Romanos 4

GINITAḠO VARIḠUNA (SNC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ḡita tu kara ma bita kiraḡiani, senera Aberahamo na mai maḡuri maiḡa ema ḡoitaḡoato iatanai?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Bere moḡoni, Aberahamo ḡena ḡauvei e veiḡa bakunai Barau ḡoiranai vei-iobukaiobuka tarimanai bere iaḡo tu, tauḡena bere vekiraḡi, ḡia tu kwalimu-koru na bere vekiraḡi. Senaḡi ḡia Barau ḡoiranai tu asi ḡena vekokoroku gabuna ta.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Buka Veaḡa nuḡanai tu kara etoni? Buka Veaḡa nuḡanai tu ekirani, “Aberahamo na Barau ḡena guruḡa evaḡa-moḡoniato nai, Barau ekirato, ḡia tu vei-iobukaiobuka tarimana etato.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Tarima ta eḡauveini, benamo voina beḡabiani. Ḡia mo eḡauveini nai, voina eḡabiani moḡa tu, ḡevarevare-viniani dagarana asi bita toni. Asiḡina ḡinavaḡi. Mo tu ḡia ḡena ḡauvei voina veḡata.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Senaḡi tarima ta, ḡia tu ḡauvei o veiḡa ta asi eveiani, senaḡi ḡia tu Barau, rakava tarimari vei-iobukaiobuka tarimari ai evaḡa-iaḡorini Barauna, ḡenai eveḡabidadamani. Mai tarima maiḡa tu ḡena veḡabidadama lorinai, Barau na ekiraḡiani, ḡia tu vei-iobukaiobuka tarimana etoni.
5 Mas, àquele que não pratica, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 Davida na maki mo guruḡa sebona ekiraḡiato. Maiḡesi tarimari tu ekirarito, beḡe iakuni etato. Mo tu ḡauvei o veiḡa tari asi ḡeveirini, senaḡi Barau, rakava tarimari asi ḡeri vei-rakava etorini Barauna, na ḡia tu ekirarini, vei-iobukaiobuka tarimari etorini. Davida ekirato,
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 “Ḡeri kira-sirivaḡi etuḡamaḡi-fitoḡarini,
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas,E cujos pecados são cobertos.
8 Vereḡauka na ḡena rakava iatanai asi ma beiavi-kaurini tarimana tu beiakuni.”
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Vevaḡa-namo ema iaku maiḡesiri tu tauḡaniri kefiri ḡelama-vaḡirito tauri moḡo ḡeri, ba tauḡaniri kefiri asi ḡelama-vaḡirito tauri maki ḡeri? Varau bita kira, Aberahamo tu ḡena veḡabidadama lorinai, Barau ekirato, ḡia tu vei-iobukaiobuka tarimana etato.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 Aitoma ḡia vei-iobukaiobuka tarimanai eiaḡoto? Tauḡanina kefina ḡelama-vaḡiato murinai, ba tauḡanina kefina roḡosi roḡo beḡene lama-vaḡia nuḡanai. Ḡia tu dia tauḡanina kefina ḡelama-vaḡiato murinai vauro Barau ekirato, ḡia tu vei-iobukaiobuka tarimana etato. Asiḡina. Ḡia tu tauḡanina kefina roḡosi roḡo beḡene lama-vaḡia nuḡanai, vei-iobukaiobuka tarimanai eiaḡoto.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Ḡia tauḡanina kefina tu gabi vauro ḡelama-vaḡiato. Mo tauḡanina vauro ma ḡelama-vaḡiato moḡa tu, ḡia tauḡanina roḡosi roḡo beḡere lama-vaḡia nuḡanai vei-iobukaiobuka tarimanai eiaḡoto, moḡa vetoḡana moḡo ma evaḡa-moḡoniato. Monana Aberahamo tu Barau ḡevaḡa-moḡoniani tarimari tamari ai eiaḡoto, enabe tauḡaniri kefiri asi ḡelama-vaḡirito senaḡi. Korana Barau ḡevaḡa-moḡoniani tarimari tu, Barau na eḡabi-raḡerini vei-iobukaiobuka tarimari.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles também na incircuncisão; a fim de que também a justiça lhes seja imputada;
12 Ema ḡia tu tauḡaniri kefiri ḡelama-vaḡirito tarimari maki tamari. Au na dia tauḡaniri kefiri ḡelama-vaḡi-kavarito tarimari akiraḡirini. Asiḡina. Senaḡi tamara Aberahamo tauḡanina kefina roḡosi beḡere lama-vaḡia nuḡanai, Barau eḡabidadama-viniato kavana, ḡia na maki Barau moḡesina ḡeḡabi-dadama-viniani tarimari akiraḡirini.
12 E fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, que tivera na incircuncisão.
13 Barau na Aberahamo ekira-toreato, ekirato, ḡia ma garakana ḡesi na mai tanobara beḡe ḡaunaiani. Mai kiraḡitore guruḡana Barau na ekiraḡiato tu, dia Aberahamo na taravatu ekorana-iaḡiato nai, senaḡi Barau eḡabidadama-viniato nai, benamo vei-iobukaiobuka tarimanai eiaḡoto.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 Bema taravatu ḡekorana-iaḡiani tarimari na tanobara beḡere ḡaunaia nai, veḡabidadama tu asi ḡena namo ta, ema kiraḡitore guruḡana maki guruḡa korina moḡo.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 Aba, taravatu na tu Barau ḡena baru baregona evaḡa-ḡoraiani. Senaḡi bema taravatu asiḡina tu, tarima ta na taravatu ta asi beleaiani.
15 Porque a lei opera a ira. Porque onde não há lei também não há transgressão.
16 Moḡa lorinai, guruḡatore tu veḡabidadama ḡenana eiaḡomani, be Barau ḡena namo e varevare-bara nuḡanai guruḡatore tauri moḡoniri Aberahamo ma garakana ḡesi ḡeri ai beḡe ḡorani. A dia taravatu gaburenai ḡetanuni tarimari moḡo ḡeri ai, senaḡi Aberahamo ḡena veḡabidadama nuḡanai ḡetanuni tauri maki ḡeri. Aberahamo tu ḡita mabarara tamara.
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós,
17 Buka Veaḡai evetoreto kavana: “Au na ḡoi tu tanobara ḡutuma tamari ai avaḡa-iaḡomuto.” Mai Aberahamo na evaḡa-moḡoniato Barauna ḡoiranai Aberahamo tu ḡita tamara. Mai Barau na mase tarimari ma evaḡa-maḡuri ḡenoḡoirini ema tanobarai asi ḡeḡorato dagarari evaḡa-ḡorarini.
17 (Como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí) perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 Aberahamo ḡena tuḡamaḡikau noḡa asi vaḡa-tubukauna dagarana ta, senaḡi Barau ḡena guruḡai evetuḡa-maḡi-kauto, ma evaḡa-moḡoniato lorinai, tanobara ḡutuma tamari ai eiaḡoto. Barau na ekira-toreato ilailanai: “Ḡoi garakamu tu beḡe vovokani visiḡu kavana.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, tanto que ele tornou-se pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Aberahamo mo negai ḡena laḡani tu dori sinau sebona (100), ma tauḡanina maki emoirato, ma mase tauḡaniri ilailari ai varau eiaḡoto, e Sara maki asi ilaila ḡia mero ta beḡabiani riba. Ḡia na maiḡeri tu eḡitarito, senaḡi maiḡeri na ḡia ḡena veḡabidadama asi veḡata ḡevaḡa-moiraiato.
19 E não enfraquecendo na fé, nào atentou para o seu próprio corpo já amortecido, pois era já de quase cem anos, nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 Moḡa nuḡanai ḡia asi etuḡamaḡi-iauvoiauvoto, asi edaradarato, ema asi eḡareva-ḡarevato maki Barau ḡena guruḡatore iatanai. A ḡia tu ḡena veḡabidadama moḡo evaḡa-gwaḡiḡiato, benamo Barau moḡo evaḡa-raḡeato.
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus,
21 Korana ḡia tu nuḡana mabarana ḡesi eribato, Barau ma seḡukana, kara ekiraḡi-toreato dagarana tu bevaḡa-ḡoraiani.
21 E estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 Moḡesina naima Barau na ekiraiato, “Ḡia tu vei-iobukaiobuka tarimana,” etato.
22 Assim isso lhe foi também imputado como justiça.
23 Mai guruḡa maiḡeri, “Ḡia tu vei-iobukaiobuka tarimana,” tu dia Aberahamo ḡereḡana ḡena moḡo ekiraḡiato,
23 Ora, não só por causa dele está escrito, que lhe fosse tomado em conta,
24 senaḡi ḡita ḡerai maki ekiraḡiato. Ḡita ḡera Vereḡauka Iesu Keriso mase na evaḡa-variḡisi ḡenoḡoiato Barauna tavaḡa-moḡoniani tarimara maki Barau na bekirarani, vei-iobukaiobuka tarimara, betoni.
24 Mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dentre os mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Barau na Iesu etuḡu-iaḡomaiato, tanobarai emaseto, ḡita ḡera rakava benema voi-vaḡiri ḡana. Ma ḡita Barau na vei-iobukaiobuka tarimarai bene kiraḡira ḡana uranai, mase na ma evaḡa-variḡisi ḡenoḡoiato.
25 O qual por nossos pecados foi entregue, e ressuscitou para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.