Lucas 15

Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ena hefana takisi li-li abo wegi ido mona nosámibo molo-molo abo wegi muki Yesu hala holinune, loti emodoka loti li hona o edo minae.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Feto fe minafa, Falisi wegi ido lo molabo ha api itibiyabo wegi yasi Yesu holi nosámibo muti feto labo, We me ya ya mona nosámibo molo-molo abo wenina yagi houna i betito maina no-no o minae, loti lae.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Feto lato, ena Yesu ya wase ito ha lobibo,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 Holilo. Hemotina minagu yauti we makafo sipisipila wani hadeti (100) minaguti mako ma ya moni faluku ageto malekama nainti-naini (99) ya aifa nebo ya suwa nabo ebalo fulo betitoto uto moni faluku aiboma ya moni wita omo uto uto li oloto pinaibo nefe?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Li oloto pito ake naba-naba ito li heleyau moloto
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 numudoka liwila oto itanaibo ne. Lo fedoto yolawe-motagi ido wenina selo minoti kelabo weninalagi li nuba o betito feto loto lobinaibo, Sipisipine moni faluku aiboma ya li oloto pitowe. Yagunu nemogi maina ake naba-naba inune, loto lanogolaiye.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Ido ha lobiyowe. Okulumauka minabo yasi ayaidana oti lifima mino edaibo we mako makafo lula-hala li elepa inaibo, ake naba-naba i minae. Ido ake naba-naba inabo monatinawa yakafo wenina nainti-naini (99) mona fefe liboko molo-molo onibo nenako, lute-hate elepa iyámanune, loti lanabo yagunu ake iyabo mona ya li fulo edaiye.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Ido wena makafo hefanala siluwa teni (10) nebo yauti mako ma limo ito faluku aito le hito numugu ya mouta hiloto esama-asama oto wita omo uto uto li oloto pinogolaife?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Oloto pitoto wenawa ya yolawe-motagi ido weninala selo minabo yagi li nuba o betito lobinaibo, Hefanane siluwa mako ma limo ito faluku aibo yama li oloto pitowe. Yagunu nemogi maina ake naba-naba inune, loto lanogolaiye.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Ido ha ma lobiyowe. Ayaidana oto Goti enisolela nomudinalo lifimala nebo we makafo lula-hala li elepa inaibo, ake naba-naba i minae, loto lobiye.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesukafo ha ma onu ito lobibo, We ma hipala loiti minaibo ya
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 aliga hedaibo hipa yakafo melafo lomuibo, Idafaka weuga fi nedanibo yama nomo, loto lomuito idafala hona moloto hipala loiti biye.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Idafala hipala bito hamena fouma efomako mino itoto aliga hedaibo hipamakafo idafa-adafala muki li nuba oto lito eba ma faiga meuka uto yalo weuna fi edaibo idafala muki hefanalo fuloto mona nosámibo moloto monito hefanala fulo huliye.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Hefanala huwamenala muki ya hulo itoto neto mika yalo inagunu naba oloto pito, Wene-idafa ma mináminako, inagunu fulitanowe, loto
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 aya ebalo wenina ma nedo uto ononaka linowe, lito, Safune wetina-idafa muto hiyaba o, loto yalo fulo edaito safula hiyaba aiye.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Safula hiyaba oto inagunu fulifa, we ma wela-idafa umáminako, safu wetina-idafa ya noto houmane anaiye, loto holiye.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Feto loto holito uwo unaiguti ega-namaga oto sinoito feto loto hala kibo, Menefo houba-nabala we muki ya hoba-idafa noti minabo hefa idafa abi loto nebo nefa, nemo ya inagunu fuli minowe.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Feito neboma nenako, menefo nedoka liwila oto uto feto lomunowe: Menefo, nemo ya okulumau nebo wete hemote mona nosámibo molo betiyobo yagunu lifimane ne.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Yagunu hipane ne, loto lananibo ya fefe ladámanaibo ne. E'e, hemo ononakalo houba-naba we ne, loto fulo nedanane, loto hala kito
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 sinoito melafodoka wiye. Wibo ya melafokafo faigati wa edoto mulunau milumala naba holito hipaladoka oluloto uto abusa ito hola mudiye.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Hola mudito, hipalakafo lomuibo, Menefo, nemo okulumau nebo we ya mona nosámibo molo edoto ido hemo nomugalo mona nosámibo molo hedobo yagunu lifimane ne. Yagunu hipane ne, loto lananibo ya fefe ladámanaibo ne, loto lomuifa,
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 melafokafo houba-nabala we feto lobibo, Henemane oti ulalo owo dowa-idafa utinalo owo maleka li yoima o edaibo yama liti loti ulalo holoi edoti, analo ekeni idafa dowa holoi edoti, hinalo idafa yagi holoi edalo.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Feti ya uti bulumakau lulumala fibo ya liti loti hofo huwato ake ito nanune.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Hipanewa me ya yagunu moda fuliye, loto loma nefa, hofa sinoiye. Ido moni faluku aito hofa li oloto piyowe, lobito ena apiti ake iti noti minae.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Feto fe minato, hipala homu hipa ya onogu neguti loto numuna lega selo ya lo fedoto nama loti melege liyabo ya holito
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Houba-naba we ma sula fito feto lomuibo, Neidafaiti feyae? loto loga o edaiye.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Loga o edaito, feto lomuibo, Unakafo fuliyámoto liwila oto aito metinafomakafo bulumakau lulumala fibo ma hofoto hu edaito noto minone, lomuiye.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Feto loto lomuibo ha ya holito sebala hala-kala lito lukafa oto numugu yowámanogolowe, lito melafokafo holito numunalauti lumuto lomuibo, Numugu yowo, loto hala fi ne.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Hala fi nefa, emokafo feto loto melafo lomuibo, Holabe? Melege abi loto houba-naba o hedoto ido hakalo hamena mako ma holi fulámoma ne. Nefa, ido hemo ya meme mofolagi ya yaidana oto nomageto weninanegi minámo-minámo onima ne. Ona moda feto feyámanima ne.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Feto feyámanima nefa, ido hipaka me ya ya idafa-adafaka lito monito wenipa olufo hopa li uno-uno oto bi huloto hofa liwila oto aito ya hemo hala holito safuka-bulumakau mofola lulumala fibo ya hofo hi edane, loto feto lomuiye.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Feto lomuito, melafokafo libo, Hipane, hamena-hamena nemote minoiboma nenako, nemo idafane muki ya heimo idafaka ne.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Feito nefa, eletifo ya lute-hateu dowa loto holiyokelo. Aya unakafowa ya fulitaima nefa, eletifo hofa sinoiye. Ido u hopa utaima nefa, eletifo hofa li oloto piyone, loto lomuiye.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.