Lucas 10
Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs NVT
1 Ena aliga Wenabakafo ege molabo wenina sewedi-tu (72) ma weuna fi betito ya numuna meya muki ido eba muki eimola unowe, loto holibo ebalo ya we loiti loiti u homu molo nedoti unae, loto idipi molaiye.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Idipi molanogolo ya onona ha feto loto lobibo, Hoba-hobina migu ya naba-naba hula lifa, onona linabo wenina ya naba minámae, loti hemotina onona yawala lomuwato ya onona linabo wenina ma ya ononalau ya idipi molanaiye, loti lomuilo.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Hemotina wilalo. Nemo idipi molobo hemotina ya sipisipi mofola yaidana oti liye-hula minagu yau idipi molowe.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Unabo ya hefanafe, ido owofe, ido hidinalo inabo idafa mafe ya ma liyámoti aifa wilalo. Ido hanu unado ya wenina ma wa betitima, aifa minoti ha-ha lobiti loyolalo-melo ámilo.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Ena uti u fedoti numuna mau yonabo homu ya, numuna meu ya you amena mona ya mino betinaiye, loti lobilo.
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Feto loti lobiyato, we ma you amena mona emodoka mino edaibo numugu minanaibo, hemotina you amena mona yagunu lomuwabo ya wewadoka ya mino edanogolaiye. Ido ma minámanaibo, monawa yagunu lomuwabo ya hemotinaloka hofa liwila oto anogolaiye.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Ido onona liyabo wenina yasi meinatina linabo nenako, yagunu yonabo numugu ayau yako unoti sinoiti oti, hoba-idafa muki binabo ya nalo. Numuna mauka-mauka yowámilo.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Ena numuna meyalo malekama lo fedato ya wenina yasi houna i betiti ya wetina-idafa binabo ya nalo.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Noti ya ayau idafa hiliyabo wenina ya li faka lo betiti feto loti lobilo, Goti wehudi weninala hiyaba o ledaibo hamena ya hemotinaloka alilito betiye, loti lobilo.
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Ido u numuna meyalo malekama lo fedato, wenina ya hemotinagi houna i betiyámanabo, hanutinalo moniti ya feto loti lobilo,
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 Hemotina numunatinalokati fulo betitoto unune, lotima, huwopatina yagi hidelo kelaibo ya pu loto itili oto fulo ebatinauka fulito betiyone. Feto fe betiyoba, ido hemotina ya fuka ha lobiyonibo ya holilo. Goti wehudi weninala hiyaba o ledaibo hamenala ya moda alili aibo ne, loti lobilo.
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Ha ona lowe. Hamena nabalo ya Sodomu minabo wenina lifima ha ito lumuto binogolaifa, ido numunawau minabo wenina lifima ha ya ito yoto binogolaiye.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 Aiyo, Kolasini weninao, Betesaida weninao, hemotina u hopa unigilabo ya holiyámafe? Hemotinaloka Goti aubala oloto pi betibo idafa-adafawa ya Taiya weninagi ido Saidoni weninagi numunatinalo oloto pi betibo neko, aidenati lutina-hatina li elepa iti utinalo owo lilapa-alapa holoiti so lana wiliti minadi ne. Feto nefa, hemotina lutina-hatina elepa iyámoti aifa gedito minae.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Feto fe minafa, ido lifima ha binaibo hamenalo ya Taiya ido Saidoni minabo wenina lifima ha ya ito lumuto bito, ido hemotina lifima ha ya ito yoto binogolaiye.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Ena Kapeneyamu weninao, heimotina hulitina ya li yoisa okulumalo yoto minanaiye, loti hatina kiyafe? E'e, feto feyámanogolaiye. Ya lowau fulo betito yau lumuti minanigilae, loto liye.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Ena ha ma onu ito lobibo, Hemotina ha lanabo ha ya holinabo wenina ya nemogi holinigilae. Ido holi fulo betinabo wenina ya nemogi holi fulo nedanigilae. Ido nemo holi fulo nedanabo wenina ya nilifi molaibo we yagi holi fulo edanigilae, loto lobito idipi molaiye.
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Ido sewedi-tu (72) weninawa monititi liwila oti loti ya lutina-hatinau dowa lito feto loti lomuwabo, Wenabao, hemo hulikalo Satani himiwela yasi wetelo hololae, loti lomuwae.
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Lomuwato, Yesukafo feto loto lobibo, Satani ya okulumauti hopana yaidana oto limo ito wa edobo ne.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Nemo hemotina auba biyonako, hosofa ido hamuke mulalo lala iti, uwotefo aubala muki ya li yoima o edato, idafa makafo li hopa o betinaibo ya ma minámiye.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Feito nefa, hemotina Satani himiwela wetinalo meyalo molabo yagunu ake iyámilo. E'e, hulitina okulumau lufuwa itaibo nenako, yagunu ake iyalo, loto lobiye.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Ido aya hamenalo ya Weuna Fele Yesu lula-halau mino edaibo yakafo ake ito naba-naba muito ya feto libo, Menefo, okulumau mikaleka Wenabala, ha manadinau nebo wenina ya idafawa ya li faluku betito, ido aifa wenina olufo hefolaidana oti minabo ya li oloto pi biyanibo yagunu heboka lo minowe. Hemo luka-hakau feto feyanowe, loto dowa holiyanibo ya moda feto fe betiyane, loto lomuiye.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Lomutoto, ido wenina feto loto lobibo, Menefokafo idafa-adafa muki ya moda anelo molotaibo ne. Ido Hipala nemo ya we makafo wa nedofefe loto wa nedaibo we ma minámiye. E'e, Menefo yako wa nedofefe loto wa nedaiye. Ido ayaidana oto we makafo Menefo wafefe loto wa edaibo we ma minámiye. E'e, nemogi ido wenina li oloto pi binowe, loto holiyobo wenina yagiko Menefo wafefe lonibo ne, loto lobiye.
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Feto lobito ege-ege moniyabo wegi eimotinako minoti ya feto loto lobibo, Wenina nomudinakafo hemotina idafa wa edabo yaidana oti wati ya ake i-i anigilae.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Ha lobiyowe. Polofeti muki ido mikalo hiyaba we wehudi muki yasi hemotina idafa wa edabo yaidana oto wa edanune, loti holiyafa, ido wa edámabo ne. Ido hemotina ha holiyabo yaidana oto holinune, loti holiyafa, ido holiyámabo ne, loto lobiye.
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Hamena ma lo molaibo ha holifefe lo hulibo we makafo Yesu hepa molo edanowe, loto sinoito feto loto loga o edaibo, Api lilibiyanibo we, nemo hofawa minomo yonobo mona linowe, loto holinobo, ya nena mona molanobo ne? loto loga o edaiye.
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Loga o edaito, Yesukafo feto loto loga o edaibo, Lo molaibo ha lufuwa igu yau nedafaiye liye? Hemo ya hitoto nedafaiye loto holiyane? loto lomuiye.
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Lomuito, liwila oto lomuibo,loto ha mono lufuwau (Lo 6:5, Wkp 19:18) ya nebo ne, loto lomuiye.
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Lomuito, Yesukafo feto lomuibo, Onesa ya ha fefe loto liwila oto lonomane. Hawa ya meyalo molananibo, minowa-minowa oto hofawa minomo yonane, loto lomuiye.
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Feto lomuifa, wewa yakafo monane fefe libo ya oloto pinaiye, loto liwila oto loga o edaibo, Hemagunu ya holiyoto weninane minanaiye? loto lomuiye.
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Yesukafo liwila oto lomuibo, Holiyo. We ma Yelusalemu numudoti Yeliko numudo monimo lumido ugele we yasi haita hofoti ulalo owo wakoti idafala muki liti hofoti fulinaiye, loti fulo edo itoti uwae.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Uwato, Goti sokila hi muibo we ma aya hanudo monimo lumuto wewa ya wa edoto hanuma fulitoto u filigaleka hanu anawaleka yola uto wibo ne.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Ido ayaidana oto we ma Lifai yufa figu yauti we ya aya ebalo loto wa edoto hanu anawa filigaleka yola uto fulo edoito wibo ne.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Fulo edoito wifa, Samalia we ma hanudo monimo loto ya wewa uno nebo ebalo lo fedoto wa edoto milumala holiye.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Milumala holito emo nedo uto ula hofo fukado ya no wainigi yá ilawa nowalagi yakafo noku ito wase i edaiye. Wase i edoto eimola safula-dogi meyalo ya li moloto numuna naba ma hanudo moniyabo lubu itoma uti uno-uno abo numugu ya ilimito yoto hiyaba o edaiye.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Hiyaba o edoto, leda hefana loiti holibo ya lito numuna yawala muto feto loto lomuibo, Wewa ya hiyaba o edo. Ido hefana homobo ogofuwámagetoma, liwila oto anobo hamenalo ya hefana ma yalo humunogolowe, loto lomuiye.
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Ena wema loitigi-makogi yauti hema ya ugele we yasi hofabo we weninala ne? loto loga o edaiye.
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Loga o edaito, lo molaibo ha hitoto holifefe libo wekafo ha liwila oto lomuibo, Milumala holibo we ne, loto lito, Yesukafo, Hemo ya uto mona molaibo yaidanako oto molo, loto lomuiye.
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Yesugi ege-ege moniyabo wegi hanu monimo uti numuna malo fedato, wena ma huliya Matakafo aifa li dowa lo betito,
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 unalafo huliya Malia Wenaba hinalo amedoto ha libo ya holi ne.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Holi nefa, atolafo Mata idafa hofo hibo ononakafo nala i edaito, uto loto minoto Yesu nedo loto feto loto lomuibo, Wenabao, unanefo ya fulo nedoito wito houba-naba onona ya neimoko liyobo ya wa nedanibo dowa life? Hemo lumuwageto ane li faka lanaiye, loto lito,
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Yesukafo feto loto lomuibo, Matao, Matao, hemo idafa-adafa mukigunu holito haka abi kito luka-hakau hena holi minane.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Feto fe minaba, ido mona dowa makoko ma mino hedámiye. Ido Malia mona dowa molanowe, loto mona molaibo yamamo ya hemo monaka li fulo edainako, masi emodokati monala ya ipoto liyámanigilae, loto lomuiye.
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.