mɛnyɛ yɛ ncée rɔ́ hɛlɛ tɔkɛ́ yɛ nɛ tirɔ́pɔ́ɔ kɛlõ sɔnɛ riyíkí-i lompɔ.
19 Portanto, meus irmãos, tendo ousadia para entrar no Santuário, pelo sangue de Jesus,
20 Uipiŋɛ yɛɛ kusɑ́ŋɑ́ɑ́ kɑpi kɛnyɔ́ɔnsɛ-i rinkénɛ. Iyɛ̃ kuú nɛ ritiki uú nɛ ncée fɑlɛ mɛɛ yɛ nfɑ́ɑ n hɛ rɔ́ yɛ́u.
20 pelo novo e vivo caminho que ele nos abriu por meio do véu, isto é, pela sua carne,
21 Lɛ̃ nnyɑ, tɔ Uléécɑɑ usinɑ mɑ́lɛ yɛɛ Uléécɑɑ kɛyɔ iwɛ́ɛ́sɛ n tṹ.
21 e tendo um grande sacerdote sobre a casa de Deus,
22 Lɛ̃ nnyɑ, tɔkɛ́ kɛfɑ kɛsɛ nɛ Uléécɑɑ rikɔ ɑri kɔ nfɑtɛnɛ mɛyɑ̃́ m mɑ́ nkɛ́ iníŋí m mɑ́. Simúŋɛ́ kópɛ sɛɛ sirɔ́fɑ kɛ́mɛɛ ń we sikɛ́ n hɛɛrɛlɛ̃ ɑsí lelu, tɔkɛ́ kɔ irɔ́piŋɛ nɛ míni sɔnɛ n wolɛlɛ̃.
22 aproximemo-nos com um coração sincero, em plena certeza de fé, tendo o coração purificado de má consciência e o corpo lavado com água pura.
23 Tɔkɛ́ lɛ̃ kɑrí nɛ n tɑ́lɛ̃ ɑnípɛ kɛtɛ́ rimúlú, irɔ́piŋɛ íi kɑpɛ riyɔɔ. Li we rɛ uyɛɛ rinɔ́ɔ n yekei yɛ ɑsei ute lɛ.
23 Guardemos firme a confissão da esperança, sem vacilar, pois quem fez a promessa é fiel.
24 Ani tíyɛ tɔkɛ́ n lɛ́nɑɑnɛ tɔkɛ́ nɛ ńlɑ nɛ mɛwɑi sɔnɛ piwɑi kɛ́mɛɛ́ n ŋmɔ́ɔ́púsɛnɛlɛ̃ nnyɑ.
24 Cuidemos também de nos animar uns aos outros no amor e na prática de boas obras.
25 Ári kɑpɛ yɛ tɔ́ nɛ pɛ̃ tɔ́ɔ yɛ n cɑ́pinɛ riyɑ́ tɔkɛ́ iyɑɑ n we yɑrɛ kɑi picɔ kɛ́mɛɛ inyɛ́kii m pɑnsɛ mɛcɔ. Amɑ́ tɔkɛ́ yɛ mɛníŋɛ ikɑri n kpɑriisɛnɛ, kɑni nní mɛyíkíyiki n yɛ̃́ tɛ kɛyɑ́ɑ tɔrɔɔ yɛ nyɑhɑimɛlɛ nnyɑ.
25 Não deixemos de nos congregar, como é costume de alguns. Pelo contrário, façamos admoestações, ainda mais agora que vocês veem que o Dia se aproxima.
26 Li we rɛ kɑri nní nsímɛ́sei picére ḿ mɑsí nnyɑ, tɔn kɔ nɛ n we tɔn nɛ mɛrɔ́lɑ kɛ́mɛɛ ɑkópɛ n wɑi, inyɔ́ɔnsɛ íkɑ íi pɛɛ́ we kɑri yɛ́ n wɑ pikɛ́ nɛ ɑkópɛ rɔ́ n sɑ́rɛi.
26 Porque, se continuarmos a pecar de propósito, depois de termos recebido o conhecimento da verdade, já não resta sacrifício pelos pecados.
27 Amɑ́ ńtɛrii kɛ usoi uu yɛ́ pɛɛ́ nɛ n tũ un nɛ Uléécɑɑ kɛtɑhɑi kuú nɛ pisoi n túhɑɑnɛnɛ nɛ nnɑ mɛɛ pipɑkɑrɛcirɛ́ ń torɛnɛ kutoi mɛ̃́.
27 Pelo contrário, resta apenas uma terrível expectativa de juízo e fogo vingador prestes a consumir os adversários.
28 Usoi un Moisi isé rinlɔ́ɔ́, pisoi pitɛ́ nɛ́ɛ pitɑɑni pin m mɑɑ rɛ mɛsei yɛ mɛ, pi yɛ u kpulɛ, ɑ́i pisɛ rɛ pikɛ́ íwɛ u tẽ́.
28 Quem tiver rejeitado a lei de Moisés morre sem misericórdia, pelo depoimento de duas ou três testemunhas.
29 Nɔ yɛ̃ tɛ uyɛɛ Uléécɑɑ Kɛpipi rińtɑkɑ́ri uu fómpɔ yɛ nɛ ɑkpɑnii nyɛ̃ ɑtɔ́ŋɛ́-tɔŋɛ́ sɑ́lɛ rɛ u nkómɛinɛ mɛnyɛ mɛɛ u m pɑnsɛsɛ Uléécɑɑ ukɔ́ wɑisɛ likpɑ́rɑ́kɔɔ́, uu kɔ Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ mɛɛ yɛ Uléécɑɑ nfɑnɑrɛ usoi n nyísɛ lɑ́mɑɑnkɛɛ nnyɑ.
29 Imaginem quanto mais severo deve ser o castigo daquele que pisou o Filho de Deus, profanou o sangue da aliança com o qual foi santificado e insultou o Espírito da graça!
30 Li we rɛ tɔ nyulɛ uyɛɛ ḿ mɑɑ rɛ: Nɛ̃́ kɑí nɛ sɑ́ rɛ kɛ́ yɛ pisoi mɛwɑi pi cɛɛi, nɛ́ɛ yɛ́ɛ́ pisoi ihɛ́ɛ́ pi pɑ. U kɔ mɑɑ rɛ: Nɛ̃́ Upíimɑ, nɛ́ɛ nɛ nnɛ́puri pikɔ́ túhɑɑnɛnɛ.
30 Pois conhecemos aquele que disse: “A mim pertence a vingança; eu retribuirei.” E outra vez: “O Senhor julgará o seu povo.”
31 Ái kukɑhɑ we rɛ usoi ukɛ́ Uléécɑɑ yɛɛ nfɑ́ɑ n te ɑnipɛ-i lóipɔ.
31 Horrível coisa é cair nas mãos do Deus vivo.
32 Amɑ́ ɑni siyɑ́ɑ foí sɛ-i kɛ mɛtɛ́í ɑmɛ nɔ́ rinkpɑ̃́ii léisɛ. Kɑi pikpɑ̃́ii nɔ́ ḿ mɑsí, nɔ pɛɛ likumúŋɛ́ kpɛ-i íwɛ píimɑ kɛ́mɛɛ nɛ pinɑ́ɑ mɛyɑ̃ tiŋmɔ́ɔ́púlɛ:
32 Lembrem-se dos dias passados, quando, depois que foram iluminados, vocês sustentaram grande luta e sofrimentos.
33 Api yɛ pinyinɛ-i ɑlɛ̃́ nɛ risoiwuí kɛ́mɛɛ isɛi nɔ́ n wɑpɑɑsɛ pin kɔ nɔ́ wéékusɛlɛ̃. Ani kɔ pinyinɛ-i pɛpɛɛ íwɛ iyɛ̃ icɔ kɛ́mɛɛ ń we kɛcɑ́ɑ́ kpɑ́ ɑni pi lɛ́ni.
33 Em certos momentos vocês foram transformados em espetáculo, tanto para serem insultados quanto para serem maltratados; em outros vocês se tornaram coparticipantes com aqueles que foram tratados assim.
34 Asei kɛcɑ́ɑ́, nɔ yɛ pɛɛ pikpɑniikɔ́ íwɛ ténlɛ, ɑni yɛ kɔ nɛ mpɔ́ɔnɑrɛ ŋmurɛi rɛ pisoi pikɛ́ nɔ́linɛ́kɔ́ nɔ́ yɔsí, nɔn nyu rɛ nɔ mɛmɑ́ píimɑ mɑ́lɛ mɛɛ lɛ̃ n fe mɛn kɔ ḿpɑ́ píyei we.
34 Porque vocês não apenas se compadeceram dos encarcerados, mas também aceitaram com alegria a espoliação dos seus bens, porque sabiam que tinham um patrimônio superior e durável.
35 Lɛ̃ nnyɑ, ɑ́ni kɑpɛ lɛ̃ kɑní nɛ n tɑ́lɛ̃ fóm. Ihɛ́ɛ́ píimɑ inyinɛ yɛ likɛmɛɛ́ welɛ.
35 Portanto, não percam a confiança de vocês, porque ela tem grande recompensa.
36 Asei kɛcɑ́ɑ́, li nɔ́ pisɛlɛ rɛ nɔkɛ́ nŋmɔ́ɔ́pú m mɑ́, nɔn Uléécɑɑ mɛlɑ piwɑi m mɑsí, nɔkɛ́ pɛɛ́ nɛ lɛ̃ kɑni m mɛ̃́ n yɛ̃́.
36 Vocês precisam perseverar, para que, havendo feito a vontade de Deus, alcancem a promessa.
37 Nléécɑɑsimɛ́ ɑtɛlɛ́ yɛ mɑɑ rɛ:
37 “Porque, ainda dentro de pouco tempo, aquele que vem virá e não irá demorar;
38 — ausente —
38 mas o meu justo viverá pela fé; e, se retroceder, dele a minha alma não se agradará.”
39 — ausente —
39 Nós, porém, não somos dos que retrocedem para a perdição, mas somos da fé, para a preservação da alma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.