Apocalipse 10

Sola NT (SOY_SIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Am pɛɛ uléécɑɑtumɛ ucɔ yɛnu un ńnɑŋɛ mɑ́, un kɛyómɛcɑɑ-pɔ cɛpimɛlɛ̃ ɑhɔ́ɔ ɑn u yɑriilɛ̃. Kuwɑmɛnirí yɛ pɛɛ uriyu kɛcɑ́ɑ́ welɛ, ukɛyu kɛn we yɑrɛ ituŋɛ, uɑnɑ pɔ́ɔn we yɑrɛ inɑlempi.
1 E eu vi um outro anjo poderoso descer do céu, vestido com uma nuvem; e um arco-íris estava sobre a sua cabeça, e a sua face era como o sol, e seus pés como pilares de fogo.
2 U pɛɛ kɛ́tɛlɛ́pi kɛnyinɛ kunípɛ-i múílɛnlɛ kɛn wúkulɛlɛ̃. Uu kúnɑ lukɛ-lukɛ mínimɑɑ kɛcɑ́ɑ́ cɔpu uu kumíi ntɑɑi kɛcɑ́ɑ́ cɔpu.
2 E ele tinha em sua mão um pequeno livro aberto; e ele pôs o seu pé direito sobre o mar, e o seu pé esquerdo sobre a terra,
3 Uu pɛɛ mɛyɑ̃́ cɑ́ɑ́i ɑi cɑ́ yɑrɛ kúkinɑɑ́ kpɛɛ sɛnkɛɛ. Kuu rincɑ́ɑ́i, ikónɛ ii sɛmni mɛsɛɛi, nnɛ̃́ nn kóm.
3 e clamou em alta voz, como quando um leão ruge; e quando ele clamou, sete trovões proferiram suas vozes.
4 Kɛ ikónɛ ii mɛsɛɛi mɛ̃ tinɔ́ɔ ḿ mɑ, ɑḿ n lɑ kɛ́ wɔ́i, ɑm kɛyómɛcɑɑ-pɔ rinɔ́ɔ rinyinɛ komti rɛ: A ikónɛ mɛsɛmni mɛsɛɛi mɛ̃ tinɔɔ kɛfɑ-i rinyiki tikɛ́ m pékɑɑlɛ̃, kɑpɛ ri wɔi.
4 E quando os sete trovões proferiram suas vozes, eu estava prestes a escrever; e ouvi uma voz do céu me dizendo: Sela essas coisas que os sete trovões proferiram, e não as escrevas.
5 Uléécɑɑtumɛ uyɛ̃ kɑḿ pɛɛ n yɛ̃́ un míni kɛcɑ́ɑ́ nɛ kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ nyɛnu uu kɛyómɛcɑɑ-mɛ̃ kunípɛ lukɛ-lukɛ síkɑ.
5 E o anjo que eu vi em pé sobre o mar, e sobre a terra levantou sua mão ao céu;
6 Uu Uléécɑɑ yɛɛ kɛyómɛcɑɑ nɛ lɛlɛɛ kɛkɛmɛɛ ń we nɛ kɛtẽ nɛ lɛlɛɛ kɛkɛmɛɛ ń we nɛ mínimɑɑ nɛ lɛlɛɛ mɛkɛmɛɛ ń we n wɑpisi rinyiri séi uú nɛ wééri rɛ ituŋɛ íi kɔ nkpéni we.
6 e jurou por aquele que vive para sempre e sempre, o qual criou o céu, e as coisas que nele há, e a terra, e as coisas que nela há; e o mar, e as coisas que nele há, que não haverá mais tempo.
7 Kɛyɑ́ɑ kɛ̃ kɛ uléécɑɑtumɛ sɛ́ɛ́i-sɛ́ɛ́i uú hɑ urinɑɑtɔ́ŋ n ténsɛnɛ, Uléécɑɑ kɛmúŋɛ́ nnɛ́í kɛɛ m pékɑɑlɛ̃ yɛ hɑ wɑinɛ yɑrɛ kuú pɛɛ mɛkɛɛ-mɛ linsímɛ́ upikɛikɔ́ ɑntepuyɛ n símisi.
7 Mas nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele começar a soar, o mistério de Deus será cumprido, como ele declarou a seus servos, os profetas.
8 Mɛtẽ mɛ̃ kɑḿ pɛɛ n kṍ mɛn kɛyómɛcɑɑ-pɔ nɛ́ símɑɑri, ɑmɛ kɔ pimɑ́ɑ nɛ́ kpɑ́ rɛ: A n ŋme ɑ hɑ kɛ́tɛlɛ́pi kɛɛ n wúkulɛlɛ̃ uléécɑɑtumɛ yɛɛ mínimɑɑ kɛcɑ́ɑ́ nɛ kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ n nyɛnu ɑnipɛ-i yɔsí.
8 E a voz que eu ouvi do céu falou comigo novamente, e disse: Vai e toma o pequeno livro que está aberto na mão do anjo que esteve em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Am pɛɛ uléécɑɑtumɛ uyɛ̃ kuwɛ́ɛ́-mɛ̃ n sĩ, nɛn u tee rɛ ukɛ́ kɛ́tɛlɛ́pi kɛ̃ nɛ́ pɑ. Uu nɛ́ mɑɑ rɛ: A kɛ kpísi ɑɑ muuni. Kɛ yɛ́ ńtulɛ kɛfɑ súúnu, ɑmɑ́ kɛ yɛ́ mpɔ́nɔ́ɔ-i n lɑ́ɑ́rú yɑrɛ mɛtɛ̃́.
9 E eu fui até o anjo, e lhe disse: Dá-me o pequeno livro. E ele me disse: Toma-o e come-o; e ele fará teu ventre amargo, mas em tua boca será doce como o mel.
10 Am uléécɑɑtumɛ kunipɛ-i kɛ́tɛlɛ́pi kɛ̃ yɔ́su ɑm muuni. Akɛ nnɛ́nɔ́ɔ-i lɑrisi yɑrɛ mɛtɛ̃́, ɑmɑ́ kɑm pilukɛ kɛ ḿ mɑsí, ɑkɛ ńtulɛ kɛnɛ́fɑ súúni.
10 E eu tomei o pequeno livro da mão do anjo, e o comi; e ele era na minha boca doce como o mel; e assim que eu terminei de comê-lo, meu ventre ficou amargo.
11 Unyinɛ uu pɛɛ nɛ́ mɑɑ rɛ: Li pisɛ rɛ pɔkɛ́ hɑ kɔ nɛ Uléécɑɑ rinyiri lɛ̃ kuu ɑyu mɛyɑ̃ nɛ isoipuri nɛ mɛyu nɛ piyɔ́ɔpi kɛcɑ́ɑ́ n símisi pi ritɛ́ŋ́sɛ.
11 E ele me disse: Tu deves profetizar novamente diante de muitos povos, e nações, e línguas, e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.