1 Samuel 20
Central Sinama 2008 NT (SML) vs NVT
1 Manjari, alahi na isab si Da'ud min lūngan Nayot ya ma Rama inān tudju ni si Jonatan. Ya panilawna ma si Jonatan e', “Ai kasā'an bay tahinangku? Ai dusaku ma mma'nu angkan iya angamohot amapatay aku?”
1 Davi fugiu de Naiote, em Ramá, e se encontrou com Jônatas. “O que eu fiz?”, disse Davi. “Qual é meu crime? Que pecado cometi contra seu pai para que ele esteja tão decidido a me matar?”
2 Yuk sambung si Jonatan. “Oy, s'lle' bale puhu'nu! Mbal ko' ka'a ilu pinapatay e' si mma'! Ai-ai kahinanganna aheya-ariki', subay pangaru e'na dahū ni aku.” Yuk lagi' si Jonatan, “Angay angkan limbunganna min aku niyatna amapatay ka'a? Suli-suli sadja ko' ilu, da'a beya'-beya'un.”
2 “Isso não vai acontecer!”, respondeu Jônatas. “Você não será morto. Ele sempre me conta tudo que pretende fazer, até mesmo as coisas de pouca importância. Sei que meu pai não esconderia de mim algo dessa natureza. Não é assim!”
3 Sagō' anapa si Da'ud bo' anambung, yukna, “Kinata'uwan e' mma'nu in aku makasulut pangatayannu angkan pangannalna in ka'a subay mbal pinata'u sabab ya aniya' magkarukka'an lagi' ka.” Anubahat lagi' si Da'ud, yukna, “Sapahanku ma ōn si Yawe ya Tuhan kakkal salama-lama, maka ma ōnnu isab, in aku itu marai' na pinapatay.”
3 Então Davi fez um juramento diante de Jônatas: “Seu pai, sabendo muito bem de nossa amizade, disse a si mesmo: ‘Não contarei a Jônatas. Ele ficaria magoado’. Mas, tão certo como vive o S enhor e como você mesmo vive, eu estou a apenas um passo da morte!”.
4 Na, ah'lling si Jonatan, yukna, “Haka'in aku bang ai kabaya'annu. Tantu hinangku ma ka'a.”
4 Jônatas perguntou: “O que posso fazer para ajudá-lo?”.
5 Ya panambung si Da'ud, “Salung,” yukna, “Paghinang Bulan Baha'u, maka subay aku pajamu ma sultan. Sagō' dūlin lagi' aku patapuk ma kahuma'an deya sampay ni kasangoman ma llaw sumuddai.
5 Davi respondeu: “Amanhã celebraremos a festa da lua nova. Sempre me sentei com o rei para comer nessa ocasião, mas amanhã me esconderei no campo e ficarei ali até o entardecer do terceiro dia.
6 Bang saupama tasayuna in aku alikut, ah'lling ka ni iya, yuknu, ‘Bay ama'id si Da'ud min aku bo' pasa'ut amole' ni Betlehem, ya lahatna luggiya'. Subay tasabuna hinang Pagtaubat sigām maglaulahasiya'.’ ”
6 Se seu pai perguntar onde estou, diga a ele: ‘Davi insistiu que eu o deixasse ir para casa, em Belém, participar do sacrifício que toda a família dele oferece a cada ano’.
7 Amissala lagi' si Da'ud, yukna, “Bang hal angaho' mma'nu, hatina asalamat aku. Sagō' bang iya angastol, tantu aniya' niyatna angala'at aku.
7 Se ele disser: ‘Está bem’, então você saberá que não corro perigo. Mas, se ele se enfurecer, você saberá que ele está decidido a me fazer mal.
8 Aniya' isab panganjunjungku ni ka'a, tuwan. Atanu asal aku, jari hinangin aku kahāpan ma sabab paljanji'an ya bay pagsapahanta ma matahan PANGHŪꞋ. Bang b'nnal aniya' kasā'an bay tahinangku, na, ka'a na ya magbaran amapatay aku! Da'a sadja aku tukbalun ni mma'nu.”
8 Mostre-me sua lealdade como amigo, pois assumimos um compromisso solene diante do S enhor . Se, por acaso, você acha que cometi alguma ofensa contra seu pai, mate-me você mesmo, aqui e agora! Não é necessário me entregar a seu pai”.
9 Ya sambung si Jonatan ma si Da'ud, “Oy! Da'a ka magpikil buwattilu,” yukna. “Bang hati tasayuku b'nnal-b'nnal aniya' niyat mma'ku angamula ka'a, pata'uta ka magtūy.”
9 “Nunca!”, exclamou Jônatas. “Você sabe que, se eu tivesse qualquer suspeita de que meu pai planeja matá-lo, avisaria você no mesmo instante.”
10 Atilaw si Da'ud, yukna, “Bang saupama akasla panambung mma'nu ma ka'a, sai amata'u aku?”
10 Então Davi perguntou: “Como saberei se seu pai ficou irado?”.
11 Anambung si Jonatan yukna, “Sūng kita kaleya.” Jari pehē' na sigām.
11 Jônatas respondeu: “Venha ao campo comigo”, e os dois foram juntos para lá.
12 Ma huma pa'in, yuk si Jonatan ma si Da'ud, “Saksi'ta si Yawe ya pagtuhanan bangsa Isra'il, salung atawa sumuddai ma sali' waktu buwattitu du, bowaku magbissala si mma'. Bang hati ahāp pamikilna ma pasalannu, pabeya'anta pa'in ka lapal.
12 Então Jônatas disse a Davi: “Prometo diante do S enhor , o Deus de Israel, que amanhã ou, no máximo, depois de amanhã, a esta hora, conversarei com meu pai e avisarei você logo em seguida do que ele pensa a seu respeito. Se ele falar a seu respeito de modo favorável, informarei você.
13 Saguwā' bang iya magmohot angala'at ka'a, bang pa'in aku pinagmulka'an e' PANGHŪꞋ bang ka mbal magtūy pata'uku bo' supaya ka makalahi. Mura-murahan bang pa'in ka ginapi' e' PANGHŪꞋ buwat bay panganggapi'na ma mma'ku.
13 Mas, se ele estiver irado e quiser matá-lo, que o S enhor me castigue severamente se eu não avisar você, para que possa escapar em segurança. Que o S enhor esteja com você como esteve com meu pai.
14 Malaingkan pangamu'ku isab ma ka'a bang pa'in aku pa'nda'annu kahāpan sat'ggolku allum, buwat kahāpan PANGHŪꞋ. Maka bang aku saupama amatay,
14 E que você me trate com o amor leal do S enhor enquanto eu viver. Mas, se eu morrer,
15 da'a b'kkatun kahāpannu ma saga panubu'ku, minsan aligis e' PANGHŪꞋ kamemon palbantahannu min babaw dunya itu.”
15 trate minha família com esse amor leal, mesmo quando o S enhor eliminar da face da terra todos os seus inimigos”.
16 Sakali aniya' lagi' paljanji'an si Jonatan ma si Da'ud maka panubu'na, yukna, “Bang pa'in tinungbasan e' Tuhan saga palbantahan si Da'ud.”
16 Então Jônatas assumiu um compromisso solene com Davi e sua descendência e disse: “Que o S enhor destrua todos os inimigos de Davi!”.
17 Kinalasahan si Da'ud e' si Jonatan buwat e'na alasahan baranna, angkan soho'na si Da'ud amatuman janji'na, ma sabab lasana isab ma si Jonatan.
17 E Jônatas fez Davi reafirmar seu juramento de amizade, pois Jônatas o amava como a si mesmo.
18 Pagubus, ah'lling si Jonatan ma si Da'ud, yukna, “Salung na in Paghinang Bulan Baha'u, angkan tantu ko' ka'a ilu piniha he' si mma' pagka halam a'a ma tingkō'annu.
18 Então Jônatas disse: “Amanhã celebraremos a festa da lua nova. Darão por sua falta quando virem que seu lugar à mesa está vazio.
19 Na, ma sumuddai he', saga abay kohap, pehē' ka ni lugal ya bay patapukannu waktu panagna' paniya' palkala' itu. Angagad ka mahē' ma tambak batu ya niōnan Esel,
19 Depois de amanhã, ao entardecer, vá ao lugar onde você se escondeu antes e espere ali, junto à pedra de Ezel.
20 ati amana' aku mint'llu ni kīd batu patapukannu he', buwat hantang to'ongan aniya' pana'ku.
20 Eu sairei e atirarei três flechas para o lado da pedra, como se atirasse num alvo.
21 Soho'ku dakayu' onde' l'lla angā' pana' he'. Jari bang yukku ma iya, ‘Ina'an saga pana' ma atag batu tampal pi'itu, bowahun pi'itu,’ makajari ka paluwas. Sapahanta ka ma kallum PANGHŪꞋ, halam aniya' la'at tum'kka ni ka'a. Asalamat ka.
21 Então mandarei um ajudante trazer de volta as flechas. Se você me ouvir dizer a ele: ‘As flechas estão deste lado’, saberá, tão certo como vive o S enhor , que tudo está bem e que não há perigo algum.
22 Sagō' bang yukku ni onde' ya soho'ku inān, ‘Wa'i ma katāhan saga pana',’ hatina subay ka pasa'ut alahi sabab ya na kahandak PANGHŪꞋ ma ka'a.
22 Mas, se eu disser a ele: ‘Vá mais para frente; as flechas estão adiante’, significará que você deve partir de imediato, pois o S enhor o manda ir embora.
23 Maka pasal bay paljanji'anta inān, entomun pahāp, PANGHŪꞋ ya saksi'ta sampay salama-lama.”
23 E que o S enhor nos ajude a preservar para sempre o forte laço de amizade que existe entre nós”.
24 Buwattē' pa'in, patapuk na si Da'ud ma lugal bay kapagisunanna maka si Jonatan. Ta'abut pa'in Paghinang Bulan Baha'u, ina'an na sultan Sa'ul aningkō' ma pagjamuhan.
24 Então Davi se escondeu no campo e, quando começou a festa da lua nova, o rei sentou-se para comer.
25 Maina'an iya aningkō' ma bihing dinding, buwat kabiyaksahanna. Magalop iya maka si Jonatan, maka ina'an isab si Abner ma bihingna. Sagō' in paningkō'an si Da'ud halam maga'a.
25 Ocupou seu lugar de costume, encostado à parede, com Jônatas sentado diante dele e Abner ao seu lado. O lugar de Davi, porém, ficou vazio.
26 Halam ah'lling-h'lling si Sa'ul itu, sabab ma pikilanna, kalu aniya' bay tahinang e' si Da'ud ya makabatal iya.
26 Saul não disse nada sobre isso naquele dia, pois pensou: “Deve ter acontecido algo que deixou Davi cerimonialmente impuro”.
27 Sagō' pag'llaw dakayu' pa'in, llaw karuwana ma bulan inān, halam na isab maga'a paningkō'an si Da'ud. Angkan atilaw si Sa'ul ma anakna si Jonatan, yukna, “Angay sangay di'ilaw, halam pajamu pi'itu anak si Jesse ilu?”
27 Mas, quando o lugar de Davi também ficou vazio no dia seguinte, Saul perguntou a Jônatas: “Por que o filho de Jessé não veio para a refeição nem ontem nem hoje?”.
28 Anambung si Jonatan, yukna, “Bay iya ama'id min aku, mma', amole' kono' iya ni Betlehem.
28 Jônatas respondeu: “Davi me pediu, com insistência, para ir a Belém.
29 Yukna ma aku, ‘Dūlin lagi' aku amole' sabab in kami magkaukampung maghinang pagkulban ma kauman kami. Bay aku niamay-amayan e' danakanku,’ yukna, ‘sinō' pahadil.’ Bang kono' makajari ma aku,” yuk si Jonatan, “tinugutan iya amole' bo' mag'nda' maka dauranakanna. Na, ya ilu sababan angkan halam makapi'itu si Da'ud ni pagjamuhan.”
29 Disse: ‘Por favor, deixe-me ir, pois nossa família oferecerá um sacrifício na cidade. Meu irmão exigiu que eu estivesse presente. Portanto, peço que me deixe ir ver meus irmãos’. Por isso ele não está aqui, à mesa do rei”.
30 Angastol to'ongan si Sa'ul pagkalena ma bissala si Jonatan itu, angkan yukna, “Ē! Halambiyara' itu, mamarahi tuwas kōknu. Aheya to'ongan dapitnu ma si Da'ud. Kaiya'an aheya ko' ilu ma ka'a sampay ma ina'nu!
30 Saul se enfureceu com Jônatas e disse: “Seu traidor, filho de uma prostituta! Pensa que não sei que você quer que ele seja rei, para sua própria vergonha e de sua mãe?
31 Halam tasayunu sat'ggol masi allum anak si Jesse ilu ma babaw dunya itu, mbal ka makapagsultanan paglahat itu. Na, soho'un iya binowa pi'itu sabab patut iya subay pinapatay!”
31 Enquanto esse filho de Jessé viver, você jamais será rei. Agora vá buscá-lo para que eu o mate!”.
32 Anambung si Jonatan yukna, “Angay angkan subay pinapatay si Da'ud? Ai dusana?”
32 “Por que ele deve morrer?”, perguntou Jônatas a seu pai. “O que ele fez?”
33 Pagka buwattē' panambung si Jonatan, magtūy iya nihiyak e' si Sa'ul maka budjak. Minnē' kinata'uwan e' si Jonatan in mma'na magmohot to'ongan amapatay si Da'ud.
33 Então Saul atirou sua lança contra Jônatas, com a intenção de matá-lo. Com isso, Jônatas viu que seu pai estava mesmo decidido a matar Davi.
34 Sakali akagit to'ongan atay si Jonatan ati an'ngge iya magtūy min pagkakanan. Manjari ma llaw pagjamu karuwana, halam iya amangan sabab ap'ddi' landu' atayna pasalan pangahina' mma'na ma si Da'ud.
34 Enfurecido, Jônatas levantou-se da mesa e, durante o segundo dia da festa, recusou-se a comer, frustrado pelo modo como seu pai havia desonrado Davi publicamente.
35 Na, pag'llaw dakayu', pehē' na si Jonatan ni huma bay kapagisunanna pagbākanna maka si Da'ud. Aniya' isab onde' l'lla ameya' ma si Jonatan,
35 Na manhã seguinte, como combinado, Jônatas foi ao campo e levou consigo um ajudante para apanhar as flechas.
36 manjari ah'lling iya ni onde' inān, yukna, “Paragan ka pehē' bo' piha'un saga pana' ya pamana'ku itu.” Sakali, hinabu paragan onde' itu, pinaleyang e' si Jonatan dakayu' pana' pinaliyu min iya.
36 Disse ao ajudante: “Comece a correr, para que possa encontrar as flechas quando eu as atirar”. O ajudante correu, e Jônatas atirou uma flecha para além dele.
37 Pagt'kka onde' ni lugal kahūgan pana' he', niolangan iya e' si Jonatan, yuk-i, “Ilu pana' ma dahuannu!
37 Quando o ajudante estava quase chegando ao lugar onde a flecha havia caído, Jônatas gritou: “A flecha está mais à frente!
38 Na, pal'kkasun dagannu ilu! Da'a ka maghogga'-hogga'!” Pinuwa' na pana' inān he' onde' bo' ni'nde'an ni nakura'na si Jonatan.
38 Rápido! Não fique aí parado!”. Então o ajudante apanhou a flecha e correu de volta para seu senhor.
39 Tu'ud halam panghati onde' inān ma saga palkala' he', luwal si Jonatan maka si Da'ud ya makata'u.
39 O ajudante não suspeitava de nada; apenas Jônatas e Davi entenderam o sinal.
40 Pagubus itu, sinōngan e' si Jonatan pana'na ni onde' l'lla inān bo' soho'na amole'. “Pehē' na ka,” yukna, “bowahun saga pana' itu amole' ni kauman.”
40 Então Jônatas entregou o arco e as flechas ao ajudante e ordenou que os levasse de volta à cidade.
41 Makala'an pa'in onde' he', paluwa' na si Da'ud min liyu batu bay patapukanna bo' pasujud mint'llu ma dahuwan si Jonatan. Manjari, maggapus sigām karuwangan maka he' sigām magtangis. Saguwā' palabi heya tangis si Da'ud min si Jonatan.
41 Assim que o ajudante foi embora, Davi saiu de seu esconderijo no lado sul da pedra de Ezel. Davi se curvou diante de Jônatas três vezes, com o rosto em terra. E, quando se beijaram e se despediram, ambos choravam, especialmente Davi.
42 Yuk si Jonatan ma iya, “Na, bagay, bang pa'in ka mura-murahan asalamat. Ma takdil kapagbagayta, PANGHŪꞋ ya saksi' ma saga paljanji'anta karuwangan sampay ma saga panubu'ta magsuring-magsaingsing.” Pagubus itu, ala'an na si Da'ud minnē', bo' si Jonatan pabalik na ni kauman.
42 Por fim, Jônatas disse a Davi: “Vá em paz, pois juramos lealdade um ao outro em nome do S enhor . Que o S enhor nos ajude a preservar para sempre o forte laço de amizade entre nós e entre nossos descendentes”. Então Davi partiu, e Jônatas voltou à cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.