Romanos 4

GINITAḠO VARIḠUNA (SNC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ḡita tu kara ma bita kiraḡiani, senera Aberahamo na mai maḡuri maiḡa ema ḡoitaḡoato iatanai?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Bere moḡoni, Aberahamo ḡena ḡauvei e veiḡa bakunai Barau ḡoiranai vei-iobukaiobuka tarimanai bere iaḡo tu, tauḡena bere vekiraḡi, ḡia tu kwalimu-koru na bere vekiraḡi. Senaḡi ḡia Barau ḡoiranai tu asi ḡena vekokoroku gabuna ta.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Buka Veaḡa nuḡanai tu kara etoni? Buka Veaḡa nuḡanai tu ekirani, “Aberahamo na Barau ḡena guruḡa evaḡa-moḡoniato nai, Barau ekirato, ḡia tu vei-iobukaiobuka tarimana etato.”
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Tarima ta eḡauveini, benamo voina beḡabiani. Ḡia mo eḡauveini nai, voina eḡabiani moḡa tu, ḡevarevare-viniani dagarana asi bita toni. Asiḡina ḡinavaḡi. Mo tu ḡia ḡena ḡauvei voina veḡata.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Senaḡi tarima ta, ḡia tu ḡauvei o veiḡa ta asi eveiani, senaḡi ḡia tu Barau, rakava tarimari vei-iobukaiobuka tarimari ai evaḡa-iaḡorini Barauna, ḡenai eveḡabidadamani. Mai tarima maiḡa tu ḡena veḡabidadama lorinai, Barau na ekiraḡiani, ḡia tu vei-iobukaiobuka tarimana etoni.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Davida na maki mo guruḡa sebona ekiraḡiato. Maiḡesi tarimari tu ekirarito, beḡe iakuni etato. Mo tu ḡauvei o veiḡa tari asi ḡeveirini, senaḡi Barau, rakava tarimari asi ḡeri vei-rakava etorini Barauna, na ḡia tu ekirarini, vei-iobukaiobuka tarimari etorini. Davida ekirato,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 “Ḡeri kira-sirivaḡi etuḡamaḡi-fitoḡarini,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Vereḡauka na ḡena rakava iatanai asi ma beiavi-kaurini tarimana tu beiakuni.”
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Vevaḡa-namo ema iaku maiḡesiri tu tauḡaniri kefiri ḡelama-vaḡirito tauri moḡo ḡeri, ba tauḡaniri kefiri asi ḡelama-vaḡirito tauri maki ḡeri? Varau bita kira, Aberahamo tu ḡena veḡabidadama lorinai, Barau ekirato, ḡia tu vei-iobukaiobuka tarimana etato.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Aitoma ḡia vei-iobukaiobuka tarimanai eiaḡoto? Tauḡanina kefina ḡelama-vaḡiato murinai, ba tauḡanina kefina roḡosi roḡo beḡene lama-vaḡia nuḡanai. Ḡia tu dia tauḡanina kefina ḡelama-vaḡiato murinai vauro Barau ekirato, ḡia tu vei-iobukaiobuka tarimana etato. Asiḡina. Ḡia tu tauḡanina kefina roḡosi roḡo beḡene lama-vaḡia nuḡanai, vei-iobukaiobuka tarimanai eiaḡoto.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Ḡia tauḡanina kefina tu gabi vauro ḡelama-vaḡiato. Mo tauḡanina vauro ma ḡelama-vaḡiato moḡa tu, ḡia tauḡanina roḡosi roḡo beḡere lama-vaḡia nuḡanai vei-iobukaiobuka tarimanai eiaḡoto, moḡa vetoḡana moḡo ma evaḡa-moḡoniato. Monana Aberahamo tu Barau ḡevaḡa-moḡoniani tarimari tamari ai eiaḡoto, enabe tauḡaniri kefiri asi ḡelama-vaḡirito senaḡi. Korana Barau ḡevaḡa-moḡoniani tarimari tu, Barau na eḡabi-raḡerini vei-iobukaiobuka tarimari.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Ema ḡia tu tauḡaniri kefiri ḡelama-vaḡirito tarimari maki tamari. Au na dia tauḡaniri kefiri ḡelama-vaḡi-kavarito tarimari akiraḡirini. Asiḡina. Senaḡi tamara Aberahamo tauḡanina kefina roḡosi beḡere lama-vaḡia nuḡanai, Barau eḡabidadama-viniato kavana, ḡia na maki Barau moḡesina ḡeḡabi-dadama-viniani tarimari akiraḡirini.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Barau na Aberahamo ekira-toreato, ekirato, ḡia ma garakana ḡesi na mai tanobara beḡe ḡaunaiani. Mai kiraḡitore guruḡana Barau na ekiraḡiato tu, dia Aberahamo na taravatu ekorana-iaḡiato nai, senaḡi Barau eḡabidadama-viniato nai, benamo vei-iobukaiobuka tarimanai eiaḡoto.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Bema taravatu ḡekorana-iaḡiani tarimari na tanobara beḡere ḡaunaia nai, veḡabidadama tu asi ḡena namo ta, ema kiraḡitore guruḡana maki guruḡa korina moḡo.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Aba, taravatu na tu Barau ḡena baru baregona evaḡa-ḡoraiani. Senaḡi bema taravatu asiḡina tu, tarima ta na taravatu ta asi beleaiani.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Moḡa lorinai, guruḡatore tu veḡabidadama ḡenana eiaḡomani, be Barau ḡena namo e varevare-bara nuḡanai guruḡatore tauri moḡoniri Aberahamo ma garakana ḡesi ḡeri ai beḡe ḡorani. A dia taravatu gaburenai ḡetanuni tarimari moḡo ḡeri ai, senaḡi Aberahamo ḡena veḡabidadama nuḡanai ḡetanuni tauri maki ḡeri. Aberahamo tu ḡita mabarara tamara.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Buka Veaḡai evetoreto kavana: “Au na ḡoi tu tanobara ḡutuma tamari ai avaḡa-iaḡomuto.” Mai Aberahamo na evaḡa-moḡoniato Barauna ḡoiranai Aberahamo tu ḡita tamara. Mai Barau na mase tarimari ma evaḡa-maḡuri ḡenoḡoirini ema tanobarai asi ḡeḡorato dagarari evaḡa-ḡorarini.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Aberahamo ḡena tuḡamaḡikau noḡa asi vaḡa-tubukauna dagarana ta, senaḡi Barau ḡena guruḡai evetuḡa-maḡi-kauto, ma evaḡa-moḡoniato lorinai, tanobara ḡutuma tamari ai eiaḡoto. Barau na ekira-toreato ilailanai: “Ḡoi garakamu tu beḡe vovokani visiḡu kavana.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Aberahamo mo negai ḡena laḡani tu dori sinau sebona (100), ma tauḡanina maki emoirato, ma mase tauḡaniri ilailari ai varau eiaḡoto, e Sara maki asi ilaila ḡia mero ta beḡabiani riba. Ḡia na maiḡeri tu eḡitarito, senaḡi maiḡeri na ḡia ḡena veḡabidadama asi veḡata ḡevaḡa-moiraiato.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Moḡa nuḡanai ḡia asi etuḡamaḡi-iauvoiauvoto, asi edaradarato, ema asi eḡareva-ḡarevato maki Barau ḡena guruḡatore iatanai. A ḡia tu ḡena veḡabidadama moḡo evaḡa-gwaḡiḡiato, benamo Barau moḡo evaḡa-raḡeato.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Korana ḡia tu nuḡana mabarana ḡesi eribato, Barau ma seḡukana, kara ekiraḡi-toreato dagarana tu bevaḡa-ḡoraiani.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Moḡesina naima Barau na ekiraiato, “Ḡia tu vei-iobukaiobuka tarimana,” etato.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Mai guruḡa maiḡeri, “Ḡia tu vei-iobukaiobuka tarimana,” tu dia Aberahamo ḡereḡana ḡena moḡo ekiraḡiato,
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 senaḡi ḡita ḡerai maki ekiraḡiato. Ḡita ḡera Vereḡauka Iesu Keriso mase na evaḡa-variḡisi ḡenoḡoiato Barauna tavaḡa-moḡoniani tarimara maki Barau na bekirarani, vei-iobukaiobuka tarimara, betoni.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Barau na Iesu etuḡu-iaḡomaiato, tanobarai emaseto, ḡita ḡera rakava benema voi-vaḡiri ḡana. Ma ḡita Barau na vei-iobukaiobuka tarimarai bene kiraḡira ḡana uranai, mase na ma evaḡa-variḡisi ḡenoḡoiato.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.