Lucas 7

Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ena Yesu ya mono ha wenina lobi hulototo ya Kapeneyamu numudo yoto wiye.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Wito yalo ya himiwe wani hadeti (100) hiyaba o betibo we houba-nabala we ma holi dowa muibo we ya idafa hilito fulinogolo aibo ne.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Neto, wenabala himiwe hiyabatina wekafo Yesu hala ukuwa holito, Yuda wenina hiyabatina we ma feto lobibo, Hemotina Yesu nedoka uti, loto houba-nabane we li faka lo edanane, loti lomuilo, loto lobito idipi molaiye.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Idipi molaito, Yesudoka uti, ha auba iti feto loti wako lo edabo, Wewa ya monala dowa nebo nenako, hemo feto fe edananibo ya dowa feyanaiye.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Emokafo lemo Yuda wenina lula-hala lumuto ya mono numunate hu ledaibo ne, loti lomuwae.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Feti wako lo edato, ya Yesu ya holito emotinagi maina uwae. Uti numuna li alili molato himiwe hiyabatina wekafo weninala ma Yesu nedo idipi moloto ya ha feto loto lobito uwabo, Wenabao, nemo Yuda we minámonako, numunaneu yonanibo fefe ladámanogolaiye.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Ido hemodoka anowe, loto holiyofa, ido nemo yagi ya hemo yaidana we ya minámonako, hena holiyowe. Yagunu hemo aifa wekakafo ha lageto houba-nabane we ya moda faka lanaiye.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Feito nemo yagi hiyaba o nedabo we wetinalo meyalo moloto ya onona lito ido nemo ya himiwe hiyabatina we minobo hiyaba o betito feito we ma uwo, lomuwotoma, moda wiye. Ido we ma ano, lomuwoto ya moda aiye. Ido houba-nabane we, onona ya liyo, lomuwotoma, ononawa ya li-li o ne, loto lomuiye.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Lomuito, Yesukafo hawa liboma ya holito, elegito wenina nuba ege uwabo weninaloka liwewe oto feto lobibo, Nemo ya lobiyowe. Muki Isilaeli wenina yauti we ma holi hikila naba nebo wewa yaidana we ma wa edámowe, loto lobiye.
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Feto lito, idipibo wema ya liwila oti uti numugu yowato, houba-naba we moda faka lito wa edae.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Ena aliga hefola Yesukafo numuna meya naba ma huliya Naini yalo unowe, loto wito ege-ege moniyabo we ido wenina nuba naba ya ege uwae.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Ege uwato, numuna meya hanudo ya u fedito, wenina ma hono ula ya yaofalo moloti liti lomae. Lomato, ido wenina muki ya wena-hiyona ma hipala mako ya fulito molo edanune, loti wena-hiyonagi numudoti maina lomae.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Lomato, Wenabakafo wena-hiyona wa edoto lula-halau milumala holito, Hufo ámo, loto lomuiye.
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Feto lomuto u selo anagunu ya yaofalo lito, hono yaofa molabo we hanudo sinoi minato, emokafo feto loto libo, We hofawe, hemo lohomowe. Sinoiyo, loto lomuiye.
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Feto lomuito, fulibo we hofawe ya sinoito ha liye. Feto fe neto, Yesukafo olafote minanaiye, loto li muiye.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Feto fe betito, wenina muki ya wetina lauwa opaitaito, Goti ebola loti feto labo, Ei, polofeti naba ma minonigu oloto pibo ne, lato, ido malekamasi feto labo, Gotikafo weninala adina li faka lanowe, loto aibo ne, loti lae.
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ido aya hala ukuwa ya Yudia ebalo ido eba oka waka yau upatoto wibo ne.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Ena Yoni ege-ege moniyabo we yasi Yesu hala ukuwa ya lomuwae.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Lomuwato, holito, ege monibo we loiti ya aliyo, lobito ya aito feto lobibo, Wenabadoka uti ya feto loti loga o edaliyo, anaiye, loti lufuwa iyaboma ya wema minabemo, ido we eito hiyabala anune? loti loga o edaliyo, loto lobito idipiye.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Idipito, we loiti ya Yesudoka uti feto laibo, Yoni noku i beti-beti aibo wekafo feto loto hemodoka lilifiye. Anaiye, loti lufuwa iyaboma ya wema minabemo, ido we eito hiyabala anune? loti loga o edaiye.
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Feto loti loga o edaito, Yesukafo aya hamenalo ya wenina idafa-adafa naba i hiliyabo li faka loto, ido lutina-hatinau Satani himiwela mino betiyabo idipi feka fulaiye. Ido nomudina likaibo muki ya nomudina li falato betiye.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Feto fe betito we loitima ya ha liwila oto feto lobibo, Hemotina liwila oti uti, idafa muki holiti, ido nomudinagunu wati ya Yoni feto loti lomuilo. Nomudina likaibo wenina ya nomudina falato ae. Ido hidina nosámibo wenina ya hanu moni-moni ae. Ido okola i hiliyabo wenina ya gululudo beti-beti aiye. Ido hatina molaibo wenina ya ha holi-holi ae. Ido fuliyabo wenina ya fuliyaguti sinoi-sinoi ae. Ido idafa wa námabo wenina ya masi hala ukuwa dowa lo oloto bi-bi ae.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Ido wenina masi nemogunu holiti holi fulitámanabo wenina ya dowa holi minomo uwae. Feito lomuilo, loto lobiye.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Ido Yoni idipibo we loiti liwila oto uwaito, Yesukafo wenina nuba minabo ya Yoni yagunu feto loto lobibo, Hemotina mika hafali mikalo nena idafa wanune, loti uwabo ne? Honofa ma asigunu lito uto oto aibo wanune, loti wanigili uwafe?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 E'e, latoma, we ma ulalo owo lali-idafa ibo ya wanigili uwafe? E'e, moda utinalo owo lali-idafa iti, idafa-adafa wa noti minabo wenina ya mikalo hiyaba we wehudi numunatinau yau minae.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Yagunu nena idafa wanune, loti uwabo ne? Ido polofeti ya wanigili uwafe? O, wanigili uwabo wewa yagunu ha ma lobiyowe. Wewama wa edabo ya polofeti malekama li fulo betito nebo we ne.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Emogunu ya mono lufuwau ya feto libo,loto ha mono lufuwau (Mal 3:1) ya nebo ne.
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Yagunu nemo ha lobiyowe. Wenipasi hedabo wenina muki yauti makafo Yoni li fulo edaibo we ma minámiye. Minámifa, ido Goti we hudite weninala hiyaba o ledaibo hilalau we ma huliya minámibo we efoma nebo we yamakafo Yoni li fulo edo nebo ne, loto lobiye.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Lobito, Yesu hala holitabo wenina muki ido hefana takisi li-li abo we yagi Yoni mono noku i betinako, Goti monala moda fefe liye, loti holiyae.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Feto holiyato, ido Falisi we ido lo molaibo hala holi hulabo we Yonikafo mono noku i betiyáminako, Gotikafo, li yaidana-meidana o betinowe, loto hala dowa kibo ya fulitae.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Ena Yesukafo nuba minabo wenina feto loto lobibo, Hamena onesa me ya minabo wenina ya hemaidana oto li mako o betinowe? Ido igaidana wenina minae?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Weninawa ya olufo hefola yaidana oti minae. Olufowa hefola ya maketilo amedoti minoti hounatinafo-mota sutina fiti ha naba loti lobiyabo, Oka hofoto nama loba, ido hemotina melege liyámae. Ido fuliyabo nama lo fi molo betito loba, ido hemotina hufo ámae, loti lobiyabo ne.
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Feito Yoni noku i beti-beti aibo we ya loto, wela-idafa ido no waini námoto moi ito hemotina feto lo edabo, Satani himiwela mino edaiye, loti lo edae.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Ido nemo We Hula ya loto wene-idafagi nogi ya no minoto hemotina feto lo nedabo, Ake, we ya wela-idafagi ido nogi yagunuko holi minoto hefana takisi li-li abo wegi lifimatina nebo weninagi yowo molaiye, loti lo nedae.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Feto lo minato, Gotidokati ha manadinau nebo ya liyabo wenina muki ya ha mananau nebo ya ona hula ne, loti itibi-itibi ae, loto lobiye.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Ena Falisi we ma huliya Saimoni ya nemogi wete-idafa maina nanube? loto Yesu loga o edaito, numunalau yoto, amedoti wetina idafa maina no minae.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Maina no minato, numuna meya yaloti wena nosámibo makafo holito ya no ladanuwa aibo ma nomu hefana pana hibo nomuku nebo ya lito numunalau yoto
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 egeka minoto hufo oto, nomuna nowalagunu hinalo wili edoto, manana opalagunu hilili o edoto, hina mudoto, ladanuwa aibo no yalo leki edaiye.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Feto fe edaito, Falisi we Yesu li numunalau edaibo wewa yakafo wato ya lulau feto loto holibo, Wewa ya polofeti nebo neko, wenawa idafa feto fe edaibo ido monala yagunu lifimala nebo wena ne, loto holifefe ladi ne, loto holiye.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Feto loto holito, Yesukafo ha liwila oto feto loto lomuibo, Saimoniyo, nemo ha ma lohumunowe, loto lomuito, emokafo ha liwila oto libo, Api lilibiyanibo we, moda lonomo, loto lomuiye.
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Lomuito, Yesukafo feto libo, Hefana onodo libo we makafo we loiti ma lifima munaibo hefanawa Yuda hefana huliya denaliyasi faifu hadeti (500) ya ma muto, ido ma fifiti (50) ya muiye.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Feito bito aliga ya lifimawa uma finowe, loto hefanala wita aifa, liwila oti ogofuwámito feyámoto aifa hilili o betiye. Hilili o betiyageto, loitiwa ya lutina-hatina munigilafa, ido makafo loto yoto lula-hala munogolaiye. Ya hemagunu lowe? loto loga o edaiye.
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Feito loga o edaito, Saimonikafo ha liwila oto feto loto lomuibo, Lifimala naba nebo hilili o edaibo we feto anaibo ne, lito ya Yesukafo feto loto lomuibo, Moda fefe loto haka hiyane, loto lomuiye.
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Feto loto lomuto ya wena nedoka liwewe oto ya Saimoni feto loto lomuibo, Wenawa ya wa abe? Nemo numunakau yowobo ya hine noku inobo no fi nomámaba, ido emo yakafo nomuna nowalagunu hinelo lekito atala opalagunu hilili o nedaiye.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Ido hemo numunakau yowodo yalomati oto onesa melo aito, hemoma mudo nedámanima nefa, emo yakafo hine mudomo wiye.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Ido hemokafo atanelo yá nowala wili nedámanima nefa, emokafo hinelo ladanuwa aibo nogunu wili nedo ne.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Yagunu ha ma lohomowe. Emokafo lula-hala naba-naba numibo yagunu lifimala naba-naba nebo ya hilili otaibo ne. Feto nefa, ido we ma lifimala hefolako nebo we hilili o edaibo ya lula-hala hefola efomako muibo ne, loto lomuiye.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Feto loto lomuto ido wena ya feto loto lomuibo, Lifimaka moda hilili otaiye, loto lomuiye.
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Feto loto lomuito, wetina idafa maina noti minabo wenina yasi loyolalo-melo feto labo, Ake, wewa ya lifima yagi hilili aibo we ya hema ne? loti holiyae.
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Ido Yesukafo wenawama ya feto loto lomuibo, Holi hikika yakafo moda li nomuga wa hedotaiye. Hemo uwageto you amena mona ya mino hedanaiye, loto lomuiye.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.