Romanos 4

Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kon, ɗu ɓeɓ caasammbuu Abarahamaa, ga kiɓoꞌkaagari, iñii yiida yërí ɗú mín kiwoꞌ ga looci?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Enee an Kooh abeeri ɓoꞌ yijúwíꞌ ndaga iñcaa ya tumeeɗanaa, eneenaa Abaraham mín kilaak iñaa ya ndamukan ga. Wayee ya mínéeríi kindamuk ga fíkíi Kooh.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 En kiꞌenaa, bídu ga Këyítfaa an: «Abaraham gëmmba ga Kooh, ee ga iñaama Kooh abohhari ɓoꞌ yijúwíꞌ.»
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Mon ɗú ínohin an ɓaa lëgëyaa laas fayaagari. Iñaa ya fayu yaama enndii iñaa ya onu hen, wayee ya laas anagaagari.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ɓoꞌ yaa ga, ya tíkkii yaakaaꞌci ga kitum iñaa júwin wala iñaa júɓpii, wayee ya gëmin ga Kooh, yii mín kiꞌaboh ɓoꞌ, yaa faaliꞌii Kooh fodii ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fíkíiciɗa. Ngëmaagari waama hay kitah bi Kooh abohhi ɓoꞌ yijúwíꞌ.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Dëwít ɓan woꞌee iñaama ga loo daa Kooh abohi ɓoꞌ, ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fíkíici ee ya malakoo ga iñcaa ɓaa tumiɗa: ɓaa manɗa, yewinuunun múuꞌ.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Ya woꞌee an: Yewinin múuꞌ ɓuwaa Kooh bayal tooñcaagaɓa ee nísin baakaaꞌcaagaɓaɗa.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Yewinin múuꞌ ɓuwaa Kooh malakkii baakaaꞌcaagaɓaɗa.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Kiyewin-múuꞌkaama, Dëwít woꞌeeɗa, kuu ɓuwii gúrukɗa ɓa haŋɓane? Ɓuwii gúrukussiiɗa bokussii gane? Ahaŋ kay, ɗu han kiwoꞌ karam an Kooh abohha Abaraham ɓoꞌ yijúwíꞌ ndaga Abaraham gëmee gari hen.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Kon ga waa Kooh aboh Abaraham ɓoꞌ yijúwíꞌɗa, laak Abaraham gúrukinoo, gúrukkii? Mon lakanaa ya gúrukkii duum.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Kigúrukkaa Abaraham tumeeɗa enee mandargaa teewoh an ya gëmin ga Kooh kumëeñíꞌ ee Kooh abohinndi ɓoꞌ yijúwíꞌ kumëeñíꞌ. Iñaama nak yërí tah Abaraham en caasamunii ɓuwii gúrukkii ɓéeɓɓa ee gëmuunun ga Koohɗa. Ee fodaa Abaraham, Kooh abohin ɓuwii ɓiɓoꞌ ɓijúwíꞌ ga fíkíici.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ee ɓan Abaraham, caasamun ga ɓuwii gúrukuunun ee ɓa eemmbii ga kigúruk doŋɗa. Ee ɓa gëmin ɓan fodaa daa Abaraham gëmee kuɗewaa lak ya gúrukkii duumɗa.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Kuɗewaa Kooh díŋnga Abaraham na tucaasamuntaagari an ya hayɓa kiꞌon ɓa lam ëldúna. Iñaama Kooh dígohéeríiri ndaga Abaraham taabukee Waasii Móyíis, wayee dígohhi daa Abaraham gëmin gari ee ya Kooh abohinndi ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fíkíiciɗa.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Enee an ɓuwii taabuk iñcii Waasii Móyíis nakohɗa ɓërí ƴah kilaas ga iñaa Kooh dígohɗanaa, kon eneenaa ɓuwii gëm ga Koohɗa, gëmsan sooƴ ee eneenaa iñaa Kooh dígohɗa enan sooƴ ɓan.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 En kiꞌenaa, waasii wërí fet aylukaa Kooh ga ɗook ɓuwii taabuksoo iñaa wa nakoh kitumɗa. Ee daa waas gaa ga, kiɗeeŋ waas laakoo daama.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Fodaama iñaa Kooh dígohɗa, kigëm doŋ kërí onohiwa. Kooh yërí onoh iñaama ee ya sekkii fay ga. Iñaa dígohu yaama ɓéeɓ tucaasamuntii Abaraham tërí laakwa. Eemmbii ga ɓuwii taabuk iñii Waasii Móyíis nakohɗa doŋ, wayee leꞌin bi ga ɓuwii ɓíinoo gëmu ga Kooh, fodaa caasammbuu Abaraham gëmeeɗa.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Fodaama, bíduunun ga Këyítfaa, Kooh woꞌꞌa (Abaraham) an: «Mi tuminndaa caasamun heet ciyewin.» Yërí en caasammbuu ga fíkíi Kooh, yii ya gëm gari, ya yii mílísɗi ɓuwii kaaninɗa ee saki iñaa mosoo kilaakɗa.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abaraham gëmmba ga Kooh, ammba yaakaaꞌ gari ee lak sah ɓuwii ɓíinoo foogu an yaakaaꞌ leehin. Ee fodaama ya ennda caasamunii heet ciyewin fodaa Kooh woꞌeerikaɗa an: «Tucaasamuntiigaraa hínsan anee kiyewin.»
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ee ga wahtaa Kooh woꞌohhi iñaamaɗa, lak Abaraham deeyin kilaak tíkíis titéeméeꞌ. Ya ínoheera an ya kasohin ee Saaraa ɓetici mínoo kilaak kowu, wayee ya líssa kiꞌam yaakaaꞌ ga Kooh an yaama hay kitum iñaa ya díŋngiɗa.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ya ínoheera an ya hay kilaas ga iñaa Kooh díŋngiɗa ee ya laakkii hel kanak ga iñaama. Ngëmaagari nammbari kiɓaat sah dooli ga waas Kooh ee ya yaa kañi Kooh.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Wóoreerari an Kooh laakin dooli kitum iñaa ya díŋngiɗa.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Iñaama tah Kooh abohhari ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fikíici.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Wayee woꞌeenaama bídu ga këyítfaa an: «Ya abohussa ɓoꞌ yijúwíꞌɗa», bídussii wa eemmba gari.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Wa bíduunun, paaffa bi garuu, ɗu ɓii ɗu gëmin ga Kooh yii mílísiꞌ Yéesu, Haꞌmudiigaruu ga kikaanɗa.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Yéesu yaama erohsee ya apussa ndaga baakaaꞌciigaruu. Lëehíꞌta Kooh mílísiꞌtari en ɗanaa Kooh abohhuu ɓoꞌ ɓijúwíꞌ.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.