Lucas 15
Gotiki olu kutifi ledami ka kofawa (SNP) vs BKJ
1 Ena kifana takisi olu-olu amo weki ido mona nosámami mele-mele amo weki muki Yesu kala kolinune, loti amodoka oti ogona o ede minae.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Eti o minafa, Falisi weki ido lo melamo ka api gilibamo weki yate Yesu koli nosámami umuti eti lamo, We ama ya mona nosámami mele-mele amo wenena yaki koina wi gedeto lakoina no-no o minae, loti lae.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Eti lato, ena Yesu ya kepa ka logimami,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 Kolalo. Linate minagu yauti we makafo sipisipila wani hadeti (100) minaguti lawoko ma ya fuisageto liliga nainti-naini (99) ya faifa nemo ya yuwa namo ebalo fulo gedetoto uto fuisamima ya moni wilimo uto uto olu oloto pinami nefe?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Olu oloto pito alikani naba-naba oto eyauto
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 numudoka itibito enami ne. O fedeto auwafo-motaki ido wenena adu minoti ekelamo wenenalaki olu mau wi gedeto eti loto logiminami, Sipisipine fuisamima ya olu oloto pitowe. Yamu namoki lakoina alikani naba-naba enune, loto lenagoliye.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Ido ka logimowe. Kosinauka minamo yate ayaidana oti lifima mino edami we lawoko makafo siya-muluna olu eleyapa winami, alikani naba-naba o minae. Ido alikani naba-naba enawamo monaniwa yakafo wenena nainti-naini (99) mona efe limoko mele-mele onimo nenako, sete-mulude eleyapa wiyámenune, loti lenawamo yamu alikani amo mona ya olu fulo edaiye.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Ido wena makafo kifanala siluwa teni (10) nemo yauti lawoko ma fuisaito feiya kito numugu ya moita kilito esama-masama oto moni wilimo uto uto oloto pinagolife?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Oloto pitoto wenawa ya auwafo-motaki ido wenenala adu minamo yaki olu mau wi gedeto logiminami, Kifanane siluwa lawoko ma fuisami yama olu oloto pitowe. Yamu namoki lakoina alikani naba-naba enune, loto lenagoliye.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Ido ka ma logimowe. Ayaidana oto Goti enisolela omunido lifimala nemo we makafo siya-muluna olu eleyapa winami, alikani naba-naba o minae, loto logimaiye.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesukafo ka ma enu wito logimami, We ma nalafo lele minami ya
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 aiga kedami kipa yakafo melafo loumami, Netaka iya ku nedanimo yama nomo, loto loumaito netala iya meleto nalafo lele gimaiye.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Netala nalafo gimaito kamena lina efe lako minoito aiga kedami kipamakafo netala-matala muki olu mau wito oluto eba ma faiga mauka uto yalo iya ku edami netala muki kifanalo fuloto mona nosámami meleto monito kifanala fulo fuli liye.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Kifanala koukamela muki ya fuli loito minaito mika yalo kadunamu naba oloto piyaito, Wene-neta ma minámainako, kadunamu fulutenae, loto
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 aya ebalo wenena ma nedo uto lonoka olunae, lito, Yafone weni-neta umuto kiyaba o, loto yalo fulo edaito yafola kiyaba iye.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Yafola kiyaba oto kadunamu folaifa, we ma wela-neta umámainako, yafo weni-neta ya noneto mune enaiye, loto kolaiye.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Eti loto kolito oku onaiguti ega-maga oito nedito eti loto kala kiyami, Menefo koubanabala we muki ya konuma-kobina noti minamo leiga neta so loto nemo nefa, namo ya kadunamu fulu minowe.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Etito nemoma nenako, menefo nedoka itibito uto eti loumunae: Menefo, namo ya kosinau minami wete kamote mona nosámami mele gedomo yamu lifimane ne.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Yamu nanefo ne, loto lenanimo ya efe ádenami ne. E’e, kamo lonokalo kouba-naba wele, loto fulo nedenane, loto kala kito
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 nedito melafodoka wiye.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Mudo edaito, nalafokafo loumami, Menefo, namo kosinau minami we ya mona nosámami mele edeto ido kamo omugalo mona nosámami mele kedomo yamu lifimane ne. Yamu nanefo ne, loto lenanimo ya efe ádenami ne, loto loumaifa,
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 melafokafo kouba-nabala we eti logimami, Kenemane oti ukanalo owo lalo-talo ukanido owo maleka olu afima o edami yama oluti oti ukanalo wi edeti, analo ekeina neta lalo wi edeti, kiyanalo neta yaki wi edalo.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Etiti ya uti bulumakau dunuma fiyami ya oluti oti ofo kuwato alikani oto nenune.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Nanefowa ama yamu moda folaiye, loto loma nefa, kofa neidaiye. Ido fuisaito kofa olu oloto piyowe, logimaito ena apiti alikani oti noti minae.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Eti o minato, nalafo komu kipa ya lonogu minaiguti oto numuna lega adu ya o fedeto nema loti melege olamo ya kolito
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 kouba-naba we ma lula fito eti loumami, Nedi-nedi ae? loto loga o edaiye.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Loga o edaito, eti loumami, Kunakafo folámoto itibito aito metibomakafo bulumakau dunuma fiyami ma ofoto ku edaito noto minone, loumaiye.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Eti loto loumami ka ya kolito siya kala-kala lito lukafa oto numugu idámenagolowe, lito melafokafo kolito numunauti lumuto loumami, Numugu ido, loto kala fi minaiye.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Kala fi minaifa, amokafo eti loto melafo loumami, Kolabe? Melege so loto kouba-naba o kedeto ido kakalo kamena lawoko ma olu fulámomoma ne. Nefa, ido kamo ya meme momolati ya yaidana oto nomageto wenenaneki minámo-minámo onima ne. Ona moda eti ámanima ne.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Eti ámanima nefa, ido nakafo ama ya netaka-mataka oluto monito wenaipa nomilipa kopa olu ono-ono oto gimi fuli loto kofa itibito aito ya kamo kala kolito yafoka-bulumakau momola dunuma fiyami ya ofo ki edane, loto eti loumaiye.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Eti loumaito, melafokafo limo, Nanefone, kamena-kamena namote minomima nenako, namo netane muki ya kaimo netaka ne.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Etito nefa, onema ya sete-muludeu lalo kolokele. Aya kunakafowa ya fulutaima nefa, onema kofa neidaiye. Ido u kopa utaima nefa, onema kofa olu oloto piyone, loto loumaiye.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.