Romanos 4

Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kon, ɗu ɓeɓ caasammbuu Abarahamaa, ga kiɓoꞌkaagari, iñii yiida yërí ɗú mín kiwoꞌ ga looci?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Enee an Kooh abeeri ɓoꞌ yijúwíꞌ ndaga iñcaa ya tumeeɗanaa, eneenaa Abaraham mín kilaak iñaa ya ndamukan ga. Wayee ya mínéeríi kindamuk ga fíkíi Kooh.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 En kiꞌenaa, bídu ga Këyítfaa an: «Abaraham gëmmba ga Kooh, ee ga iñaama Kooh abohhari ɓoꞌ yijúwíꞌ.»
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Mon ɗú ínohin an ɓaa lëgëyaa laas fayaagari. Iñaa ya fayu yaama enndii iñaa ya onu hen, wayee ya laas anagaagari.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ɓoꞌ yaa ga, ya tíkkii yaakaaꞌci ga kitum iñaa júwin wala iñaa júɓpii, wayee ya gëmin ga Kooh, yii mín kiꞌaboh ɓoꞌ, yaa faaliꞌii Kooh fodii ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fíkíiciɗa. Ngëmaagari waama hay kitah bi Kooh abohhi ɓoꞌ yijúwíꞌ.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Dëwít ɓan woꞌee iñaama ga loo daa Kooh abohi ɓoꞌ, ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fíkíici ee ya malakoo ga iñcaa ɓaa tumiɗa: ɓaa manɗa, yewinuunun múuꞌ.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Ya woꞌee an: Yewinin múuꞌ ɓuwaa Kooh bayal tooñcaagaɓa ee nísin baakaaꞌcaagaɓaɗa.
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Yewinin múuꞌ ɓuwaa Kooh malakkii baakaaꞌcaagaɓaɗa.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Kiyewin-múuꞌkaama, Dëwít woꞌeeɗa, kuu ɓuwii gúrukɗa ɓa haŋɓane? Ɓuwii gúrukussiiɗa bokussii gane? Ahaŋ kay, ɗu han kiwoꞌ karam an Kooh abohha Abaraham ɓoꞌ yijúwíꞌ ndaga Abaraham gëmee gari hen.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Kon ga waa Kooh aboh Abaraham ɓoꞌ yijúwíꞌɗa, laak Abaraham gúrukinoo, gúrukkii? Mon lakanaa ya gúrukkii duum.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Kigúrukkaa Abaraham tumeeɗa enee mandargaa teewoh an ya gëmin ga Kooh kumëeñíꞌ ee Kooh abohinndi ɓoꞌ yijúwíꞌ kumëeñíꞌ. Iñaama nak yërí tah Abaraham en caasamunii ɓuwii gúrukkii ɓéeɓɓa ee gëmuunun ga Koohɗa. Ee fodaa Abaraham, Kooh abohin ɓuwii ɓiɓoꞌ ɓijúwíꞌ ga fíkíici.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ee ɓan Abaraham, caasamun ga ɓuwii gúrukuunun ee ɓa eemmbii ga kigúruk doŋɗa. Ee ɓa gëmin ɓan fodaa daa Abaraham gëmee kuɗewaa lak ya gúrukkii duumɗa.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Kuɗewaa Kooh díŋnga Abaraham na tucaasamuntaagari an ya hayɓa kiꞌon ɓa lam ëldúna. Iñaama Kooh dígohéeríiri ndaga Abaraham taabukee Waasii Móyíis, wayee dígohhi daa Abaraham gëmin gari ee ya Kooh abohinndi ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fíkíiciɗa.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Enee an ɓuwii taabuk iñcii Waasii Móyíis nakohɗa ɓërí ƴah kilaas ga iñaa Kooh dígohɗanaa, kon eneenaa ɓuwii gëm ga Koohɗa, gëmsan sooƴ ee eneenaa iñaa Kooh dígohɗa enan sooƴ ɓan.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 En kiꞌenaa, waasii wërí fet aylukaa Kooh ga ɗook ɓuwii taabuksoo iñaa wa nakoh kitumɗa. Ee daa waas gaa ga, kiɗeeŋ waas laakoo daama.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Fodaama iñaa Kooh dígohɗa, kigëm doŋ kërí onohiwa. Kooh yërí onoh iñaama ee ya sekkii fay ga. Iñaa dígohu yaama ɓéeɓ tucaasamuntii Abaraham tërí laakwa. Eemmbii ga ɓuwii taabuk iñii Waasii Móyíis nakohɗa doŋ, wayee leꞌin bi ga ɓuwii ɓíinoo gëmu ga Kooh, fodaa caasammbuu Abaraham gëmeeɗa.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Fodaama, bíduunun ga Këyítfaa, Kooh woꞌꞌa (Abaraham) an: «Mi tuminndaa caasamun heet ciyewin.» Yërí en caasammbuu ga fíkíi Kooh, yii ya gëm gari, ya yii mílísɗi ɓuwii kaaninɗa ee saki iñaa mosoo kilaakɗa.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Abaraham gëmmba ga Kooh, ammba yaakaaꞌ gari ee lak sah ɓuwii ɓíinoo foogu an yaakaaꞌ leehin. Ee fodaama ya ennda caasamunii heet ciyewin fodaa Kooh woꞌeerikaɗa an: «Tucaasamuntiigaraa hínsan anee kiyewin.»
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Ee ga wahtaa Kooh woꞌohhi iñaamaɗa, lak Abaraham deeyin kilaak tíkíis titéeméeꞌ. Ya ínoheera an ya kasohin ee Saaraa ɓetici mínoo kilaak kowu, wayee ya líssa kiꞌam yaakaaꞌ ga Kooh an yaama hay kitum iñaa ya díŋngiɗa.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ya ínoheera an ya hay kilaas ga iñaa Kooh díŋngiɗa ee ya laakkii hel kanak ga iñaama. Ngëmaagari nammbari kiɓaat sah dooli ga waas Kooh ee ya yaa kañi Kooh.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Wóoreerari an Kooh laakin dooli kitum iñaa ya díŋngiɗa.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Iñaama tah Kooh abohhari ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fikíici.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Wayee woꞌeenaama bídu ga këyítfaa an: «Ya abohussa ɓoꞌ yijúwíꞌɗa», bídussii wa eemmba gari.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Wa bíduunun, paaffa bi garuu, ɗu ɓii ɗu gëmin ga Kooh yii mílísiꞌ Yéesu, Haꞌmudiigaruu ga kikaanɗa.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Yéesu yaama erohsee ya apussa ndaga baakaaꞌciigaruu. Lëehíꞌta Kooh mílísiꞌtari en ɗanaa Kooh abohhuu ɓoꞌ ɓijúwíꞌ.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.