Atos 21
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARC
1 Di obe wɔ butɔɔklaa ma buoloo nii, buasifi bualaabuo di oklo kamɛ buataalɛ buasifi Kos. Ni kaale lasiɛ nii, buasifi bualaabuo Rodo, buadie ninfa buasifi Patara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Nfa buayɔ oklo onwii niatoofe ni Foenisia, buasifi nɛ.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Buanya Kipro kasɔ, ni buawaalɛ nfa buafe di nkpaalɔ lɛkyɛ bualaabuo Tiro okpoo Seria kasɔ. Ni buakyɛ lɛba le baatoofe ni atoo odiki di oklo nwu kamɛ nɛ.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Ni buasoo di oklo nwu kamɛ buakyɛ bualaanya bafũbanutɛ ba niawɛ ni ninfa nɛ. Buasiɛ di ɔkyɛ lɛma ayi akuɛnsĩ. Yaa Ninwuna ladiki aatuo ma lɛɛsaa le nimanawa ni di Paulo suoto. Nioso baatɔkɔ Paulo alɛ, atankyɛ Yerusalem.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Kafɔɔ obe wɔ di ayi ya buasiɛ ni ninfa laloo ni buoosifi nii, bafũbanutɛ ba mmle ku basɔfɔ lɛma ku babi bamuu, baakpaa wo bualadu lekpo kotoko, ni bamuu loo buapɛ akunkyi buapɛ ɔlaa buata Yaa nɛ.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Ni buaklaa bawo nɛ. Ninfɛ bualaabuo di oklo kamɛ, ni di mma kafɔɔ baakple baasifi ayo nɛ.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Buadie ni di Tiro, buabayila di Ptolemai. Ni buakyɛ bualaasɛɛsa bafũbanutɛ ba ninkpe ni ninfa nɛ. Buasiɛ di ɔkyɛ lɛma dii ninwii.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Kaleesɛ, buadie ninfa buasifi Kaesarea. Ni buakyɛ bualaasiɛ di Yaa ɔlaa biene buɛtɛ Filipo nfũ nɛ. Aasiɛ di bakyakaakotɛ bakuɛnsĩ ba baadiki ni kamɛ di Yerusalem.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Aawɛ babi kpeelebitɛ bana, manadiyɔ ni asa, Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ kafɔɔ baale.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Buasiɛ ninfa ayi awo. Obe wɔ buawɛ ni ninfa, Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ onwii baatɔɔlɛɛ ni Agabo lakye Yudea aawa nfa.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Obe wɔ aawa wo ni ɔkyɛ yi, ni aayɔ Paulo ofiamɛ, aanii nnwɔɔ omu nɔɔ nnɛɛ ku nkpaa, ni aabuɛ alɛ, “Yaa Ninwuna Klekle kobuɛ alɛ, nkpo okle di Yuda batii manii otii wɔ nimba ni ofiamɛ wɔ mmle di Yerusalem, man-yɔ nwɔ mankpee di batii ba ninanle Yuda batii nnɛɛ kamɛ nɛ.”
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Nioso obe wɔ buanu ni ɔlaa wɔ mmle, awo ku batii ba niawɛ ni ninfa, buatikiti Paulo lekoto bulɛ atankyɛ Yerusalem.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Nfanwu aatɔkɔ wo alɛ, “Be oso biowi kaku mimbiɛsɛɛ otu nkpo? Ninlolaa suoto nta leyo ote lete di Yerusalem, letuna nlɛ bia kakpi ninfa ta Saate Yesu oso.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nioso obe wɔ buanya bulɛ, bulɔbafuo nwɔ ni disibu okyisa, buadiɛ nwɔ, ni buabuɛ bulɛ, “Yaa dibiesaa diwa kaanya.”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Di ayi asɛɛ awo kamaa, bualolaa suoto buasifi Yerusalem.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Bafũbanutɛ bawo kafɔɔ di Kaesarea latikanko wo. Ni baakpaa wo baasifiko ɔnɔɔfo wɔ niakye ni Kipro baatɔɔlɛɛ ni Mnason nfũ alɛ, bulaasoosa ninfa. Ɔnɔɔfo wɔ mmle lale otii wɔ niafũ aanu ni kofokofoko.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Obe wɔ buabuo ni Yerusalem, bafũbanutɛ ba niawɛ ni ninfa baafũ wo ku suoto lɛyɔɔ.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Kaleesɛ, Paulo lakpaa wo buakyɛ bualaanya Yakobo, Yerusalem bafũbanutɛ banɔɔfo bamuu kafɔɔ lawɛ ninfa.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Buasɛɛsa ma bualoo nii, Paulo latɔkɔ ma asaa ya amuu di Yaa labla aafenko ni di nnwɔɔ Paulo suoto, di batii ba ninanle ni Yuda batii kamɛ.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Baanu nwɔ ɔlaa baaloo nii, bamuu lɛma baatansa Yaa. Ni baatɔkɔ wɔ alɛ, “Obiloo, faye? Batii nkpe nkpe ba ninle ni Yuda batii batoofũ beenu nii, lemufũ Mose kufiofa nwu bakle kpinkpĩ.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Bawo latɔkɔ ma alɛ footuo Yuda batii ba bamuu ninkpe ni di batii ba ninanle ni Yuda batii kasɔ falɛ batantikanko Mose kufiofa. Diɛkyakaa nii, falɛ batambudi babi lɛma asɔkɔsɔkɔ ee batikanko afiofa lɛma.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Lɛ nfɛ buɔbla nunua? Diekye babanu alɛ fatɔɔwa.”
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Nioso baabuko nwɔ disi alɛ, “Basuɔtɔ bana bawo nsi wo kaamɛ, bɛɛka ni ntam.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Kpaa ma fasifiko Yuda batii Yaa Olekatakɔ nfa. Kpaasu disi nwu ku mma. Faakyakaako ma bata disi ɔkpaasu koto ko manta ni. Nle mmle mata otii biala nnya alɛ, sɛlaa se baabuɛ ni di suoto lɛfɔ diete nkpo. Ni bia afɔ omu lɛfɔ, fɔɔbla di Mose kufiofa nwu suoto.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Kafɔɔ mba ninanle ni Yuda batii batookyi beekple ni bafũbanutɛ, buakpana kukũ, ni buatɔkɔ ma bulɛ, badiɛ alesaa ya bɛɛyɔ bɛɛta ni afiɔ olé ole, baadiɛ kafɔɔ ntɔ onyi, batanle babɔkɛɛ ba kafɔɔ beenwunukũusa simu beelo nii, baadiɛ kafɔɔ lɛsɔnɔkpee.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Nioso kaleesɛ Paulo lakpaa basuɔtɔ ba mmle nwu, ni baakyɛ baalaabla disi ɔkpaasu amanle nwu. Nni sɛmaa, aakyɛ Yuda batii Yaa Olekatakɔ aalaata lɛtatofo ayi ya di disi ɔkpaasu nwu mafũ nii, ku obe wɔ babayɔ asaa manwako, manta ni ole diisi lɛma.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Kafɔɔ ditoobu ayi asɛɛ di ayi akuɛnsĩ nwu mawo nii, Yuda batii bawo lakye Asia kasɔ baawa baabanya Paulo di Yuda batii Yaa Olekatakɔ. Ni baasiisa batii bawo dikudi, baamufũ nwɔ nɛ.
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Ni baayiisa kudu alɛ, “Israel basuɔtɔ biwa bibakyakaako wo kyu woo! Osuɔtɔ wɔ mmle kokyi aba aba antuo asaa anyila di Yuda batii suoto, Mose kufiofa suoto, ku Yaa Olekatakɔ suoto. Ɛɛkpaa Griki batii bia eebuoko Yuda batii Yaa Olekatakɔ, ɔɔkpɔnɔnfɔsa lɛba klekle le mmle!”
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 Baabuɛ nkpo diekye di obe owo kamɛ, baanya alɛ, Paulo ku Trofimo wɔ ninle ni Efeso otii nkyɛ di Yerusalem okpoo. Nioso baabu alɛ aakpaa nwɔ aakyɛnko Yuda batii Yaa Olekatakɔ.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Ta kudu nwu baatooyiisa ni oso, batii bamuu lataka baatoso baakyɛ baalaamufũ Paulo baananfi nwɔ baadiki di Yaa Olekatatɔ. Baamufũ nyoko baasɛɛ.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Di obe wɔ baamiɛ alɛ boolo nwɔ nii, Roma batii bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo lanu alɛ kudu ntoobuo di Yerusalem okpoo omuu kamɛ.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Nfanwu, ni aakpaa bakpɛtɛ banɔɔfo bawo ku bakpɛtɛ baakyɛ lɛba le kuudu nwu nkpe ni nɛ. Obe wɔ kuudu bakpeetɛ nwu lanya ni bakpɛtɛ nwu ku ɔnɔɔfo lɛma, baadiɛ Paulo ɔpɛ.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Nfanwu bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu lamufũ Paulo, ni aata baayɔ ɛkpɛnkyɛ ɛnyɔ baakpee nwɔ nɛ. Ni aakaalɛ alɛ, “Owe ninle osuɔtɔ wɔ mmle, be ɛɛbla?”
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Di batii nwu kamɛ otii biala ku ɔlaa nɔɔ baatoobuɛ. Kudu nwu oso bakpɛtɛ banɔɔfo nɔɔfo nwu ditatofo lɛsaa le niawa nii, nioso aata alɛ bakpaa Paulo balaatɛ di leyo katenkɔ.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 — ausente —
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 — ausente —
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Kafɔɔ obe wɔ nfɛ babayɔ Paulo mankpee ni leeyo kamɛ, aatɔkɔ bakpɛtɛ ɔnɔɔfo onwii alɛ, “Komiɛ nlɛ nkakatɛ kafɔɔ kɛɛkɛɛ.”
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Ni aakple aakaalɛ nwɔ alɛ, “Ni faale Egipte otii wɔ niakpaa batiilotɛ nkpe nna ba niataka baayila ni di abaa suoto obe owo nitɔɔbafe ni kamɛ, baatoso baasifi ni ɔfaafuu kasɔ?”
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Ninfɛ di Paulo ladiki kanya alɛ, “Yuda otii nle. Lekye Tarso di Kilikia kasɔ. Okpoo nwu kafɔɔ, okpoo finle kule. Lekoto, tikɛɛ nkakatɛ nta batii ba mmle.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Ninfɛ di bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu latuna alɛ Paulo akakatɛ ata ma nɛ. Ni di Paulo lataka aayila di kayoko kakatakɔ nwu, ni aawii ma kɔnnɛɛ alɛ balo kanana. Obe wɔ baalo ni kanana, ni aakakatɛ ko ma di Yuda batii sele kamɛ alɛ,
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.