Atos 21

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Di obe wɔ butɔɔklaa ma buoloo nii, buasifi bualaabuo di oklo kamɛ buataalɛ buasifi Kos. Ni kaale lasiɛ nii, buasifi bualaabuo Rodo, buadie ninfa buasifi Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Nfa buayɔ oklo onwii niatoofe ni Foenisia, buasifi nɛ.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Buanya Kipro kasɔ, ni buawaalɛ nfa buafe di nkpaalɔ lɛkyɛ bualaabuo Tiro okpoo Seria kasɔ. Ni buakyɛ lɛba le baatoofe ni atoo odiki di oklo nwu kamɛ nɛ.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Ni buasoo di oklo nwu kamɛ buakyɛ bualaanya bafũbanutɛ ba niawɛ ni ninfa nɛ. Buasiɛ di ɔkyɛ lɛma ayi akuɛnsĩ. Yaa Ninwuna ladiki aatuo ma lɛɛsaa le nimanawa ni di Paulo suoto. Nioso baatɔkɔ Paulo alɛ, atankyɛ Yerusalem.
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Kafɔɔ obe wɔ di ayi ya buasiɛ ni ninfa laloo ni buoosifi nii, bafũbanutɛ ba mmle ku basɔfɔ lɛma ku babi bamuu, baakpaa wo bualadu lekpo kotoko, ni bamuu loo buapɛ akunkyi buapɛ ɔlaa buata Yaa nɛ.
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 Ni buaklaa bawo nɛ. Ninfɛ bualaabuo di oklo kamɛ, ni di mma kafɔɔ baakple baasifi ayo nɛ.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Buadie ni di Tiro, buabayila di Ptolemai. Ni buakyɛ bualaasɛɛsa bafũbanutɛ ba ninkpe ni ninfa nɛ. Buasiɛ di ɔkyɛ lɛma dii ninwii.
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Kaleesɛ, buadie ninfa buasifi Kaesarea. Ni buakyɛ bualaasiɛ di Yaa ɔlaa biene buɛtɛ Filipo nfũ nɛ. Aasiɛ di bakyakaakotɛ bakuɛnsĩ ba baadiki ni kamɛ di Yerusalem.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 Aawɛ babi kpeelebitɛ bana, manadiyɔ ni asa, Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ kafɔɔ baale.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Buasiɛ ninfa ayi awo. Obe wɔ buawɛ ni ninfa, Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ onwii baatɔɔlɛɛ ni Agabo lakye Yudea aawa nfa.
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 Obe wɔ aawa wo ni ɔkyɛ yi, ni aayɔ Paulo ofiamɛ, aanii nnwɔɔ omu nɔɔ nnɛɛ ku nkpaa, ni aabuɛ alɛ, “Yaa Ninwuna Klekle kobuɛ alɛ, nkpo okle di Yuda batii manii otii wɔ nimba ni ofiamɛ wɔ mmle di Yerusalem, man-yɔ nwɔ mankpee di batii ba ninanle Yuda batii nnɛɛ kamɛ nɛ.”
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Nioso obe wɔ buanu ni ɔlaa wɔ mmle, awo ku batii ba niawɛ ni ninfa, buatikiti Paulo lekoto bulɛ atankyɛ Yerusalem.
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Nfanwu aatɔkɔ wo alɛ, “Be oso biowi kaku mimbiɛsɛɛ otu nkpo? Ninlolaa suoto nta leyo ote lete di Yerusalem, letuna nlɛ bia kakpi ninfa ta Saate Yesu oso.”
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Nioso obe wɔ buanya bulɛ, bulɔbafuo nwɔ ni disibu okyisa, buadiɛ nwɔ, ni buabuɛ bulɛ, “Yaa dibiesaa diwa kaanya.”
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Di ayi asɛɛ awo kamaa, bualolaa suoto buasifi Yerusalem.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 Bafũbanutɛ bawo kafɔɔ di Kaesarea latikanko wo. Ni baakpaa wo baasifiko ɔnɔɔfo wɔ niakye ni Kipro baatɔɔlɛɛ ni Mnason nfũ alɛ, bulaasoosa ninfa. Ɔnɔɔfo wɔ mmle lale otii wɔ niafũ aanu ni kofokofoko.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Obe wɔ buabuo ni Yerusalem, bafũbanutɛ ba niawɛ ni ninfa baafũ wo ku suoto lɛyɔɔ.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Kaleesɛ, Paulo lakpaa wo buakyɛ bualaanya Yakobo, Yerusalem bafũbanutɛ banɔɔfo bamuu kafɔɔ lawɛ ninfa.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 Buasɛɛsa ma bualoo nii, Paulo latɔkɔ ma asaa ya amuu di Yaa labla aafenko ni di nnwɔɔ Paulo suoto, di batii ba ninanle ni Yuda batii kamɛ.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Baanu nwɔ ɔlaa baaloo nii, bamuu lɛma baatansa Yaa. Ni baatɔkɔ wɔ alɛ, “Obiloo, faye? Batii nkpe nkpe ba ninle ni Yuda batii batoofũ beenu nii, lemufũ Mose kufiofa nwu bakle kpinkpĩ.
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 Bawo latɔkɔ ma alɛ footuo Yuda batii ba bamuu ninkpe ni di batii ba ninanle ni Yuda batii kasɔ falɛ batantikanko Mose kufiofa. Diɛkyakaa nii, falɛ batambudi babi lɛma asɔkɔsɔkɔ ee batikanko afiofa lɛma.
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 Lɛ nfɛ buɔbla nunua? Diekye babanu alɛ fatɔɔwa.”
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 Nioso baabuko nwɔ disi alɛ, “Basuɔtɔ bana bawo nsi wo kaamɛ, bɛɛka ni ntam.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 Kpaa ma fasifiko Yuda batii Yaa Olekatakɔ nfa. Kpaasu disi nwu ku mma. Faakyakaako ma bata disi ɔkpaasu koto ko manta ni. Nle mmle mata otii biala nnya alɛ, sɛlaa se baabuɛ ni di suoto lɛfɔ diete nkpo. Ni bia afɔ omu lɛfɔ, fɔɔbla di Mose kufiofa nwu suoto.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 Kafɔɔ mba ninanle ni Yuda batii batookyi beekple ni bafũbanutɛ, buakpana kukũ, ni buatɔkɔ ma bulɛ, badiɛ alesaa ya bɛɛyɔ bɛɛta ni afiɔ olé ole, baadiɛ kafɔɔ ntɔ onyi, batanle babɔkɛɛ ba kafɔɔ beenwunukũusa simu beelo nii, baadiɛ kafɔɔ lɛsɔnɔkpee.”
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Nioso kaleesɛ Paulo lakpaa basuɔtɔ ba mmle nwu, ni baakyɛ baalaabla disi ɔkpaasu amanle nwu. Nni sɛmaa, aakyɛ Yuda batii Yaa Olekatakɔ aalaata lɛtatofo ayi ya di disi ɔkpaasu nwu mafũ nii, ku obe wɔ babayɔ asaa manwako, manta ni ole diisi lɛma.
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 Kafɔɔ ditoobu ayi asɛɛ di ayi akuɛnsĩ nwu mawo nii, Yuda batii bawo lakye Asia kasɔ baawa baabanya Paulo di Yuda batii Yaa Olekatakɔ. Ni baasiisa batii bawo dikudi, baamufũ nwɔ nɛ.
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 Ni baayiisa kudu alɛ, “Israel basuɔtɔ biwa bibakyakaako wo kyu woo! Osuɔtɔ wɔ mmle kokyi aba aba antuo asaa anyila di Yuda batii suoto, Mose kufiofa suoto, ku Yaa Olekatakɔ suoto. Ɛɛkpaa Griki batii bia eebuoko Yuda batii Yaa Olekatakɔ, ɔɔkpɔnɔnfɔsa lɛba klekle le mmle!”
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 Baabuɛ nkpo diekye di obe owo kamɛ, baanya alɛ, Paulo ku Trofimo wɔ ninle ni Efeso otii nkyɛ di Yerusalem okpoo. Nioso baabu alɛ aakpaa nwɔ aakyɛnko Yuda batii Yaa Olekatakɔ.
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 Ta kudu nwu baatooyiisa ni oso, batii bamuu lataka baatoso baakyɛ baalaamufũ Paulo baananfi nwɔ baadiki di Yaa Olekatatɔ. Baamufũ nyoko baasɛɛ.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Di obe wɔ baamiɛ alɛ boolo nwɔ nii, Roma batii bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo lanu alɛ kudu ntoobuo di Yerusalem okpoo omuu kamɛ.
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 Nfanwu, ni aakpaa bakpɛtɛ banɔɔfo bawo ku bakpɛtɛ baakyɛ lɛba le kuudu nwu nkpe ni nɛ. Obe wɔ kuudu bakpeetɛ nwu lanya ni bakpɛtɛ nwu ku ɔnɔɔfo lɛma, baadiɛ Paulo ɔpɛ.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Nfanwu bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu lamufũ Paulo, ni aata baayɔ ɛkpɛnkyɛ ɛnyɔ baakpee nwɔ nɛ. Ni aakaalɛ alɛ, “Owe ninle osuɔtɔ wɔ mmle, be ɛɛbla?”
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Di batii nwu kamɛ otii biala ku ɔlaa nɔɔ baatoobuɛ. Kudu nwu oso bakpɛtɛ banɔɔfo nɔɔfo nwu ditatofo lɛsaa le niawa nii, nioso aata alɛ bakpaa Paulo balaatɛ di leyo katenkɔ.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 — ausente —
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 — ausente —
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Kafɔɔ obe wɔ nfɛ babayɔ Paulo mankpee ni leeyo kamɛ, aatɔkɔ bakpɛtɛ ɔnɔɔfo onwii alɛ, “Komiɛ nlɛ nkakatɛ kafɔɔ kɛɛkɛɛ.”
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 Ni aakple aakaalɛ nwɔ alɛ, “Ni faale Egipte otii wɔ niakpaa batiilotɛ nkpe nna ba niataka baayila ni di abaa suoto obe owo nitɔɔbafe ni kamɛ, baatoso baasifi ni ɔfaafuu kasɔ?”
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 Ninfɛ di Paulo ladiki kanya alɛ, “Yuda otii nle. Lekye Tarso di Kilikia kasɔ. Okpoo nwu kafɔɔ, okpoo finle kule. Lekoto, tikɛɛ nkakatɛ nta batii ba mmle.”
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 Ninfɛ di bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu latuna alɛ Paulo akakatɛ ata ma nɛ. Ni di Paulo lataka aayila di kayoko kakatakɔ nwu, ni aawii ma kɔnnɛɛ alɛ balo kanana. Obe wɔ baalo ni kanana, ni aakakatɛ ko ma di Yuda batii sele kamɛ alɛ,
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.