Atos 24

Sola NT (SOY_SIM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ai wɑi siyɑ́ɑ sinupũ, Uléécɑɑ usinɑ Anɑniyɑsi nɛ kuyu piwɛ́ɛ́sɛ pinyinɛ nɛ usímɛ́yɔɔ́ unyinɛ kɑpi yɛ n sée rɛ Tɛrituluusi ɑpi Sesɑree-i hɑpɔ. Api uyɔ́ɔpi píimɑ Felikisi-i sĩ́ tɛ pikɛ́ hɑ Pɔɔli kɛtɑhɑi sée.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 Uyɔ́ɔpi uu Pɔɔli séipɔ, Tɛrituluusi uu yisi uu picɛ́ u kɑ́pɑ́ɑ́, uu uyɔ́ɔpi mɑɑ rɛ: Urɔ́sɑ́ɑ, uyɔ́ɔpi píimɑ! Pɔ́ɔ tíyɛsɛ kɑri nkíŋniŋɛ-i we hɑ́i ɑ́i nɛni-mɛ. Kɛtẽ kɑɑ ńsɔnɛ m múílɛ̃ nnyɑ kɛ nconsɛ mɛyɑ̃ nn kɛrɔ́tẽ nkɛ́ kɛcɑ́ɑ́ wɑ rɛ likɛ́ nɛ kɛ sɔnɛsi.
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 Tɔ pɑkɑrɛ! Nɛ pipɔ́kɛi nɛ lɛ̃ kɑɑ mɛsɛ́rɛ nɛ ḿpɑ́ yei rɔ́ n wɑi.
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 Ám lɑ kɛ́ kɔ picɔ́ŋ pɔ́ rikpɑ́. Amɑ́ nɛ rikɔ́ŋ pɔ́ wúkulɛ rɛ ɑ kɔ nɛ kɛfɑ rɔ́ fénnɛ, ɑɑ nkɑ́ripi kutu rɔ́ cɔ.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 Tɔ yɛ̃ tɛ utisi nkó yɛ likpɑ́ɑ́ree linyinɛ lɛ. Uyɛɛ Nɑsɑrɛti pikɔ́ mɛkóólɛ icɑ́pinɛ uyukɔɔ́. Kɛtẽ nnɛ́í Pisuifi kɛcɔpɛ kuu ńcɔkɔi tɑnɑɑlɛ̃.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 Ticuruu u pɛɛ nɑ́ɑ́silɛ ukɛ́ Uléécɑɑ kɛyɔ mɛ́kpɛrinkpɛ wɑisɛ, kɑri pɛɛ́ nɛ u tĩ. [Tɔ pɛɛ́ lɑlɛ tɔkɛ́ nɛ u túhɑɑnɛ yɑrɛ kɛ irɔ́sé ii m pisɛ.
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 Amɑ́ usɔ́ɔ́cɑ wɛ́ɛ́sɛ Lisiyɑɑsi uú weri uú nɛ ńnɑŋɛ ɑrɔ́nípɛ-i u yɔ́su.
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 Uu pɛɛ Pɔɔli piteecɔ pɛ̃ mɑɑ rɛ pikɛ́ nɛ nsímɛ́ pɔ́ lɛɛmɛ.] Pɔn tipɔ́cúruu Pɔɔli m písɛisɛ, pɔ́ yɛ̃́ tɛ mmɛ̃ kɑrí nɛ u n cɛ́si yɛ ɑsei lɛ.
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 Pisuifi tɔrɔɔ ɑpi yisi ɑpi Tɛrituluusi kɛcɑ́ɑ́ kpɑ́ ɑpi rɛ mɛsei, lɛ̃ kɑi li.
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Kei kɛ uyɔ́ɔpi píimɑ Felikisi uu pɛɛ́ nɛ kunípɛ Pɔɔli rinɔ́ɔ hɛ rɛ ukɛ́ unkɔ́ símisi. Pɔɔli uu rɛ: Urɔ́sɑ́ɑ uyɔ́ɔpi, nɛ nyulɛ rɛ hɑ́i ɑ́i nɛni-mɛ kɑɑ kɛrɔ́tẽ nkɛ́ kɛcɑ́ɑ́ itúhɑɑnɛ le. Lɛ̃ nnyɑ kɑḿ nɛ kɛfɑ kɛsɛ kɛpɔ́yu-i rinɛ́yu hɛɛrɛnɛ.
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 Pɔ́ fe ɑɑ ripɔ́cúruu pisɛ ɑɑ kóm tɛ kɑḿ nɛ Yerusɑlɛm-i ń kɑ, siyɑ́ɑ kɛfi nɛ sitɛ́ yɛ nsí. Uléécɑɑ kɑm piyɑ́hɑɑ kɑ.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 Úkɑ úu kɛyɑ́ɑ kɛnyinɛ nɛ́ lɛɛpɔ, tɔ́ nɛ unyinɛ tɔn Uléécɑɑ kɛyɔ-i nɛ́ɛ kuyómɛyɑ́hɑɑlee-i nɛ́ɛ kuyu-i we tɔn yɔ́i nɛ́ɛ tɔn pisoi kupɑkɑrɛcirɛ́ tɑ́lɑɑnkɛɛ.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 Pisoi mpí ɑ́pi yɛ́ ńkɑ yɛ̃ pikɛ́ rɛ mmɛ̃ kɑpí nɛ nkpéni nté nɛ́ cɛ́si.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Amɑ́ nɛ́ kɛpɔ́yu-i ɑsei símisi rɛ nɛ ncée fɑlɛ mmɛ̃ kɑpi nní n kpíilɛ̃ tɛ mɛkóólɛ icɑ́pinɛ ukɔ́ lɛ. Amɑ́ pirɔ́sɑ́ɑ Uleecɑɑ kɑm pɛɛ yɑ́ɑ́si nɛn kɔ lɛ̃ nnɛ́í lɛɛ isé nɛ ɑntepuyɛ ɑtɛlɛ́ kɛ́mɛɛ n wɔ́lɑɑlɛ̃ nɛ kɛfɑ tɛnɛlɛ̃.
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Lɛ̃ kɑm n tɑ́lɛ̃ kɛ pɛ̃ ticuruu pɔ́ɔ kɔ tɑ́lɛ̃ tɛ Uléécɑɑ yɛ pisoi sɔnɛ nɛ pikópɛ pɛɛ n kpí nkpɔ kɛ́mɛɛ yukusɛ.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 Lɛ̃ nnyɑ kɑm mɛsɛ́rɛ ŋmɔ́ɔ́púlɛ̃ tɛ kɛ́ Uléécɑɑ n tikilɛ̃ nɛ kɛfɑ kɛsɛ.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 Kɑḿ nɛ nté n yisi, li iŋmɛ̃ kulúi wɑlɛ. Nɛ nɛni pɛɛmɛ rɛ kɛ́ nnɛ́puri pikɔ́ linyinɛ hɛ, kɛ́ kɔ nyɔ́ɔnsɛ kɛ́ nɛ Uléécɑɑ yɑ́ɑ́si.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Lɛ̃ kɑḿ pɛɛ́ nɛ Uléécɑɑ kɛyɔ-i kpɑrɑ́lɛ̃ kɑpí nɛ nɛ́ lɛɛpɔ, nɛn ɑkópɛ pihɛɛrɛ inyɛkii piwɑi mɑ́ɑmɛ. Tisoiwuí ríkɑ ɑ́ri pɛɛ kɛnɛ́kúrí cɑ́pinɛlɛ̃. Ám kɔ pɛɛ ńcɔkɔi ńkɑ wɑi.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 Pisuifi pinyinɛ pɛɛ Asii kɛtẽ-pɔ leemɛ ɑpi kei nɛ́ lɛɛri. In pɛpɛɛ pɛɛ nnyinɛ mɑ́ pikɛ́ nɛ nɛ́ cɛ́si, pɛ̃ kɑi pɛɛ́ nɛ sɑ́ rɛ pikɛ́ kɛpɔ́mɛɛ kɑm.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 Nɛ́ɛ pɛpɛɛ nté nní ń we pikɛ́ símisi nkɛ̃́ tɛ kɑri kɛtúhɑɑnɛ píimɑ-i pitúhɑɑnɛ ń hɑ, nkópɛ ń-ye kɑpi kɛnɛ́cɑ́ɑ́ yɛ̃́?
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 Nɛ́ɛ nnɛ́kópɛ kɑm nɛni n wɑ mɛɛ lɛ̃ kɑm kɛtúhɑɑnɛ kɛcɔpɛ rin-yóó rɛ: Kɑm n ŋmurɛi rɛ pikpɔkpɔ yɛ̀ɛ̀ nkpɔ kɛ́mɛɛ yisilɛ nnyɑ kɑpi nkpéni nɛ nɔ́kɛnɛ́yu-i nɛ́ túhɑɑnɛ.
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 Felikisi yɛ pɛɛ Kirisi ncee kɛcɑ́ɑ́ nyulɛ. Uu nsímɛ́ piké nɛ yɑ́ uu pitúhɑɑnɛ kɛyɑ́ɑ tɛ́ŋ́sɛ, uu pɛpɛɛ Pɔɔli kɛtɑhɑi n sée mɑɑ rɛ: Usɔ́ɔ́cɑ wɛ́ɛ́sɛ Lisiyɑɑsi un píyei n kɑ, nɛ́ pɛɛ nɔ́nnɛ́símɛ́ ripérésɛ ńsɔnɛ.
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 Uu pɛɛ usɔ́ɔ́cɑ kpéẽ tinɔ́ɔ hɛ rɛ ukɛ́ Pɔɔli kukpɑniilee-i wɑ ukɛ́ ukɛcɑ́ɑ́ m pɑílɛ̃, ɑmɑ́ ukɛ́ nɛ kɛ́yu u m purú, úu kɑpɛ yɛ yɛ̀ rɛ upikɔ́ ɑ́pi kɑpɛ u lɛ̃́.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 Pɔɔli uu kei lɛ̃ n we ɑí nɛ siyɑ́ɑ sinyinɛ kɔ́ɔ́nú. Uyɔ́ɔpi píimɑ Felikisi nɛ unɔ́si Turisii ɑpí hɑpɔ. Unɔ́si uyɛɛ Usuifi lɛ. Uyɔ́ɔpi Felikisi uu tum ɑpi Pɔɔli u séipɔ, uu u pisɛ rɛ ukɛ́ u símisi, yo kɑpi yɛ rɛ usoi yɛ Kirisi Yeesu nɛ kɛfɑ tɛnɛ?
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 Kɛ Pɔɔli uu ɑsei pitiki nɛ lɛ̃ kɛ usoi uu yɛ́ umɛcirɛ rimmúlú nɛ lɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu pisoi n túhɑɑnɛnɛ nsímɛ́ ń lõ, ɑi Felikisi cɔ́ŋ. Kei kuu pɛɛ Pɔɔli mɑɑ rɛ: Pɔ́ fe ɑɑ nkpéni lɛ̃ tɔ́mpɔ. Nɛn píyei kɛ́yu n yɛ̃, nɛ́ kɔ pɔ́ sée.
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 U pɛɛ́ lɛ̃ tɑ́lɛ̃ tɛ Pɔɔli ukɛ́ siwóó u hɛ. Lɛ̃ nnyɑ kuu mɛsɛ́rɛ u séleipɔ pin yɔ́i.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 Ai lɛ̃ n we iŋmɛ̃ itɛ́ ií nɛ tɔ́mpɔ. Pɔrisuusi Fɛsituusi uu Felikisi ripɔhɔ iyɔ́ɔpi tonɛ. Felikisi uu Pisuifi mpɔɔnɑrɛ n lɑ, uu lɛ̃ nnyɑ Pɔɔli kukpɑniilee-i n yɑ́lɛ̃.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.