Gênesis 29
Central Sinama 2008 NT (SML) vs ARA
1 Pal'ngngan na pa'in si Yakub sampay ta'abutna lahat sobangan.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 Maina'an pa'in, bo' ma tongod kaparangan, aniya' ta'nda'na bohe' kali tinambolan asal maka batu aheya. Aniya' isab bili-bili t'llu ba'ananna pahali-hali ma tongod ina'an angagad pinainum.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Sagō' ya kabiyaksahan saga a'a magi'ipat bili-bili maina'an, subay atipun ba'anan bili-bili kamemon bo' yampa sigām angaligiran batu sampay amainum. Jari aubus pa'in pinainum ba'anan bili-bili kamemon, magtūy tinūran batu-i ni baina.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Manjari itu atilaw si Yakub ma saga a'a magi'ipat inān, yukna, “Saga tuwan, minningga sa ka'am ilu?”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Yuk si Yakub isab, “Magkata'u kam bahā' maka si Leban, mpu si Nahor?”
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Atilaw gi' si Yakub, yukna, “Ahāp isab ginhawa baranna?”
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Yuk si Yakub, “Nda'unbi ba, masi alanga llaw. Mbal gi' waktu pamapole' hayop ni deyom sasak. Bang bahā' painumbi buwattina'an bo' yampa bowabi ni kaparang-parangan pinakan pabīng.”
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Ya sambung saga a'a he', “Mbal makajari, tuwan. Subay atimuk pi'itu kaba'anan bili-bili kamemon bo' yampa ligiran kami tambol batu itu. Makajari pinainum bang maitu na kamemon.”
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Na, hinabu pa'in si Yakub magsuli-suli itu maka saga a'a magi'ipat inān, at'kka na si Rakiya maka ba'anan bili-bili mma'na. Tu'ud hinangna angipat bili-bili.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 Jari pag'nda' si Yakub ma kakina si Rakiya maka bili-bili si'itna si Leban, magtūy niligiran e'na batu min bowa' bohe' bo' painumna saga bili-bili ya suku' si'itna.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Aubus pa'in, siniyum e'na si Rakiya maka e'na anangis ma sabab kakōganna.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Yuk si Yakub ma iya, “Aku itu si Yakub, kamanakan mma'nu. Ina'ku si Ripka, ya danakan mma'nu.” Na, pagkale si Rakiya, magtūy iya paragan amole' angahaka'an mma'na.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Manjari itu, makata'u pa'in si Leban pasal kat'kka kamanakanna si Yakub, magtūy iya magdai'-dai' pehē' anampang. Ginapus e'na si Yakub, siniyum isab ati binowa pehē' ni luma'. Pagka ma deyom luma' na, sinuli-sulihan si Leban e' si Yakub pasal kamemon bay kalabayanna.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 “Ā,” yuk si Leban ma iya, “lahasiya'ta ka sab'nnal-b'nnal, magdalaha' magdaisi.” Manjari dambulan ya kahanti' si Yakub ma deyoman disi Leban.
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 Palabay pa'in dambulan-i, ah'lling si Leban ma si Yakub, yukna, “Otō', minsan kita magdalaha', bang ka ganta' maghinang ma aku mbal apatut bang halam aniya' tongodna. Subay ka gadjihanku. Haka'in aku bang pila kabaya'annu?”
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Na, aniya' duwa anak si Leban budjang. Ya ōn siyaka si Leya maka si Rakiya ya ōn siyali.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Bulahaw asal mata si Leya, sagō' si Rakiya ya alingkat, ahāp pamarananna.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Jari kinabilahian si Rakiya itu e' si Yakub ati yukna ma si Leban, “Bapa' bang ka'a-i asulut, maghinang aku maitu ma ka'a pituntahun, minsan aku mbal gadjihannu. Ya sadja amu'ku ma ka'a bang pa'in pamah'ndanu ma aku anaknu si Rakiya.”
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Ya sambung si Leban, yukna, “Ā, gom lagi' ka'a ya pamah'llaku ma iya, da'a a'a saddī. Maitu na ka ma deyomanku.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Manjari pituntahun ya paghinang si Yakub ma si Leban supaya tah'ndana si Rakiya, sagō' halam tabistana t'ggolna ma sabab kaheya lasana ma si Rakiya.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Na, palabay pa'in pituntahun e', yuk si Yakub ma si Leban, “Bapa', ta'abut na waktu, kawinun kami maka si Rakiya bo' kami makapagdakayu' na.”
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Angaho' si Leban ati magsakap iya jajamuhan. Pinata'u e'na saga a'a kamemon ma lahatna, sinō' paluruk ni pagkawinan.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 — ausente —
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 — ausente —
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Na, pagk'llat pa'in llaw dakayu', yamboho' tasayu e' si Yakub in si Leya bay sehe'na sangom inān! Pehē' iya magtūy ni si Leban. “Bapa',” yukna, “angay buwattilu hinangnu ma aku? Jukup na pituntahun ya paghinangku ma ka'a bo' supaya si Rakiya ta'ā'ku h'nda. Angay aku angkan akkalannu?”
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Ya sambung si Leban, “Otō', ya addat kami maitu, mbal makajari bang siyali pinah'lla'an dahū min siyaka.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 Tangguhanta dapitu' lagi'. Subay na aubus paglami-lami ma si Leya itu bo' yampa ka pakawin kami maka si Rakiya. Saguwā' aniya' tongodna. Ya paghinangnu maitu ma aku subay sinugpatan pituntahun lagi'.”
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Na, kasulutan si Yakub. Aubus pa'in dapitu' iya paglami-lami sigām ma si Leya, pinakawin si Yakub e' si Leban ma anakna si Rakiya.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Damikiyanna du isab, aniya' ipatan d'nda pamuwan si Leban ma si Rakiya, ōnna si Bilha.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Sakali itu magdakayu' na si Yakub maka si Rakiya. Aheya sidda lasana ma si Rakiya, labi-labi min lasana ma si Leya. Jari pituntahun gi' ya paghinang si Yakub ma deyoman si Leban.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Na, ta'nda' pa'in e' PANGHŪꞋ ariki' asal lasa si Yakub ma si Leya, aniya' kahāpan pamuwanna ma iya. Jari si Leya ya makapangiram du, sagō' si Rakiya mbal maka'anak.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Jari ab'ttong na si Leya ati anganak iya l'lla. Yukna, “Ta'nda' kasusahanku e' PANGHŪꞋ. Tantu aku kinalasahan na e' h'llaku.” Manjari Rubin ya pangōnna ma anakna he'.
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Manjari ab'ttong iya pabīng ati l'lla du isab anakna. Yukna, “Ya anak itu pamuwan PANGHŪꞋ ma aku sabab takalena pasal aku mbal kinalasahan.” Angkan Simiyun ya pangōnna ma onde'.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Na, ab'ttong iya pabīng ati l'lla isab anakna. Yukna, “Na, tantu h'llaku pat'ttog na ma aku sabab t'llu na anak l'lla ya pamuwanku ma iya.” Manjari Libi ya pangōnna ma onde' itu.
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Anā, ab'ttong si Leya pabīng, ka'mpatna na, l'lla du isab. Yukna, “Pudjiku na PANGHŪꞋ buwattina'an.” Angkan ōnanna anakna si Yahud. Na minnē' pahondong si Leya maganak.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.