Atos 14
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARC
1 Obe wɔ baabuo ni Ikonion kafɔɔ, Paulo ku Barnaba lakyɛ Yuda batii kasiisakɔ ka niawɛ ni ninfa. Obe wɔ baatɔkɔ ni Yuda batii ku Griki batii ɔlaa biene nwu, batii kpinwu kaamɛ lɛma lafũ ɔlaa nwu baanu.
1 E aconteceu que, em Icônio, entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo, que creu uma grande multidão, não só de judeus, mas também de gregos.
2 Kafɔɔ Yuda batii ba nintafũ Yaa ɔlaa nwu baanu nii, lakpee kakpɔkpɔtɔ di batii ba ninanle ni Yuda batii nntɛɛ, ni baataka baayila di Paulo ku Barnaba suoto nɛ.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram, contra os irmãos, os ânimos dos gentios.
3 Kafɔɔ batɔkyɛntɛ nwu lasiɛ di okpoo nwu kamɛ obe owo baabuɛ ɔlaa biene nwu ku ɔtɔ. Nioso Saate kafɔɔ lafe di suoto lɛma aabla sɛkpɛ se niabla ni ɔkpɛ kpinwu, diotuo alɛ sifutulɛ nɔɔ ɔlaa biene nwu nte ni nkpo.
3 Detiveram-se, pois, muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, permitindo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Ni di okpoo nwu batii lasɛ di akyuu anyɔ, dikyuu ninwii latikanko Yuda batii, dikyuu nyɔɔfa kafɔɔ latikanko batɔkyɛntɛ nwu nɛ.
4 E dividiu-se a multidão da cidade: uns eram pelos judeus, e outros, pelos apóstolos.
5 — ausente —
5 E, havendo um motim, tanto dos judeus como dos gentios com os seus principais, para os insultarem e apedrejarem,
6 — ausente —
6 sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para a província circunvizinha;
7 Baalaabuɛ ɔlaa biene nwu ninfa.
7 e ali pregavam o evangelho.
8 Baakyɛ ni Listra, baanya osuɔtɔ onwii di nkpaa lakpi nwɔ asi ni kaasɔ. Diayɔ ni di dii le baalofo nwɔ nii, diidii aditaka akyɛ.
8 E estava assentado em Listra certo varão leso dos pés, coxo desde o seu nascimento, o qual nunca tinha andado.
9 Aasiɛ aanu Paulo ɔlaa biene wɔ aabuɛ nii. Paulo lanya alɛ, osuɔtɔ nwu ntoofũ ɔlaa nwu eenu baayɔɔsɔɔ ni ofiɛ, nioso aanyu nwɔ tuwĩi.
9 Este ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Paulo latɔkɔ nwɔ alɛ, “Taka fayila di nkpaa lɛfɔ suoto!” Ni di osuɔtɔ nwu layefe aataka aayila aakyako ɔkyɛ okyi nɛ.
10 disse em voz alta: Levanta-te direito sobre teus pés. E ele saltou e andou.
11 Obe wɔ baatii dikudi nwu lanya lɛsaa le di Paulo labla nii, baayiisa kudu osie kanya baabuɛ di Likaonia sele kamɛ alɛ, “Afiɔ bale! Beekple batii bɛɛwa wo kamɛ!”
11 E as multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens e desceram até nós.
12 Nioso baatika Barnaba leyooto alɛ Seus. Ni baatika Paulo kafɔɔ leyooto alɛ Herme, diekye nnwɔɔ niatɔɔkakatɛ.
12 E chamavam Júpiter a Barnabé, e Mercúrio, a Paulo, porque este era o que falava.
13 Nioso afiɔ ya bɔɔlɛɛ ni Seus tɔtɛ di katɔkɔ nɔɔ nkaako ni okpoo lɔɔkɔ, layɔ banankyue ku atoto aawako alɛ nnwɔɔ ku batii nɔɔ bɔɔbata ole manta batɔkyɛntɛ nwu di okpoo kasukunya.
13 E o sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para a entrada da porta touros e grinaldas, queria com a multidão sacrificar- lhes.
14 Kafɔɔ obe wɔ di Paulo ku Barnaba lanu lɛsaa le di batii nwu lamiɛ alɛ bɔɔbla nii, baananfi awu lɛma baabɛbɛɛ, diekye batamiɛ alɛ batii nwu babla nkpo. Nioso baatoso baabuo baatii nwu kamɛ. Ni bayiisa kudu
14 Ouvindo, porém, isto os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgaram as suas vestes e saltaram para o meio da multidão, clamando
15 baabuɛ alɛ, “Teete anɛ, be oso biɔbla nkpo? Awoo yi, batii bule fɛ aye! Buɔwa nfũ mmle bulɛ buɔbatɔkɔ ye ɔlaa biene nwu, alɛ biakyi mindiɛ asaa ya mmle ninanfĩ ni ɔbla, minwa Yaa wɔ ninkpe ni nkpa nfũ. Nnwɔɔ niɛbla osi ku kasɔ, lekpo ku asaa ya amuu ninsi ni kaamɛ!
15 e dizendo: Varões, por que fazeis essas coisas? Nós também somos homens como vós, sujeitos às mesmas paixões, e vos anunciamos que vos convertais dessas vaidades ao Deus vivo, que fez o céu, e a terra, e o mar, e tudo quanto há neles;
16 Saa yi, Yaa ladiɛ nnle mmuu batii kaasɔ ka mmle, baabla lɛsaa le ninlɛ ma nii.
16 o qual, nos tempos passados, deixou andar todos os povos em seus próprios caminhos;
17 Kafɔɔ obe lele oodiki antuo di asaa biene nɔɔ ɔbla suoto, diotuo alɛ nwaako akpe nii. Obe lele, asaa nkpe oonyumasa ye ni sifutulɛ nɔɔ. Anta ye kanto obe lele ku alesaa kubi ku alesaa di obe kanya, ku suoto lɛyɔɔ kafɔɔ siitu lee kamɛ.”
17 contudo, não se deixou a si mesmo sem testemunho, beneficiando-vos lá do céu, dando-vos chuvas e tempos frutíferos, enchendo de mantimento e de alegria o vosso coração.
18 Nu baatɔkɔ ma sɛlaa se mmle simuu, diawɛ ma osie fiɛ baatii ba mmle ladiɛ oleɔta lɛma nwu ɔta ɔta ma.
18 Dizendo isto, com dificuldade impediram que as multidões lhes sacrificassem.
19 Kafɔɔ Yuda batii bawo lakye Antiokia di Pisidia kɔmɛ suoto ku Ikonion baawa baabamunikĩisa batii nwu disibu, baata baasafɔ Paulo afuɔ baawududusɔɔ kaasɔ baadieko di okpoo nwu kamɛ, diekye baabu alɛ atookpi.
19 Sobrevieram, porém, uns judeus de Antioquia e de Icônio, que, tendo convencido a multidão, apedrejaram a Paulo e o arrastaram para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Kafɔɔ obe wɔ di bafũbanutɛ ba niawɛ ni ninfa labamana nwɔ baakyi nii, aakple aataka aasifi okpoo nwu kamɛ. Kaale lasɛ nii, nnwɔɔ ku Barnaba baasifi Derbe okpoo.
20 Mas, rodeando-o os discípulos, levantou-se e entrou na cidade. E, no dia seguinte, saiu, com Barnabé, para Derbe.
21 Paulo ku Barnaba labuɛ ɔlaa biene nwu di Derbe. Obe wɔ baawɛ ni bafũbanutɛ bawo kpinwu ninfa baakple baasifi Listra ku Ikonion ku Antiokia di Pisidia.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio, e Antioquia,
22 Baakpee bafũbanutɛ nwu osie, baakpee ma kafɔɔ otu alɛ bakle ofũ onu lɛma ku nwaako obuɛ. Baatɔkɔ ma kafɔɔ alɛ, “Dikpe nii buofe di abuo kpinwu kamɛ fiɛ buobuo Yaa Sɛka Kalekɔ nwu.”
22 confirmando o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecer na fé, pois que por muitas tribulações nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Paul ku Barnaba ladiki batunletɛ baata nsiisakɔ nwu mmuu, baapɛ ɔlaa baata Yaa, baanii kanya. Ni baayɔ ma baakpee di Saate wɔ beefũ beenu ni nnɛɛ kamɛ nɛ.
23 E, havendo-lhes por comum consentimento eleito anciãos em cada igreja, orando com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Batoofe ni di sekpoo se ninkpe ni di Pisidia beeloo nii, baawa di Panfilia kasɔ suoto.
24 Passando depois por Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Baabuɛ ɔlaa biene nwu kafɔɔ di Perge fiɛ baasifi Atalia.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Nfa baasiɛ oklo baafe di ntu osi baakple baawa Antiokia nɛ. Lɛba le di bufũbanutɛ nwu layɔ ma baakpee ni di Saate nnɛɛ kamɛ baata ni ɔkpɛ wɔ batalaloo ni ɔbla.
26 E dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que já haviam cumprido.
27 Baabuo ni Antiokia, baalɛɛ bafũbanutɛ ba niawɛ ni bamuu baasiisa dikudi, ni baabɔ ma osuku wɔ beekye ni amanniɛ nɛ. Baatɔkɔ ma kafɔɔ asaa ya amuu di Saate lafe di suoto lɛma aabla nii ku mmle okle aasɛkɛtɛ osuku aata ni batii ba ninanle ni Yuda batii baafũ Yaa ɔlaa baanu nii.
27 E, quando chegaram e reuniram a igreja, relataram quão grandes coisas Deus fizera por eles e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Ninfɛ baasiɛ di Antiokia di bafũbanutɛ nwu nfũ baaklɛ nɛ.
28 E ficaram ali não pouco tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.