Hebreus 10
Sola NT (SOY_SIM) vs ARIB
1 Asei kɛcɑ́ɑ́, lisɔnɛ lɛɛ kɛpirɛ n wemɛ kumííri kɛ isé ii lésɛ ii nyísɛ, ɑ́i liricuruu kii nyísɛlɛ̃. Lɛ̃ nnyɑ, ḿpɑ́ likɛ́ íye wɑ, íi yɛ́ fe ikɛ́ ḿpɑ́ píyei inyɔ́ɔnsɛ isɛ iyɛ̃ kɑpi ḿpɑ́ kuŋmɛ̃ kúye mɛsɛ́rɛ n wɑi nɛ tíyɛsɛ pɛpɛɛ lɛ̃ Uléécɑɑ n yɑ́ɑ́si pikɛ́ n nyɑḿ nɛ kɛ́tɔ-pɔ.
1 Porque a lei, tendo a sombra dos bens futuros, e não a imagem exata das coisas, não pode nunca, pelos mesmos sacrifícios que continuamente se oferecem de ano em ano, aperfeiçoar os que se chegam a Deus.
2 In pɛɛ lɛ̃, ɑ́i yɛ́ pɛɛ nní n we pin inyɔ́ɔnsɛ iyɛ̃ piwɑi tíyɛɛ? Li yɛ́ pɛɛ nní n welɛ pɛpɛɛ inyɔ́ɔnsɛ iyɛ̃ n wɑi pin mɛcírɛníŋɛ pisɔnɑɑ mɑsí, ɑkópɛ ɑ́ɑ yɛ́ pɛɛ pikɛmúŋɛ́-i pi pɛkɛsi.
2 Doutra maneira, não teriam deixado de ser oferecidos? pois tendo sido uma vez purificados os que prestavam o culto, nunca mais teriam consciência de pecado.
3 Amɑ́ inyɔ́ɔnsɛ iyɛɛ mɛníŋɛ pisoi ɑkópɛ ḿpɑ́ kuŋmɛ̃ kúye pi léisɛntɛ.
3 Mas nesses sacrifícios cada ano se faz recordação dos pecados,
4 Li we rɛ ɑnɑ́ɑlɑ mɛnyɛ nɛ ɑpoilɑ mɛnyɛ ɑ́mɛ yɛ́ fe mɛkɛ́ ɑkópɛ hɛɛrɛ.
4 porque é impossível que o sangue de touros e de bodes tire pecados.
5 Lɛ̃ nnyɑ kɛ Kirisi uu kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ kɑ uu Uléécɑɑ mɑɑ rɛ:
5 Pelo que, entrando no mundo, diz: Sacrifício e oferta não quiseste, mas um corpo me preparaste;
6 — ausente —
6 não te deleitaste em holocaustos e oblações pelo pecado.
7 — ausente —
7 Então eu disse: Eis-me aqui {no rol do livro está escrito de mim} para fazer, ó Deus, a tua vontade.
8 — ausente —
8 Tendo dito acima: Sacrifício e ofertas e holocaustos e oblações pelo pecado não quiseste, nem neles te deleitaste {os quais se oferecem segundo a lei};
9 — ausente —
9 agora disse: Eis-me aqui para fazer a tua vontade. Ele tira o primeiro, para estabelecer o segundo.
10 — ausente —
10 É nessa vontade dele que temos sido santificados pela oferta do corpo de Jesus Cristo, feita uma vez para sempre.
11 Ḿpɑ́ Uléécɑɑ inyɔ́ɔnsɛ uwɑi úye yɛ̀ɛ̀ ḿpɑ́ kɛweesi kɛ́ye ukɛkɛi kɛ́mɛɛ́ n welɛ un upikɛi wɑi, un mɛsɛ́rɛ inyɔ́ɔnsɛ isɛ iyɛ̃ wɑi, liinyɔ́ɔnsɛ iyɛ̃ íi yɛ kɔ píkɑi fe ikɛ́ ɑkópɛ lesɛ.
11 Ora, todo sacerdote se apresenta dia após dia, ministrando e oferecendo muitas vezes os mesmos sacrifícios, que nunca podem tirar pecados;
12 Amɑ́ kɛ Kirisi pɔ́ɔ mɛsɛ ŋmɑnɛ inyɔ́ɔnsɛ kɑpi yɛ n wɑ ɑpí nɛ usoi ɑkópɛ sɑ́rɛi n wɑ, uu pɛɛ limɛmɑ́ɑ́ Uléécɑɑ kulukɛ-lukɛ-mɛ̃ kɛ́yukɔɔ́tonɛ-i ḿpɑ́ píyei n tũ.
12 mas este, havendo oferecido um único sacrifício pelos pecados, assentou-se para sempre à direita de Deus,
13 Kei kuu nkpéni nɛni mɛ̃́ Uléécɑɑ ukɛ́ upilɑɑrɔ ukɛnyɑlɛ-i riwulɑsɛ.
13 daí por diante esperando, até que os seus inimigos sejam postos por escabelo de seus pés.
14 Inyɔ́ɔnsɛ isɛ kuu mɛcírɛníŋɛ wɑ uú nɛ Uléécɑɑ pikɔ́ pɑnsɛsɛ pisoi pɛɛ ḿpɑ́ píyei-pɔ ɑkópɛ kɛ́mɛɛ n lélɑɑlɛ̃.
14 Pois com uma só oferta tem aperfeiçoado para sempre os que estão sendo santificados.
15 Lɛ̃ kɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ pɔ́ɔ kɔ tíyɛsɛ ɑri céru. Li we rɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ yɛ pɛɛ́ mɑɑ rɛ:
15 E o Espírito Santo também no-lo testifica, porque depois de haver dito:
16 Upíimɑ yɛ mɑɑ rɛ:
16 Este é o pacto que farei com eles depois daqueles dias, diz o Senhor: Porei as minhas leis em seus corações, e as escreverei em seu entendimento; acrescenta:
17 — ausente —
17 E não me lembrarei mais de seus pecados e de suas iniqüidades.
18 Asei kɛcɑ́ɑ́, in tɛ pi kɛlõ pisoi ɑkópɛ sɑ́rɛi, inyɔ́ɔnsɛ kɑpi yɛ n wɑ ɑpí nɛ usoi ɑkópɛ sɑ́rɛi íi kɔ kei piwée kpɑ́lɛ̃.
18 Ora, onde há remissão destes, não há mais oferta pelo pecado.
19 Lɛ̃ nnyɑ pimɑ́rɛcɔ, tɔ tɑ́lɛnlɛ rɛ Yeesu mɛnyɛ yɛ ncée rɔ́ hɛlɛ tɔkɛ́ yɛ nɛ tirɔ́pɔ́ɔ kɛlõ sɔnɛ riyíkí-i lompɔ.
19 Tendo pois, irmãos, ousadia para entrarmos no santíssimo lugar, pelo sangue de Jesus,
20 Uipiŋɛ yɛɛ kusɑ́ŋɑ́ɑ́ kɑpi kɛnyɔ́ɔnsɛ-i rinkénɛ. Iyɛ̃ kuú nɛ ritiki uú nɛ ncée fɑlɛ mɛɛ yɛ nfɑ́ɑ n hɛ rɔ́ yɛ́u.
20 pelo caminho que ele nos inaugurou, caminho novo e vivo, através do véu, isto é, da sua carne,
21 Lɛ̃ nnyɑ, tɔ Uléécɑɑ usinɑ mɑ́lɛ yɛɛ Uléécɑɑ kɛyɔ iwɛ́ɛ́sɛ n tṹ.
21 e tendo um grande sacerdote sobre a casa de Deus,
22 Lɛ̃ nnyɑ, tɔkɛ́ kɛfɑ kɛsɛ nɛ Uléécɑɑ rikɔ ɑri kɔ nfɑtɛnɛ mɛyɑ̃́ m mɑ́ nkɛ́ iníŋí m mɑ́. Simúŋɛ́ kópɛ sɛɛ sirɔ́fɑ kɛ́mɛɛ ń we sikɛ́ n hɛɛrɛlɛ̃ ɑsí lelu, tɔkɛ́ kɔ irɔ́piŋɛ nɛ míni sɔnɛ n wolɛlɛ̃.
22 cheguemo-nos com verdadeiro coração, em inteira certeza de fé; tendo o coração purificado da má consciência, e o corpo lavado com água limpa,
23 Tɔkɛ́ lɛ̃ kɑrí nɛ n tɑ́lɛ̃ ɑnípɛ kɛtɛ́ rimúlú, irɔ́piŋɛ íi kɑpɛ riyɔɔ. Li we rɛ uyɛɛ rinɔ́ɔ n yekei yɛ ɑsei ute lɛ.
23 retenhamos inabalável a confissão da nossa esperança, porque fiel é aquele que fez a promessa;
24 Ani tíyɛ tɔkɛ́ n lɛ́nɑɑnɛ tɔkɛ́ nɛ ńlɑ nɛ mɛwɑi sɔnɛ piwɑi kɛ́mɛɛ́ n ŋmɔ́ɔ́púsɛnɛlɛ̃ nnyɑ.
24 e consideremo-nos uns aos outros, para nos estimularmos ao amor e às boas obras,
25 Ári kɑpɛ yɛ tɔ́ nɛ pɛ̃ tɔ́ɔ yɛ n cɑ́pinɛ riyɑ́ tɔkɛ́ iyɑɑ n we yɑrɛ kɑi picɔ kɛ́mɛɛ inyɛ́kii m pɑnsɛ mɛcɔ. Amɑ́ tɔkɛ́ yɛ mɛníŋɛ ikɑri n kpɑriisɛnɛ, kɑni nní mɛyíkíyiki n yɛ̃́ tɛ kɛyɑ́ɑ tɔrɔɔ yɛ nyɑhɑimɛlɛ nnyɑ.
25 não abandonando a nossa congregação, como é costume de alguns, antes admoestando-nos uns aos outros; e tanto mais, quanto vedes que se vai aproximando aquele dia.
26 Li we rɛ kɑri nní nsímɛ́sei picére ḿ mɑsí nnyɑ, tɔn kɔ nɛ n we tɔn nɛ mɛrɔ́lɑ kɛ́mɛɛ ɑkópɛ n wɑi, inyɔ́ɔnsɛ íkɑ íi pɛɛ́ we kɑri yɛ́ n wɑ pikɛ́ nɛ ɑkópɛ rɔ́ n sɑ́rɛi.
26 Porque se voluntariamente continuarmos no pecado, depois de termos recebido o pleno conhecimento da verdade, já não resta mais sacrifício pelos pecados,
27 Amɑ́ ńtɛrii kɛ usoi uu yɛ́ pɛɛ́ nɛ n tũ un nɛ Uléécɑɑ kɛtɑhɑi kuú nɛ pisoi n túhɑɑnɛnɛ nɛ nnɑ mɛɛ pipɑkɑrɛcirɛ́ ń torɛnɛ kutoi mɛ̃́.
27 mas uma expectação terrível de juízo, e um ardor de fogo que há de devorar os adversários.
28 Usoi un Moisi isé rinlɔ́ɔ́, pisoi pitɛ́ nɛ́ɛ pitɑɑni pin m mɑɑ rɛ mɛsei yɛ mɛ, pi yɛ u kpulɛ, ɑ́i pisɛ rɛ pikɛ́ íwɛ u tẽ́.
28 Havendo alguém rejeitado a lei de Moisés, morre sem misericórdia, pela palavra de duas ou três testemunhas;
29 Nɔ yɛ̃ tɛ uyɛɛ Uléécɑɑ Kɛpipi rińtɑkɑ́ri uu fómpɔ yɛ nɛ ɑkpɑnii nyɛ̃ ɑtɔ́ŋɛ́-tɔŋɛ́ sɑ́lɛ rɛ u nkómɛinɛ mɛnyɛ mɛɛ u m pɑnsɛsɛ Uléécɑɑ ukɔ́ wɑisɛ likpɑ́rɑ́kɔɔ́, uu kɔ Uléécɑɑ Nfɑɑsɔnɛ mɛɛ yɛ Uléécɑɑ nfɑnɑrɛ usoi n nyísɛ lɑ́mɑɑnkɛɛ nnyɑ.
29 de quanto maior castigo cuidais vós será julgado merecedor aquele que pisar o Filho de Deus, e tiver por profano o sangue do pacto, com que foi santificado, e ultrajar ao Espírito da graça?
30 Li we rɛ tɔ nyulɛ uyɛɛ ḿ mɑɑ rɛ: Nɛ̃́ kɑí nɛ sɑ́ rɛ kɛ́ yɛ pisoi mɛwɑi pi cɛɛi, nɛ́ɛ yɛ́ɛ́ pisoi ihɛ́ɛ́ pi pɑ. U kɔ mɑɑ rɛ: Nɛ̃́ Upíimɑ, nɛ́ɛ nɛ nnɛ́puri pikɔ́ túhɑɑnɛnɛ.
30 Pois conhecemos aquele que disse: Minha é a vingança, eu retribuirei. E outra vez: O Senhor julgará o seu povo.
31 Ái kukɑhɑ we rɛ usoi ukɛ́ Uléécɑɑ yɛɛ nfɑ́ɑ n te ɑnipɛ-i lóipɔ.
31 Horrenda coisa é cair nas mãos do Deus vivo.
32 Amɑ́ ɑni siyɑ́ɑ foí sɛ-i kɛ mɛtɛ́í ɑmɛ nɔ́ rinkpɑ̃́ii léisɛ. Kɑi pikpɑ̃́ii nɔ́ ḿ mɑsí, nɔ pɛɛ likumúŋɛ́ kpɛ-i íwɛ píimɑ kɛ́mɛɛ nɛ pinɑ́ɑ mɛyɑ̃ tiŋmɔ́ɔ́púlɛ:
32 Lembrai-vos, porém, dos dias passados, em que, depois de serdes iluminados, suportastes grande combate de aflições;
33 Api yɛ pinyinɛ-i ɑlɛ̃́ nɛ risoiwuí kɛ́mɛɛ isɛi nɔ́ n wɑpɑɑsɛ pin kɔ nɔ́ wéékusɛlɛ̃. Ani kɔ pinyinɛ-i pɛpɛɛ íwɛ iyɛ̃ icɔ kɛ́mɛɛ ń we kɛcɑ́ɑ́ kpɑ́ ɑni pi lɛ́ni.
33 pois por um lado fostes feitos espetáculo tanto por vitupérios como por tribulações, e por outro vos tornastes companheiros dos que assim foram tratados.
34 Asei kɛcɑ́ɑ́, nɔ yɛ pɛɛ pikpɑniikɔ́ íwɛ ténlɛ, ɑni yɛ kɔ nɛ mpɔ́ɔnɑrɛ ŋmurɛi rɛ pisoi pikɛ́ nɔ́linɛ́kɔ́ nɔ́ yɔsí, nɔn nyu rɛ nɔ mɛmɑ́ píimɑ mɑ́lɛ mɛɛ lɛ̃ n fe mɛn kɔ ḿpɑ́ píyei we.
34 Pois não só vos compadecestes dos que estavam nas prisões, mas também com gozo aceitastes a espoliação dos vossos bens, sabendo que vós tendes uma possessão melhor e permanente.
35 Lɛ̃ nnyɑ, ɑ́ni kɑpɛ lɛ̃ kɑní nɛ n tɑ́lɛ̃ fóm. Ihɛ́ɛ́ píimɑ inyinɛ yɛ likɛmɛɛ́ welɛ.
35 Não lanceis fora, pois, a vossa confiança, que tem uma grande recompensa.
36 Asei kɛcɑ́ɑ́, li nɔ́ pisɛlɛ rɛ nɔkɛ́ nŋmɔ́ɔ́pú m mɑ́, nɔn Uléécɑɑ mɛlɑ piwɑi m mɑsí, nɔkɛ́ pɛɛ́ nɛ lɛ̃ kɑni m mɛ̃́ n yɛ̃́.
36 Porque necessitais de perseverança, para que, depois de haverdes feito a vontade de Deus, alcanceis a promessa.
37 Nléécɑɑsimɛ́ ɑtɛlɛ́ yɛ mɑɑ rɛ:
37 Pois ainda em bem pouco tempo aquele que há de vir virá, e não tardará.
38 — ausente —
38 Mas o meu justo viverá da fé; e se ele recuar, a minha alma não tem prazer nele.
39 — ausente —
39 Nós, porém, não somos daqueles que recuam para a perdição, mas daqueles que crêem para a conservação da alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.