Atos 18
Sola NT (SOY_SIM) vs ARA
1 Pɔɔli uu limɛmɑ́ɑ́ Atɛɛni-i yisi uu Korɛnti sĩ.
1 Depois disto, deixando Paulo Atenas, partiu para Corinto.
2 Kei kuu Usuifi unyinɛ kɑpi yɛ n sée rɛ Akilɑsi nɛ risɑ́nɛ. Pɔnti kɛteni-i kɑpi u mɑri. Itɑlii kɛtẽ kuú pɛɛ lɛ̃ leeri nɛ uunɔsi Pirisili rɛ uyɔ́ɔpi wɛ́ɛ́sɛ Kulooti yɛ rinɔ́ɔ hɛ rɛ Pisuifi nnɛ́í pikɛ́ Rɔm kɛteni-i le nnyɑ. Pɔɔli uu yisi uu pi lɛɛpɔ.
2 Lá, encontrou certo judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, em vista de ter Cláudio decretado que todos os judeus se retirassem de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Pi pɛɛ kɛsẽ́ pikónɛfukɛi lɛ. Kɑpi nní pikɛi pisɛ n wɑi nnyɑ, uu pikɛmɛɛ́ tonɛ ɑpi pɛɛ kɛsẽ́ n kɛisi.
3 E, posto que eram do mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava, pois a profissão deles era fazer tendas.
4 Ḿpɑ́ kɛwéntɛyɑɑ kɛtúŋɛ́ kɛ́ye kɛ Pɔɔli uu yɛ Pisuifi kuyomɛyɑ́hɑɑlee-i nɛ Pisuifi nɛ Pikirɛki n tũ, un nɑ́ɑ́si pikɛ́ kṍ pikɛ́ unkɔ́ ŋmurɛi.
4 E todos os sábados discorria na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Kɛ Silɑsi nɛ Timotee ɑpi Mɑsetuwɑɑni kɛtẽ-pɔ n yisimɛ ɑpi Korɛnti-i Pɔɔli lɛɛri kuu pɛɛ mɛyíkíyiki Nsímɛ́ Kɛcirɛ piyóó nɛ kutu ricɔ, un Pisuifi nyísɛlɛ̃ tɛ Yeesu yɛɛ usoi uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu n wɛ́ɛ.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que o Cristo é Jesus.
6 Kɛ Pisuifi ɑpí nɛ u n kɛ́ŋɛnɛ pin kɔ u lɑ́misi nnyɑ, uu uilũ kuu n tɑnɑɑlɛ̃ nkoŋo pikuwɛ́ɛ́-mɛ̃ péipɔ uu pi mɑɑ rɛ nɔ̃́ kɑí nɛ tɛnɛnɛ. Nɔn m pɔ, nɔ́ɔ nɔ́mɛnɛ́círɛ fóm, ɑ́i nɛ́ɛ linyinɛ wɑ. Mpuri sɑnɛ pikɔ́-mɛ̃ kɑm nkpéni nní lɛ̃ tɔ́su.
6 Opondo-se eles e blasfemando, sacudiu Paulo as vestes e disse-lhes: Sobre a vossa cabeça, o vosso sangue! Eu dele estou limpo e, desde agora, vou para os gentios.
7 Kuu pikɛkúrí kei n yisi, uú nɛ utisi unyinɛ kɑpi yɛ n sée rɛ Tituusi Yusituusi kɛyɔ n tɔ́su. Tituusi yɛ Uléécɑɑ pɑkɑrɛlɛnlɛ, ukɛyɔ kɛn kɔ Pisuifi kuyomɛyɑ́hɑɑlee kɛkúrí we.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa era contígua à sinagoga.
8 Kirisipuusi yɛ pɛɛ kuyómɛyɑ́hɑɑlee uwɛ́ɛ́sɛ lɛ. U nɛ ukɛyɔ pikɔ́ nnɛ́í ɑpi Upíimɑ nɛ kɛfɑ tɛnɛ. Korɛnti pikɔ́ mɛyɑ̃ pɛɛ Pɔɔli nsímɛ́ n kṍ pɔ́ɔ kɔ Upíimɑ nɛ kɛfɑ tɛnɛ. Pɔɔli uu míni pi wolɛ.
8 Mas Crispo, o principal da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Pɔɔli uu kɛsinɛ kɛnyinɛ kɛlɑ́rɛ́-i yɛ́nu Upíimɑ un nɛ u símisi rɛ: Iwɑmɛ íi kɑpɛ pɔ́ wɑ. A nsímɛ́ nɛ riŋmɔ́ɔ́pú. Kɑpɛ risɛ́ɛ́!
9 Teve Paulo durante a noite uma visão em que o Senhor lhe disse: Não temas; pelo contrário, fala e não te cales;
10 Nɛ kɛpɔ́kúrí welɛ. Úkɑ úu fenɛ ukɛ́ pɔ́ ricɔ́ŋ, li we rɛ pinɛ́soi yɛ kuyu kpɛ-i kulúi welɛ.
10 porquanto eu estou contigo, e ninguém ousará fazer-te mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Lɛ̃ nnyɑ kɛ Pɔɔli uu kei kuŋmɛ̃ kusɛ nɛ kuwɛ́lɛ́ tónɛ uu pisoi Nléécɑɑsimɛ́ céési.
11 E ali permaneceu um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Kumúŋɛ́ kpɛ-i kɛ Rɔm ukɔ́ Kɑliyɔɔ uú pɛɛ Akɑyii kɛteni-i iyɔ́ɔpi n tṹ kɛ Pisuifi ɑpi rinɔ́ɔ risɛ wɑ, ɑpi yisi ɑpi Pɔɔli kɛcɑ́ɑ́ nyɛrɛ, ɑpi u tini ɑpí nɛ pitúhɑɑnɛ sĩ.
12 Quando, porém, Gálio era procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus, concordemente, contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Apí hɑ Kɑliyɔɔ mɑɑ rɛ: Utisi nkó yɛɛ nɑ́ɑ́si rɛ pisoi pikɛ́ unkɔ́ kṍ pikɛ́ yɛ mɛyɑ́hɑɑ féé mɛnyinɛ mɛɛ ɑ́mɛ isé n tíkilɛ̃ Uléécɑɑ yɑ́ɑ́si.
13 dizendo: Este persuade os homens a adorar a Deus por modo contrário à lei.
14 Pɔɔli uu rɛ ukɛ́ rinɔ́ɔ yɔsí, ɑí nɛ sɑ́ Kɑliyɔɔ ricuruu uu pi pɛsɛ rɛ: Nɔ̃́ Pisuifi, in pɛɛ rɛ piyɑɑ nɛ́ɛ mɛwɑi kópɛ mɛnyinɛ kuu wɑ kɑní nɛ nɛ́ u kɑ, nɛ́ pɛɛ níŋɛsi ɑm kutu nɔ́ cɔ yɑrɛ kɑi m pisɛ.
14 Ia Paulo falar, quando Gálio declarou aos judeus: Se fosse, com efeito, alguma injustiça ou crime da maior gravidade, ó judeus, de razão seria atender-vos;
15 Amɑ́ in ɑnɔ́ɔlempi nɛ́ɛ ɑnyíri nɛ́ɛ nɔ́rinɛ́cúruu isé kɛcɑ́ɑ́ ikɛŋɛnɛ, nɔ́ɔ yɛ́ mmɛ̃ ceri ɑni wɑi. Ám lɑ kɛ́ lɛ̃ yɛ mpuri itúhɑɑnɛ li!
15 mas, se é questão de palavra, de nomes e da vossa lei, tratai disso vós mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Kei kuu pɛɛ kɛtúhɑɑnɛ kɛ-i pi lɑkɑsɛ.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Pinnɛ́í ɑpi pɛɛ kuyómɛyɑ́hɑɑlee uwɛ́ɛ́sɛ Sɔsitɛɛni tini ɑpi kɛtúhɑɑnɛ kɛ-i ipépi u loni. Ḿpɑ́ nɛ lɛ̃, ɑ́i nkpɑ́ni uyɔ́ɔpi Kɑliyɔɔ mɛ́kɑ wɑ.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, o principal da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Pɔɔli uu kɔ Korɛnti-i Yeesu pikɔ́ kɛ́mɛɛ kɛtónɛ kpɑ́ ɑi siyɑ́ɑ kɔ́ɔ́nú. Uu limɛmɑ́ɑ́ pi yɑ́ u nɛ Pirisili nɛ Akilɑsi ɑpi kúninɔi loni pin nɛ Sirii kɛtẽ tɔ́su. Pikɛ́ kɛlenɛ n tɔ́mpɔ, Pɔɔli yɛ pɛɛ Sɛnikirɛɛsi-pɔ uriyu rikoósilɛ, rinɔ́ɔ kuu Uléécɑɑ n yekei kɛcɑ́ɑ́ nnyɑ.
18 Mas Paulo, havendo permanecido ali ainda muitos dias, por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila, depois de ter raspado a cabeça em Cencreia, porque tomara voto.
19 Api Efɛɛsi tuipɔ, Pɔɔli uu kei upisencɔ yɑ́. Uu Pisuifi kuyomɛyɑ́hɑɑlee loni u nɛ Pisuifi ɑpi kei n yɔ́i.
19 Chegados a Éfeso, deixou-os ali; ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Pɛ̃ ɑpi u pisɛ rɛ ukɛ́ siyɑ́ɑ sinyinɛ pikɛkúrí tonɛ.
20 Rogando-lhe eles que permanecesse ali mais algum tempo, não acedeu.
21 Amɑ́ úu ŋmurɛi, uu pɛɛ pi pɛsɛ rɛ: [Li pisɛ rɛ kɛ́ hɑ ɑnyɑ̃́ nnyɛ́ nyɛɛ nní ń wemɛ Yerusɑlɛm-pɔ li]. Uléécɑɑ un n lɑ, nɛ́ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ pɛɛmɛ. Uu pɛɛ kúninɔi Efɛɛsi-i loni uu tɔ́mpɔ.
21 Mas, despedindo-se, disse: Se Deus quiser, voltarei para vós outros. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Kuú hɑ Sesɑree-pɔ ń suí, Yerusɑlɛm kuú nɛ risɑiri uú hɑ piyómɛyɑ́hɑɑ yɑ́ɑ́si uu pɛɛ kɛlenɛ Antiyɔɔsi sĩ.
22 Chegando a Cesareia, desembarcou, subindo a Jerusalém; e, tendo saudado a igreja, desceu para Antioquia.
23 Uu kei tonɛ ɑi siyɑ́ɑ wɑi, uu pɛɛ Kɑlɑsii nɛ Firisii sitẽ-mɛ̃ tiki un Yeesu pikɔ́ nnɛ́í pɛɛ kei ń we ikɑri kpɑ́sɛlɛ̃ tɛ pikɛ́ nɛ nfɑtɛnɛ n ŋmɔ́ɔ́púlɛ̃.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, confirmando todos os discípulos.
24 Usuifi unyinɛ yɛɛ we ɑpi yɛ u séi rɛ Apoloosi. Alɛkisɑntiri-pɔ kɑpi u mɑri. U nsímɛ́ nyulɛ ńsɔnɛ un kɔ Nléécɑɑsimɛ́ ɑtɛlɛ́ nyu ɑ́i nkɑ́ripi. Uu kɛyɑ́ɑ yisi uu Efɛɛsi sĩ.
24 Nesse meio tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 U Upíimɑ nsímɛ́ nyulɛ ńsɔnɛ, un Yeesu nkɔ́ céési un kɔ símisi téí-téí yɑrɛ lɛ̃ kɑi n wɔ́lɑɑlɛ̃. Amɑ́ lɛ̃ kɛ Yohɑni uu pisoi míni n wólɛ ŋmɑnɛ kɛcɑ́ɑ́ kuu nyu.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Uu kuyómɛyɑ́hɑɑlee-i lompɔ uú nɛ uripɔɔ n símisi. Kɛ Pirisili nɛ Akilɑsi ɑpi lɛ̃ n kṍ un símisi, ɑpi u séi ɑpí nɛ pikɛyɔ sĩ ɑpí hɑ Uléécɑɑ ncee u kpɑ̃́iisɛ téí-téí.
26 Ele, pois, começou a falar ousadamente na sinagoga. Ouvindo-o, porém, Priscila e Áquila, tomaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Uu pɛɛ limɛmɑ́ɑ́ rɛ u lɑ ukɛ́ Akɑyii kɛtẽ-mɛ̃ hɑ. Piyómɛyɑ́hɑɑ ɑpi u ŋmɔ́ɔ́púsɛ, ɑpi kɔ kei-pɔ pikɔ́ rítɛlɛ́ wɔ́lu rɛ un n hɑpɔ, pikɛ́ mɛmɑ́rɛcɔ ńsɔnɛ u yɔsí. Kuu kei n tuipɔ, pɛ̃ nnɛ́í kɛ Uléécɑɑ uu ípɛɛlɛ́ɛ n nyísɛ ɑpí nɛ Yeesu kɛfɑ tɛnɛ kuu yóriyɛ ɑ́i kumúŋɛ́ mɑ́.
27 Querendo ele percorrer a Acaia, animaram-no os irmãos e escreveram aos discípulos para o receberem. Tendo chegado, auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 U yɛ pɛɛ kɛyu rikpɑ̃́iisɛlɛ uu ḿpɑ́ úye kɛyu-i Pisuifi nsímɛ́ kɛ́su, uú nɛ Nléécɑɑsimɛ́ ɑtɛlɛ́ tíki uu pi cereisɛ rɛ Yeesu kɛ Uléécɑɑ uu wɛ́ɛ.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que o Cristo é Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.