Atos 21

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Di obe wɔ butɔɔklaa ma buoloo nii, buasifi bualaabuo di oklo kamɛ buataalɛ buasifi Kos. Ni kaale lasiɛ nii, buasifi bualaabuo Rodo, buadie ninfa buasifi Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Nfa buayɔ oklo onwii niatoofe ni Foenisia, buasifi nɛ.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Buanya Kipro kasɔ, ni buawaalɛ nfa buafe di nkpaalɔ lɛkyɛ bualaabuo Tiro okpoo Seria kasɔ. Ni buakyɛ lɛba le baatoofe ni atoo odiki di oklo nwu kamɛ nɛ.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ni buasoo di oklo nwu kamɛ buakyɛ bualaanya bafũbanutɛ ba niawɛ ni ninfa nɛ. Buasiɛ di ɔkyɛ lɛma ayi akuɛnsĩ. Yaa Ninwuna ladiki aatuo ma lɛɛsaa le nimanawa ni di Paulo suoto. Nioso baatɔkɔ Paulo alɛ, atankyɛ Yerusalem.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Kafɔɔ obe wɔ di ayi ya buasiɛ ni ninfa laloo ni buoosifi nii, bafũbanutɛ ba mmle ku basɔfɔ lɛma ku babi bamuu, baakpaa wo bualadu lekpo kotoko, ni bamuu loo buapɛ akunkyi buapɛ ɔlaa buata Yaa nɛ.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Ni buaklaa bawo nɛ. Ninfɛ bualaabuo di oklo kamɛ, ni di mma kafɔɔ baakple baasifi ayo nɛ.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Buadie ni di Tiro, buabayila di Ptolemai. Ni buakyɛ bualaasɛɛsa bafũbanutɛ ba ninkpe ni ninfa nɛ. Buasiɛ di ɔkyɛ lɛma dii ninwii.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Kaleesɛ, buadie ninfa buasifi Kaesarea. Ni buakyɛ bualaasiɛ di Yaa ɔlaa biene buɛtɛ Filipo nfũ nɛ. Aasiɛ di bakyakaakotɛ bakuɛnsĩ ba baadiki ni kamɛ di Yerusalem.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Aawɛ babi kpeelebitɛ bana, manadiyɔ ni asa, Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ kafɔɔ baale.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Buasiɛ ninfa ayi awo. Obe wɔ buawɛ ni ninfa, Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ onwii baatɔɔlɛɛ ni Agabo lakye Yudea aawa nfa.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Obe wɔ aawa wo ni ɔkyɛ yi, ni aayɔ Paulo ofiamɛ, aanii nnwɔɔ omu nɔɔ nnɛɛ ku nkpaa, ni aabuɛ alɛ, “Yaa Ninwuna Klekle kobuɛ alɛ, nkpo okle di Yuda batii manii otii wɔ nimba ni ofiamɛ wɔ mmle di Yerusalem, man-yɔ nwɔ mankpee di batii ba ninanle Yuda batii nnɛɛ kamɛ nɛ.”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Nioso obe wɔ buanu ni ɔlaa wɔ mmle, awo ku batii ba niawɛ ni ninfa, buatikiti Paulo lekoto bulɛ atankyɛ Yerusalem.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Nfanwu aatɔkɔ wo alɛ, “Be oso biowi kaku mimbiɛsɛɛ otu nkpo? Ninlolaa suoto nta leyo ote lete di Yerusalem, letuna nlɛ bia kakpi ninfa ta Saate Yesu oso.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nioso obe wɔ buanya bulɛ, bulɔbafuo nwɔ ni disibu okyisa, buadiɛ nwɔ, ni buabuɛ bulɛ, “Yaa dibiesaa diwa kaanya.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Di ayi asɛɛ awo kamaa, bualolaa suoto buasifi Yerusalem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Bafũbanutɛ bawo kafɔɔ di Kaesarea latikanko wo. Ni baakpaa wo baasifiko ɔnɔɔfo wɔ niakye ni Kipro baatɔɔlɛɛ ni Mnason nfũ alɛ, bulaasoosa ninfa. Ɔnɔɔfo wɔ mmle lale otii wɔ niafũ aanu ni kofokofoko.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Obe wɔ buabuo ni Yerusalem, bafũbanutɛ ba niawɛ ni ninfa baafũ wo ku suoto lɛyɔɔ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Kaleesɛ, Paulo lakpaa wo buakyɛ bualaanya Yakobo, Yerusalem bafũbanutɛ banɔɔfo bamuu kafɔɔ lawɛ ninfa.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Buasɛɛsa ma bualoo nii, Paulo latɔkɔ ma asaa ya amuu di Yaa labla aafenko ni di nnwɔɔ Paulo suoto, di batii ba ninanle ni Yuda batii kamɛ.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Baanu nwɔ ɔlaa baaloo nii, bamuu lɛma baatansa Yaa. Ni baatɔkɔ wɔ alɛ, “Obiloo, faye? Batii nkpe nkpe ba ninle ni Yuda batii batoofũ beenu nii, lemufũ Mose kufiofa nwu bakle kpinkpĩ.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Bawo latɔkɔ ma alɛ footuo Yuda batii ba bamuu ninkpe ni di batii ba ninanle ni Yuda batii kasɔ falɛ batantikanko Mose kufiofa. Diɛkyakaa nii, falɛ batambudi babi lɛma asɔkɔsɔkɔ ee batikanko afiofa lɛma.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Lɛ nfɛ buɔbla nunua? Diekye babanu alɛ fatɔɔwa.”
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Nioso baabuko nwɔ disi alɛ, “Basuɔtɔ bana bawo nsi wo kaamɛ, bɛɛka ni ntam.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Kpaa ma fasifiko Yuda batii Yaa Olekatakɔ nfa. Kpaasu disi nwu ku mma. Faakyakaako ma bata disi ɔkpaasu koto ko manta ni. Nle mmle mata otii biala nnya alɛ, sɛlaa se baabuɛ ni di suoto lɛfɔ diete nkpo. Ni bia afɔ omu lɛfɔ, fɔɔbla di Mose kufiofa nwu suoto.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Kafɔɔ mba ninanle ni Yuda batii batookyi beekple ni bafũbanutɛ, buakpana kukũ, ni buatɔkɔ ma bulɛ, badiɛ alesaa ya bɛɛyɔ bɛɛta ni afiɔ olé ole, baadiɛ kafɔɔ ntɔ onyi, batanle babɔkɛɛ ba kafɔɔ beenwunukũusa simu beelo nii, baadiɛ kafɔɔ lɛsɔnɔkpee.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Nioso kaleesɛ Paulo lakpaa basuɔtɔ ba mmle nwu, ni baakyɛ baalaabla disi ɔkpaasu amanle nwu. Nni sɛmaa, aakyɛ Yuda batii Yaa Olekatakɔ aalaata lɛtatofo ayi ya di disi ɔkpaasu nwu mafũ nii, ku obe wɔ babayɔ asaa manwako, manta ni ole diisi lɛma.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Kafɔɔ ditoobu ayi asɛɛ di ayi akuɛnsĩ nwu mawo nii, Yuda batii bawo lakye Asia kasɔ baawa baabanya Paulo di Yuda batii Yaa Olekatakɔ. Ni baasiisa batii bawo dikudi, baamufũ nwɔ nɛ.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Ni baayiisa kudu alɛ, “Israel basuɔtɔ biwa bibakyakaako wo kyu woo! Osuɔtɔ wɔ mmle kokyi aba aba antuo asaa anyila di Yuda batii suoto, Mose kufiofa suoto, ku Yaa Olekatakɔ suoto. Ɛɛkpaa Griki batii bia eebuoko Yuda batii Yaa Olekatakɔ, ɔɔkpɔnɔnfɔsa lɛba klekle le mmle!”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Baabuɛ nkpo diekye di obe owo kamɛ, baanya alɛ, Paulo ku Trofimo wɔ ninle ni Efeso otii nkyɛ di Yerusalem okpoo. Nioso baabu alɛ aakpaa nwɔ aakyɛnko Yuda batii Yaa Olekatakɔ.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Ta kudu nwu baatooyiisa ni oso, batii bamuu lataka baatoso baakyɛ baalaamufũ Paulo baananfi nwɔ baadiki di Yaa Olekatatɔ. Baamufũ nyoko baasɛɛ.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Di obe wɔ baamiɛ alɛ boolo nwɔ nii, Roma batii bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo lanu alɛ kudu ntoobuo di Yerusalem okpoo omuu kamɛ.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Nfanwu, ni aakpaa bakpɛtɛ banɔɔfo bawo ku bakpɛtɛ baakyɛ lɛba le kuudu nwu nkpe ni nɛ. Obe wɔ kuudu bakpeetɛ nwu lanya ni bakpɛtɛ nwu ku ɔnɔɔfo lɛma, baadiɛ Paulo ɔpɛ.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Nfanwu bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu lamufũ Paulo, ni aata baayɔ ɛkpɛnkyɛ ɛnyɔ baakpee nwɔ nɛ. Ni aakaalɛ alɛ, “Owe ninle osuɔtɔ wɔ mmle, be ɛɛbla?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Di batii nwu kamɛ otii biala ku ɔlaa nɔɔ baatoobuɛ. Kudu nwu oso bakpɛtɛ banɔɔfo nɔɔfo nwu ditatofo lɛsaa le niawa nii, nioso aata alɛ bakpaa Paulo balaatɛ di leyo katenkɔ.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 — ausente —
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 — ausente —
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Kafɔɔ obe wɔ nfɛ babayɔ Paulo mankpee ni leeyo kamɛ, aatɔkɔ bakpɛtɛ ɔnɔɔfo onwii alɛ, “Komiɛ nlɛ nkakatɛ kafɔɔ kɛɛkɛɛ.”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Ni aakple aakaalɛ nwɔ alɛ, “Ni faale Egipte otii wɔ niakpaa batiilotɛ nkpe nna ba niataka baayila ni di abaa suoto obe owo nitɔɔbafe ni kamɛ, baatoso baasifi ni ɔfaafuu kasɔ?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Ninfɛ di Paulo ladiki kanya alɛ, “Yuda otii nle. Lekye Tarso di Kilikia kasɔ. Okpoo nwu kafɔɔ, okpoo finle kule. Lekoto, tikɛɛ nkakatɛ nta batii ba mmle.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Ninfɛ di bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu latuna alɛ Paulo akakatɛ ata ma nɛ. Ni di Paulo lataka aayila di kayoko kakatakɔ nwu, ni aawii ma kɔnnɛɛ alɛ balo kanana. Obe wɔ baalo ni kanana, ni aakakatɛ ko ma di Yuda batii sele kamɛ alɛ,
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.