Lucas 15
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs ACF
1 Juuticaa na ɓuwaa ɓíinoo júwussiiɗa deeyussa ɓéeɓɓa ga Yéesu kisúkúrukki.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Fërísiyeeŋcaa na jëgíroh-waascaa ɓaa jambat ga díkaantiɓa an:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ga ɗekataama, Yéesu liiwukkaɓa an:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 - Yiida garúu binaa ya laak baal ɓitéeméeꞌ, ee ya múuƴluk yíinoo ganaa, ya foñoo ɓidaaŋkaah-yitnanikiis na ɓiyitnanikiisɓaa, ɓa tes ga ëgíraa? Lëehíraa ya kaꞌ kitëebíꞌnee yaa múuƴɗa, bi ga daa ya hotanndine.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Ee binaa ya hottinaa, ya túŋkulukki na keeñ wisóosíꞌ.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Ee ya leꞌ kaancinaa, ya ɓay fiiliimuncaagari na ɓuwaa dëk nariɗa, ya woꞌɓa an: «Neɓlukat naroo, ndaga mi hotin baalaagoo, yaa múuyeeɗa.»
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Fodaama, mi woꞌꞌúuka, binaa haꞌ-baakaaꞌ yíinoo récuk baakaaꞌcaagarinaa, ga iñaama, ɗook-Kooh hay kiwëñ kiꞌen ga húmbal loo ɓiɓoꞌ ɓidaaŋkaah-yitnanikiis na ɓiyitnanikiis ɓaa júwin ee laakussii sooli ga kirécuk baakaaꞌcaagaɓa. Mi woꞌꞌúuka, malaakacaa Kooh hay kiwëñ kineɓluku binaa haꞌ-baakaaꞌ yíinoo rek récuk baakaaꞌcaagarinaa loo ɓoꞌ ɓidaaŋkaah-yitnanikiis na ɓiyitnanikiis ɓaa júwin ee laaksoo sooli ga kirécuk baakaaꞌ.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yéesu tíkka ga an:
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Binaa ya hotwanaa, ya ɓay húnísmuncaagari na ɓeticaa dëku nariɗa, ya woꞌɓa an: «Neɓlukat naroo ndaga mi hotin hëelísaagoo múuyeerooɗa.»
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 En fodaamanaa mi woꞌꞌúuka man, malaakacaa Kooh hay kineɓluku ga daa haꞌ-baakaaꞌ yíinoo rek récukin baakaaꞌcaagariɗa.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yéesu woꞌissa an:
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Yaa wëñ kiꞌen oomaaɗa woꞌꞌa paamci an: «Buba, eraaroo iñii mi joman kilaak ga alaliigaraaɗa.» Waa ennda ɗa, paamudaa warohha towutaa tanaktaa alalaagari.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Tíkka ga bes cera, kowukaa kiƴínkaa toonnda iñcaa ya eꞌseeɗa tóohca, yaa ƴah kúl kiꞌúsaayíꞌ. Daama ya enukohha ga iñaa neɓpi bi ya yasohha hëelísaa tóohwa.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ga waa ya yasohha iñaa ya laakeeɗa tóohwa, aꞌ wiyaak laakka ga kúlkaa kaama, ee kibúŋ kiméeskíꞌ daɓpari.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Ya kaꞌta kisúrgaꞌuk ga ɓoꞌ ga gohaama. Yaama nakkari kiníiꞌ mbaam-parki ga yooncaa.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Helci eneera ga kiñam ga yiikcaa mbaamcaa eꞌsiɗa wayee ken onéeríiri ga.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Daama, ya malakka helci, ya woꞌꞌa an: «Ɓilëgëyoh ɓera ɓërí enu ga kaan paammboo, ɓa ñami bi ɓa tésɗíꞌ, ee mi en dii, mi kaani na aꞌ!
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Mi hay kikoluk, mi ɓoyuk ga buba, mi woꞌꞌi an: Buba, mi baakaarin ga fíkíi Kooh ee mi tooñinndaa.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Mi jomissii kiɓayu kowufu. Kon abohaaroo fodii yaa en ɓéeɓ ga lëgëyohciigaraa.»
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Ya kolukka, yaa ɓoyuk kaan paamci.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Kowukaa dallari kiwoꞌ an: «Buba, mi baakaarin ga fíkíi Kooh ee mi tooñinndaa, mi jomissii kiɓayu kowufu.»
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Wayee paamudaa woꞌꞌa súrgacaagari an: «Gaawat kihaydoh sibidooraa wëñ kimoꞌɗa, ɗú ekkiwa, ekatti kipii ga jokon na ñafaꞌ ga kotcii.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Haydohat ɗoonaa ɗú yafaleeɗa, ɗú appi, ɗu aaw kiñam na kimbúumbaayuk,
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 ndaga kowukiigoo ɗú hot kii kaaneera ee soofsin ga kipes, ka múuyeera ee ka hotukin.» Fodaama, ɓa dalla kimbúumbaayuk.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Waama lak kowukaa ɓaa kisaawkaa kaa ga yooncaa. Daa ka hayee bi ka deeƴca kaanfaa, ka kelohha típcaa na tiƴeektaa.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Ka ɓayya yíinoo ga súrgacaa, meekissari iñaa hewɗa.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yaama woꞌꞌari an: «këmëeŋkífu yërí hay, ee paapu apɗinndi ɗoonaa yafalseeɗa, ndaga daa ya hotsinndi na jamɗa.»
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Kowukaa kisaawkaa dalla kiꞌayluk, saŋnga kiꞌaas kaanfaa. Paamci meƴca, kíimmbari ya aas.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Wayee kowukaa woꞌꞌa paamci an: «Malka, tíkíis tiyewin tee, taa mi lëgëyiꞌtaa, mi mosoo kikëldúk woꞌeenfu ee fu mosooroo sah kiꞌon kupeꞌ, mi mbúumbaayuk na fiiliimunciigoo.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Wayee kowukiigaraa kii, ga wii ka hayɗa, ya yii ya yasohin alalaagaraa na cagacaaɗa, fu apɗinndi ɗoonaa yafalseeɗa.»
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Paamudaa dalla kitaas an: «Kowuroo, fu yii naroo besaa en ɓéeɓ, ee iñaa mi laak tóoh yuufu.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Wayee ɗí jomee kimbúumbaayuk hen na kineɓluk ndaga këmëeŋkífu yii yii kaaneera ee soofsin ga kipes, ya múuyeera ee ya hotukin.»
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.