Gálatas 4
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs ACF
1 Ɗú ínohin kon iñii yii mi woꞌꞌúuɗa: ɓaa jom kilam Paamci en ya lís kiꞌen oomaanaa, luu enee an alalaa tóohwa wuuci, dara wóotírohhiiri na ñaam.
1 Digo, pois, que todo o tempo que o herdeiro é menino em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo;
2 Ɓiɓoꞌ ɓërí toputuꞌanndi, ɓa toputuꞌi iñaa ya laakɗa, bi ga daa jamaanaa paamci woꞌ an ya mín hafci kiɓayɗa leꞌan.
2 Mas está debaixo de tutores e curadores até ao tempo determinado pelo pai.
3 Ee ɗí ɓan, ga wii ɗí en oomaaɗa, ɗí enee ñaam baahcii ëldúna.
3 Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos primeiros rudimentos do mundo.
4 Wayee nak ga waa wahtaa Kooh woꞌeeɗa leꞌꞌa, ya wossa Kowukaagari, ka límukka ga ɓeti, ka hayya ga jamaanaa Waasaa Móyíis,
4 Mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 doonaa Kowukaa laas ɓuwii aƴ kipesɓa ga Waasii Móyíisɗa. Fodaama ka onndaruu kiꞌen ɓitowu Kooh.
5 Para remir os que estavam debaixo da lei, a fim de recebermos a adoção de filhos.
6 Kooh waareeruu kiteeɓ an ɗu ɓitowuci, kërí tah, ya wossa Helaa Kowukaagari ga keeñciigaruu. Helaa waama wërí ɓayiri didóolí an: «*Abaa! Paammboo!».
6 E, porque sois filhos, Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai.
7 Kon fu enissii ñaam, wayee fu kowu. Ee waa fu kowu, Kooh hayyaa kiꞌon fu lam ga iñcaa ya ɗaakiꞌ towutaagariɗa.
7 Assim que já não és mais servo, mas filho; e, se és filho, és também herdeiro de Deus por Cristo.
8 Kuɗewaa, ɗú ínohéeríi Kooh, ee ɗú daanee kijaamuk fodii ñaam enaama ciliis caa enndii Kooh kayoh-kayohɗa.
8 Mas, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 Wayee diimaɗa, waa ɗú hídohin na Kooh, wala sah waa Kooh hídohin narúu, ɗú mín na kiɓoyukis ga baahcaa caama haydohɗoorúu tús ee ca caloo daraɗa? Iñii tah ya ɗú waaꞌ kiɓoyukis kiꞌen ñaam gaca?
9 Mas agora, conhecendo a Deus, ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir?
10 Laakin ga bescii, ga ñiincii, ga jamaanucii, wala tíkíistii, caa ɗú am, ɗú tíkkaca enaama cilëekíꞌ-solu.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Mi niikin man daal iñii mi son garúuɗa tóoh en sooƴ!
11 Receio de vós, que não haja trabalhado em vão para convosco.
12 Mbokcii, mi kíimmbúu, tumat fodiigoo, waa mi tumin haffoo fodii garúu. Ɗú mosooroo kitum iñaa mesikkoo.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu, porque também eu sou como vós; nenhum mal me fizestes.
13 Ɗú níindísukaa, wii mi ɗeɓpúu kiyéegal Hewhewii winéwíꞌwiiɗa, lak mi ɗúukoolin.
13 E vós sabeis que primeiro vos anunciei o evangelho estando em fraqueza da carne;
14 Hídaa daa ɗúukoolii faanfiigoo sodaleerúuɗa tóoh tahhii bi ɗú saŋngaroo ɗú sëbítukkaroo. Wayee fodii malaaka-Kooh, wala sah fodii Yéesu Kiristaa, ɗú ɗapparoo ga ɗuuƴcúu.
14 E não rejeitastes, nem desprezastes isso que era uma tentação na minha carne, antes me recebestes como um anjo de Deus, como Jesus Cristo mesmo.
15 Wada keeñ-soosaa ɗú taabee nawaɗa? Na dii ɗú safareeɗa! Mi mínin kiseediꞌ garúu an, enee an mínukinaa eneenaa ɗú hay kilukit tuhastiigarúu, ɗú eꞌtoota.
15 Qual é, logo, a vossa bem-aventurança? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, arrancaríeis os vossos olhos, e mos daríeis.
16 Kon diima, mi enin ɓaa ɗú waaꞌtii gari kihot ndaga kayohfii mi woꞌꞌúuɗane?
16 Fiz-me acaso vosso inimigo, dizendo a verdade?
17 Ɓuwum enu na kifool ga fenoorúuɗa, nofcumgaɓa moroo. Ɓa heellúu kihëgísoh naroo, en ɗanaa ɗú fooli ga fenooɓa.
17 Eles têm zelo por vós, não como convém; mas querem excluir-vos, para que vós tenhais zelo por eles.
18 Kikaantukoh ga yen jofin, wayee enat ga yijófíꞌ, ee ɓan ka enat besaa en ɓéeɓ. Ka hanat kiꞌen rek binaa mi en narúunaa.
18 É bom ser zeloso, mas sempre do bem, e não somente quando estou presente convosco.
19 Towutiigoo, ɗú tahinndoo kiꞌenis ga coonu, en fan ɓetifaa en na kimatuk. Ee iñaama ƴah bi ga daa Kiristaanii pesan garúu.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós;
20 Dii mi waareerúu kideeƴ diima deŋɗa, bi mi tuuk, mi woꞌ narúu woꞌeen wiliisɗa. En kiꞌenaa, mi ínohoo dii mi tumanndúuɗa.
20 Eu bem quisera agora estar presente convosco, e mudar a minha voz; porque estou perplexo a vosso respeito.
21 Woꞌattoo, ɗú ɓii ɗú waaꞌ kiꞌaƴ kipeskiigarúu ga Waasii Móyíisɗa, ɗú ínohoo iñii wa woꞌɗa hene?
21 Dizei-me, os que quereis estar debaixo da lei, não ouvis vós a lei?
22 En kiꞌenaa, bíduunun ga Këyítfaa an Abaraham laakee towu tanak tiƴaal. Yíinoo, ya laakki na ñaam yiɓeti, yíinooyaa, ya laakki na ɓetifaa enndii ñaam.
22 Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava, e outro da livre.
23 Kowukaa ya laak na ɓetifaa en ñaamɗa límu fodii towutii ɓéeɓta. Wayee kaa ya laak na ɓetifaa enndii ñaamɗa, límu ga kíntaanaa Kooh tum kimëtí iñaa ya dígoheeɗa.
23 Todavia, o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas, o que era da livre, por promessa.
24 Laakin yen yiliis yaa ɗaakuk ga woꞌeenaama: Ɓeticaama teewoh kifiiliimunoh kom kanak. Kifiiliimunohkaa kíinoo, Kooh pokoheeka na Móyíis ga jaŋjagaa Sínayíi, ee lím towu-ñaam kesi. Ɓeti-ñaamfaa ee teeku Agaaꞌɗa fërí teewohka.
24 O que se entende por alegoria; porque estas são as duas alianças; uma, do monte Sinai, gerando filhos para a servidão, que é Agar.
25 Agaaꞌ yërí mandarga jaŋjagaa Sínayíi en ga kúlkaa Arabíiɗa. Ya teewoh Yéerúsaleem yii ga jamaanii diimaɗa. Yéerúsaleem yiima, na ɓuwaa dëk daɗa, ɓa ɓiñaam.
25 Ora, esta Agar é Sinai, um monte da Arábia, que corresponde à Jerusalém que agora existe, pois é escrava com seus filhos.
26 Wayee kifiiliimunkaa kukanakkaa meƴdoh Yéerúsaleemyaa en ga ɗookɗa. Ya enndii ñaam ee yërí en eewwuu.
26 Mas a Jerusalém que é de cima é livre; a qual é mãe de todos nós.
27 En kiꞌenaa, Këyítfaa woꞌ an:
27 Porque está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz; Esforça-te e clama, tu que não estás de parto; Porque os filhos da solitária são mais do que os da que tem marido.
28 Ɗú nak mbokcii, ɗú ɓërí en towutii límu, fodaa Ísaak, ga dígaa Kooh dígohee na Abarahamɗa.
28 Mas nós, irmãos, somos filhos da promessa como Isaque.
29 Kuɗewaa, kowukaa límsee fodii towutii ɓéeɓtaɗa daanee kihatal ga kipes kowukaa límu ga doolii Helii yiselaꞌíꞌyiiɗa. Ee iñaama bi wati lís kilaak.
29 Mas, como então aquele que era gerado segundo a carne perseguia o que o era segundo o Espírito, assim é também agora.
30 Wayee iñii yiida woꞌsee Abaraham bídussa ga Këyítfaa an: «Kaalaa ñaamii ya na kowukiigari, ndaga kowukii ñaamii jomoo kibok kilam na kowukii ɓetifii enndii ñaamɗa.»?
30 Mas que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava herdará com o filho da livre.
31 Kon nak mbokcii, ɗu enndii ɓitowu ñaam wayee ɗu ɓitowu ɓetifaa enndii ñaamɗa.
31 De maneira que, irmãos, somos filhos, não da escrava, mas da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.