Lucas 15

Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Juuticaa na ɓuwaa ɓíinoo júwussiiɗa deeyussa ɓéeɓɓa ga Yéesu kisúkúrukki.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Fërísiyeeŋcaa na jëgíroh-waascaa ɓaa jambat ga díkaantiɓa an:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ga ɗekataama, Yéesu liiwukkaɓa an:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 - Yiida garúu binaa ya laak baal ɓitéeméeꞌ, ee ya múuƴluk yíinoo ganaa, ya foñoo ɓidaaŋkaah-yitnanikiis na ɓiyitnanikiisɓaa, ɓa tes ga ëgíraa? Lëehíraa ya kaꞌ kitëebíꞌnee yaa múuƴɗa, bi ga daa ya hotanndine.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ee binaa ya hottinaa, ya túŋkulukki na keeñ wisóosíꞌ.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Ee ya leꞌ kaancinaa, ya ɓay fiiliimuncaagari na ɓuwaa dëk nariɗa, ya woꞌɓa an: «Neɓlukat naroo, ndaga mi hotin baalaagoo, yaa múuyeeɗa.»
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Fodaama, mi woꞌꞌúuka, binaa haꞌ-baakaaꞌ yíinoo récuk baakaaꞌcaagarinaa, ga iñaama, ɗook-Kooh hay kiwëñ kiꞌen ga húmbal loo ɓiɓoꞌ ɓidaaŋkaah-yitnanikiis na ɓiyitnanikiis ɓaa júwin ee laakussii sooli ga kirécuk baakaaꞌcaagaɓa. Mi woꞌꞌúuka, malaakacaa Kooh hay kiwëñ kineɓluku binaa haꞌ-baakaaꞌ yíinoo rek récuk baakaaꞌcaagarinaa loo ɓoꞌ ɓidaaŋkaah-yitnanikiis na ɓiyitnanikiis ɓaa júwin ee laaksoo sooli ga kirécuk baakaaꞌ.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yéesu tíkka ga an:
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Binaa ya hotwanaa, ya ɓay húnísmuncaagari na ɓeticaa dëku nariɗa, ya woꞌɓa an: «Neɓlukat naroo ndaga mi hotin hëelísaagoo múuyeerooɗa.»
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 En fodaamanaa mi woꞌꞌúuka man, malaakacaa Kooh hay kineɓluku ga daa haꞌ-baakaaꞌ yíinoo rek récukin baakaaꞌcaagariɗa.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yéesu woꞌissa an:
11 Jesus continuou:
12 Yaa wëñ kiꞌen oomaaɗa woꞌꞌa paamci an: «Buba, eraaroo iñii mi joman kilaak ga alaliigaraaɗa.» Waa ennda ɗa, paamudaa warohha towutaa tanaktaa alalaagari.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Tíkka ga bes cera, kowukaa kiƴínkaa toonnda iñcaa ya eꞌseeɗa tóohca, yaa ƴah kúl kiꞌúsaayíꞌ. Daama ya enukohha ga iñaa neɓpi bi ya yasohha hëelísaa tóohwa.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Ga waa ya yasohha iñaa ya laakeeɗa tóohwa, aꞌ wiyaak laakka ga kúlkaa kaama, ee kibúŋ kiméeskíꞌ daɓpari.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ya kaꞌta kisúrgaꞌuk ga ɓoꞌ ga gohaama. Yaama nakkari kiníiꞌ mbaam-parki ga yooncaa.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Helci eneera ga kiñam ga yiikcaa mbaamcaa eꞌsiɗa wayee ken onéeríiri ga.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Daama, ya malakka helci, ya woꞌꞌa an: «Ɓilëgëyoh ɓera ɓërí enu ga kaan paammboo, ɓa ñami bi ɓa tésɗíꞌ, ee mi en dii, mi kaani na aꞌ!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Mi hay kikoluk, mi ɓoyuk ga buba, mi woꞌꞌi an: Buba, mi baakaarin ga fíkíi Kooh ee mi tooñinndaa.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Mi jomissii kiɓayu kowufu. Kon abohaaroo fodii yaa en ɓéeɓ ga lëgëyohciigaraa.»
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Ya kolukka, yaa ɓoyuk kaan paamci.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Kowukaa dallari kiwoꞌ an: «Buba, mi baakaarin ga fíkíi Kooh ee mi tooñinndaa, mi jomissii kiɓayu kowufu.»
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Wayee paamudaa woꞌꞌa súrgacaagari an: «Gaawat kihaydoh sibidooraa wëñ kimoꞌɗa, ɗú ekkiwa, ekatti kipii ga jokon na ñafaꞌ ga kotcii.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Haydohat ɗoonaa ɗú yafaleeɗa, ɗú appi, ɗu aaw kiñam na kimbúumbaayuk,
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 ndaga kowukiigoo ɗú hot kii kaaneera ee soofsin ga kipes, ka múuyeera ee ka hotukin.» Fodaama, ɓa dalla kimbúumbaayuk.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Waama lak kowukaa ɓaa kisaawkaa kaa ga yooncaa. Daa ka hayee bi ka deeƴca kaanfaa, ka kelohha típcaa na tiƴeektaa.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ka ɓayya yíinoo ga súrgacaa, meekissari iñaa hewɗa.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Yaama woꞌꞌari an: «këmëeŋkífu yërí hay, ee paapu apɗinndi ɗoonaa yafalseeɗa, ndaga daa ya hotsinndi na jamɗa.»
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Kowukaa kisaawkaa dalla kiꞌayluk, saŋnga kiꞌaas kaanfaa. Paamci meƴca, kíimmbari ya aas.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Wayee kowukaa woꞌꞌa paamci an: «Malka, tíkíis tiyewin tee, taa mi lëgëyiꞌtaa, mi mosoo kikëldúk woꞌeenfu ee fu mosooroo sah kiꞌon kupeꞌ, mi mbúumbaayuk na fiiliimunciigoo.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Wayee kowukiigaraa kii, ga wii ka hayɗa, ya yii ya yasohin alalaagaraa na cagacaaɗa, fu apɗinndi ɗoonaa yafalseeɗa.»
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Paamudaa dalla kitaas an: «Kowuroo, fu yii naroo besaa en ɓéeɓ, ee iñaa mi laak tóoh yuufu.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Wayee ɗí jomee kimbúumbaayuk hen na kineɓluk ndaga këmëeŋkífu yii yii kaaneera ee soofsin ga kipes, ya múuyeera ee ya hotukin.»
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.