Lucas 8

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Obe owo kamaa, Yesu lakyɛ aatookyi sekpoo ku nkpayotũ kamɛ, aatoobuɛ ɔlaa biene nwu di Yaa sɛka kalekɔ suoto. Lefosi batii banyɔ ba kafɔɔ aadiki ni latikanko nwɔ.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Basanko ba di Yesu layɔɔsa ni sifiɛ ate ate ku mba aatososa ni anwuna kpile aadiki ni kaamɛ lɛma kafɔɔ latikanko nwɔ. Di kamɛ lɛma onwii lasiɛ baatɔɔlɛɛ ni Maria Magdalene, nwɔ kamɛ di Yesu latososa ni anwuna kpile akuɛnsĩ.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Ɔsanko bamba kafɔɔ kaamɛ lɛma niale nwɔ baatɔɔlɛɛ ni Yohana, ɔsa baatɔɔlɛɛ Kusa, aale ni Herode kakankɔ asaa nyuntɛ nɔɔfo nɛ. Basanko bamba kpinwu ku nwɔ kafɔɔ baatɔɔlɛɛ ni Susana latikanko Yesu, baatɔɔyɔ mma bamu asaa ya baatɔɔwɛ nii baatɔɔkyakaako Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Batii kpinwu lakye sekpoo ate ate baatɔɔwa Yesu nfũ. Ni di obe wɔ baatii kpinwu ntɔɔbasi nii, Yesu lapɛ ma lɛkpa le mmle alɛ,
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Alesaa kubi santɛ onwii lakyɛ aalaasa alesaa kubi. Obe wɔ ɔɔsa ni kubi nwu koofe kamɛ, kowo lakpete di osuku suoto batii lananafu kũ, bakansiɛ kafɔɔ labasɛsɛɛ kũ baale.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Kowo kafɔɔ lakpete di afuɔ kasɔ. Di obe wɔ kuakɔntɔ nii, kutawɛ ntu ku kasɔ nwaa kuayila. Nkpo oso kuayɔɔ kuakpi.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Alesaa kubi nwu kowo lakpete di siwuu sɛfa kamɛ. Ni siiwuu sɛfa nwu lamuɔ siafukiti siatĩi alesaa kubi nwu kumuu nɛ.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Alesaa kubi nwu kowo kafɔɔ lakpete di kasɔ biene suoto. Kuakɔntɔ kuamuɔ kuatika abi alafa alafa.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Yesu basaateketetɛ nɔɔ lakaalɛ nwɔ lɛkpa nwu nkpo kasɔ.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Ninfɛ aatɔkɔ ma alɛ, “Aye beediki lɛsaatofo le niewofa ni di Yaa sɛka kalekɔ beetuo. Kafɔɔ batii bule akpa kamɛ bɛyɔ bɛɛta ma alɛ,
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 “Lɛkpa nwu lɛsɔdiki ninle nle mmle nɛ. Alesaa kubi nwu nkpo baasa ni ninle Yaa ɔlaa nɛ.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Alesaa kubi nwu nkpo niakpete ni di osuku suoto ninle batii ba, nse beenu ɔlaa nwu nkpo, Abonsam nwa amadiki nwu di situ lɛma kamɛ, mmle manaafũ banu alɛ Yaa kadiki ma anta ma ni nkpa.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Nko kafɔɔ niakpete ni di afuɔ kasɔ suoto, ninle batii ba nse beenu ɔlaa nwu nkpo, manfũ nwu ku suoto lɛyɔɔ. Kafɔɔ kumbuo ma kaamɛ nwaa. Manfũ nwu manu di obe kakuii kamɛ. Nkpo oso nse ɔsɔ onyu lɛwa ma di suoto, mankple nkpaamaa.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Alesaa kubi ko kafɔɔ niakpete ni di siwuu sɛfa kamɛ ninle, batii ba nienu ni ɔlaa nwu nkpo, kafɔɔ kayika mmle nimiina ku lɛsaawɛ ku kayi suoto omɛnɛfɛ okpee nfukiti nintĩi ma, mámmuɔ baatika abi.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Alesaa kubi ko niakpete ni di kasɔ biene suoto, ninle batii ba nse beenu ɔlaa biene nwu nkpo, mammufũ nwu manklee ku situ biene. Manwakosa suoto kasɔ mankpee okyiini ninaadu obe wɔ beetika ni abi.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 “Otii kuonwii ninsɔ kandiɛ, aayɔ lɛsaa aatĩi nwɔ. Ee aayɔ ase di mpa kalɔ. Kafɔɔ antakatɛsa kandiɛ nwu antika lɛɛba le niɛtaka nii, alɛ aakpa anta batii ba nikɔwa ni leyo nwu kamɛ.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Lɛsaa lele niewofa kaakɔ lele, babadiki ni kayi. Lelele kafɔɔ beetĩi bɛɛtɛ diitunu kamɛ, babanya ni mandiki ni manwako lɛkpa kamɛ.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 “Bilolaa atoko bikyɔɔ di sɛlaa se bianu ni suoto. Otii wɔ nienu, eenu ni kasɔ, abakple annu kasɔ anlenkee bia. Otii wɔ ninankyɔɔ ni atoko, kɛɛkɛɛ wɔ eenyu alɛ eenu nii bia, babakle manfũ nwɔ ninnɛɛ mansifiko.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Yesu ɔya ku Yesu basuɔtɔbi lɛma lawa nwɔ ɔnya, kafɔɔ batafuo nwɔ ɔnya, ta batii dikudi nwu oso.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Ninfɛ baatii bawo lakyɛ baalaatɔkɔ Yesu alɛ, “Yaafɔ ku babilee suɔtɔbi n-yɛ kaayi boomiɛ alɛ banya fɔ.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ bamuu lɛma alɛ, “Yaami ku babiloo suɔtɔbi ninle batii ba nikonu ni Yaa ɔlaa bɔɔbla nwu ni di suoto nɛ.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Dii ninwii, Yesu labuo di oklo kamɛ ku basaateketetɛ nɔɔ. Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Bita butaalɛ busifi lekpo le mmle sɛmaa.” Nkpo oso baayefe osuku baakyako osifi.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Obe wɔ batika ni di ntu osi bɔɔkyɛ nii, Yesu lakyɔsĩi. Nfanwu, kɔfɛɛfɔ siene kunwii niakyako ɔfɛ di ntu nwu osi, ntu lakyako ɔpɛ obuo di oklo nwu kamɛ. Nioso diata alɛ baasiɛ di kukpi ku nkpa ntɛɛ.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Nioso basaateketetɛ nɔɔ nwu nkpo lakyɛ baalaasɛnkɛsa Yesu, baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Ɔnɔɔfo, ɔnɔɔfo! Nfɛ buokpi lo!”
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Ni aakaalɛ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Fɛ di ofũ onu lee nkpe?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ lataalɛ baalaadu Galilea lekpo kotoko kakyɛ nyɔɔfa di Gadara kasɔ suoto.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Obe wɔ di Yesu lasoo ni di oklo, osuɔtɔ onwii di anwuna kpile nsi ni ladie aakye okpoo nwu kamɛ abakyakako nwɔ. Ditɔɔklɛ di osuɔtɔ wɔ mmle disinkpee ni awu, ánsiɛ kafɔɔ leeyo. Sɛkya kamɛ ko ansiɛ.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Di obe wɔ aanya ni Yesu, aayiisa kudu osie kanya aapɛ akunkyi di Yesu katũ. Ni aabuɛ alɛ, “Yesu, Yaa wɔ ninlenke ni Obi! Ɔmɛnlaa ninsi munkofɔ ntɛɛ? Kotikiti fɔ lekoto, tannanfi mi kootoko.”
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Osuɔtɔ wɔ mmle labuɛ nkpo, diekye Yesu lamuɛ ninwuna kpile nwu ninsi nwɔ ni kaamɛ alɛ, “Didie nwɔ kaamɛ!” Obe kpinwu kamɛ ninwuna kpile nwu mmufũ osuɔtɔ nwu nkpo, nse beekpee nwɔ nkɔkyɔ ninnɛɛ ku nkpaa, anfefee mi kafɔɔ. Ninwuna nwu nkpaa nwɔ ninsifiko ɔfaafuu kamɛ.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yesu lakaalɛ nwɔ alɛ, “Lɛ manlɛɛ fɔ?”
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Ninfɛ di anwuna nwu nkpo latikiti Yesu lekoto alɛ, atantososa ma aakpee di lɛba le manfuki anwuna kpile mankpee ni di dibiɔ le ninaani kase, diibuo nsi ni kaamɛ.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Aplakuo ɔlambu kplɛ onwii latoole alesaa di kabokotee nkpaa ninfa. Ni di anwuna kpile nwu latikiti Yesu lekoto alɛ, ata ma balaabuo di aplakuo nwu kamɛ. Ninfɛ di Yesu lata ma osuku nɛ.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Nfanwu anwuna kpile nwu ladie di osuɔtɔ nwu kamɛ aalaabuo di aplakuo nwu kamɛ. Ni di aplakuo ɔlambu nwu latoso kitikiti aakye kabokotee nwu nkpaa aalaakpa aabuo diɛ lekpo kamɛ aamɛmɛɛ ntu aakpi nɛ.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Obe wɔ baatii ba niatɔɔkpa ni aplakuo nwu lanya lɛsaa le niawa nii, baatoso baasifi sekpoo simuu ku afe kamɛ baalaabuɛ ɔlaa nwu baakyakasa.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Nioso batii ladie baakyɛ alɛ bɔɔlaanyu lɛsaa le niawa nii. Di obe wɔ babadu ni Yesu nfũ, baanya osuɔtɔ wɔ di Yesu latososa ni anwuna kpile nwu aadiki ni kaamɛ nsi di Yesu nkpaatũ. Ditɔɔkpa nwɔ eekpee awu asi kloklo. Bamuu lɛma, lɛyɛkɛ lapɛ ma.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Batii ba nianya mmle okle diawa nii, latɔkɔ batii bule mmle okle diabla fiɛ diakpa ni osuɔtɔ wɔ kamɛ diɛ anwuna kpile lasiɛ nii.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Nkpo oso ntɛɛ nwu batii bamuu di Gadara kasɔ lawa babatikiti Yesu lekoto alɛ, adie ma kaasɔ suoto asifi, diekye baayɛkɛ. Nkpo oso Yesu labuo di oklo kamɛ aasifi.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Osuɔtɔ wɔ kamɛ di Yesu latososa anwuna kpile nwu aadiki ni kaamɛ, latikiti Yesu lekoto alɛ, “Tɛɛ ntikanko fɔ.” Kafɔɔ Yesu ditatuna ni aatɔkɔ nwɔ alɛ,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Tɔɔkyɛ leyo, faalaabuɛ lɛsaa le di Yaa lɛbla ɛɛta fɔ ni.” Ninfɛ di osuɔtɔ nwu nkpo lakple aasifi okpoo nwu kamɛ aalaatoobuɛ lɛsaa le di Yesu labla atɔɔ ni nɛ.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Di obe wɔ di Yesu lakple aataalɛ lekpo nwu aasifi nii, batii nwu nkpo lafũ nwɔ osie kanya, diekye bamuu lɛma baatoonyu nwɔ osuku.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Ninfɛ di osuɔtɔ onwii baatɔɔlɛɛ ni Yairo, ale ni Yuda batii kasiisakɔ ɔnɔɔfo lawa abapɛ akunkyi di Yesu nkpaatũ aatikiti nwɔ lekoto alɛ, awa baakyɛ leyo nɔɔ,
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 diekye obi nɔɔ sankobi onwii wɔ ninkpe nwɔ ni, atoofũ ni fɛ lefosi alɛɛ anyɔ, latookpi.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Baatii nwu nkpo kamɛ, ɔsanko onwii diɛ asaa latoowii ni osie kanya fɛ lefosi alɛɛ anyɔ lasiɛ kaamɛ. Ɔsanko wɔ mmle ntɔɔlalaasa koto nɔɔ kumuu di bafatɛ sɛkyɛ alɛ diayɔɔ nwɔ, kafɔɔ kuonwii ditafuo nwɔ kɔfa ɔbla.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Nioso aafe di Yesu sɛmaa di batii nwu kamɛ, aalaakpanko nwɔ awu kotokosi. Nfanwu, asaa owii nwu niabudi.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Ninfɛ di Yesu lakaalɛ alɛ, “Owe niɛkpankoe?”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Kafɔɔ Yesu labuɛ alɛ, “N-ye nlɛ otii lɛkpankoe, diekye osie owo ledie mi kaamɛ.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Obe wɔ di ɔsanko nwu lanya alɛ Yesu ntootofo lɛsaa le aabla nii, atafuo suoto owofasa. Aadie aawa aabapɛ akunkyi di Yesu katũ ku ditũtũkũ di batii nwu anu. Ninfɛ aadiki aabuɛ lɛsaa le oso aakpanko nwɔ nii, ku mmle di ofiɛ nwu layɔɔ nwɔ ni ninfanwu nɛ.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Nkpo oso Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Obi nii sankobi, ofũ onu lɛfɔ ntɔɔyɔɔsa fɔ ofiɛ. Tɔɔkyɛ di atoko ɔkyɛ ole kamɛ.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Di obe wɔ di Yesu lekple akle ɔlaa nwu oobuɛ nii, tɔkyɛntɛ onwii niakye Yuda batii kasiisakɔ ɔnɔɔfo Yairo leyo aawa lɛba nwu. Ni aabatɔkɔ nwɔ kanya alɛ, “Obi lɛfɔ sankobi nwu ntookpi kofokofoko. Nioso taansinkpɛnsa saatuotɛ ninwuna odiki!”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Kafɔɔ di Yesu lanu ni ɔlaa nwu nkpo, aatɔkɔ Yairo alɛ, “Tanyɛkɛ. Afɔ fũ fanu falɛ obi lɛfɔ nwu dibayɔɔ nwɔ.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Obe wɔ di Yesu labuo ni Yairo leyo yi, atata osuku alɛ otii kuonwii abuo leyo nwu kamɛ ku nnwɔɔ, diediki Petro ku Yakobo ku ɔsankobi nwu ote ku ɔya lete aata osuku baabuo.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Batii bamuu ninfa layila baatoowi kaku ta obisɔ nwu oso. Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bitansinwi kaku, obisɔ nwu diekpi ɔkyɔsĩi ɔɔkyɔsĩi.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Ninfɛ baatii nwu bamuu lama nwɔ nɛ, diekye baye alɛ atookpi.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Ninfɛ di Yesu lamufũ nwɔ di kanɛɛtũ, ni aalɛɛ nwɔ alɛ, “Obi nii, taka!”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Nfanwu ɔsankobi nwu ninwuna niakple diabuo, aasɛnkɛ. Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, bamiɛ lɛsaa batɔɔ ale.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Lɛsaa le mmle labla ɔsankobi nwu balofotɛ ɔkpɛ, kafɔɔ Yesu lakpee ma kufiofa alɛ, batantɔkɔ otii kuonwii lɛsaa le niɛwa nii.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.