Atos 28
Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs NAA
1 Ena lemoma u anawa ya uto ebawa huliya Malita ne, loti labo ya wa one.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Ido ebawa yalo minabo wenina yasi aiyo-weiyo loti aifa li dowa lo ledoti, ho naba ito asi aibo ya fuliyogeto so hi ledato so labiyonibo ne.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Ido Polokafo so umala li nuba oto so hi neto, hosofa ma ayau nebo ya so hala-kala libo holito feka loto analo ya adala oto suto ne.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Suto neto mika yawala yasi hosofa analo nebo ya wati eimotina loyolalo-melo oti feto labo, We yola ya wenina hofo beti fulibo we ona ne. Feto feyaibo ya ho noku fuliyáminako, gotite Wenina Lifima Liwila oto Binaibo we yakafo feto feyaibo wewa nomuna hofawa minámanaiye, loto libo ne, loti lafa,
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Polokafo hosofawama li fulo soku itaito moda aifa dowa loto neto,
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 wenina yasi ula molanaife, ido aloko lumu fou loto fulinaife? loti hamena fana hiyaba oti wa minafa, idafa ma ulalo oloto pito li hopa edámito wa edoti hatina-manadina li elepa iti, Wewa ya goti ma ne, loti holiyabo ne.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Ido mikawa selo yaloka minabo wenina hiyabatina wenaba huliya Pubiliusi ya mika yawala yakafo numunalau lilimito uto li dowa ledoto fo hamena (3) tili ya aifa li dowa lo ledaiye.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Feto fe ledaito, melafo idafa i hilibo ya ula hala-kala lito, sefe adumu oto, folomolo ya uno neto Polokafo uno negu ya yoto Goti lomuito anagunu ulalo ya lito idafa i hilibo ya faka lo edaiye.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Faka lo edaito, ya wa edotiti aya ebau minabo wenina malekama idafa i hiliyabo ya ato li faka lo betiye.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Yagunu muki mona dowa molo ledoti, ido unune, loto feyonibo hamenalo ya idafate minámibo ya wenina idafa-adafa liti loti sipiku ya molo ledae.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Ena igana (3) tili yalo minototo ya sipi ma asi aibo hamenalo aya ebau minomo wibo sipiku yau yowone. Sipiwa ya Alekisadilia numudoti aibo sipi ya holaleka sugi goti Susi lobe hipala loiti eimotinaidana feyaibo sipiwa yau yoto ebawama fulitoto uto
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 uto Silakiyusi numuna meya nabalo ya loto fo hamena (3) tili ya minototo
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 hofa sipiku yoto yaloti monimo uto Legiumu numuna meya nabalo fedoto, ledawa ya asi yakafo fu loto sipi lito wito leda ya Puteyoli numudo ya fedone.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ya numudo yalo Yesu mono weninala malekama wa betiyogeto emotina yasi fo hamena (7) seweni ya lemogi minanune, lato minone. Minototo yaloti Lomu numudo one.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Ogeto, yalo Yesu mono weninala minabo yasi Lomu anogolonibo hawa labo ya holititi malekama loti Apiyusi maketi ebalo fedoti wa ledae. Ido malekama ya loti Numuna Tili (3) hanudo moniyabo wenina uno-uno abo numudo ya fedoti wa ledato, Polokafo wa betito Goti feto lomuibo, Dowae, lalowe, lito lula-hala li auba i edaibo ne.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Ido Lomu numudo fedogeto ya hiyabatina we yasi Polo ya eimolako numunalau yau minageto ya himiwe makafo hiyaba o edanaiye, loti lae.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Feto lato ya fo hamena (3) tili utaito, Polokafo Yuda wenina hiyabatina we alo, loto ha fulo betito loti nuba oti minato ya feto lobibo, Weninane-mota, nemo neimone ya idafa ma weninane yafe, ido awatefo-mota monatina lolomabo yafe, li nosámibo betiyámofa, Yelusalemu numudo nala fi nedoti Lomu wenina adinalo molae.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Adinalo molato, loga o nedoti hofo nedo fulinabo idafa ma feyámonako ya nalauti wina nedanune, loti holiyafa,
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Yuda wenina yasi auba iti, E'e, loti labo yagunu Sisa yakafo hane lifefe lo nedanaiye, loto auba ito loboma ne. Feto lofa, ya neimo weninane li halo molo betinobo ha ya ma minámiye, loto holiyowe.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Aya monawa yagunu hemotina ya sutina fiyoto ato, wa betito hemotinagi maina loyolalo-melo anogolone. We ya Isilaeli wenina auba iti hiyabala o minabo we yagunu nala i nedato, minowe, loto lobiye.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Lobito, liwila oti lomuwabo, Hiyabate we Yudia ebau minabo yasi hemogunu lufuwa ma i fulo ledato ya ma liyámonibo ne. Ido Yudia yaloti abo wenina yasi wenina lo hedabo hafe, ido ha nosámibo lo hedabo hafe, yama lolomámabo ne.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Feito nefa, wenina mikau-mikau ya eito mono holiyabo wenina ha nosámabo lo betiyanako, yagunu hemo haka kiyanibo ha ya lolomageto holinune, loto holiyone, loti lomuwae.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Feto lomuti Polo nedo loti emogi loyolalo-melo minanune, loti hamena molato aya hamenawalo wenina abi lokati emodoka ato leda yaloti u lubuka yalo Goti wehudikafo hiyaba o ledaibo mona ya holifefe loti holinae, loto lobito ha mona fokito api itibiye. Ido Yesu ya holifefe loti holiti holi hikito munae, loto Mosese lo molaibo ha yauti ido polofeti lufuwa iyabo hatina yauti ya Yesu hala labo ya lobi ne.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Lobi neto, malekama ya holi hikitafa, ido malekama ya holi hikitámae.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Yagunu lutina-hatina li mako molámoti unigilato Polokafo feto loto lobibo, Weuna Fele yakafo hala ya polofeti Aisaiya welalo moloto awatinafo-mota yagunu holito ha ona hula feto lobibo,
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 — ausente —
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 loto ha mono lufuwau (Ais 6:9-10) ya nebo ne
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Yagunu hemotina ha lobiyobo ya holifefe loti holilo. Gotikafo wenina li nomude waibo hala ukuwa ya eito feka wenina ya fulo betitaibo ne. Fulo betitaibo nenako, hala ukuwa ya holi hikito munae, loto lobiye. [
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Hawa lobibo yagunu Yuda wenina eimotinagu yau moliya ha naba loti fulo edoti uwae.]
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Ena melege loiti lulau ya Polo numuna eimola meina figu ya neto, ido wenina muki wa edanune, loti emodoka abo ya aiyo-weiyo ha lobito,
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 holi holiyámoto, Goti wehudi weninala hiyaba o ledaibo hala ya lo oloto molo-molo o minoto, Wenaba Yesu Kilisto hala api itibi-itibi o neto ido masi ononala itámabo ne. Modae.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.