Gálatas 4
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs BKJ
1 Ɗú ínohin kon iñii yii mi woꞌꞌúuɗa: ɓaa jom kilam Paamci en ya lís kiꞌen oomaanaa, luu enee an alalaa tóohwa wuuci, dara wóotírohhiiri na ñaam.
1 Agora digo, que o herdeiro, enquanto criança, em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo;
2 Ɓiɓoꞌ ɓërí toputuꞌanndi, ɓa toputuꞌi iñaa ya laakɗa, bi ga daa jamaanaa paamci woꞌ an ya mín hafci kiɓayɗa leꞌan.
2 mas está sob tutores e administradores, até ao tempo determinado por seu pai.
3 Ee ɗí ɓan, ga wii ɗí en oomaaɗa, ɗí enee ñaam baahcii ëldúna.
3 Assim também nós, quando éramos crianças, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo;
4 Wayee nak ga waa wahtaa Kooh woꞌeeɗa leꞌꞌa, ya wossa Kowukaagari, ka límukka ga ɓeti, ka hayya ga jamaanaa Waasaa Móyíis,
4 mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou o seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 doonaa Kowukaa laas ɓuwii aƴ kipesɓa ga Waasii Móyíisɗa. Fodaama ka onndaruu kiꞌen ɓitowu Kooh.
5 para redimir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Kooh waareeruu kiteeɓ an ɗu ɓitowuci, kërí tah, ya wossa Helaa Kowukaagari ga keeñciigaruu. Helaa waama wërí ɓayiri didóolí an: «*Abaa! Paammboo!».
6 E porque vós sois filhos, Deus enviou o Espírito de seu Filho aos vossos corações, que clama: Aba, Pai.
7 Kon fu enissii ñaam, wayee fu kowu. Ee waa fu kowu, Kooh hayyaa kiꞌon fu lam ga iñcaa ya ɗaakiꞌ towutaagariɗa.
7 Portanto, já não és servo, mas filho; e se és filho, então és também herdeiro de Deus por meio de Cristo.
8 Kuɗewaa, ɗú ínohéeríi Kooh, ee ɗú daanee kijaamuk fodii ñaam enaama ciliis caa enndii Kooh kayoh-kayohɗa.
8 Outrora, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 Wayee diimaɗa, waa ɗú hídohin na Kooh, wala sah waa Kooh hídohin narúu, ɗú mín na kiɓoyukis ga baahcaa caama haydohɗoorúu tús ee ca caloo daraɗa? Iñii tah ya ɗú waaꞌ kiɓoyukis kiꞌen ñaam gaca?
9 Agora, porém, depois de conhecerdes a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos elementos fracos e miseráveis, aos quais desejais novamente estar em escravidão?
10 Laakin ga bescii, ga ñiincii, ga jamaanucii, wala tíkíistii, caa ɗú am, ɗú tíkkaca enaama cilëekíꞌ-solu.
10 Observais dias, e meses, e tempos e anos.
11 Mi niikin man daal iñii mi son garúuɗa tóoh en sooƴ!
11 Eu tenho receio por vós, de que eu tenha trabalhado convosco em vão.
12 Mbokcii, mi kíimmbúu, tumat fodiigoo, waa mi tumin haffoo fodii garúu. Ɗú mosooroo kitum iñaa mesikkoo.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu; pois eu sou como vós sois; vós não me fizestes mal algum.
13 Ɗú níindísukaa, wii mi ɗeɓpúu kiyéegal Hewhewii winéwíꞌwiiɗa, lak mi ɗúukoolin.
13 Vós sabeis como através de enfermidade na carne eu vos preguei o evangelho pela primeira vez.
14 Hídaa daa ɗúukoolii faanfiigoo sodaleerúuɗa tóoh tahhii bi ɗú saŋngaroo ɗú sëbítukkaroo. Wayee fodii malaaka-Kooh, wala sah fodii Yéesu Kiristaa, ɗú ɗapparoo ga ɗuuƴcúu.
14 E minha tentação, que estava em minha carne, nem por isto me desprezastes, nem me rejeitastes, antes me acolhestes como a um anjo de Deus, até mesmo como Cristo Jesus.
15 Wada keeñ-soosaa ɗú taabee nawaɗa? Na dii ɗú safareeɗa! Mi mínin kiseediꞌ garúu an, enee an mínukinaa eneenaa ɗú hay kilukit tuhastiigarúu, ɗú eꞌtoota.
15 Onde está agora aquela bem-aventurança da qual falastes? Pois tenho em memória que, se possível fora, vós teríeis arrancado os teus próprios olhos e dado-os para mim.
16 Kon diima, mi enin ɓaa ɗú waaꞌtii gari kihot ndaga kayohfii mi woꞌꞌúuɗane?
16 Tornei-me, portanto, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Ɓuwum enu na kifool ga fenoorúuɗa, nofcumgaɓa moroo. Ɓa heellúu kihëgísoh naroo, en ɗanaa ɗú fooli ga fenooɓa.
17 Eles zelosamente têm afeto por vós, mas não para o bem; sim, eles vos excluiriam, a fim de que vós possais ter afeto por eles.
18 Kikaantukoh ga yen jofin, wayee enat ga yijófíꞌ, ee ɓan ka enat besaa en ɓéeɓ. Ka hanat kiꞌen rek binaa mi en narúunaa.
18 Mas é bom ser zelosamente sempre afetado por uma coisa boa, e não somente quando estou presente convosco.
19 Towutiigoo, ɗú tahinndoo kiꞌenis ga coonu, en fan ɓetifaa en na kimatuk. Ee iñaama ƴah bi ga daa Kiristaanii pesan garúu.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Dii mi waareerúu kideeƴ diima deŋɗa, bi mi tuuk, mi woꞌ narúu woꞌeen wiliisɗa. En kiꞌenaa, mi ínohoo dii mi tumanndúuɗa.
20 eu desejo estar presente agora convosco, e mudar o tom da minha voz; porquanto eu me encontro em dúvida a respeito de vós.
21 Woꞌattoo, ɗú ɓii ɗú waaꞌ kiꞌaƴ kipeskiigarúu ga Waasii Móyíisɗa, ɗú ínohoo iñii wa woꞌɗa hene?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sob a lei: Não ouvis a lei?
22 En kiꞌenaa, bíduunun ga Këyítfaa an Abaraham laakee towu tanak tiƴaal. Yíinoo, ya laakki na ñaam yiɓeti, yíinooyaa, ya laakki na ɓetifaa enndii ñaam.
22 Porque está escrito, que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro de mulher livre.
23 Kowukaa ya laak na ɓetifaa en ñaamɗa límu fodii towutii ɓéeɓta. Wayee kaa ya laak na ɓetifaa enndii ñaamɗa, límu ga kíntaanaa Kooh tum kimëtí iñaa ya dígoheeɗa.
23 Mas aquele que nasceu da escrava nasceu segundo a carne, e aquele que nasceu da mulher livre nasceu da promessa.
24 Laakin yen yiliis yaa ɗaakuk ga woꞌeenaama: Ɓeticaama teewoh kifiiliimunoh kom kanak. Kifiiliimunohkaa kíinoo, Kooh pokoheeka na Móyíis ga jaŋjagaa Sínayíi, ee lím towu-ñaam kesi. Ɓeti-ñaamfaa ee teeku Agaaꞌɗa fërí teewohka.
24 Tais coisas são uma alegoria; pois estes são os dois pactos: o do monte Sinai, que gerou para a escravidão, que é Agar.
25 Agaaꞌ yërí mandarga jaŋjagaa Sínayíi en ga kúlkaa Arabíiɗa. Ya teewoh Yéerúsaleem yii ga jamaanii diimaɗa. Yéerúsaleem yiima, na ɓuwaa dëk daɗa, ɓa ɓiñaam.
25 Porque Agar é o monte Sinai na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em cativeiro com seus filhos.
26 Wayee kifiiliimunkaa kukanakkaa meƴdoh Yéerúsaleemyaa en ga ɗookɗa. Ya enndii ñaam ee yërí en eewwuu.
26 Mas a Jerusalém que está lá no alto é livre, e é a mãe de todos nós.
27 En kiꞌenaa, Këyítfaa woꞌ an:
27 Porquanto está escrito: Alegra-te, tu estéril que não tens; esforça-te e clama, tu que não estás de parto, pois a desolada tem muito mais filhos do que aquela que tem um marido.
28 Ɗú nak mbokcii, ɗú ɓërí en towutii límu, fodaa Ísaak, ga dígaa Kooh dígohee na Abarahamɗa.
28 Agora nós, irmãos, como Isaque o foi, somos os filhos da promessa.
29 Kuɗewaa, kowukaa límsee fodii towutii ɓéeɓtaɗa daanee kihatal ga kipes kowukaa límu ga doolii Helii yiselaꞌíꞌyiiɗa. Ee iñaama bi wati lís kilaak.
29 Como naquele tempo, aquele que era nascido segundo a carne perseguia o que havia nascido do Espírito, o mesmo se dá hoje.
30 Wayee iñii yiida woꞌsee Abaraham bídussa ga Këyítfaa an: «Kaalaa ñaamii ya na kowukiigari, ndaga kowukii ñaamii jomoo kibok kilam na kowukii ɓetifii enndii ñaamɗa.»?
30 Todavia, o que diz a escritura? Lança fora a escrava e o seu filho, porque o filho da mulher escrava não será herdeiro com o filho da mulher livre.
31 Kon nak mbokcii, ɗu enndii ɓitowu ñaam wayee ɗu ɓitowu ɓetifaa enndii ñaamɗa.
31 Assim então, irmãos, nós não somos filhos da mulher escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.