Lucas 15
Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs ARC
1 Ena hefana takisi li-li abo wegi ido mona nosámibo molo-molo abo wegi muki Yesu hala holinune, loti emodoka loti li hona o edo minae.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Feto fe minafa, Falisi wegi ido lo molabo ha api itibiyabo wegi yasi Yesu holi nosámibo muti feto labo, We me ya ya mona nosámibo molo-molo abo wenina yagi houna i betito maina no-no o minae, loti lae.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Feto lato, ena Yesu ya wase ito ha lobibo,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 Holilo. Hemotina minagu yauti we makafo sipisipila wani hadeti (100) minaguti mako ma ya moni faluku ageto malekama nainti-naini (99) ya aifa nebo ya suwa nabo ebalo fulo betitoto uto moni faluku aiboma ya moni wita omo uto uto li oloto pinaibo nefe?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Li oloto pito ake naba-naba ito li heleyau moloto
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 numudoka liwila oto itanaibo ne. Lo fedoto yolawe-motagi ido wenina selo minoti kelabo weninalagi li nuba o betito feto loto lobinaibo, Sipisipine moni faluku aiboma ya li oloto pitowe. Yagunu nemogi maina ake naba-naba inune, loto lanogolaiye.
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Ido ha lobiyowe. Okulumauka minabo yasi ayaidana oti lifima mino edaibo we mako makafo lula-hala li elepa inaibo, ake naba-naba i minae. Ido ake naba-naba inabo monatinawa yakafo wenina nainti-naini (99) mona fefe liboko molo-molo onibo nenako, lute-hate elepa iyámanune, loti lanabo yagunu ake iyabo mona ya li fulo edaiye.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ido wena makafo hefanala siluwa teni (10) nebo yauti mako ma limo ito faluku aito le hito numugu ya mouta hiloto esama-asama oto wita omo uto uto li oloto pinogolaife?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Oloto pitoto wenawa ya yolawe-motagi ido weninala selo minabo yagi li nuba o betito lobinaibo, Hefanane siluwa mako ma limo ito faluku aibo yama li oloto pitowe. Yagunu nemogi maina ake naba-naba inune, loto lanogolaiye.
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Ido ha ma lobiyowe. Ayaidana oto Goti enisolela nomudinalo lifimala nebo we makafo lula-hala li elepa inaibo, ake naba-naba i minae, loto lobiye.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesukafo ha ma onu ito lobibo, We ma hipala loiti minaibo ya
11 E disse:
12 aliga hedaibo hipa yakafo melafo lomuibo, Idafaka weuga fi nedanibo yama nomo, loto lomuito idafala hona moloto hipala loiti biye.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Idafala hipala bito hamena fouma efomako mino itoto aliga hedaibo hipamakafo idafa-adafala muki li nuba oto lito eba ma faiga meuka uto yalo weuna fi edaibo idafala muki hefanalo fuloto mona nosámibo moloto monito hefanala fulo huliye.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Hefanala huwamenala muki ya hulo itoto neto mika yalo inagunu naba oloto pito, Wene-idafa ma mináminako, inagunu fulitanowe, loto
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 aya ebalo wenina ma nedo uto ononaka linowe, lito, Safune wetina-idafa muto hiyaba o, loto yalo fulo edaito safula hiyaba aiye.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Safula hiyaba oto inagunu fulifa, we ma wela-idafa umáminako, safu wetina-idafa ya noto houmane anaiye, loto holiye.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Feto loto holito uwo unaiguti ega-namaga oto sinoito feto loto hala kibo, Menefo houba-nabala we muki ya hoba-idafa noti minabo hefa idafa abi loto nebo nefa, nemo ya inagunu fuli minowe.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Feito neboma nenako, menefo nedoka liwila oto uto feto lomunowe: Menefo, nemo ya okulumau nebo wete hemote mona nosámibo molo betiyobo yagunu lifimane ne.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Yagunu hipane ne, loto lananibo ya fefe ladámanaibo ne. E'e, hemo ononakalo houba-naba we ne, loto fulo nedanane, loto hala kito
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 sinoito melafodoka wiye. Wibo ya melafokafo faigati wa edoto mulunau milumala naba holito hipaladoka oluloto uto abusa ito hola mudiye.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Hola mudito, hipalakafo lomuibo, Menefo, nemo okulumau nebo we ya mona nosámibo molo edoto ido hemo nomugalo mona nosámibo molo hedobo yagunu lifimane ne. Yagunu hipane ne, loto lananibo ya fefe ladámanaibo ne, loto lomuifa,
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 melafokafo houba-nabala we feto lobibo, Henemane oti ulalo owo dowa-idafa utinalo owo maleka li yoima o edaibo yama liti loti ulalo holoi edoti, analo ekeni idafa dowa holoi edoti, hinalo idafa yagi holoi edalo.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Feti ya uti bulumakau lulumala fibo ya liti loti hofo huwato ake ito nanune.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Hipanewa me ya yagunu moda fuliye, loto loma nefa, hofa sinoiye. Ido moni faluku aito hofa li oloto piyowe, lobito ena apiti ake iti noti minae.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Feto fe minato, hipala homu hipa ya onogu neguti loto numuna lega selo ya lo fedoto nama loti melege liyabo ya holito
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Houba-naba we ma sula fito feto lomuibo, Neidafaiti feyae? loto loga o edaiye.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Loga o edaito, feto lomuibo, Unakafo fuliyámoto liwila oto aito metinafomakafo bulumakau lulumala fibo ma hofoto hu edaito noto minone, lomuiye.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Feto loto lomuibo ha ya holito sebala hala-kala lito lukafa oto numugu yowámanogolowe, lito melafokafo holito numunalauti lumuto lomuibo, Numugu yowo, loto hala fi ne.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Hala fi nefa, emokafo feto loto melafo lomuibo, Holabe? Melege abi loto houba-naba o hedoto ido hakalo hamena mako ma holi fulámoma ne. Nefa, ido hemo ya meme mofolagi ya yaidana oto nomageto weninanegi minámo-minámo onima ne. Ona moda feto feyámanima ne.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Feto feyámanima nefa, ido hipaka me ya ya idafa-adafaka lito monito wenipa olufo hopa li uno-uno oto bi huloto hofa liwila oto aito ya hemo hala holito safuka-bulumakau mofola lulumala fibo ya hofo hi edane, loto feto lomuiye.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Feto lomuito, melafokafo libo, Hipane, hamena-hamena nemote minoiboma nenako, nemo idafane muki ya heimo idafaka ne.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Feito nefa, eletifo ya lute-hateu dowa loto holiyokelo. Aya unakafowa ya fulitaima nefa, eletifo hofa sinoiye. Ido u hopa utaima nefa, eletifo hofa li oloto piyone, loto lomuiye.
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.