Lucas 20
GINITAḠO VARIḠUNA (SNC) vs BKJ
1 Ḡaro tai Iesu tu Rubu Veaḡa nuḡanai evevaḡa-ribato-ḡoi, Vari Namona tarimarima eḡobata-vinirito-ḡoi. Benamo Rubu Veaḡa vereri baregori, e taravatu ḡevevaḡa-riba iaḡiato-ḡoi tarimari, ema Iuda vereri Iesu ḡenai ḡeiaḡoto,
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 ḡedanaḡiato, ḡekirato, “Kamara seḡukai ḡoi na mai dagara oveirini? Dei na mai seḡuka evinimuto?”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Iesu na evaḡa-veserito, ekirato, “Au na maki vedanaḡi ta avinimini. Ḡokira-varagu,
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 Ioane ḡena babatiso veiḡana tu Barau ḡenana eiaḡomato, ba tarimarima ḡerina?”
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Ḡia fakari ai ḡeverorito, ḡekirato, “Bema ḡita bita kirani, ‘Barau ḡenana,’ bita toni nai, ḡia bekirani, ‘Karase nai Ioane asi ḡovaḡa-moḡoniato?’ betoni.
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Senaḡi bema ḡita bita kirani, ‘Tarimarima ḡerina,’ bita toni nai, tarimarima mabarari na fore na beḡe taki-maserani, korana ḡia ḡekirani, Ioane tu peroveta tarimana, ḡetoni.”
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Iesu ḡevaḡa-veseato, ḡekirato, “Ḡai asi ribama,” ḡetato.
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Benamo Iesu na ḡia maki ekirarito, ekirato, “Au na maki kamara seḡukai mai dagara aveirini asi bakira-varamini.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Benamo Iesu na tarimarima mai barabore ekira-vararito, ekirato, “Tarima ta vine tavoḡana evaroato vau, tavoḡa ḡitaḡauna tarimari ḡeri ai eraga-kwaneato. Benamo erakato gabu ta ḡana. Monai ḡaro ḡutuma ea tanuto.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Vine ḡwari (o grapes) ḡemaḡeto, benamo ḡia na ḡena vetuḡunaḡi tauna ta etuḡuato tavoḡa narinarina tarimari ḡeri ai, vine ḡwari kota benea ḡabi ḡana. Senaḡi tavoḡa ḡitaḡauna tarimari na ḡekwariato vau, ḡimana kori ḡetuḡu-ḡenoḡoiato.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Benamo vetuḡunaḡi tauna ta ma etuḡuato, senaḡi ḡia maki ḡevaḡa-vevaḡiato, ḡevei-maiaka maiakaiato, ḡimana kori ḡetuḡu-ḡenoḡoiato.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Vetuḡunaḡi tauna vaḡa-toitoina maki etuḡuato, senaḡi ḡevaḡa-vevaḡi rakavaiato, kefina maki ma fauri vau ḡelai-rosiato.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Benamo tavoḡa biaguna ekirato, ‘Au tu kara ma baveini? Au natugu, auravini-baregoani merona, na-tuḡua, atuḡamaḡini ḡia beḡe gubakauani!’
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Senaḡi tavoḡa narinarina tarimari na ḡeḡitaiato nai, tauḡeri ḡeveguruḡa-vevinito, ḡekirato, ‘Mani tu tavoḡa biaguna natuna, be sivaḡia, benamo tavoḡa tu ḡita ḡera.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Benamo tavoḡa murikanai ḡeinu-rosiato, ḡevaḡi-maseato.
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ḡia beiaḡomani, tavoḡa ḡitaḡauna tarimari bevaḡi-ḡosirini, benamo tavoḡa tu tarima irauri ma bevinirini.” Tarimarima na mai guruḡa ḡeseḡaḡiato nai, ḡekirato, “Asiḡi, maiḡesi asi bene vetore!”
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Iesu na eḡitarito, benamo edanaḡirito, ekirato, “Be, mai guruḡa Buka Veaḡa nuḡanai anina tu kara? Maiḡesi ekirato,
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Deikara mo fore iatanai beketokauni tarimana beḡwa-kirakiraiani; ema mai fore tarima ta iatanai beketokauni nai, belau-fatafataiani.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Taravatu ḡevevaḡa-riba iaḡiato-ḡoi tarimari e Rubu Veaḡa vereri baregori na Iesu inimoḡo beḡene ḡabia dabarana ḡevetauato-ḡoi, korana ḡia ribari, Iesu na mai barabore tu ḡia iatari ai ekiraḡirito-ḡoi nai. Senaḡi tarimarima ḡutuma vegogo-taḡo naima ḡegarito.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Moḡa lorinai ḡeḡita-taḡoato moḡo. Gabivau ḡofaḡofa tarimari ḡetuḡurito, ḡia na beḡene danaḡia noḡa vei-iobukaiobuka tarimari kavana; beḡene danaḡia, bema Iesu ḡena guruḡa beiaḡo-irauni nai, Iesu beḡene ḡabia, Roma gavanana ḡimana seḡukanai beḡene torea.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Mo ḡofaḡofa tarimari na Iesu ḡedanaḡiato, ḡekirato, “Vevaḡa-riba taumu o, ḡai ribama, ḡemu guruḡa e ḡemu vevaḡa-riba tu maoromaoro. Tarimarima ḡeri dagi asi otuḡamaḡirini, senaḡi ḡoi na Barau ḡena dabara ovevaḡa-riba-iaḡi ḡitakauani ma moḡonimu ḡesi.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Nokirama, Kaisara, Roma ḡeri vere, takesi moniri bitana vinia tu namo ba asiḡi?”
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Iesu na ḡeri ḡofaḡofa varau eḡitaiato, benamo ekirarito, ekirato,
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 “Silva monina ta ḡovaḡa-ḡitagu! Mai tu dei iouiouna e dei arana?” Ḡia ḡevaḡa-veseto, ḡekirato, “Mai tu Kaisara laulauna e arana,” ḡetato.
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Benamo Iesu na ekirarito, “Kaisara ḡena, Kaisara boḡono vinia, Barau ḡena, Barau boḡono vinia.”
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Iesu ḡena guruḡa tarimarima ḡoirari ai tu maoro nai, asi ḡeri dabara ḡia beḡe ḡofa-darereani, senaḡi ḡena vevaḡa-vese na nuḡari ḡefarevaḡito, asi ma ḡeguruḡato.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Sadukea tarimari kota Iesu ḡenai ḡeiaḡoto. Ḡeri tuḡamaḡi tu, mase tarimari asi ma beḡe variḡisi-ḡenoḡoini. Iesu ḡedanaḡiato, ḡekirato,
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 “Vevaḡa-riba taumu o, Mose na taravatu ḡai ḡema maiḡesi etoreato, ‘Bema tau ta kakana bemaseni, ma vabuna tu roḡo maḡuri, senaḡi asi naturi nai tu, mo tau na kakana vabuna bene ḡaraḡoa. Korana tu ḡia na naturi tari beḡene vaḡa-maḡuriri mo mase tauna ḡena.’
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Tarikaka tau moḡo korina mabarari tu imaima ruarua (7). Tau guinena na vavine ta eḡaraḡoato, ma emaseto, natuna ta asi evaḡa-ḡoraiato.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Tau vaḡa-ruaruana na vabu ma eḡaraḡoato,
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 tau vaḡa-toitoina maki moḡesina moḡo. Moḡa nuḡanai ḡia mabarari tu imaima ruarua (7), senaḡi mabarari ḡemaseto, naturi ta asi ḡevaḡa-ḡoraiato.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Dokonai mo vavine maki emaseto.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Variḡisi-ḡenoḡoi ḡaronai mo vavine tu dei ḡaraḡona, korana ḡia tu tau imaima ruarua (7) na ḡeḡaraḡoato nai?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Iesu na evaḡa-veserito, ekirato, “Mai tanobarai tau e vavine ḡeveḡaraḡoni,
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 senaḡi roḡo beiaḡomani Basileianai, vei-iobukaiobuka tarimari beḡe variḡisi-ḡenoḡoini. Ḡia tu asi beḡe veḡaraḡoni.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Ḡia asi beḡe maseni maki, senaḡi aneru kavana beḡe tanuni. Barau natunai beḡe iaḡoni, korana ḡia tu variḡisi-ḡenoḡoi tarimari.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Mose na evaḡa-moḡoniato, mase na ma beḡe variḡisi-ḡenoḡoini. Ḡau eḡaraiato-ḡoi varina nuḡanai, Mose na Vereḡauka tu ‘Aberahamo ḡena Barau, Isako ḡena Barau, Iakobo ḡena Barau’ ekiraḡiato.
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Moḡoni, ḡia tu maḡuri tarimari ḡeri Barau, dia mase tarimari ḡeri Barau. Korana Barau ḡenai tu, tarimarima mabarari tu maḡuri.”
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Taravatu ḡevevaḡa-riba iaḡiato-ḡoi tarimari kota ḡekirato, “Vevaḡa-riba taumu o, vevaḡa-vese namona tu maniḡa.”
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Benamo moḡa murina na asi ma ḡedanaḡi-ḡenoḡoiato, ḡegarito nai.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Iesu na ekirarito, ekirato, “Ḡia tu kamasi nai Keriso tu Davida natuna ḡetoni?
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Davida tu Salamo nuḡanai ekirato,
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 bene iaḡo mo, ḡoi ḡebaru-vinimuni tarimari ḡoi kwakumu gaburenai batorerini.’
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Davida na Keriso tu ‘Vereḡauka’ etato. Kamasi nai Keriso tu Davida natuna?”
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Tarimarima mabarari ḡoirari ai Iesu na ḡena mero ekirarito, ekirato,
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 “Taravatu ḡevevaḡa-riba iaḡiani tarimari ḡerina lorimi boḡono vetore. Ḡia ḡeurani dabuḡa maukari beḡene riḡo, maketi gaburi ai beḡene rakaorakao, tarimarima na beḡene vaḡa-namori urari ai. Rubu nuḡari ai ema ḡani-vegogo gaburi ai ḡeri ura tanutanu namori ai beḡene tanu.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Ḡia na vabu ḡeri numa ma farefare ḡevaḡa-koririni. Ḡeri ḡauḡau tu mauka kenene, senaḡi ḡeḡofaḡofani. Moḡesi ḡeveini tarimari meto barego vedaurea beḡe ḡabini.”
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.