Gálatas 4
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs ARA
1 Ɗú ínohin kon iñii yii mi woꞌꞌúuɗa: ɓaa jom kilam Paamci en ya lís kiꞌen oomaanaa, luu enee an alalaa tóohwa wuuci, dara wóotírohhiiri na ñaam.
1 Digo, pois, que, durante o tempo em que o herdeiro é menor, em nada difere de escravo, posto que é ele senhor de tudo.
2 Ɓiɓoꞌ ɓërí toputuꞌanndi, ɓa toputuꞌi iñaa ya laakɗa, bi ga daa jamaanaa paamci woꞌ an ya mín hafci kiɓayɗa leꞌan.
2 Mas está sob tutores e curadores até ao tempo predeterminado pelo pai.
3 Ee ɗí ɓan, ga wii ɗí en oomaaɗa, ɗí enee ñaam baahcii ëldúna.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos servilmente sujeitos aos rudimentos do mundo;
4 Wayee nak ga waa wahtaa Kooh woꞌeeɗa leꞌꞌa, ya wossa Kowukaagari, ka límukka ga ɓeti, ka hayya ga jamaanaa Waasaa Móyíis,
4 vindo, porém, a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 doonaa Kowukaa laas ɓuwii aƴ kipesɓa ga Waasii Móyíisɗa. Fodaama ka onndaruu kiꞌen ɓitowu Kooh.
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Kooh waareeruu kiteeɓ an ɗu ɓitowuci, kërí tah, ya wossa Helaa Kowukaagari ga keeñciigaruu. Helaa waama wërí ɓayiri didóolí an: «*Abaa! Paammboo!».
6 E, porque vós sois filhos, enviou Deus ao nosso coração o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Kon fu enissii ñaam, wayee fu kowu. Ee waa fu kowu, Kooh hayyaa kiꞌon fu lam ga iñcaa ya ɗaakiꞌ towutaagariɗa.
7 De sorte que já não és escravo, porém filho; e, sendo filho, também herdeiro por Deus.
8 Kuɗewaa, ɗú ínohéeríi Kooh, ee ɗú daanee kijaamuk fodii ñaam enaama ciliis caa enndii Kooh kayoh-kayohɗa.
8 Outrora, porém, não conhecendo a Deus, servíeis a deuses que, por natureza, não o são;
9 Wayee diimaɗa, waa ɗú hídohin na Kooh, wala sah waa Kooh hídohin narúu, ɗú mín na kiɓoyukis ga baahcaa caama haydohɗoorúu tús ee ca caloo daraɗa? Iñii tah ya ɗú waaꞌ kiɓoyukis kiꞌen ñaam gaca?
9 mas agora que conheceis a Deus ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como estais voltando, outra vez, aos rudimentos fracos e pobres, aos quais, de novo, quereis ainda escravizar-vos?
10 Laakin ga bescii, ga ñiincii, ga jamaanucii, wala tíkíistii, caa ɗú am, ɗú tíkkaca enaama cilëekíꞌ-solu.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Mi niikin man daal iñii mi son garúuɗa tóoh en sooƴ!
11 Receio de vós tenha eu trabalhado em vão para convosco.
12 Mbokcii, mi kíimmbúu, tumat fodiigoo, waa mi tumin haffoo fodii garúu. Ɗú mosooroo kitum iñaa mesikkoo.
12 Sede qual eu sou; pois também eu sou como vós. Irmãos, assim vos suplico. Em nada me ofendestes.
13 Ɗú níindísukaa, wii mi ɗeɓpúu kiyéegal Hewhewii winéwíꞌwiiɗa, lak mi ɗúukoolin.
13 E vós sabeis que vos preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Hídaa daa ɗúukoolii faanfiigoo sodaleerúuɗa tóoh tahhii bi ɗú saŋngaroo ɗú sëbítukkaroo. Wayee fodii malaaka-Kooh, wala sah fodii Yéesu Kiristaa, ɗú ɗapparoo ga ɗuuƴcúu.
14 E, posto que a minha enfermidade na carne vos foi uma tentação, contudo, não me revelastes desprezo nem desgosto; antes, me recebestes como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Wada keeñ-soosaa ɗú taabee nawaɗa? Na dii ɗú safareeɗa! Mi mínin kiseediꞌ garúu an, enee an mínukinaa eneenaa ɗú hay kilukit tuhastiigarúu, ɗú eꞌtoota.
15 Que é feito, pois, da vossa exultação? Pois vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os próprios olhos para mos dar.
16 Kon diima, mi enin ɓaa ɗú waaꞌtii gari kihot ndaga kayohfii mi woꞌꞌúuɗane?
16 Tornei-me, porventura, vosso inimigo, por vos dizer a verdade?
17 Ɓuwum enu na kifool ga fenoorúuɗa, nofcumgaɓa moroo. Ɓa heellúu kihëgísoh naroo, en ɗanaa ɗú fooli ga fenooɓa.
17 Os que vos obsequiam não o fazem sinceramente, mas querem afastar-vos de mim, para que o vosso zelo seja em favor deles.
18 Kikaantukoh ga yen jofin, wayee enat ga yijófíꞌ, ee ɓan ka enat besaa en ɓéeɓ. Ka hanat kiꞌen rek binaa mi en narúunaa.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou presente convosco,
19 Towutiigoo, ɗú tahinndoo kiꞌenis ga coonu, en fan ɓetifaa en na kimatuk. Ee iñaama ƴah bi ga daa Kiristaanii pesan garúu.
19 meus filhos, por quem, de novo, sofro as dores de parto, até ser Cristo formado em vós;
20 Dii mi waareerúu kideeƴ diima deŋɗa, bi mi tuuk, mi woꞌ narúu woꞌeen wiliisɗa. En kiꞌenaa, mi ínohoo dii mi tumanndúuɗa.
20 pudera eu estar presente, agora, convosco e falar-vos em outro tom de voz; porque me vejo perplexo a vosso respeito.
21 Woꞌattoo, ɗú ɓii ɗú waaꞌ kiꞌaƴ kipeskiigarúu ga Waasii Móyíisɗa, ɗú ínohoo iñii wa woꞌɗa hene?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar sob a lei: acaso, não ouvis a lei?
22 En kiꞌenaa, bíduunun ga Këyítfaa an Abaraham laakee towu tanak tiƴaal. Yíinoo, ya laakki na ñaam yiɓeti, yíinooyaa, ya laakki na ɓetifaa enndii ñaam.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da mulher escrava e outro da livre.
23 Kowukaa ya laak na ɓetifaa en ñaamɗa límu fodii towutii ɓéeɓta. Wayee kaa ya laak na ɓetifaa enndii ñaamɗa, límu ga kíntaanaa Kooh tum kimëtí iñaa ya dígoheeɗa.
23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne; o da livre, mediante a promessa.
24 Laakin yen yiliis yaa ɗaakuk ga woꞌeenaama: Ɓeticaama teewoh kifiiliimunoh kom kanak. Kifiiliimunohkaa kíinoo, Kooh pokoheeka na Móyíis ga jaŋjagaa Sínayíi, ee lím towu-ñaam kesi. Ɓeti-ñaamfaa ee teeku Agaaꞌɗa fërí teewohka.
24 Estas coisas são alegóricas; porque estas mulheres são duas alianças; uma, na verdade, se refere ao monte Sinai, que gera para escravidão; esta é Agar.
25 Agaaꞌ yërí mandarga jaŋjagaa Sínayíi en ga kúlkaa Arabíiɗa. Ya teewoh Yéerúsaleem yii ga jamaanii diimaɗa. Yéerúsaleem yiima, na ɓuwaa dëk daɗa, ɓa ɓiñaam.
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com seus filhos.
26 Wayee kifiiliimunkaa kukanakkaa meƴdoh Yéerúsaleemyaa en ga ɗookɗa. Ya enndii ñaam ee yërí en eewwuu.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre, a qual é nossa mãe;
27 En kiꞌenaa, Këyítfaa woꞌ an:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama, tu que não estás de parto; porque são mais numerosos os filhos da abandonada que os da que tem marido.
28 Ɗú nak mbokcii, ɗú ɓërí en towutii límu, fodaa Ísaak, ga dígaa Kooh dígohee na Abarahamɗa.
28 Vós, porém, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Kuɗewaa, kowukaa límsee fodii towutii ɓéeɓtaɗa daanee kihatal ga kipes kowukaa límu ga doolii Helii yiselaꞌíꞌyiiɗa. Ee iñaama bi wati lís kilaak.
29 Como, porém, outrora, o que nascera segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim também agora.
30 Wayee iñii yiida woꞌsee Abaraham bídussa ga Këyítfaa an: «Kaalaa ñaamii ya na kowukiigari, ndaga kowukii ñaamii jomoo kibok kilam na kowukii ɓetifii enndii ñaamɗa.»?
30 Contudo, que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava será herdeiro com o filho da livre.
31 Kon nak mbokcii, ɗu enndii ɓitowu ñaam wayee ɗu ɓitowu ɓetifaa enndii ñaamɗa.
31 E, assim, irmãos, somos filhos não da escrava, e sim da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.