Êxodo 5
Magtubu dənə̂ Mãr̰ĩ (SOR) vs ARC
1 Targɨn̰ ɗang da, nə Moyis day gɨ Arõ hargɨ ꞌywaa dole gɨ Ejibtɨ me wayɨw ba da: «Doy gwale gɨ Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ gɨ i Mãr̰ĩ gɨnə nare nə Israyel day wayɨw di me i ta: “Kal nare ni nə Israyel di, gɨ gandɨna hana mana gɨ dɨn dwar̰ɨ lə dara àlan gɨ sii ꞌywala.”»
1 E, depois, foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Ɨr̰ɨ dole di cogɨ waygɨ ba da: «Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ di da, i wi me nə ha dwaya gwale duwa me, nə ha kala nɨm gɨ nare nə Israyel ba gandɨna hana nɨm di mo? Nə ꞌwocn̰ Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ gɨ ta di bədə. Me nə ha kala nare nə Israyel di ha ganda hára bədə me ca.»
2 Mas Faraó disse: Quem é o Senhor , cuja voz eu ouvirei, para deixar ir Israel? Não conheço o Senhor , nem tampouco deixarei ir Israel.
3 Nə Moyis day gɨ Arõ wayɨw dole di bi ba da: «Mãr̰ĩ gɨnə nenin nə nare nə Ebɨrə nin di gɨlənin sɨw. Yande da, nə ùrɨmnin dara ba mə kalnanin bɨrmə, nə àlnin wála subu bɨrmə lə dara hára dɨn dwar̰ɨ lə. Nə ùrnin ba nə hanin bwasa Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ gɨ i Mãr̰ĩ nin di, dara kal mwom gɨ gale bɨw, labaa say ꞌyánanin bam bədə.»
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou; portanto, deixa-nos agora ir caminho de três dias ao deserto, para que ofereçamos sacrifícios ao Senhor e ele não venha sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Me dole gɨ Ejibtɨ di waygɨ ba da: «Moyis me Arõ me, ɓag ꞌyeni anə ùr ba nə ɨmgɨ nare nə Israyel di àla gɨ giyə day bam, dana mo? Cwarna hana mana gɨ giyə dan gɨ kwaynaniyə di bi.
4 Então, disse-lhes o rei do Egito: Moisés e Arão, por que fazeis cessar o povo das suas obras? Ide a vossas cargas.
5 Wála gɨ caga lə da, nare nə ta di yala ꞌyarbar nan̰e sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə me, anə ùr cendi ba kalna àla gɨ giyə gɨ kwaynani di bam ɗɨm mo?»
5 E disse também Faraó: Eis que o povo da terra já é muito, e vós os fazeis abandonar as suas cargas.
6 Wála gɨ ta lə di dog, dole gɨ Ejibtɨ waygɨ gechide woni yɨbə nare nə Israyel gɨ dwana giyə gɨ kwaynaniyə di me, nare woni ɗɨbə kwandagɨ nə Israyel dɨrəgɨ lə giyə lə me ba da:
6 Portanto, deu ordem Faraó naquele mesmo dia aos exatores do povo e aos seus oficiais, dizendo:
7 «Pii da, i ꞌyeni me anə magdɨ mãyã ꞌyàgɨ́ nare nə Israyel piy gɨ dirɨngəl. Me caga ka da, kalnagɨ gɨ hana magdɨna mãyã di cendi.
7 Daqui em diante não torneis a dar palha ao povo, para fazer tijolos, como fizestes ontem e anteontem; vão eles mesmos e colham palha para si.
8 Me yɨbɨnəgɨ kalgɨ gɨ piynə dirɨngəl bwarna nɨm dɨ cendi piydɨ pii pii di bá, mɨn kaw, biynəgɨ bam bədə, dara cendi i nare nə gendəgə. I dara gendəgə day di me cendi ùr ba gɨ ha bwasa gɨ Mãr̰ĩ day di.
8 E lhes imporeis a conta dos tijolos que fizeram ontem e anteontem; nada diminuireis dela, porque eles estão ociosos; por isso, clamam, dizendo: Vamos, sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Àlnagɨ hwaynagɨ nan̰ giyə gɨ àla lə me, gɨ ɨrmɨnə giyə di dɨwə me, yande mwom da, cendi ha kala ɨrmə day mana gɨ gwale gɨ kulagɨ dɨwə bədə ɗɨm.»
9 Agrave-se o serviço sobre estes homens, para que se ocupem nele e não confiem em palavras de mentira.
10 Mwom da, gechide woni yɨbə nare nə Israyel gɨ dwana giyə lə di me, nare woni ɗɨbə kwandagɨ nə Israyel dɨrəgɨ lə me ganda hára waygɨ nare nə Israyel di ba da: «Dwayna, gwale gɨ dole gɨ Ejibtɨ wayɨw di me i ta: “Caga da, an̰ji ha magdang sulu bədə ɗɨm.
10 Então, saíram os exatores do povo, e seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Eu não vos darei palha;
11 Anə ha kan̰ja sulu di ꞌyeni gang mana gɨ anə ha ꞌywaa lə di. Me anə ha piyə dirɨngəl di bwarna nɨm ya dɨ gɨ ɨrməng pii di de kɨrab, mɨn kaw, ba a biyəng bam bədə.”»
11 ide vós mesmos, e tomai vós palha de onde a achardes; porque nada se diminuirá de vosso serviço.
12 Ɨr̰ɨ nare nə Israyel di cɨgdɨ ha mana gɨ sɨn̰a dɨ Ejibtɨ gɨndɨdɨ lə pad dara magda gɨ bugi ɨrmɨw sulu.
12 Então, o povo se espalhou por toda a terra do Egito, a colher restolho em lugar de palha.
13 Gechide woni yɨbə nare nə Israyel gɨ dwana giyə lə di ur̰ɨgɨ sɨdəgɨ daa me waygɨ ba da: «Àlna giyə di le kaláng kaláng ꞌyan̰aw bam! Wála mɨn bá bá da, piynə dirɨngəl di bwarna nɨm dɨ anə piydɨ pii wála gɨ gɨ ꞌyàng gɨ sulu lə di.»
13 E os exatores os apertavam, dizendo: Acabai vossa obra, a tarefa de cada dia, como quando havia palha.
14 Gechide woni yɨbə nare nə Israyel gɨ dwana giyə lə di gobɨ nare nə cendi tanga chɨ́gdɨgɨ kwandagɨ nə Israyel dɨrəgɨ lə di me waygɨ ba da: «Tanga me laba me da, anə piy dirɨngəl di bor nɨm dɨ gɨ ɨrməng gandɨdɨ di bədə, dana mo? Pii da, anə piye.»
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os exatores de Faraó tinham posto sobre eles, dizendo estes: Por que não acabastes vossa tarefa ontem e hoje, fazendo tijolos como antes?
15 Mwom da, nare woni ɗɨbə kwandagɨ nə Israyel dɨrəgɨ lə di ha nulbəw dole gɨ Ejibtɨ di me wayɨw ba da: «Dana me mə àlnin nenin woni àlam giyə di yande mo?
15 Pelo que se foram os oficiais dos filhos de Israel e clamaram a Faraó, dizendo: Por que fazes assim a teus servos?
16 Caga da, gɨ magdɨnin nenin woni àlam giyə di sulu bədə, me gɨ waynin ba nə piynənin dirɨngəl di le. Caga dwara kaw, gɨ gwaba woni àlam giyə di le. Nare dɨma di àl i àcn̰a!»
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos; e eis que teus servos são açoitados; porém o teu povo tem a culpa.
17 Ɨr̰ɨ dole gɨ Ejibtɨ waygɨ woni ɗɨbə kwandagɨ nə Israyel dɨrəgɨ lə di ba da: «ꞌYeni da, anə i nare nə gendəgə! I sɨdɨ, anə i gendəgə ꞌyang! I yande me anə way nɨm anə banə ha i bwasa Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ di.
17 Mas ele disse: Vós sois ociosos; vós sois ociosos; por isso, dizeis: Vamos, sacrifiquemos ao Senhor .
18 Caga da, hana àlna giyə! Gɨ ha magdang sulu di bədə. Me anə ha piyə dirɨngəl di bwara nɨm dɨ anə piydɨ pii pii di bá!»
18 Ide, pois, agora, trabalhai; palha, porém, não se vos dará; contudo, dareis a conta dos tijolos.
19 Nare woni ɗɨbə kwandagɨ nə Israyel dɨrəgɨ lə di yala yər dara ba gɨ i gɨ wamani gɨ geche, gɨ waygɨ ba piynə dirɨngəl di bwarna gɨ dɨ cendi piydɨ pii wála mɨn dalawə bá bá di, mɨn kaw, ba gɨ biygɨ bam bədə.
19 Então, os oficiais dos filhos de Israel viram-se em aflição, porquanto se dizia: Nada diminuireis de vossos tijolos, da tarefa do dia no seu dia.
20 Mana gɨ nare woni ɗɨbə kwandagɨ nə Israyel dɨrəgɨ lə di ba gɨ dɨmə iche ciri bɨdɨ dɨnə doleyə di mwom da, cendi gɨra ɓamar jisgɨ gɨ nə Moyis day gɨ Arõ nə ilə gamagɨ lə ciri bɨdə di.
20 E encontraram a Moisés e a Arão, que estavam defronte deles, quando saíram de Faraó.
21 Mwom da, nare woni ɗɨbə kwandagɨ nə Israyel dɨrəgɨ lə di waygɨ da: «Kal Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ me yarna mani nə anə àlagɨ̀ di me, a kalnang pəgɨn̰ bədə me ca. I dara darang ꞌyeni di me, dole gɨ Ejibtɨ day gɨ nə woni àlaw giyə me ùr ba gɨ yərnin dɨrəgɨ lə bədə bɨr̰ɨn̰ ta di. I ya anə banə ꞌyàgɨ́ sugɨnə ɨsɨragɨ lə dara ba ꞌyánanin nɨm de.»
21 E disseram-lhes: O Senhor atente sobre vós e julgue isso, porquanto fizestes o nosso cheiro repelente diante de Faraó e diante de seus servos, dando-lhes a espada nas mãos, para nos matar.
22 Ɨr̰ɨ Moyis co dɨrəw Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ dɨwə me wayɨw ba da: «Aba ciri ni, dana me mə gɨlgɨ nare nə Israyel di dɨrəgɨ yande mo? Dana me mə giyən ka di mo?
22 Então, tornou Moisés ao Senhor e disse: Senhor! Por que fizeste mal a este povo? Por que me enviaste?
23 Mana gɨ nə yala ꞌyo gɨ dole gɨ Ejibtɨ dara wayaw gwale gɨ sumɨm bá da, an̰ji so gɨlgɨ nare dɨma nə Israyel di dɨrəgɨ nan̰, me ɨjɨm mə àl mani mɨn dara kɨdəgɨ nɨm daa bədə!»
23 Porque, desde que entrei a Faraó para falar em teu nome, ele maltratou a este povo; e, de nenhuma maneira, livraste o teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.