1 Samuel 20

Central Sinama 2008 NT (SML) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Manjari, alahi na isab si Da'ud min lūngan Nayot ya ma Rama inān tudju ni si Jonatan. Ya panilawna ma si Jonatan e', “Ai kasā'an bay tahinangku? Ai dusaku ma mma'nu angkan iya angamohot amapatay aku?”
1 Então fugiu Davi de Naiote, em Ramá, veio ter com Jônatas e lhe disse: Que fiz eu? qual é a minha iniqüidade? e qual é o meu pecado diante de teu pai, para que procure tirar-me a vida?
2 Yuk sambung si Jonatan. “Oy, s'lle' bale puhu'nu! Mbal ko' ka'a ilu pinapatay e' si mma'! Ai-ai kahinanganna aheya-ariki', subay pangaru e'na dahū ni aku.” Yuk lagi' si Jonatan, “Angay angkan limbunganna min aku niyatna amapatay ka'a? Suli-suli sadja ko' ilu, da'a beya'-beya'un.”
2 E ele lhe disse: Longe disso! não hás de morrer. Meu pai não faz coisa alguma, nem grande nem pequena, sem que primeiro ma participe; por que, pois, meu pai me encobriria este negócio? Não é verdade.
3 Sagō' anapa si Da'ud bo' anambung, yukna, “Kinata'uwan e' mma'nu in aku makasulut pangatayannu angkan pangannalna in ka'a subay mbal pinata'u sabab ya aniya' magkarukka'an lagi' ka.” Anubahat lagi' si Da'ud, yukna, “Sapahanku ma ōn si Yawe ya Tuhan kakkal salama-lama, maka ma ōnnu isab, in aku itu marai' na pinapatay.”
3 Respondeu-lhe Davi, com juramento: Teu pai bem sabe que achei graça aos teus olhos; pelo que disse: Não saiba isto Jônatas, para que não se magoe. Mas, na verdade, como vive o Senhor, e como vive a tua alma, há apenas um passo entre mim e a morte.
4 Na, ah'lling si Jonatan, yukna, “Haka'in aku bang ai kabaya'annu. Tantu hinangku ma ka'a.”
4 Disse Jônatas a Davi: O que desejas tu que eu te faça?
5 Ya panambung si Da'ud, “Salung,” yukna, “Paghinang Bulan Baha'u, maka subay aku pajamu ma sultan. Sagō' dūlin lagi' aku patapuk ma kahuma'an deya sampay ni kasangoman ma llaw sumuddai.
5 Respondeu Davi a Jônatas: Eis que amanhã é a lua nova, e eu deveria sentar-me com o rei para comer; porém deixa-me ir, e esconder-me-ei no campo até a tarde do terceiro dia.
6 Bang saupama tasayuna in aku alikut, ah'lling ka ni iya, yuknu, ‘Bay ama'id si Da'ud min aku bo' pasa'ut amole' ni Betlehem, ya lahatna luggiya'. Subay tasabuna hinang Pagtaubat sigām maglaulahasiya'.’ ”
6 Se teu pai notar a minha ausência, dirás: Davi me pediu muito que o deixasse ir correndo a Belém, sua cidade, porquanto se faz lá o sacrifício anual para toda a parentela.
7 Amissala lagi' si Da'ud, yukna, “Bang hal angaho' mma'nu, hatina asalamat aku. Sagō' bang iya angastol, tantu aniya' niyatna angala'at aku.
7 Se ele disser: Está bem; então teu servo tem paz; porém se ele muito se indignar, fica sabendo que ele já está resolvido a praticar o mal.
8 Aniya' isab panganjunjungku ni ka'a, tuwan. Atanu asal aku, jari hinangin aku kahāpan ma sabab paljanji'an ya bay pagsapahanta ma matahan PANGHŪꞋ. Bang b'nnal aniya' kasā'an bay tahinangku, na, ka'a na ya magbaran amapatay aku! Da'a sadja aku tukbalun ni mma'nu.”
8 Usa, pois, de misericórdia para com o teu servo, porque o fizeste entrar contigo em aliança do Senhor; se, porém, há culpa em mim, mata-me tu mesmo; por que me levarias a teu pai?
9 Ya sambung si Jonatan ma si Da'ud, “Oy! Da'a ka magpikil buwattilu,” yukna. “Bang hati tasayuku b'nnal-b'nnal aniya' niyat mma'ku angamula ka'a, pata'uta ka magtūy.”
9 Ao que respondeu Jônatas: Longe de ti tal coisa! Se eu soubesse que meu pai estava resolvido a trazer o mal sobre ti, não to descobriria eu?
10 Atilaw si Da'ud, yukna, “Bang saupama akasla panambung mma'nu ma ka'a, sai amata'u aku?”
10 Perguntou, pois, Davi a Jônatas: Quem me fará saber, se por acaso teu pai te responder asperamente?
11 Anambung si Jonatan yukna, “Sūng kita kaleya.” Jari pehē' na sigām.
11 Então disse Jônatas a Davi: Vem, e saiamos ao campo. E saíram ambos ao campo.
12 Ma huma pa'in, yuk si Jonatan ma si Da'ud, “Saksi'ta si Yawe ya pagtuhanan bangsa Isra'il, salung atawa sumuddai ma sali' waktu buwattitu du, bowaku magbissala si mma'. Bang hati ahāp pamikilna ma pasalannu, pabeya'anta pa'in ka lapal.
12 E disse Jônatas a Davi: O Senhor, Deus de Israel, seja testemunha! Sondando eu a meu pai amanhã a estas horas, ou depois de amanhã, se houver coisa favorável para Davi, eu não enviarei a ti e não to farei saber?
13 Saguwā' bang iya magmohot angala'at ka'a, bang pa'in aku pinagmulka'an e' PANGHŪꞋ bang ka mbal magtūy pata'uku bo' supaya ka makalahi. Mura-murahan bang pa'in ka ginapi' e' PANGHŪꞋ buwat bay panganggapi'na ma mma'ku.
13 O Senhor faça assim a Jônatas, e outro tanto, se, querendo meu pai fazer-te mal, eu não te fizer saber, e não te deixar partir, para ires em paz; e o Senhor seja contigo, assim como foi com meu pai.
14 Malaingkan pangamu'ku isab ma ka'a bang pa'in aku pa'nda'annu kahāpan sat'ggolku allum, buwat kahāpan PANGHŪꞋ. Maka bang aku saupama amatay,
14 E não somente usarás para comigo, enquanto viver, da benevolência do Senhor, para que não morra,
15 da'a b'kkatun kahāpannu ma saga panubu'ku, minsan aligis e' PANGHŪꞋ kamemon palbantahannu min babaw dunya itu.”
15 como também não cortarás nunca da minha casa a tua benevolência, nem ainda quando o Senhor tiver desarraigado da terra a cada um dos inimigos de Davi.
16 Sakali aniya' lagi' paljanji'an si Jonatan ma si Da'ud maka panubu'na, yukna, “Bang pa'in tinungbasan e' Tuhan saga palbantahan si Da'ud.”
16 Assim fez Jônatas aliança com a casa de Davi, dizendo: O Senhor se vingue dos inimigos de Davi.
17 Kinalasahan si Da'ud e' si Jonatan buwat e'na alasahan baranna, angkan soho'na si Da'ud amatuman janji'na, ma sabab lasana isab ma si Jonatan.
17 Então Jônatas fez Davi jurar de novo, porquanto o amava; porque o amava com todo o amor da sua alma.
18 Pagubus, ah'lling si Jonatan ma si Da'ud, yukna, “Salung na in Paghinang Bulan Baha'u, angkan tantu ko' ka'a ilu piniha he' si mma' pagka halam a'a ma tingkō'annu.
18 Disse-lhe ainda Jônatas: Amanhã é a lua nova, e notar-se-á a tua ausência, pois o teu lugar estará vazio.
19 Na, ma sumuddai he', saga abay kohap, pehē' ka ni lugal ya bay patapukannu waktu panagna' paniya' palkala' itu. Angagad ka mahē' ma tambak batu ya niōnan Esel,
19 Ao terceiro dia descerás apressadamente, e irás àquele lugar onde te escondeste no dia do negócio, e te sentarás junto à pedra de Ezel.
20 ati amana' aku mint'llu ni kīd batu patapukannu he', buwat hantang to'ongan aniya' pana'ku.
20 E eu atirarei três flechas para aquela banda, como se atirasse ao alvo.
21 Soho'ku dakayu' onde' l'lla angā' pana' he'. Jari bang yukku ma iya, ‘Ina'an saga pana' ma atag batu tampal pi'itu, bowahun pi'itu,’ makajari ka paluwas. Sapahanta ka ma kallum PANGHŪꞋ, halam aniya' la'at tum'kka ni ka'a. Asalamat ka.
21 Então mandarei o moço, dizendo: Anda, busca as flechas. Se eu expressamente disser ao moço: Olha que as flechas estão para cá de ti, apanha-as; então vem, porque, como vive o Senhor, há paz para ti, e não há nada a temer.
22 Sagō' bang yukku ni onde' ya soho'ku inān, ‘Wa'i ma katāhan saga pana',’ hatina subay ka pasa'ut alahi sabab ya na kahandak PANGHŪꞋ ma ka'a.
22 Mas se eu disser ao moço assim: Olha que as flechas estão para lá de ti; vai-te embora, porque o Senhor te manda ir.
23 Maka pasal bay paljanji'anta inān, entomun pahāp, PANGHŪꞋ ya saksi'ta sampay salama-lama.”
23 E quanto ao negócio de que eu e tu falamos, o Senhor é testemunha entre mim e ti para sempre.
24 Buwattē' pa'in, patapuk na si Da'ud ma lugal bay kapagisunanna maka si Jonatan. Ta'abut pa'in Paghinang Bulan Baha'u, ina'an na sultan Sa'ul aningkō' ma pagjamuhan.
24 Escondeu-se, pois, Davi no campo; e, sendo a lua nova, sentou-se o rei para comer.
25 Maina'an iya aningkō' ma bihing dinding, buwat kabiyaksahanna. Magalop iya maka si Jonatan, maka ina'an isab si Abner ma bihingna. Sagō' in paningkō'an si Da'ud halam maga'a.
25 E, sentando-se o rei, como de costume, no seu assento junto à parede, Jônatas sentou-se defronte dele, e Abner sentou-se ao lado de Saul; e o lugar de Davi ficou vazio.
26 Halam ah'lling-h'lling si Sa'ul itu, sabab ma pikilanna, kalu aniya' bay tahinang e' si Da'ud ya makabatal iya.
26 Entretanto Saul não disse nada naquele dia, pois dizia consigo: Aconteceu-lhe alguma coisa pela qual não está limpo; certamente não está limpo.
27 Sagō' pag'llaw dakayu' pa'in, llaw karuwana ma bulan inān, halam na isab maga'a paningkō'an si Da'ud. Angkan atilaw si Sa'ul ma anakna si Jonatan, yukna, “Angay sangay di'ilaw, halam pajamu pi'itu anak si Jesse ilu?”
27 Sucedeu também no dia seguinte, o segundo da lua nova, que o lugar de Davi ficou vazio. Perguntou, pois, Saul a Jônatas, seu filho: Por que o filho de Jessé não veio comer nem ontem nem hoje?
28 Anambung si Jonatan, yukna, “Bay iya ama'id min aku, mma', amole' kono' iya ni Betlehem.
28 Respondeu Jônatas a Saul: Davi pediu-me encarecidamente licença para ir a Belém,
29 Yukna ma aku, ‘Dūlin lagi' aku amole' sabab in kami magkaukampung maghinang pagkulban ma kauman kami. Bay aku niamay-amayan e' danakanku,’ yukna, ‘sinō' pahadil.’ Bang kono' makajari ma aku,” yuk si Jonatan, “tinugutan iya amole' bo' mag'nda' maka dauranakanna. Na, ya ilu sababan angkan halam makapi'itu si Da'ud ni pagjamuhan.”
29 dizendo: Peço-te que me deixes ir, porquanto a nossa parentela tem um sacrifício na cidade, e meu irmão ordenou que eu fosse; se, pois, agora tenho achado graça aos teus olhos, peço-te que me deixes ir, para ver a meus irmãos. Por isso não veio à mesa do rei.
30 Angastol to'ongan si Sa'ul pagkalena ma bissala si Jonatan itu, angkan yukna, “Ē! Halambiyara' itu, mamarahi tuwas kōknu. Aheya to'ongan dapitnu ma si Da'ud. Kaiya'an aheya ko' ilu ma ka'a sampay ma ina'nu!
30 Então se acendeu a ira de Saul contra Jônatas, e ele lhe disse: Filho da perversa e rebelde! Não sei eu que tens escolhido a filho de Jessé para vergonha tua, e para vergonha de tua mãe?
31 Halam tasayunu sat'ggol masi allum anak si Jesse ilu ma babaw dunya itu, mbal ka makapagsultanan paglahat itu. Na, soho'un iya binowa pi'itu sabab patut iya subay pinapatay!”
31 Pois por todo o tempo em que o filho de Jessé viver sobre a terra, nem tu estarás seguro, nem o teu reino; pelo que envia agora, e traze-mo, porque ele há de morrer.
32 Anambung si Jonatan yukna, “Angay angkan subay pinapatay si Da'ud? Ai dusana?”
32 Ao que respondeu Jônatas a Saul, seu pai, e lhe disse: Por que há de morrer. que fez ele?
33 Pagka buwattē' panambung si Jonatan, magtūy iya nihiyak e' si Sa'ul maka budjak. Minnē' kinata'uwan e' si Jonatan in mma'na magmohot to'ongan amapatay si Da'ud.
33 Então Saul levantou a lança, para o ferir; assim entendeu Jônatas que seu pai tinha determinado matar a Davi.
34 Sakali akagit to'ongan atay si Jonatan ati an'ngge iya magtūy min pagkakanan. Manjari ma llaw pagjamu karuwana, halam iya amangan sabab ap'ddi' landu' atayna pasalan pangahina' mma'na ma si Da'ud.
34 Pelo que Jônatas, todo encolerizado, se levantou da mesa, e no segundo dia do mês não comeu; pois se magoava por causa de Davi, porque seu pai o tinha ultrajado.
35 Na, pag'llaw dakayu', pehē' na si Jonatan ni huma bay kapagisunanna pagbākanna maka si Da'ud. Aniya' isab onde' l'lla ameya' ma si Jonatan,
35 Jônatas, pois, saiu ao campo, pela manhã, ao tempo que tinha ajustado com Davi, levando consigo um rapazinho.
36 manjari ah'lling iya ni onde' inān, yukna, “Paragan ka pehē' bo' piha'un saga pana' ya pamana'ku itu.” Sakali, hinabu paragan onde' itu, pinaleyang e' si Jonatan dakayu' pana' pinaliyu min iya.
36 Então disse ao moço: Corre a buscar as flechas que eu atirar. Correu, pois, o moço; e Jônatas atirou uma flecha, que fez passar além dele.
37 Pagt'kka onde' ni lugal kahūgan pana' he', niolangan iya e' si Jonatan, yuk-i, “Ilu pana' ma dahuannu!
37 Quando o moço chegou ao lugar onde estava a flecha que Jônatas atirara, gritou-lhe este, dizendo: Não está porventura a flecha para lá de ti?
38 Na, pal'kkasun dagannu ilu! Da'a ka maghogga'-hogga'!” Pinuwa' na pana' inān he' onde' bo' ni'nde'an ni nakura'na si Jonatan.
38 E tornou a gritar ao moço: Apressa-te, anda, não te demores! E o servo de Jônatas apanhou as flechas, e as trouxe a seu senhor.
39 Tu'ud halam panghati onde' inān ma saga palkala' he', luwal si Jonatan maka si Da'ud ya makata'u.
39 O moço, porém, nada percebeu; só Jônatas e Davi sabiam do negócio.
40 Pagubus itu, sinōngan e' si Jonatan pana'na ni onde' l'lla inān bo' soho'na amole'. “Pehē' na ka,” yukna, “bowahun saga pana' itu amole' ni kauman.”
40 Então Jônatas deu as suas armas ao moço, e lhe disse: Vai, leva-as à cidade.
41 Makala'an pa'in onde' he', paluwa' na si Da'ud min liyu batu bay patapukanna bo' pasujud mint'llu ma dahuwan si Jonatan. Manjari, maggapus sigām karuwangan maka he' sigām magtangis. Saguwā' palabi heya tangis si Da'ud min si Jonatan.
41 Logo que o moço se foi, levantou-se Davi da banda do sul, e lançou-se sobre o seu rosto em terra, e inclinou-se três vezes; e beijaram-se um ao outro, e choraram ambos, mas Davi chorou muito mais.
42 Yuk si Jonatan ma iya, “Na, bagay, bang pa'in ka mura-murahan asalamat. Ma takdil kapagbagayta, PANGHŪꞋ ya saksi' ma saga paljanji'anta karuwangan sampay ma saga panubu'ta magsuring-magsaingsing.” Pagubus itu, ala'an na si Da'ud minnē', bo' si Jonatan pabalik na ni kauman.
42 E disse Jônatas a Davi: Vai-te em paz, porquanto nós temos jurado ambos em nome do Senhor, dizendo: O Senhor seja entre mim e ti, e entre a minha descendência e a tua descendência perpetuamente.
43 — ausente —
43 Então Davi se levantou e partiu; e Jônatas entrou na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.