1 Tessalonicenses 2
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs NTLH
1 Mbok kerceencii, ɗú ga kihaffúu, ɗú ínohin an hayaa ɗí hay garúuɗa enndii sooƴ.
1 Vocês sabem muito bem, irmãos, que a nossa visita não ficou sem proveito.
2 Ɗú ínohin ɓan an wii ɗí leꞌan garúunaa, ɗí ɗeɓ kitíku coonu na kiɓasu ga teeraa Filiip, wayee Koohyiigaruu onndaríi kikaañ kiyéegallúu Hewhewii winéwíꞌwii meyoh gariɗa ga lebiꞌ wiyaak.
2 Sabem também como fomos maltratados e insultados na cidade de Filipos, antes de chegarmos aí em Tessalônica. Fomos muito combatidos, mas o nosso Deus nos deu coragem para anunciar a vocês a boa notícia que vem dele.
3 Iñii ɗí jangattúuɗa enndii saboh wala en iñaa leeꞌtii, ee ɗí heellii kiɗúk ken.
3 Aquilo que anunciamos a vocês não se baseia em erros ou em má intenção; e também não tentamos enganar ninguém.
4 Kooh nak yërí malakkíi bi ya óolukkaríi, eꞌtaríi kiyéegaloh Hewhewii winéwíꞌwii. Kon ɗí yéegalohaa, ɗí woꞌꞌii ga iñaa neɓ ɓoꞌ-súusúus, wayee ɗí woꞌ ga iñaa neɓ Kooh, ya yii ya ínohin iñaa ɗaakuk ga ɗuuƴ keeñciigaruuɗa.
4 Pelo contrário, sempre falamos como Deus quer que falemos, porque ele nos aprovou e nos deu a tarefa de anunciar o evangelho . Não queremos agradar as pessoas, mas a Deus, que põe à prova as nossas intenções.
5 Ɗú ínohin dijófíꞌ an ɗí mosoo kijay ken ga jangatiigaríi ee ɗí mosoo kiheel iñaa ɗí laakan ga; Kooh sah ínohin an iñii ɗí tumɗa júwin;
5 Pois vocês sabem muito bem que não usamos palavras bonitas para enganar vocês, nem procuramos tapear vocês para conseguir dinheiro. Deus é testemunha disso.
6 ee ennda ɗú ɓu-Tesaloník, ennda ɓuwii tesɗa, ɗí mosoo kiheel ken ndammbíi ga.
6 Nunca procuramos elogios de ninguém, nem de vocês nem de outros.
7 Moona déy, ɗí míneerarúu kigítín ɗú tumiꞌtíi iñaa en tóoh ndaga ɗí ɓiꞌapotaaꞌ Kiristaanii. Wayee ɗí tummba ndaŋ narúu mannda na eemunaa toputuꞌi liiraa ya laak.
7 No entanto, tínhamos o direito de exigir de vocês alguma coisa, por sermos apóstolos de Cristo. Mas, quando estivemos com vocês, nós fomos como crianças, fomos como uma mãe ao cuidar dos seus filhos.
8 Kiwaaꞌkii ɗí waaꞌtúuɗa eemmbii rek ga kiyéegallúu Hewhewii winéwíꞌwii meyoh ga Koohɗa, wayee ɗí tookin sah kiꞌeꞌtúu haffíi ndaga ɗú enee ga ɗuuƴ keeñnjíi.
8 Nós os amávamos tanto, que gostaríamos de ter dado a vocês não somente a boa notícia que vem de Deus, mas até mesmo a nossa própria vida. Como nós os amávamos!
9 Mbokcii, ɗú níindísukaa ɗú hotin ga lëgëycaa ɗí tumeeɗa na daa ɗí hídee kisonɗa. Wekoo nohoo ɗí enee ga kilëgëy en ɗanaa ɗí sodaloo ken ga kitoputuꞌꞌíi, hídaa daa ɗí eneerúu kiyéegal Hewhewii winéwíꞌwiiɗa tóoh.
9 Irmãos, vocês com certeza lembram de como trabalhamos e lutamos para ganhar o nosso sustento. Trabalhávamos de dia e de noite a fim de não sermos uma carga para vocês, enquanto anunciávamos a vocês a boa notícia que vem de Deus.
10 Ɗú hotin iñaa ɗí tumeeɗa ee Kooh ɓan hotinndi. Ɗú ɓii ɗú gëmin ga Yéesuɗa, ɗí taabee narúu ga iñaa setin, iñaa júwin ee ga iñaa laakoo sík.
10 Vocês são nossas testemunhas e Deus também de que o nosso comportamento entre vocês que creram foi limpo, correto e sem nenhuma falha.
11 Ɗú ínohin ɓan an ɓaa en ɓéeɓ garúu, ɗí abeeri fodii paamun na towutaagari.
11 Vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata os seus filhos.
12 Ɗí ɓaa onndúu hel, ɗí ɓaa daassúu ee ɗí ebilirúu kipes ga iñaa sóosíꞌ keeñaa Kooh, ya yii ya ɓayyúu kiꞌaas ga nguuraagari na kibok ga ndamaagariɗa.
12 Nós os animamos e aconselhamos para que vocês vivessem de uma maneira que agrade a Deus, que os chama para terem parte no seu Reino e na sua glória .
13 Iñii tah ɗí íisoo kigërëm Koohɗa wërí en an, ga wii ɗú laas ga Woꞌeenii Kooh ɗí yéegaleerúuɗa, ɗú dallawa kitook ga keeñnjúu. Ɗú tookkiiwa fodii woꞌeen ɓoꞌ-súusúus wayee ga iñaa wa en kayoh-kayohɗa, fodii woꞌeenaa meyoh ga Kooh. Fodaama, wa wii lëgëy ga ɗuuƴcúu, ɗú ɓii ɗú gëmin ga Yéesuɗa.
13 E existe outra razão pela qual sempre damos graças a Deus. Quando levamos a vocês a mensagem de Deus, vocês a ouviram e aceitaram. Não a aceitaram como uma mensagem que vem de pessoas, mas como a mensagem que vem de Deus, o que, de fato, ela é. Pois Deus está agindo em vocês, os que creem.
14 En kiꞌenaa, mbokcii, ɗú taam ga kotcaa ɓuwaa ga jaangucaa Kooh ga gohaa Yúudée ee enu ɓuu Yéesu Kiristaaɗa. Coonucaa yaawúuꞌcaa tíkeeɓaɗa cërí cii ɓuwiigarúu tíkussúu watiɗa.
14 Meus irmãos, o que aconteceu com vocês já havia acontecido também com as igrejas de Deus na Judeia, com o povo dali que pertence a Cristo Jesus. Vocês foram perseguidos pelos seus próprios patrícios do mesmo modo que os cristãos da Judeia foram perseguidos pelos judeus.
15 Yaawúuꞌcaama ɓërí apee Yéesu, Haꞌmudii, ya na sëldíiga-Koohcaa; ee ɓa ɓërí enndíi na kihatal ga kipes. Ɓa tumi Kooh iñaa newoori ee ɓa sagohin na ɓéeɓ ɓuwii,
15 Foram os judeus que mataram o Senhor Jesus e os profetas e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são inimigos de todos.
16 waa ɓa heeliríi kihoonoh kijangat ga ɓuwaa enussii yaawúuꞌɗa Woꞌeenii Kooh jomɓa kimúsalɗa. Fodaama, ɓa ɓaatin ga baakaaꞌcaa ɓa dëki ga kitumɗa bi matin sëk. Aylukaa Kooh nak mëeñjohin kikípuk ga ɗookɓa.
16 Tentam até nos impedir de anunciarmos a mensagem de salvação aos não judeus. Com isso eles completam o total dos pecados que eles têm cometido. Mas agora o castigo de Deus caiu finalmente sobre eles.
17 Mbokcii, ɗí nak, ɗí hëgískohin narúu iñaa samin kimaañ, wayee luu enee an ɗu úsaayoh ga has, enndii ga keeñ. Ɗí ɗoorukkúu hen bi ɗí tumin iñaa en tóoh kimínndúu kihotis.
17 Irmãos, nós tivemos de nos separar de vocês por algum tempo. Estamos longe dos olhos, mas perto do coração. Sentimos muitas saudades de vocês e gostaríamos de vê-los outra vez.
18 Ɗí waaꞌta kon kihayyúu kiɓaaɓ ee mi Pool, mi ga kihaffoo, mi jéeminka enndii waas kíinoo, enndii waas kanak, wayee Seytaani galukka ga.
18 Por isso quisemos ir até aí e fazer uma visita a vocês. Pelo menos eu, Paulo, quis fazer isso mais de uma vez, mas Satanás não nos deixou.
19 En kiꞌenaa, ɗí ɓewohan yaakaaꞌ ga ɓa? Ɗí ɓewohan ga ɓa iñaa sóosíꞌ keeñnjíi, na neehalaa ɗí ndamukohan ga fíkíi Yéesu, Haꞌmudii, binaa ya hayisaa? Enndii ɗúne?
19 Afinal, quando o nosso Senhor Jesus vier, vocês e ninguém mais são de modo todo especial a nossa esperança, a nossa alegria e o nosso motivo de satisfação, diante dele, pela nossa vitória.
20 Ahaŋ kay! Ɗú ɓërí en iñaa ɗí ndamukohan, ɗú en iñaa sóosíꞌ keeñnjíi!
20 Sim, vocês são o nosso orgulho e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.