Lucas 8
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NAA
1 Obe owo kamaa, Yesu lakyɛ aatookyi sekpoo ku nkpayotũ kamɛ, aatoobuɛ ɔlaa biene nwu di Yaa sɛka kalekɔ suoto. Lefosi batii banyɔ ba kafɔɔ aadiki ni latikanko nwɔ.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Basanko ba di Yesu layɔɔsa ni sifiɛ ate ate ku mba aatososa ni anwuna kpile aadiki ni kaamɛ lɛma kafɔɔ latikanko nwɔ. Di kamɛ lɛma onwii lasiɛ baatɔɔlɛɛ ni Maria Magdalene, nwɔ kamɛ di Yesu latososa ni anwuna kpile akuɛnsĩ.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Ɔsanko bamba kafɔɔ kaamɛ lɛma niale nwɔ baatɔɔlɛɛ ni Yohana, ɔsa baatɔɔlɛɛ Kusa, aale ni Herode kakankɔ asaa nyuntɛ nɔɔfo nɛ. Basanko bamba kpinwu ku nwɔ kafɔɔ baatɔɔlɛɛ ni Susana latikanko Yesu, baatɔɔyɔ mma bamu asaa ya baatɔɔwɛ nii baatɔɔkyakaako Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Batii kpinwu lakye sekpoo ate ate baatɔɔwa Yesu nfũ. Ni di obe wɔ baatii kpinwu ntɔɔbasi nii, Yesu lapɛ ma lɛkpa le mmle alɛ,
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Alesaa kubi santɛ onwii lakyɛ aalaasa alesaa kubi. Obe wɔ ɔɔsa ni kubi nwu koofe kamɛ, kowo lakpete di osuku suoto batii lananafu kũ, bakansiɛ kafɔɔ labasɛsɛɛ kũ baale.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Kowo kafɔɔ lakpete di afuɔ kasɔ. Di obe wɔ kuakɔntɔ nii, kutawɛ ntu ku kasɔ nwaa kuayila. Nkpo oso kuayɔɔ kuakpi.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Alesaa kubi nwu kowo lakpete di siwuu sɛfa kamɛ. Ni siiwuu sɛfa nwu lamuɔ siafukiti siatĩi alesaa kubi nwu kumuu nɛ.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Alesaa kubi nwu kowo kafɔɔ lakpete di kasɔ biene suoto. Kuakɔntɔ kuamuɔ kuatika abi alafa alafa.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Yesu basaateketetɛ nɔɔ lakaalɛ nwɔ lɛkpa nwu nkpo kasɔ.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Ninfɛ aatɔkɔ ma alɛ, “Aye beediki lɛsaatofo le niewofa ni di Yaa sɛka kalekɔ beetuo. Kafɔɔ batii bule akpa kamɛ bɛyɔ bɛɛta ma alɛ,
10 Jesus respondeu:
11 “Lɛkpa nwu lɛsɔdiki ninle nle mmle nɛ. Alesaa kubi nwu nkpo baasa ni ninle Yaa ɔlaa nɛ.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Alesaa kubi nwu nkpo niakpete ni di osuku suoto ninle batii ba, nse beenu ɔlaa nwu nkpo, Abonsam nwa amadiki nwu di situ lɛma kamɛ, mmle manaafũ banu alɛ Yaa kadiki ma anta ma ni nkpa.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Nko kafɔɔ niakpete ni di afuɔ kasɔ suoto, ninle batii ba nse beenu ɔlaa nwu nkpo, manfũ nwu ku suoto lɛyɔɔ. Kafɔɔ kumbuo ma kaamɛ nwaa. Manfũ nwu manu di obe kakuii kamɛ. Nkpo oso nse ɔsɔ onyu lɛwa ma di suoto, mankple nkpaamaa.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Alesaa kubi ko kafɔɔ niakpete ni di siwuu sɛfa kamɛ ninle, batii ba nienu ni ɔlaa nwu nkpo, kafɔɔ kayika mmle nimiina ku lɛsaawɛ ku kayi suoto omɛnɛfɛ okpee nfukiti nintĩi ma, mámmuɔ baatika abi.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Alesaa kubi ko niakpete ni di kasɔ biene suoto, ninle batii ba nse beenu ɔlaa biene nwu nkpo, mammufũ nwu manklee ku situ biene. Manwakosa suoto kasɔ mankpee okyiini ninaadu obe wɔ beetika ni abi.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Otii kuonwii ninsɔ kandiɛ, aayɔ lɛsaa aatĩi nwɔ. Ee aayɔ ase di mpa kalɔ. Kafɔɔ antakatɛsa kandiɛ nwu antika lɛɛba le niɛtaka nii, alɛ aakpa anta batii ba nikɔwa ni leyo nwu kamɛ.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Lɛsaa lele niewofa kaakɔ lele, babadiki ni kayi. Lelele kafɔɔ beetĩi bɛɛtɛ diitunu kamɛ, babanya ni mandiki ni manwako lɛkpa kamɛ.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 “Bilolaa atoko bikyɔɔ di sɛlaa se bianu ni suoto. Otii wɔ nienu, eenu ni kasɔ, abakple annu kasɔ anlenkee bia. Otii wɔ ninankyɔɔ ni atoko, kɛɛkɛɛ wɔ eenyu alɛ eenu nii bia, babakle manfũ nwɔ ninnɛɛ mansifiko.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Yesu ɔya ku Yesu basuɔtɔbi lɛma lawa nwɔ ɔnya, kafɔɔ batafuo nwɔ ɔnya, ta batii dikudi nwu oso.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Ninfɛ baatii bawo lakyɛ baalaatɔkɔ Yesu alɛ, “Yaafɔ ku babilee suɔtɔbi n-yɛ kaayi boomiɛ alɛ banya fɔ.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ bamuu lɛma alɛ, “Yaami ku babiloo suɔtɔbi ninle batii ba nikonu ni Yaa ɔlaa bɔɔbla nwu ni di suoto nɛ.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Dii ninwii, Yesu labuo di oklo kamɛ ku basaateketetɛ nɔɔ. Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Bita butaalɛ busifi lekpo le mmle sɛmaa.” Nkpo oso baayefe osuku baakyako osifi.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Obe wɔ batika ni di ntu osi bɔɔkyɛ nii, Yesu lakyɔsĩi. Nfanwu, kɔfɛɛfɔ siene kunwii niakyako ɔfɛ di ntu nwu osi, ntu lakyako ɔpɛ obuo di oklo nwu kamɛ. Nioso diata alɛ baasiɛ di kukpi ku nkpa ntɛɛ.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Nioso basaateketetɛ nɔɔ nwu nkpo lakyɛ baalaasɛnkɛsa Yesu, baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Ɔnɔɔfo, ɔnɔɔfo! Nfɛ buokpi lo!”
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Ni aakaalɛ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Fɛ di ofũ onu lee nkpe?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ lataalɛ baalaadu Galilea lekpo kotoko kakyɛ nyɔɔfa di Gadara kasɔ suoto.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Obe wɔ di Yesu lasoo ni di oklo, osuɔtɔ onwii di anwuna kpile nsi ni ladie aakye okpoo nwu kamɛ abakyakako nwɔ. Ditɔɔklɛ di osuɔtɔ wɔ mmle disinkpee ni awu, ánsiɛ kafɔɔ leeyo. Sɛkya kamɛ ko ansiɛ.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Di obe wɔ aanya ni Yesu, aayiisa kudu osie kanya aapɛ akunkyi di Yesu katũ. Ni aabuɛ alɛ, “Yesu, Yaa wɔ ninlenke ni Obi! Ɔmɛnlaa ninsi munkofɔ ntɛɛ? Kotikiti fɔ lekoto, tannanfi mi kootoko.”
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Osuɔtɔ wɔ mmle labuɛ nkpo, diekye Yesu lamuɛ ninwuna kpile nwu ninsi nwɔ ni kaamɛ alɛ, “Didie nwɔ kaamɛ!” Obe kpinwu kamɛ ninwuna kpile nwu mmufũ osuɔtɔ nwu nkpo, nse beekpee nwɔ nkɔkyɔ ninnɛɛ ku nkpaa, anfefee mi kafɔɔ. Ninwuna nwu nkpaa nwɔ ninsifiko ɔfaafuu kamɛ.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Yesu lakaalɛ nwɔ alɛ, “Lɛ manlɛɛ fɔ?”
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ninfɛ di anwuna nwu nkpo latikiti Yesu lekoto alɛ, atantososa ma aakpee di lɛba le manfuki anwuna kpile mankpee ni di dibiɔ le ninaani kase, diibuo nsi ni kaamɛ.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Aplakuo ɔlambu kplɛ onwii latoole alesaa di kabokotee nkpaa ninfa. Ni di anwuna kpile nwu latikiti Yesu lekoto alɛ, ata ma balaabuo di aplakuo nwu kamɛ. Ninfɛ di Yesu lata ma osuku nɛ.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Nfanwu anwuna kpile nwu ladie di osuɔtɔ nwu kamɛ aalaabuo di aplakuo nwu kamɛ. Ni di aplakuo ɔlambu nwu latoso kitikiti aakye kabokotee nwu nkpaa aalaakpa aabuo diɛ lekpo kamɛ aamɛmɛɛ ntu aakpi nɛ.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Obe wɔ baatii ba niatɔɔkpa ni aplakuo nwu lanya lɛsaa le niawa nii, baatoso baasifi sekpoo simuu ku afe kamɛ baalaabuɛ ɔlaa nwu baakyakasa.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Nioso batii ladie baakyɛ alɛ bɔɔlaanyu lɛsaa le niawa nii. Di obe wɔ babadu ni Yesu nfũ, baanya osuɔtɔ wɔ di Yesu latososa ni anwuna kpile nwu aadiki ni kaamɛ nsi di Yesu nkpaatũ. Ditɔɔkpa nwɔ eekpee awu asi kloklo. Bamuu lɛma, lɛyɛkɛ lapɛ ma.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Batii ba nianya mmle okle diawa nii, latɔkɔ batii bule mmle okle diabla fiɛ diakpa ni osuɔtɔ wɔ kamɛ diɛ anwuna kpile lasiɛ nii.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Nkpo oso ntɛɛ nwu batii bamuu di Gadara kasɔ lawa babatikiti Yesu lekoto alɛ, adie ma kaasɔ suoto asifi, diekye baayɛkɛ. Nkpo oso Yesu labuo di oklo kamɛ aasifi.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Osuɔtɔ wɔ kamɛ di Yesu latososa anwuna kpile nwu aadiki ni kaamɛ, latikiti Yesu lekoto alɛ, “Tɛɛ ntikanko fɔ.” Kafɔɔ Yesu ditatuna ni aatɔkɔ nwɔ alɛ,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Tɔɔkyɛ leyo, faalaabuɛ lɛsaa le di Yaa lɛbla ɛɛta fɔ ni.” Ninfɛ di osuɔtɔ nwu nkpo lakple aasifi okpoo nwu kamɛ aalaatoobuɛ lɛsaa le di Yesu labla atɔɔ ni nɛ.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Di obe wɔ di Yesu lakple aataalɛ lekpo nwu aasifi nii, batii nwu nkpo lafũ nwɔ osie kanya, diekye bamuu lɛma baatoonyu nwɔ osuku.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Ninfɛ di osuɔtɔ onwii baatɔɔlɛɛ ni Yairo, ale ni Yuda batii kasiisakɔ ɔnɔɔfo lawa abapɛ akunkyi di Yesu nkpaatũ aatikiti nwɔ lekoto alɛ, awa baakyɛ leyo nɔɔ,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 diekye obi nɔɔ sankobi onwii wɔ ninkpe nwɔ ni, atoofũ ni fɛ lefosi alɛɛ anyɔ, latookpi.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Baatii nwu nkpo kamɛ, ɔsanko onwii diɛ asaa latoowii ni osie kanya fɛ lefosi alɛɛ anyɔ lasiɛ kaamɛ. Ɔsanko wɔ mmle ntɔɔlalaasa koto nɔɔ kumuu di bafatɛ sɛkyɛ alɛ diayɔɔ nwɔ, kafɔɔ kuonwii ditafuo nwɔ kɔfa ɔbla.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Nioso aafe di Yesu sɛmaa di batii nwu kamɛ, aalaakpanko nwɔ awu kotokosi. Nfanwu, asaa owii nwu niabudi.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Ninfɛ di Yesu lakaalɛ alɛ, “Owe niɛkpankoe?”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Kafɔɔ Yesu labuɛ alɛ, “N-ye nlɛ otii lɛkpankoe, diekye osie owo ledie mi kaamɛ.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Obe wɔ di ɔsanko nwu lanya alɛ Yesu ntootofo lɛsaa le aabla nii, atafuo suoto owofasa. Aadie aawa aabapɛ akunkyi di Yesu katũ ku ditũtũkũ di batii nwu anu. Ninfɛ aadiki aabuɛ lɛsaa le oso aakpanko nwɔ nii, ku mmle di ofiɛ nwu layɔɔ nwɔ ni ninfanwu nɛ.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Nkpo oso Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Obi nii sankobi, ofũ onu lɛfɔ ntɔɔyɔɔsa fɔ ofiɛ. Tɔɔkyɛ di atoko ɔkyɛ ole kamɛ.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Di obe wɔ di Yesu lekple akle ɔlaa nwu oobuɛ nii, tɔkyɛntɛ onwii niakye Yuda batii kasiisakɔ ɔnɔɔfo Yairo leyo aawa lɛba nwu. Ni aabatɔkɔ nwɔ kanya alɛ, “Obi lɛfɔ sankobi nwu ntookpi kofokofoko. Nioso taansinkpɛnsa saatuotɛ ninwuna odiki!”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Kafɔɔ di Yesu lanu ni ɔlaa nwu nkpo, aatɔkɔ Yairo alɛ, “Tanyɛkɛ. Afɔ fũ fanu falɛ obi lɛfɔ nwu dibayɔɔ nwɔ.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Obe wɔ di Yesu labuo ni Yairo leyo yi, atata osuku alɛ otii kuonwii abuo leyo nwu kamɛ ku nnwɔɔ, diediki Petro ku Yakobo ku ɔsankobi nwu ote ku ɔya lete aata osuku baabuo.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Batii bamuu ninfa layila baatoowi kaku ta obisɔ nwu oso. Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bitansinwi kaku, obisɔ nwu diekpi ɔkyɔsĩi ɔɔkyɔsĩi.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Ninfɛ baatii nwu bamuu lama nwɔ nɛ, diekye baye alɛ atookpi.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Ninfɛ di Yesu lamufũ nwɔ di kanɛɛtũ, ni aalɛɛ nwɔ alɛ, “Obi nii, taka!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Nfanwu ɔsankobi nwu ninwuna niakple diabuo, aasɛnkɛ. Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, bamiɛ lɛsaa batɔɔ ale.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Lɛsaa le mmle labla ɔsankobi nwu balofotɛ ɔkpɛ, kafɔɔ Yesu lakpee ma kufiofa alɛ, batantɔkɔ otii kuonwii lɛsaa le niɛwa nii.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.