Atos 15
Sola NT (SOY_SIM) vs ARC
1 Kirisi pikɔ́ pinyinɛ ɑpi kɛyɑ́ɑ kɛnyinɛ Yutee kɛtẽ-pɔ yisi ɑpi Antiyɔɔsi sĩ, ɑpí hɑ Kirisi pikɔ́ picɔ mɑɑ rɛ: Nɔnsɑ́ n kérii yɑrɛ kɛ Moisi isé ii m pisɛ, ɑ́ni yɛ́ píyulɑlɛ yɛ̃.
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Pɔɔli nɛ Pɑrinɑpɑsi ɑpi pi kɛsu, íkɛŋɛnɛ píimɑ inyinɛ ii likɛcɑ́ɑ́ pikɛcɔpɛ leeri. Api símisi ɑí tonɛ rɛ Pɔɔli nɛ Pɑrinɑpɑsi nɛ pinyinɛ picɔ pikɛ́ Yerusɑlɛm hɑ, pi nɛ pitumɛ nɛ piwɛ́ɛ́sɛ pikɛ́ hɑ kɛsẽ́ nsímɛ́ mmɛ̃ tipɑí.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Uléécɑɑ icɑ́pinɛ pikɔ́ ɑpi pikɛcɑ́ɑ́ pɑí ɑpí nɛ ncée tiki. Api Fenisii nɛ Sɑmɑrii sitẽ-mɛ̃ tiki, ɑpi lɛ̃ kɛ mpuri sɑnɛ pikɔ́ ɑpi Upíimɑ rintíki pisoi símisi. Nsímɛ́ mmɛ̃ nn Kirisi pikɔ́ nnɛ́í lɑrisi hɑ́i.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Kɑpi Yerusɑlɛm n tuipɔ, Uléécɑɑ icɑ́pinɛ pikɔ́ nɛ pipiwɛ́ɛ́sɛ nɛ pitumɛ pɛɛ pi yɔsí. Api Yerusɑlɛm pikɔ́ pɛ̃ símisi lɛ̃ nnɛ́í kɛ Uléécɑɑ uú nɛ pi rintíki uú nɛ wɑi.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Amɑ́ Pifɑrisi pinyinɛ pɛɛ Yeesu nɛ kɛfɑ n tɛnɛ ɑpi pɛɛ yisi ɑpi rɛ: Li pisɛ rɛ mpuri sɑnɛ pikɔ́ pɛɛ Yeesu nɛ kɛfɑ n tɛnɛ pikɛ́ kérii tílɑsi, pikɛ́ kɔ Moisi isé ritiki.
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Pitumɛ nɛ piwɛ́ɛ́sɛ ɑpi cɑ́pinɛ rɛ pikɛ́ nsímɛ́ mmɛ̃ tipɑí.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Kɑpi nsímɛ́ m pɑ́sɑinɛ ɑi nɑ́ŋɑi mɛmɑ́ɑ́ kɛ Piyɛɛ uu pɛɛ rinɔ́ɔ yɔsí, uu rɛ: Pimɑ́rɛcɔ, nɔ́rinɛ́cúruu yɛ yɛnlɛ rɛ ɑ́i nɛni-mɛ kɛ Uléécɑɑ uu nɔ́kɛnɛ́cɔpɛ nkɛ́-i nɛ́ wɛ́ɛ rɛ kɛ́ mpuri sɑnɛ pikɔ́ Nsímɛ́ Kɛcirɛ riyóó pikɛ́ nnɛ́nɔ́ɔ-i n kõ, pikɛ́ kɔ nɛ kɛfɑ n tɛnɛ.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Uléécɑɑ yɛɛ nyu lɛlɛɛ pisoi sifɑ-i ń we. Uyɛɛ kɔ pɛ̃ Unfɑɑsɔnɛ hɛ yɑrɛ kuu tɔ̃́ n hɛ mɛcɔ. U lɛ̃ nyísɛlɛ rɛ pɛ̃ nɛ kɔ pɑnsɛlɛ upisoi.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Úu tɔ́ nɛ pɛ̃ kɛcɔpɛ kóólɛnɛ. Lɛ̃ nnyɑ kuu pinfɑtɛnɛ nnyɑ piɑkiŋ hɛɛrɛ ɑɑ funi.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 Yo nnyɑ kɑni nkpéni Uléécɑɑ peikɛɛ nɔkɛ́ yɛ̃́, nɔn ncɔni kɛ úkɑ úu hɑ́i pirɔ́sɑ́ɑ-i-mɛ nɛ tɔ́-i n fe ukɛ́ ń cɔ̃ Yeesu pipirɛtiki nyikisɛlɛ̃?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Amɑ́ Upíimɑ Yeesu ipɛɛlɛ́ɛ nnyɑ kɑrí nɛ kɛfɑ tɛnɛ rɛ tɔ̃́ nɛ kɔ pimɛcɔ píyulɑlɛ yɛnlɛ.
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Pɛpɛɛ n cɑ́pinɛlɛ̃ nnɛ́í ɑpi sɛ́ɛ́ keu, ɑpi pɛɛ Pɑrinɑpɑsi nɛ Pɔɔli kutu n cɔlɛ̃ pin mɛwɑisɑŋɑ nɛ mɛwɑi píimɑ kɛ Uléécɑɑ uú nɛ pi rintíki uu mpuri sɑnɛ pikɔ́ kɛcɔpɛ wɑpisi kɛɛnkɛɛ.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Kɑpi pisímɛ́ ḿ mɑsí, Yɑkupu uu rinɔ́ɔ yɔ́su uu rɛ: Ani kutu nɛ́ ricɔ, pimɑ́rɛcɔ.
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 Simɔɔ yɛ rɔ́ símisilɛ lɛ̃ kɛ Uléécɑɑ ricuruu uu hɑ́i mɛkɛɛ-mɛ mpuri sɑnɛ pikɔ́ kɛcɔpɛ umpuri kuu n te n wɛ́ɛ.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Antepuyɛ ɑnɔɔ kɑi lɛ̃ titiki yɑrɛ kɑi n wɔ́lɑɑlɛ̃. Li wɔlɑɑlɛ̃ tɛ:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 — ausente —
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 — ausente —
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 — ausente —
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 Lɛ̃ nnyɑ kɛ nɛ̃́ Yɑkupu, ɑm músu rɛ ɑ́ri ncée mɑ́ tɔkɛ́ mpuri sɑnɛ pikɔ́ pɛɛ pimɛcirɛ Uléécɑɑ ḿ pɑ Pisuifi isé rinyikisɛ.
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Amɑ́ tɔkɛ́ pi wɔipɔ ɑri pi símisi rɛ ɑ́pi kɑpɛ yɛ inyɔ́ɔnsɛsɑrɛ li. I tɔ̃́ kɛ́mɛɛ ikpɛ́rinkpɛkɔɔ́ lɛ. Pikɛ́ pimɛcirɛ tĩ, ɑpi yɛ sɔ́ɔnnɛ yɑrɛ kɛ isé ii m pisɛ. Ápi kɑpɛ yɛ isɛɛ kɑ́pi rimpɑ́ li, ɑ́pi kɑpɛ yɛ kɔ mɛ́nyɛ li.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Kɑí pɛɛ mɛkɛɛ ń we, pisoi yɛɛ pɛɛ ḿpɑ́ kuyu kúye-i Moisi isé riyóólɛ, ɑpi yɛ kɔ ḿpɑ́ kɛwéntɛyɑɑ kɛ́ye kɛtúŋɛ́ kuyómɛyɑ́hɑɑlee-i i kɛɛni.
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 Pitumɛ nɛ piwɛ́ɛ́sɛ nɛ Uléécɑɑ icɑ́pinɛ pikɔ́ nnɛ́í ɑpi yɛ́nu rɛ li nyɑm tɛ pikɛ́ pikɛcɔpɛ pisoi lesɛ pikɛ́ Pɔɔli nɛ Pɑrinɑpɑsi ritikisɛ pikɛ́ nɛ Antiyɔɔsi pi tũ. Kei kɑpi pɛɛ Yuuti kɑpi yɛ kɔ n sée rɛ Pɑrisɑpɑsi nɛ Silɑsi lesɛ. Pipicɔ yɛ pɛɛ pi wɑisɛlɛnlɛ ńsɔnɛ.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 Piɑnipɛ-i kɑpi rítɛlɛ́ tɛ̃ wɑ. Pi rikɛmɛɛ wɔ́i rɛ: Tɔ̃́ nɔ́pinɛ́mɑ́rɛcɔ, pitumɛ nɛ piwɛ́ɛ́sɛ, tɔ nɔ̃́ pimɑ́rɛcɔ, nɔ́ɔ yɛ ɑ́ni nní Pisuifi nɔn Antiyɔɔsi-pɔ nɛ Sirii nɛ Silisii kɛteni-i we yɑ́ɑsi ńsɔnɛ.
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 Tɔ kõ tɛ pisoi pinyinɛ yɛ kɛrɔ́mɛɛ nté yisipɔ ɑpi nɔ́ lɛɛpɔ, ɑpi pinsímɛ́ kɛ́mɛɛ nɔ́ɑnɛ́pɔ́ɔ cɑɑisɛ ɑpi kɔ nɔ́sinɛ́wuu tɔisɛ. Ani kõ tɛ ɑ́i tɔ́ɔ pi tumpɔ.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 Lɛ̃ nnyɑ kɑri kómɛinɛ rɛ li nyɑm tɛ tɔkɛ́ pisoi lesɛ tɔkɛ́ pirɔ́mɑ́rɛcɔ lɑlɑ Pɑrinɑpɑsi nɛ Pɔɔli ritikisɛ tɔkɛ́ nɛ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ pi tumpɔ.
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Pɑrinɑpɑsi nɛ Pɔɔli ɑ́pi nkpɔ iwɑmɛ wɑ Upíimɑ Yeesu Kirisi pikɛi kɑpi n wɑi nnyɑ.
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Tɔ Yuuti nɛ Silɑsi nɔ́kɛnɛ́mɛɛ tumpɔ rɛ pikɛ́ nɛ pinnɔɔ nsímɛ́ mmɛ̃ kɑri n wɔ́i nɔ́ símisi.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 Li we rɛ tɔ́ nɛ Nfɑ́ɑsɔnɛ yɛ yɛ̃ tɛ ɑ́i nyɑḿ tɛ tɔkɛ́ ncɔni féé nnyinɛ mɛ́woo nɔ́ rinyikisɛ ɑ́i kɔ lɛ̃ kɑi pisɛ.
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Lɛlɛɛ nɛ n sɑ́ rɛ tɔkɛ́ nɔ́ pisɛ yɛ nní: Áni kɑpɛ yɛ inyɔ́ɔnsɛsɑrɛ nɛ́ɛ mɛ́nyɛ nɛ́ɛ isɑrɛ kɑ́pi rimpɑ́ pikɛ́ mɛ́nyɛ lesɛ li. Ani kɔ nɔ́mɛnɛ́círɛ tĩ, ɑni yɛ sɔ́ɔnnɛ yɑrɛ kɛ isé ii m pisɛ. Tɔ mɛmɑ́rɛcɔ nɛ kɛfɑ kɛsɛ nɔ́ yɑ́ɑsi!
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Pɔɔli nɛ Pɑrinɑpɑsi nɛ Yuuti nɛ Silɑsi ɑpi yisi ɑpi Antiyɔɔsi tɔ́mpɔ. Kɑpi n hɑ́pɔ, ɑpi kei piyómɛyɑ́hɑɑ nnɛ́í cɑ́pinɛ ɑpi rítɛlɛ́ tɛ̃ pi pɑ.
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Kɑpi pinnɛ́í kɛyu-i ri n kɛ́ɛ̃, ɑi ḿpɑ́ úye ikɑri wɑisɛ ɑi kɔ piɑkiŋ niŋukusɛ.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Yuuti nɛ Silɑsi ricuruu yɛ pɛɛ ɑntepuyɛ lɛ. Api nsímɛ́ nsímɛ́ Antiyɔɔsi pikɔ́ símɑɑnkɛɛ ɑpí nɛ ikɑri pi kpɑ́sɛ rɛ pikɛ́ nɛ nfɑtɛnɛ n ŋmɔ́ɔ́púlɛ.
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Api kei siyɑ́ɑ sinyinɛ wɑi. Pimɑ́rɛcɔ ɑpi pɛɛ limɛmɑ́ɑ́ pi yɑ́ ɑpi pɛpɛɛ pi n tumpɔ kɛ́mɛɛ pɛɛsɛ nɛ piripɔɔ.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 [Amɑ́ Silɑsi pɔ́ɔ rɛ u yɛ́ kei tonɛ.]
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Pɔɔli nɛ Pɑrinɑpɑsi pɔ́ɔ hɑ Antiyɔɔsi-i tonɛ, pi nɛ picɔ pinyinɛ pin pisoi céési pin kɔ Upíimɑ nsímɛ́ kɛcirɛ yóólɛ̃.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Kɑpi Antiyɔɔsi-i n tónɛ ɑi siyɑ́ɑ wɑi, Pɔɔli uu Pɑrinɑpɑsi mɑɑ rɛ pikɛ́ silõ sɛ̃ nnɛ́í kɑpi Upíimɑ nsímɛ́ nɛ rinkɔ́ɔ́nú pɛɛsɛ pikɛ́ hɑ yɛ̃ tɛ íye kɛ Yeesu pikɔ́ ɑpi kei we.
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Pɑrinɑpɑsi uú n lɑ ukɛ́ nɛ Yohɑni kɑpi rinyíri n hɛ rɛ Mɑriki ripɛ́nɛ.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Amɑ́ Pɔɔli pɔ́ɔ yúlu rɛ ɑ́pi kɑpɛ kɔ nkpéni pikpíkɛ́ u rikpɑ́ ukɛ́ pi ritiki, li we rɛ u pɛɛ mɛfoí hɑ́i Pɑmfilii-pɔ pi ŋmɛriyɛlɛ úu pi ritiki pikɛ́ hɑ nɛ pipikɛi kɛtɔ tu.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Ai wɑi rɛ li Pɔɔli nɛ Pɑrinɑpɑsi símɑɑsɛ, hɑ́i ɑpí nɛ likɛcɑ́ɑ́ túúnnɛ. Pɑrinɑpɑsi uu Mɑriki kpísi ɑpi kúninɔi loni ɑpi Siipuru tɔ́mpɔ.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Pɔɔli pɔ́ɔ Silɑsi kuséncɔ wɛ́ɛ, Yeesu pikɔ́ ɑpí nɛ pi welu rɛ Uléécɑɑ ukɛ́ pi sɑrumpɔ. Api pɛɛ ncée kpísi ɑpi tɔ́mpɔ.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Api Sirii nɛ Silisii sitẽ kuwɛ́ɛ́-mɛ̃ tiki, pin Uléécɑɑ icɑ́pinɛ ŋmɔ́ɔ́púsɛlɛ̃ tɛ ikɛ́ Uléécɑɑ ncee kɛ́mɛɛ pɑpisi.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.