Apocalipse 16

Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tíkka ga, mi kelohha koonaa kiyaak, kaa meyoh ɗekataa wëñ kiselaꞌ ga Kaanfaa Koohɗa, ka woꞌꞌa malaakacaa ɓiyitnaɓanakɓaa an:
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Waa ennda ɗa, malaakaa ɗeɓɗa, kaꞌta, íiffa kaasaagari ga ëldúna. Taaw cibóníꞌ, ciméeskíꞌ dalla kimeƴ ga faancaa ɓuwaa ɓayee mandargaa rawaa ee jaamuksee nataalaagariɗa.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Malaakaa yukanakyaa íiffa kaasaagari ga giiyaa, músúmaa dalla kiman na ñíf ɓaa kaanin. Ɓéeɓ iñcaa pesee ga giiyaaɗa kaannda.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Malaakaa yukaahayyaa íiffa kaasaagari ga húlúɓcii na haalaa-músúcii, ca súpítukka ennda ñíf.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Daama, mi kelohha malaakaa onu dooli ga ɗook músúciiɗa woꞌꞌa an:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Waa ɓa ɓërí aamee ñífaa ɓuwaa en ɓuufuɗa na waa sëldíigaciigaraa, fu nak, fu erinɓa ñíf ɓa an ee gënin gaɓa.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Mi kelohha koonaa kaa meyoh loteelaa tëkírohsi cúuraayɗa an:
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Malaakaa yunikiisyaa íiffa kaasaagari ga ɗook nohii, wa onussa kitëkíꞌ ɓuwii na kiwiikiigawa.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Noh witëmíꞌ aawwa ɓuwii kitëkíꞌ, ɓa ɓaa ɓas Kooh, ya yii ya laak dooli ga ɗook kofeelcaa caamaɗa. Ee ɓa saŋnga kisúpít kipeskaagaɓa, ɓa eꞌ Kooh ndam.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Malaakaa yuyëtúusyaa íiffa kaasaagari ga ɗook baŋ-buuraa rawaa. Fodaama, kúlkaa rawaa nguurukohɗa ennda ga ñúus kërúus. Ɓuwaa aawwa kiɗowuk perem ndaga mesiklaat.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Ɓa ɓaa ɓas Kooh yii ga asamaanɗa ndaga kofeelcaa ɓa en na kidaƴɗa na taawcaa amɓaɗa; ee bi wati, ɓa saŋnga kisúpít kipeskaagaɓa.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Malaakaa yuyitniinooyaa íiffa kaasaagari ga húlúwaa wiyaakwaa woꞌu Ëfaratɗa, músúmaa dalla kisíiñ kifoñiꞌ buuꞌcaa kúlkohu meyaaꞌ-nohɗa waas.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Waa ennda ɗa, mi hotta raɓ ɓibóníꞌ ɓaahay ɓaa waaꞌ kiman na buuru-buuꞌ, ɓa meƴca, yii ga kúuwkaa goŋ-jësíkaa, yíinoo ga kúuwkaa rawaa, yíinooyaa ga kúuwkaa sëldíiga sépíꞌíꞌ-ga-nofaa.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 En kiꞌenaa, iñcaa enee raɓ ɓibóníꞌ, ɓaa tumi kíntaan. Ɓa kaꞌta ga buuꞌcii ga ëldúnaɗa ɓéeɓɓa, kihídírohɓa kiheñohnee ga besaa wiyaakwaa Kooh, yii mín tóoh amɗa.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Haꞌmudii woꞌ an:
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Fodaama, raɓcaa ɓibóníꞌɓaa hídírohussa buuꞌcii ëldúna ga ɗekataa woꞌsi ga kiꞌEbërëe Armagedoŋɗa.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Malaakaa yuyitnakanakyaa íiffa kaasaagari ga uurisii. Koonaa kiyaak kelohukka ga ɗekataa wëñ kiselaꞌɗa, meyoh baŋ-buuraa. Ka woꞌꞌa an:
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Daama, laakka melic, toonaa na íníŋ, caa en na kiríiꞌ, na yëngëluk-kakay wiyaak, waa mosoo kilaak iñaa ɓoꞌ-súusúus enee ga ëldúna bi wati.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Teeraa wiyaakwaa ɗaꞌsukohha kom kaahay ee teerucii túltii ɓéeɓca ɓúꞌta. Babíloon nak, teeraa wiyaakwaama, Kooh alliiwa. Ya anlukohwa kaas-biiñaa en aylukaagari witamóhíꞌwaa.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Dëkcaa giiyaa wíilɗa tóohca ennda mes ee ken hotissii jaŋjaŋ wíinoo.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Toɓ-galaas wiyaak, waa ɓítlaataa kalamcaa jomin kileꞌ kílóo cidaaŋkaah-nikiis, meyohha asamaan, dalla kikeen ga ɗook ɓuwaa. Ɓuwaa nak ɓaa ɓas Kooh ndaga mesiklaataa toɓ-galaasaa haydoh ga ɗookɓaɗa. En kiꞌenaa, kofeelkaama dal gaɓaɗa, lak ɓarin.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.