Romanos 4
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs NAA
1 Kon, ɗu ɓeɓ caasammbuu Abarahamaa, ga kiɓoꞌkaagari, iñii yiida yërí ɗú mín kiwoꞌ ga looci?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Enee an Kooh abeeri ɓoꞌ yijúwíꞌ ndaga iñcaa ya tumeeɗanaa, eneenaa Abaraham mín kilaak iñaa ya ndamukan ga. Wayee ya mínéeríi kindamuk ga fíkíi Kooh.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 En kiꞌenaa, bídu ga Këyítfaa an: «Abaraham gëmmba ga Kooh, ee ga iñaama Kooh abohhari ɓoꞌ yijúwíꞌ.»
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Mon ɗú ínohin an ɓaa lëgëyaa laas fayaagari. Iñaa ya fayu yaama enndii iñaa ya onu hen, wayee ya laas anagaagari.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ɓoꞌ yaa ga, ya tíkkii yaakaaꞌci ga kitum iñaa júwin wala iñaa júɓpii, wayee ya gëmin ga Kooh, yii mín kiꞌaboh ɓoꞌ, yaa faaliꞌii Kooh fodii ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fíkíiciɗa. Ngëmaagari waama hay kitah bi Kooh abohhi ɓoꞌ yijúwíꞌ.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Dëwít ɓan woꞌee iñaama ga loo daa Kooh abohi ɓoꞌ, ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fíkíici ee ya malakoo ga iñcaa ɓaa tumiɗa: ɓaa manɗa, yewinuunun múuꞌ.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Ya woꞌee an: Yewinin múuꞌ ɓuwaa Kooh bayal tooñcaagaɓa ee nísin baakaaꞌcaagaɓaɗa.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Yewinin múuꞌ ɓuwaa Kooh malakkii baakaaꞌcaagaɓaɗa.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Kiyewin-múuꞌkaama, Dëwít woꞌeeɗa, kuu ɓuwii gúrukɗa ɓa haŋɓane? Ɓuwii gúrukussiiɗa bokussii gane? Ahaŋ kay, ɗu han kiwoꞌ karam an Kooh abohha Abaraham ɓoꞌ yijúwíꞌ ndaga Abaraham gëmee gari hen.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Kon ga waa Kooh aboh Abaraham ɓoꞌ yijúwíꞌɗa, laak Abaraham gúrukinoo, gúrukkii? Mon lakanaa ya gúrukkii duum.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Kigúrukkaa Abaraham tumeeɗa enee mandargaa teewoh an ya gëmin ga Kooh kumëeñíꞌ ee Kooh abohinndi ɓoꞌ yijúwíꞌ kumëeñíꞌ. Iñaama nak yërí tah Abaraham en caasamunii ɓuwii gúrukkii ɓéeɓɓa ee gëmuunun ga Koohɗa. Ee fodaa Abaraham, Kooh abohin ɓuwii ɓiɓoꞌ ɓijúwíꞌ ga fíkíici.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ee ɓan Abaraham, caasamun ga ɓuwii gúrukuunun ee ɓa eemmbii ga kigúruk doŋɗa. Ee ɓa gëmin ɓan fodaa daa Abaraham gëmee kuɗewaa lak ya gúrukkii duumɗa.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Kuɗewaa Kooh díŋnga Abaraham na tucaasamuntaagari an ya hayɓa kiꞌon ɓa lam ëldúna. Iñaama Kooh dígohéeríiri ndaga Abaraham taabukee Waasii Móyíis, wayee dígohhi daa Abaraham gëmin gari ee ya Kooh abohinndi ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fíkíiciɗa.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Enee an ɓuwii taabuk iñcii Waasii Móyíis nakohɗa ɓërí ƴah kilaas ga iñaa Kooh dígohɗanaa, kon eneenaa ɓuwii gëm ga Koohɗa, gëmsan sooƴ ee eneenaa iñaa Kooh dígohɗa enan sooƴ ɓan.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 En kiꞌenaa, waasii wërí fet aylukaa Kooh ga ɗook ɓuwii taabuksoo iñaa wa nakoh kitumɗa. Ee daa waas gaa ga, kiɗeeŋ waas laakoo daama.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Fodaama iñaa Kooh dígohɗa, kigëm doŋ kërí onohiwa. Kooh yërí onoh iñaama ee ya sekkii fay ga. Iñaa dígohu yaama ɓéeɓ tucaasamuntii Abaraham tërí laakwa. Eemmbii ga ɓuwii taabuk iñii Waasii Móyíis nakohɗa doŋ, wayee leꞌin bi ga ɓuwii ɓíinoo gëmu ga Kooh, fodaa caasammbuu Abaraham gëmeeɗa.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Fodaama, bíduunun ga Këyítfaa, Kooh woꞌꞌa (Abaraham) an: «Mi tuminndaa caasamun heet ciyewin.» Yërí en caasammbuu ga fíkíi Kooh, yii ya gëm gari, ya yii mílísɗi ɓuwii kaaninɗa ee saki iñaa mosoo kilaakɗa.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abaraham gëmmba ga Kooh, ammba yaakaaꞌ gari ee lak sah ɓuwii ɓíinoo foogu an yaakaaꞌ leehin. Ee fodaama ya ennda caasamunii heet ciyewin fodaa Kooh woꞌeerikaɗa an: «Tucaasamuntiigaraa hínsan anee kiyewin.»
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ee ga wahtaa Kooh woꞌohhi iñaamaɗa, lak Abaraham deeyin kilaak tíkíis titéeméeꞌ. Ya ínoheera an ya kasohin ee Saaraa ɓetici mínoo kilaak kowu, wayee ya líssa kiꞌam yaakaaꞌ ga Kooh an yaama hay kitum iñaa ya díŋngiɗa.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Ya ínoheera an ya hay kilaas ga iñaa Kooh díŋngiɗa ee ya laakkii hel kanak ga iñaama. Ngëmaagari nammbari kiɓaat sah dooli ga waas Kooh ee ya yaa kañi Kooh.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Wóoreerari an Kooh laakin dooli kitum iñaa ya díŋngiɗa.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Iñaama tah Kooh abohhari ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fikíici.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Wayee woꞌeenaama bídu ga këyítfaa an: «Ya abohussa ɓoꞌ yijúwíꞌɗa», bídussii wa eemmba gari.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Wa bíduunun, paaffa bi garuu, ɗu ɓii ɗu gëmin ga Kooh yii mílísiꞌ Yéesu, Haꞌmudiigaruu ga kikaanɗa.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Yéesu yaama erohsee ya apussa ndaga baakaaꞌciigaruu. Lëehíꞌta Kooh mílísiꞌtari en ɗanaa Kooh abohhuu ɓoꞌ ɓijúwíꞌ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.