Gálatas 2
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs NTLH
1 Waa ennda ɗa, tíkíis tidaaŋkaah na tinikiis tíkka ga, mi ɓoyukka Yéerúsaleem, mi na Barnabaas. Mi ɓaydohha Tít ɓan.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Mi kaꞌta daama ndaga Kooh yërí ínohlukoheeroo an mi jomin da kikaꞌ. Ɓuwaa kuliyuk ga jaangucaamaɗa, mi laakka saawal naɓa ɓa haŋɓa. Mi ɓéestíꞌtaɓa Hewhewii winéwíꞌwii mi yéegaloh ga ɗuuƴ ɓuwii enussii yaawúuꞌɗa. Mi tum iñaama ndaga mi waaréeríi iñaa mi sodee ga kilëgëy na iñii mi lëgëy watiɗa en sooƴ.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Ee Tít, yii taabee narooɗa, ya iñaa Gerek ee ken sah gítínndiiri kigúruk.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Laakka ga ɗuuƴcíi ɓuwaa tíksee hafɓa ɓimbok-kerceen ee saboh, ɓa abee an ɓuwaa enussii yaawúuꞌɗa jomuunun kigúruku. Ɓuwaama hayee ga ɗuuƴcíi kiɗeñtuk kiꞌínoh jamaa ɗí laak ga kitaabuk Yéesu Kiristaaɗa ɓa meƴdohhíi ga. Ee fodaama ɓa ɓoƴkidohhíi ga kiꞌen ñaam Waasii Móyíis.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Wayee ɗí onndiiɓa hal ga fen, doonaa kayohfaa ga Hewhewii winéwíꞌwiiɗa tesiꞌtúu.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Laakeera ɓiɓoꞌ ɓaa tíku an ɓërí wëñ kilaak solu. Wayee iñaa ɓa eneeɗa ɓíttiiroo ndaga ɓuwii ɓéeɓɓa wíinoo ga Kooh. Ɓuwaama tíksee an ɓërí wëñ kilaak soluɗa tíkussii woꞌeen ga lëgëyaagoo.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Hanaa kay ɓa nam kihot sah an Kooh yërí díŋkaanndoo lëgëy kiyéegaloh Hewhewii winéwíꞌwii ga ɗuuƴ ɓuwii enussii yaawúuꞌɗa fodaa daa ya nak Peeꞌ kiyéegalohwa ga ɗuuƴ yaawúuꞌcaaɗa.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 En kiꞌenaa, Kooh yaa tum Peeꞌ apotaaꞌ, wossari ga yaawúuꞌciiɗa, yërí tummboo apotaaꞌ ɓan, wossaroo ga ɓuwii enussii yaawúuꞌɗa.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Saak na Peeꞌ na Saŋ, ɓii abu kiꞌen fodii jíp ga jaangiiɗa, tookuunun an Kooh yërí ɓëwíꞌtoo, eꞌtaroo kilëgëy iñaama. Ɓa eꞌtaríi kon yah, mi na Barnabaas kiteewoh an ɗí wíinoo. Fodaama ɓéeɓpíi ɗí júwohha ga an, ɗí, ɗí aawan ga ɓuwaa enussii yaawúuꞌɗa, ɓa, ɓa aaw ga yaawúuꞌcaa.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Enaama yíinoo doŋ yaa ɓa kíimeeríi, yërí en kifoñ hel ga ɓuwaa en ga jaangaagaɓa ga Yéerúsaleem ee laaksoo daraɗa. Ee iñaama mi tuukka ga kitummbi.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Peeꞌ nak hayya teeraa Añcoos, mi tapukohha nari ga fíkíi ɓéeɓ ndaga ya calee kiñaꞌ hen.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 En kiꞌenaa, balaa ɓuwaa Saak wosee Añcoosɗa hayunaa, Peeꞌ daanee kiñami na ɓuwaa enussii yaawúuꞌɗa. Wayee daa ɓuwaama hayee, ya meƴca ga, ya íissa kiñami naɓa ndaga ya niikee yaawúuꞌcaama gëmu ga Yéesu ee ɓa faꞌ ga kigúrukkaaɗa.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Yaawúuꞌcaa tes gëmu ga Yéesuɗa aasussa ga iñaa Peeꞌ enukoh yaama, bi ga Barnabaas sah ɓaydohussa ga kiɗúkohkaagaɓa kaama.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Daa mi hotee an enukeenaagaɓa waama júɓpii ee taammbii na kayohfii Hewhewii winéwíꞌwii, mi tapukohha na Peeꞌ ga fíkíi ɓéeɓ, mi woꞌꞌari an: «Fu yii fu en yaawúuꞌ ee fu foñin dii yaawúuꞌ pesiɗa, fu taabukka kipeskii ɓuwii enussii yaawúuꞌɗa, fu gítínoh ɓuwii enussii yaawúuꞌɗa ya ga kitaabuk kipeskii yaawúuꞌcii?»
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Ɗí, ɗí límu yaawúuꞌ, ɗí enndii ɓitumoh-baakaaꞌ en fan ɓuwii enussii yaawúuꞌɗa.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Wayee nak, ɗí ínohin an ɓoꞌ-súusúus, kigëm ga Yéesu Kiristaa doŋ tahanndi kiꞌen ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fíkíi Kooh, wayee enndii kiꞌayuk ga kitum iñaa Waasii Móyíis nakohɗa. Ɗí nak, ɗí gëmin ga Yéesu Kiristaa doonaa ngëmaagaríi ga Kiristaa waama onndíi kiꞌen ɓiɓoꞌ ɓijúwíꞌ ga fíkíi Kooh, wayee enoo an ɗí ayuk ga kitum iñii Waasii Móyíis nakohɗa. Ndaga kiꞌayuk ga kitum iñii Waasii Móyíis nakohɗa tahoo ken kiꞌen ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fíkíi Kooh.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Wayee binaa en an ga dii ɗí heel kiꞌen ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fikíi Kooh, ndaga Kiristaaniiɗa, ɗí nam kiꞌabu ɓitumoh-baakaaꞌ fodii ɓuwii enussii yaawúuꞌɗanaa, waama lak Yéesu yërí amɗohhíi ga kitum baakaare? Múk, iñaama kay mínoo kiꞌen.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 En kiꞌenaa, binaa mi ɓúuk Waasii Móyíis, lëehíraa mi ɓoƴkis, mi tuukiriswanaa, kon mi namin kiꞌen ɓaa saŋ kitaabuk waas.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Waasii Móyíis onndoo kilëehɗuk kipes gawa, en ɗanaa mi mín kipes ga iñaa Kooh waaꞌɗa. Mi daaƴdohuunun na Kiristaa ga kuraanaa.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Fodaama, enissii an mi ga kihaffoo mi yërí en na kipes, wayee Kiristaanii yërí en na kipes garoo. Kipeskiigoo wati, fodii ɓoꞌ-súusúus, mi peska ga kigëm ga Kiristaanii, Kowukii Kooh, ka kii ka waaꞌtaroo, bi mi tahhari kitook kiꞌeroh kumuunkaagariɗa.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Mi sagoo múk yërmaandaa Kooh, ndaga binaa en an Waasii Móyíis wërí onohi kiꞌen ɓoꞌ yijúwíꞌ ga fíkíi Koohaa, kon Yéesu Kiristaa kaanin sooƴ.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.