Lucas 15
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs ARA
1 Juuticaa na ɓuwaa ɓíinoo júwussiiɗa deeyussa ɓéeɓɓa ga Yéesu kisúkúrukki.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Fërísiyeeŋcaa na jëgíroh-waascaa ɓaa jambat ga díkaantiɓa an:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ga ɗekataama, Yéesu liiwukkaɓa an:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 - Yiida garúu binaa ya laak baal ɓitéeméeꞌ, ee ya múuƴluk yíinoo ganaa, ya foñoo ɓidaaŋkaah-yitnanikiis na ɓiyitnanikiisɓaa, ɓa tes ga ëgíraa? Lëehíraa ya kaꞌ kitëebíꞌnee yaa múuƴɗa, bi ga daa ya hotanndine.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ee binaa ya hottinaa, ya túŋkulukki na keeñ wisóosíꞌ.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Ee ya leꞌ kaancinaa, ya ɓay fiiliimuncaagari na ɓuwaa dëk nariɗa, ya woꞌɓa an: «Neɓlukat naroo, ndaga mi hotin baalaagoo, yaa múuyeeɗa.»
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Fodaama, mi woꞌꞌúuka, binaa haꞌ-baakaaꞌ yíinoo récuk baakaaꞌcaagarinaa, ga iñaama, ɗook-Kooh hay kiwëñ kiꞌen ga húmbal loo ɓiɓoꞌ ɓidaaŋkaah-yitnanikiis na ɓiyitnanikiis ɓaa júwin ee laakussii sooli ga kirécuk baakaaꞌcaagaɓa. Mi woꞌꞌúuka, malaakacaa Kooh hay kiwëñ kineɓluku binaa haꞌ-baakaaꞌ yíinoo rek récuk baakaaꞌcaagarinaa loo ɓoꞌ ɓidaaŋkaah-yitnanikiis na ɓiyitnanikiis ɓaa júwin ee laaksoo sooli ga kirécuk baakaaꞌ.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yéesu tíkka ga an:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Binaa ya hotwanaa, ya ɓay húnísmuncaagari na ɓeticaa dëku nariɗa, ya woꞌɓa an: «Neɓlukat naroo ndaga mi hotin hëelísaagoo múuyeerooɗa.»
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 En fodaamanaa mi woꞌꞌúuka man, malaakacaa Kooh hay kineɓluku ga daa haꞌ-baakaaꞌ yíinoo rek récukin baakaaꞌcaagariɗa.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yéesu woꞌissa an:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Yaa wëñ kiꞌen oomaaɗa woꞌꞌa paamci an: «Buba, eraaroo iñii mi joman kilaak ga alaliigaraaɗa.» Waa ennda ɗa, paamudaa warohha towutaa tanaktaa alalaagari.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Tíkka ga bes cera, kowukaa kiƴínkaa toonnda iñcaa ya eꞌseeɗa tóohca, yaa ƴah kúl kiꞌúsaayíꞌ. Daama ya enukohha ga iñaa neɓpi bi ya yasohha hëelísaa tóohwa.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ga waa ya yasohha iñaa ya laakeeɗa tóohwa, aꞌ wiyaak laakka ga kúlkaa kaama, ee kibúŋ kiméeskíꞌ daɓpari.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ya kaꞌta kisúrgaꞌuk ga ɓoꞌ ga gohaama. Yaama nakkari kiníiꞌ mbaam-parki ga yooncaa.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Helci eneera ga kiñam ga yiikcaa mbaamcaa eꞌsiɗa wayee ken onéeríiri ga.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Daama, ya malakka helci, ya woꞌꞌa an: «Ɓilëgëyoh ɓera ɓërí enu ga kaan paammboo, ɓa ñami bi ɓa tésɗíꞌ, ee mi en dii, mi kaani na aꞌ!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Mi hay kikoluk, mi ɓoyuk ga buba, mi woꞌꞌi an: Buba, mi baakaarin ga fíkíi Kooh ee mi tooñinndaa.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Mi jomissii kiɓayu kowufu. Kon abohaaroo fodii yaa en ɓéeɓ ga lëgëyohciigaraa.»
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ya kolukka, yaa ɓoyuk kaan paamci.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Kowukaa dallari kiwoꞌ an: «Buba, mi baakaarin ga fíkíi Kooh ee mi tooñinndaa, mi jomissii kiɓayu kowufu.»
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Wayee paamudaa woꞌꞌa súrgacaagari an: «Gaawat kihaydoh sibidooraa wëñ kimoꞌɗa, ɗú ekkiwa, ekatti kipii ga jokon na ñafaꞌ ga kotcii.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Haydohat ɗoonaa ɗú yafaleeɗa, ɗú appi, ɗu aaw kiñam na kimbúumbaayuk,
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 ndaga kowukiigoo ɗú hot kii kaaneera ee soofsin ga kipes, ka múuyeera ee ka hotukin.» Fodaama, ɓa dalla kimbúumbaayuk.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Waama lak kowukaa ɓaa kisaawkaa kaa ga yooncaa. Daa ka hayee bi ka deeƴca kaanfaa, ka kelohha típcaa na tiƴeektaa.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ka ɓayya yíinoo ga súrgacaa, meekissari iñaa hewɗa.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yaama woꞌꞌari an: «këmëeŋkífu yërí hay, ee paapu apɗinndi ɗoonaa yafalseeɗa, ndaga daa ya hotsinndi na jamɗa.»
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Kowukaa kisaawkaa dalla kiꞌayluk, saŋnga kiꞌaas kaanfaa. Paamci meƴca, kíimmbari ya aas.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Wayee kowukaa woꞌꞌa paamci an: «Malka, tíkíis tiyewin tee, taa mi lëgëyiꞌtaa, mi mosoo kikëldúk woꞌeenfu ee fu mosooroo sah kiꞌon kupeꞌ, mi mbúumbaayuk na fiiliimunciigoo.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Wayee kowukiigaraa kii, ga wii ka hayɗa, ya yii ya yasohin alalaagaraa na cagacaaɗa, fu apɗinndi ɗoonaa yafalseeɗa.»
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Paamudaa dalla kitaas an: «Kowuroo, fu yii naroo besaa en ɓéeɓ, ee iñaa mi laak tóoh yuufu.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Wayee ɗí jomee kimbúumbaayuk hen na kineɓluk ndaga këmëeŋkífu yii yii kaaneera ee soofsin ga kipes, ya múuyeera ee ya hotukin.»
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.