Gálatas 2
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs NVT
1 Waa ennda ɗa, tíkíis tidaaŋkaah na tinikiis tíkka ga, mi ɓoyukka Yéerúsaleem, mi na Barnabaas. Mi ɓaydohha Tít ɓan.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Mi kaꞌta daama ndaga Kooh yërí ínohlukoheeroo an mi jomin da kikaꞌ. Ɓuwaa kuliyuk ga jaangucaamaɗa, mi laakka saawal naɓa ɓa haŋɓa. Mi ɓéestíꞌtaɓa Hewhewii winéwíꞌwii mi yéegaloh ga ɗuuƴ ɓuwii enussii yaawúuꞌɗa. Mi tum iñaama ndaga mi waaréeríi iñaa mi sodee ga kilëgëy na iñii mi lëgëy watiɗa en sooƴ.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Ee Tít, yii taabee narooɗa, ya iñaa Gerek ee ken sah gítínndiiri kigúruk.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Laakka ga ɗuuƴcíi ɓuwaa tíksee hafɓa ɓimbok-kerceen ee saboh, ɓa abee an ɓuwaa enussii yaawúuꞌɗa jomuunun kigúruku. Ɓuwaama hayee ga ɗuuƴcíi kiɗeñtuk kiꞌínoh jamaa ɗí laak ga kitaabuk Yéesu Kiristaaɗa ɓa meƴdohhíi ga. Ee fodaama ɓa ɓoƴkidohhíi ga kiꞌen ñaam Waasii Móyíis.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Wayee ɗí onndiiɓa hal ga fen, doonaa kayohfaa ga Hewhewii winéwíꞌwiiɗa tesiꞌtúu.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Laakeera ɓiɓoꞌ ɓaa tíku an ɓërí wëñ kilaak solu. Wayee iñaa ɓa eneeɗa ɓíttiiroo ndaga ɓuwii ɓéeɓɓa wíinoo ga Kooh. Ɓuwaama tíksee an ɓërí wëñ kilaak soluɗa tíkussii woꞌeen ga lëgëyaagoo.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Hanaa kay ɓa nam kihot sah an Kooh yërí díŋkaanndoo lëgëy kiyéegaloh Hewhewii winéwíꞌwii ga ɗuuƴ ɓuwii enussii yaawúuꞌɗa fodaa daa ya nak Peeꞌ kiyéegalohwa ga ɗuuƴ yaawúuꞌcaaɗa.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 En kiꞌenaa, Kooh yaa tum Peeꞌ apotaaꞌ, wossari ga yaawúuꞌciiɗa, yërí tummboo apotaaꞌ ɓan, wossaroo ga ɓuwii enussii yaawúuꞌɗa.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Saak na Peeꞌ na Saŋ, ɓii abu kiꞌen fodii jíp ga jaangiiɗa, tookuunun an Kooh yërí ɓëwíꞌtoo, eꞌtaroo kilëgëy iñaama. Ɓa eꞌtaríi kon yah, mi na Barnabaas kiteewoh an ɗí wíinoo. Fodaama ɓéeɓpíi ɗí júwohha ga an, ɗí, ɗí aawan ga ɓuwaa enussii yaawúuꞌɗa, ɓa, ɓa aaw ga yaawúuꞌcaa.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Enaama yíinoo doŋ yaa ɓa kíimeeríi, yërí en kifoñ hel ga ɓuwaa en ga jaangaagaɓa ga Yéerúsaleem ee laaksoo daraɗa. Ee iñaama mi tuukka ga kitummbi.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Peeꞌ nak hayya teeraa Añcoos, mi tapukohha nari ga fíkíi ɓéeɓ ndaga ya calee kiñaꞌ hen.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 En kiꞌenaa, balaa ɓuwaa Saak wosee Añcoosɗa hayunaa, Peeꞌ daanee kiñami na ɓuwaa enussii yaawúuꞌɗa. Wayee daa ɓuwaama hayee, ya meƴca ga, ya íissa kiñami naɓa ndaga ya niikee yaawúuꞌcaama gëmu ga Yéesu ee ɓa faꞌ ga kigúrukkaaɗa.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Yaawúuꞌcaa tes gëmu ga Yéesuɗa aasussa ga iñaa Peeꞌ enukoh yaama, bi ga Barnabaas sah ɓaydohussa ga kiɗúkohkaagaɓa kaama.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Daa mi hotee an enukeenaagaɓa waama júɓpii ee taammbii na kayohfii Hewhewii winéwíꞌwii, mi tapukohha na Peeꞌ ga fíkíi ɓéeɓ, mi woꞌꞌari an: «Fu yii fu en yaawúuꞌ ee fu foñin dii yaawúuꞌ pesiɗa, fu taabukka kipeskii ɓuwii enussii yaawúuꞌɗa, fu gítínoh ɓuwii enussii yaawúuꞌɗa ya ga kitaabuk kipeskii yaawúuꞌcii?»
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Ɗí, ɗí límu yaawúuꞌ, ɗí enndii ɓitumoh-baakaaꞌ en fan ɓuwii enussii yaawúuꞌɗa.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Wayee nak, ɗí ínohin an ɓoꞌ-súusúus, kigëm ga Yéesu Kiristaa doŋ tahanndi kiꞌen ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fíkíi Kooh, wayee enndii kiꞌayuk ga kitum iñaa Waasii Móyíis nakohɗa. Ɗí nak, ɗí gëmin ga Yéesu Kiristaa doonaa ngëmaagaríi ga Kiristaa waama onndíi kiꞌen ɓiɓoꞌ ɓijúwíꞌ ga fíkíi Kooh, wayee enoo an ɗí ayuk ga kitum iñii Waasii Móyíis nakohɗa. Ndaga kiꞌayuk ga kitum iñii Waasii Móyíis nakohɗa tahoo ken kiꞌen ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fíkíi Kooh.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Wayee binaa en an ga dii ɗí heel kiꞌen ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fikíi Kooh, ndaga Kiristaaniiɗa, ɗí nam kiꞌabu ɓitumoh-baakaaꞌ fodii ɓuwii enussii yaawúuꞌɗanaa, waama lak Yéesu yërí amɗohhíi ga kitum baakaare? Múk, iñaama kay mínoo kiꞌen.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 En kiꞌenaa, binaa mi ɓúuk Waasii Móyíis, lëehíraa mi ɓoƴkis, mi tuukiriswanaa, kon mi namin kiꞌen ɓaa saŋ kitaabuk waas.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Waasii Móyíis onndoo kilëehɗuk kipes gawa, en ɗanaa mi mín kipes ga iñaa Kooh waaꞌɗa. Mi daaƴdohuunun na Kiristaa ga kuraanaa.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Fodaama, enissii an mi ga kihaffoo mi yërí en na kipes, wayee Kiristaanii yërí en na kipes garoo. Kipeskiigoo wati, fodii ɓoꞌ-súusúus, mi peska ga kigëm ga Kiristaanii, Kowukii Kooh, ka kii ka waaꞌtaroo, bi mi tahhari kitook kiꞌeroh kumuunkaagariɗa.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Mi sagoo múk yërmaandaa Kooh, ndaga binaa en an Waasii Móyíis wërí onohi kiꞌen ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fíkíi Koohaa, kon Yéesu Kiristaa kaanin sooƴ.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.