Lucas 15
Gotiki olu kutifi ledami ka kofawa (SNP) vs VC
1 Ena kifana takisi olu-olu amo weki ido mona nosámami mele-mele amo weki muki Yesu kala kolinune, loti amodoka oti ogona o ede minae.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Eti o minafa, Falisi weki ido lo melamo ka api gilibamo weki yate Yesu koli nosámami umuti eti lamo, We ama ya mona nosámami mele-mele amo wenena yaki koina wi gedeto lakoina no-no o minae, loti lae.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Eti lato, ena Yesu ya kepa ka logimami,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 Kolalo. Linate minagu yauti we makafo sipisipila wani hadeti (100) minaguti lawoko ma ya fuisageto liliga nainti-naini (99) ya faifa nemo ya yuwa namo ebalo fulo gedetoto uto fuisamima ya moni wilimo uto uto olu oloto pinami nefe?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Olu oloto pito alikani naba-naba oto eyauto
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 numudoka itibito enami ne. O fedeto auwafo-motaki ido wenena adu minoti ekelamo wenenalaki olu mau wi gedeto eti loto logiminami, Sipisipine fuisamima ya olu oloto pitowe. Yamu namoki lakoina alikani naba-naba enune, loto lenagoliye.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ido ka logimowe. Kosinauka minamo yate ayaidana oti lifima mino edami we lawoko makafo siya-muluna olu eleyapa winami, alikani naba-naba o minae. Ido alikani naba-naba enawamo monaniwa yakafo wenena nainti-naini (99) mona efe limoko mele-mele onimo nenako, sete-mulude eleyapa wiyámenune, loti lenawamo yamu alikani amo mona ya olu fulo edaiye.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ido wena makafo kifanala siluwa teni (10) nemo yauti lawoko ma fuisaito feiya kito numugu ya moita kilito esama-masama oto moni wilimo uto uto oloto pinagolife?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Oloto pitoto wenawa ya auwafo-motaki ido wenenala adu minamo yaki olu mau wi gedeto logiminami, Kifanane siluwa lawoko ma fuisami yama olu oloto pitowe. Yamu namoki lakoina alikani naba-naba enune, loto lenagoliye.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Ido ka ma logimowe. Ayaidana oto Goti enisolela omunido lifimala nemo we makafo siya-muluna olu eleyapa winami, alikani naba-naba o minae, loto logimaiye.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Yesukafo ka ma enu wito logimami, We ma nalafo lele minami ya
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 aiga kedami kipa yakafo melafo loumami, Netaka iya ku nedanimo yama nomo, loto loumaito netala iya meleto nalafo lele gimaiye.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Netala nalafo gimaito kamena lina efe lako minoito aiga kedami kipamakafo netala-matala muki olu mau wito oluto eba ma faiga mauka uto yalo iya ku edami netala muki kifanalo fuloto mona nosámami meleto monito kifanala fulo fuli liye.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Kifanala koukamela muki ya fuli loito minaito mika yalo kadunamu naba oloto piyaito, Wene-neta ma minámainako, kadunamu fulutenae, loto
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 aya ebalo wenena ma nedo uto lonoka olunae, lito, Yafone weni-neta umuto kiyaba o, loto yalo fulo edaito yafola kiyaba iye.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Yafola kiyaba oto kadunamu folaifa, we ma wela-neta umámainako, yafo weni-neta ya noneto mune enaiye, loto kolaiye.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Eti loto kolito oku onaiguti ega-maga oito nedito eti loto kala kiyami, Menefo koubanabala we muki ya konuma-kobina noti minamo leiga neta so loto nemo nefa, namo ya kadunamu fulu minowe.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Etito nemoma nenako, menefo nedoka itibito uto eti loumunae: Menefo, namo ya kosinau minami wete kamote mona nosámami mele gedomo yamu lifimane ne.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Yamu nanefo ne, loto lenanimo ya efe ádenami ne. E’e, kamo lonokalo kouba-naba wele, loto fulo nedenane, loto kala kito
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 nedito melafodoka wiye.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Mudo edaito, nalafokafo loumami, Menefo, namo kosinau minami we ya mona nosámami mele edeto ido kamo omugalo mona nosámami mele kedomo yamu lifimane ne. Yamu nanefo ne, loto lenanimo ya efe ádenami ne, loto loumaifa,
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 melafokafo kouba-nabala we eti logimami, Kenemane oti ukanalo owo lalo-talo ukanido owo maleka olu afima o edami yama oluti oti ukanalo wi edeti, analo ekeina neta lalo wi edeti, kiyanalo neta yaki wi edalo.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Etiti ya uti bulumakau dunuma fiyami ya oluti oti ofo kuwato alikani oto nenune.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Nanefowa ama yamu moda folaiye, loto loma nefa, kofa neidaiye. Ido fuisaito kofa olu oloto piyowe, logimaito ena apiti alikani oti noti minae.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Eti o minato, nalafo komu kipa ya lonogu minaiguti oto numuna lega adu ya o fedeto nema loti melege olamo ya kolito
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 kouba-naba we ma lula fito eti loumami, Nedi-nedi ae? loto loga o edaiye.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Loga o edaito, eti loumami, Kunakafo folámoto itibito aito metibomakafo bulumakau dunuma fiyami ma ofoto ku edaito noto minone, loumaiye.
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Eti loto loumami ka ya kolito siya kala-kala lito lukafa oto numugu idámenagolowe, lito melafokafo kolito numunauti lumuto loumami, Numugu ido, loto kala fi minaiye.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Kala fi minaifa, amokafo eti loto melafo loumami, Kolabe? Melege so loto kouba-naba o kedeto ido kakalo kamena lawoko ma olu fulámomoma ne. Nefa, ido kamo ya meme momolati ya yaidana oto nomageto wenenaneki minámo-minámo onima ne. Ona moda eti ámanima ne.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Eti ámanima nefa, ido nakafo ama ya netaka-mataka oluto monito wenaipa nomilipa kopa olu ono-ono oto gimi fuli loto kofa itibito aito ya kamo kala kolito yafoka-bulumakau momola dunuma fiyami ya ofo ki edane, loto eti loumaiye.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Eti loumaito, melafokafo limo, Nanefone, kamena-kamena namote minomima nenako, namo netane muki ya kaimo netaka ne.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Etito nefa, onema ya sete-muludeu lalo kolokele. Aya kunakafowa ya fulutaima nefa, onema kofa neidaiye. Ido u kopa utaima nefa, onema kofa olu oloto piyone, loto loumaiye.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.