2 Pedro 2

Sola NT (SOY_SIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Antepuyɛ nɔɔmɛ yɛ pɛɛ mɛkɛɛ Isirɑyɛɛli pikɔ́ kɛcɔpɛ leemɛlɛ. Limɛcɔ kɛ picélɑɑ nɔɔmɛ pɔ́ɔ kɔ mɛyɑɑ nɔ́kɛnɛ́cɔpɛ lontinɛ. Inɔ́ɔmɛcélɑɑ yɛɛ yɛ nɛ ncɑɑi ń kɑ kɑpi tɑntinɛ ɑpi kɔ Ucélɑɑ yɛɛ piriyu n lɔ fómni ɑi pɛɛ ɑ́sɑ́lɑ́ú kɑikɑi ɑnyinɛ pi wɑi.
1 Assim como houve entre o povo falsos profetas, assim também haverá entre vós falsos doutores que introduzirão disfarçadamente seitas perniciosas. Eles, renegando assim o Senhor que os resgatou, atrairão sobre si uma ruína repentina.
2 Pisoi mɛyɑ̃ yɛ́ mɛ́woo mɛ́woo piwɑi kɛ́mɛɛ pi ritiki, pɛ̃ nnyɑ ɑsei ncee riyu ɑri kpi.
2 Muitos os seguirão nas suas desordens e serão deste modo a causa de o caminho da verdade ser caluniado.
3 Pi yɛ́ nwóónɑɑpí nnyɑ nnɔ́ɔlɑri kɛ́mɛɛ nnɔ́ɔmɛ wɑ ɑpí nɛ nɔ́ fe ɑpi le. Amɑ́ hɑ́i mɛkɛɛ-mɛ kɛ Uléécɑɑ uú nɛ pi túhɑɑnɛ ɑpi ɑkópɛ yɛnu. Pikɛlólɛ́ ɑ́kɛ nɛni kɛtɑɑ wepɔ.
3 Movidos por cobiça, eles vos hão de explorar por palavras cheias de astúcia. Há muito tempo a condenação os ameaça, e a sua ruína não dorme.
4 Uléécɑɑ úu piléécɑɑtumɛ pɛɛ nɛ u m púnnɛ kɑŋnɛ. Amɑ́ kuŋmɑhɑ kuhorɛ-i kuu pi rilɑ́upɔ rɛ pikɛ́ kei m pɑhɑɑlɛ̃ likɛ́ hɑ nɛ kɛtúhɑɑnɛyɑɑ tu.
4 Pois se Deus não poupou os anjos que pecaram, mas os precipitou nos abismos tenebrosos do inferno onde os reserva para o julgamento;
5 Úu kɔ pɛɛ kɛkpurɛtẽ pisoi kɑŋnɛ. Amɑ́ u pɛɛ tíyɛsɛlɛ míni ɑmɛ yipu ɑmɛ pikópɛkɔɔ́ nnɛ́í kɔ́ɔ́i. Pisoi pipɑhɑ ŋmɑnɛ kuú pɛɛ kɑŋnɛ. Nowee yɛɛ pɛɛ n yóólɛ̃ tɛ pisoi pikɛ́ ɑsei ritiki yɛ pikɛcɔpɛ welɛ.
5 se não poupou o mundo antigo, e só preservou oito pessoas, dentre as quais Noé, esse pregador da justiça, quando desencadeou o dilúvio sobre um mundo de ímpios;
6 Uu kɔ Sotɔm nɛ Komɔɔri ɑyu nɛ túhɑɑnɛ uu ɑ tɛ́kɛ́ɛ́ ɑɑ pɑnsɛ nfúrɔ̃. Lɛ̃ kuú nɛ pɛpɛɛ ɑ́pi u m pɑkɑrɛlɛ̃ nyísɛ rɛ limɛcɔ kɑi kɔ pɛ̃ wɑinɛ.
6 se condenou à destruição e reduziu à cinzas as cidades de Sodoma e Gomorra para servir de exemplo para os ímpios do porvir;
7 Amɑ́ usoi usɛ riyu kuu lɔ. Uyɛɛ nní Lɔti yɛɛ ɑsei m mɑ́. Unfɑɑ kɛ́mɛɛ pikɔ́ yɛ pɛɛ mɛ́woo mɛ́woo wɑpisilɛ lin mɛyíkíyiki mpɔ́ɔcɑɑi u tɑnɑɑlɛ̃ hɑ́i.
7 se, enfim, livrou o justo Lot, revoltado com a vida dissoluta daquela gente perversa
8 Uyɛɛ pɛɛ ɑsei tikilɛnlɛ un nɛ pikɛcɔpɛ we. Ḿpɑ́ kɛyɑ́ɑ kɛ́ye kuú pɛɛ pimɛwɑi kópɛ nyɑ́ni un kɔ kómɛi, lin pɛɛ ukumííri yóókusɛlɛ̃.
8 {esse justo que habitava no meio deles sentia cada dia atormentada sua alma virtuosa, pelo que via e ouvia dos seus procedimentos infames},
9 Li nyísɛlɛ rɛ Upíimɑ yɛ nyulɛ lɛ̃ kuu yɛ́ pipeikɛɛ kɛ́mɛɛ pɛpɛɛ u m pɑkɑrɛlɛ̃ ń lesɛ nɛ lɛ̃ kuu yɛ́ kɔ pipɑkɑrɛcirɛ́ pɔ̃́ kɔ kɛtúhɑɑnɛyɑɑ kutu rimpɑ́sɑ.
9 é porque o Senhor sabe livrar das provações os homens piedosos e reservar os ímpios para serem castigados no dia do juízo,
10 Pɛpɛɛ mɛ́kpɛrinkpɛwɑi nɛ piripɔɔ n wɑi ɑ́pi kɔ Upíimɑ nnɑŋɛ wɑisɛlɛ̃ kuu mɛyɑ̃́ kutu pɑsɑnɛ. Picélɑɑ nɔɔmɛ pɛ̃ yɛ ɑkíŋ kópɛ nɛ píyuwɛ́lɑɑ mɑ́lɛ. Ápi yɛ pimɛcirɛ tĩ nɛ kɛyómɛcɑɑ-pɔ linɑ́ŋɛ-nɑŋɛ pihɑ́ikusɛ.
10 principalmente aqueles que correm com desejos impuros atrás dos prazeres da carne e desprezam a autoridade. Audaciosos, arrogantes, não temem falar injuriosamente das glórias,
11 Piléécɑɑtumɛ ricuruu pɛɛ ńnɑŋɛ m mɑ́ pin lɛ̃ fe ɑ́pi yɛ Upíimɑ kɛyu-i kɛyómɛcɑɑ-pɔ linɑ́ŋɛ-nɑŋɛ lɛ̃ nkópɛ ńkɑ símisi.
11 embora os anjos, superiores em força e poder, não pronunciem contra elas, aos olhos do Senhor, o julgamento injurioso.
12 Amɑ́ picélɑɑ nɔɔmɛ pɛ̃ ɑ́pi yɛ musí, pi we yɑrɛ isɛɛ kɛ pisoi ɑpi n cɔ́pii pikɛ́ kɛyɑ́ɑ kṍ. Lɛ̃ kɑ́pi n nyu kɑpi yɛ lɑ́mɑɑnkɛɛ. Isɛɛ mɛcɔ kɑi kɔ pi kóninɛ.
12 Mas estes, quais brutos destinados pela lei natural para a presa e para a perdição, injuriam o que ignoram, e assim da mesma forma perecerão. Este será o salário de sua iniqüidade.
13 Pi kɔ pɛ̃ tikpɑ́kɑ́rɑ́ wɑinɛ likɛ́ nɛ pirikpɑ́kɑ́rɑ́ kɑpi picɔ n wɑi pi cɛɛi. Pimɛlɑ mɛɛ rɛ pikɛ́ yɛ mɛtuŋɛtɛí nɛ mɛwɑi kópɛ kɑpi n kɑ́ipinkɛɛ n wɑi. Mɛ́kpɛrinkpɛ nɛ nsɛicirɛ́ yɛ pi pɔ́riilɛnlɛ. Nɔ́ nɛ pɛ̃ nɔn n tũ nɔn kɛsẽ́ n le, ɑi pi n lɑ́ɑ́rú rɛ pi yɛ nnɔ́ɔmɛ nɔ́ wɑ.
13 Encontram as suas delícias em se entregar em pleno dia às suas libertinagens. Homens pervertidos e imundos, sentem prazer em enganar, enquanto se banqueteiam convosco.
14 Iwɑ́sɑ́nkɑí yɛ piinipɛɛ-i welɛ, ɑ́pi yɛ kɔ ɑkópɛ piwɑi kɛcɑ́ɑ́ kṍ. Pɛpɛɛ ɑ́pi Uléécɑɑ ncee kɛ́mɛɛ iníŋí m mɑ́ kɑpi yɛ kɛ́yu rikérɑɑsɛ. Mɛmɑ́ nnɑ́ɑ́pí yɛ nɛ pi mɑinulɛ. Uléécɑɑ yɛ ɑnɔ́ɔ pi wɑlɛ.
14 Têm, os olhos cheios de adultério e são insaciáveis no pecar. Seduzem pelos seus atrativos as almas inconstantes; têm o coração acostumado à cobiça; são filhos da maldição.
15 Pi ncée sɔnɛ tíyɛlɛ ɑpi ncée kópɛ tiki ɑpi pɔlu. Ncée mmɛ̃ kɛ Peyɔɔ uŋmɑ́nɛ Pɑlɑm uú pɛɛ rintíki kɑpi tíkilɛ̃. U yɛ pɛɛ mɛwɑi kópɛ wɑlɛ ɑpi u hɛ́ɛ́lɛ.
15 Deixaram o caminho reto, para se extraviarem no caminho de Balaão, filho de Bosor, que amou o salário da iniqüidade.
16 Amɑ́ Uléécɑɑ yɛ pɛɛ́ nɛ umɛwɑi kópɛ kɛcɑ́ɑ́ u cɛ́silɛ. Isɛɛ íi yɛ símisi, ɑmɑ́ kɛminɑɑyɑhɑ yɛ pɛɛ́ nɛ mɛsoitẽ símisilɛ ɑkɛ tíyɛsɛ ɑntepu Pɑlɑm úu pɛɛ pinírikɛi rikpɑ́.
16 Mas foi repreendido pela sua desobediência: um animal mudo, falando com voz humana, refreou a loucura do profeta.
17 Pisoi pɛɛ welɛ yɑrɛ ńnihɔi mɛɛ ńn míni m mɑ́ nɛ́ɛ ɑhopɛ kɛ kuyɔ ɑku yɛ rinkpíisɛ. Kɛsinɛ píimɑ kuŋmɑhɑ-i kɛ Uléécɑɑ uu kɛtónɛ pi hɛ.
17 Estes são fontes sem água e nuvens agitadas por turbilhões, destinados à profundeza das trevas.
18 Pi nsímɛ́ nyulɛ hɑ́i, ɑmɑ́ ɑ́pi pɛɛ ɑsei mɑ́. Pisoi pinyinɛ yɛ pɛpɛɛ nní ncée kópɛ n tíkilɛ̃ ɑnipɛ-i ŋmɛ́hɛrɛɛlɛ ɑ́i kɑhɑnɛ n nɑ́ŋɑi. Pinɔ́ɔmɛ pɛ̃ nɛ yɛ felɛ ɑpi mɛ́woo mɛ́woo isoi kɑpi n le nɛ lipite pɛ̃ kɛ́yu kérɑɑsɛ.
18 Com palavras tão vãs quanto enganadoras, atraem pelas paixões carnais e pela devassidão aqueles que mal acabam de escapar dos homens que vivem no erro.
19 Pi yɛ pi mɑɑ rɛ pi yɛ́ tíyɛsɛ ɑpi ilɑ́si kɛ́mɛɛ́ lelu, ɑmɑ́ pɛ̃ ŋmɑɑ ricuruu pin pɛɛ kɔ mɛwɑi mɛɛ yɛ nɛ nkpɔ ń kɑ ilɑsi le. Lɛlɛɛ rɛ ḿpɑ́ úye yɛ lɛlɛɛ u n feriyɛ ilɑsi tunlɛ.
19 Prometem-lhes a liberdade, quando eles mesmos são escravos da corrupção, pois o homem é feito escravo daquele que o venceu.
20 Upíimɑ Yeesu Kirisi yɛɛ Urɔ́yulɑlɛ. Asei kɛcɑ́ɑ́, in tɛ pinyinɛ yɛ u ceri ɑpi kɛtẽ nté mɛ́kpɛrinkpɛ piwɑi nɛ pimɛcirɛ tɔlu, ɑpi kɔ limɛmɑ́ɑ́ mɛkɛmɛɛ pɛɛpɔ, lipite pɛ̃ mɛwee fɑlɛ mɛɛ cɑɑilɛnlɛ ɑmɛ mɛfoí tɔ́su.
20 Com efeito, se aqueles que renunciaram às corrupções do mundo pelo conhecimento de Jesus Cristo nosso Senhor e Salvador nelas se deixam de novo enredar e vencer, seu último estado torna-se pior do que o primeiro.
21 Li pɛɛ kutɔsi we rɛ ɑ́pi kɑpɛ píkɑi nsímɛ́sei n cerɑɑlɛ̃ nɛ kɑpi yɛ́ n n céri ɑpi pɛɛ kɔ isé kɛ Uléécɑɑ uú pɛɛ pi ḿ pɑ pitíki yɑ́.
21 Melhor fora não terem conhecido o caminho da justiça do que, depois de tê-lo conhecido, tornarem atrás, abandonando a lei santa que lhes foi ensinada.
22 Lɛ̃ kɑi nní pi n wɑ yɛ nyísɛ rɛ mɛyu mmɛ́ kɑpi ḿ mɑ yɛ ɑsei lɛ rɛ: Kɛpɔpi yɛ kúukɛɛ ɑkɛ pɑnsɛ ɑkɛ le nɛ́ɛ kúfɔŋ yɛ mɛwólɛ-mɑɑ́ ɑpɛ́rɛ́-i píŋiri.
22 Aconteceu-lhes o que diz com razão o provérbio: O cão voltou ao seu vômito {Pr 26,11}; e: A porca lavada volta a revolver-se no lamaçal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.