1 Samuel 20
Central Sinama 2008 NT (SML) vs NVI
1 Manjari, alahi na isab si Da'ud min lūngan Nayot ya ma Rama inān tudju ni si Jonatan. Ya panilawna ma si Jonatan e', “Ai kasā'an bay tahinangku? Ai dusaku ma mma'nu angkan iya angamohot amapatay aku?”
1 Então Davi fugiu de Naiote, em Ramá, foi falar com Jônatas e perguntou: "O que foi que eu fiz? Qual é o meu crime? Qual foi o pecado que cometi contra seu pai para que ele queira tirar minha vida? "
2 Yuk sambung si Jonatan. “Oy, s'lle' bale puhu'nu! Mbal ko' ka'a ilu pinapatay e' si mma'! Ai-ai kahinanganna aheya-ariki', subay pangaru e'na dahū ni aku.” Yuk lagi' si Jonatan, “Angay angkan limbunganna min aku niyatna amapatay ka'a? Suli-suli sadja ko' ilu, da'a beya'-beya'un.”
2 "Nem pense nisso", respondeu Jônatas, "você não será morto! Meu pai não fará coisa alguma sem antes me avisar, seja importante ou não. Por que ele iria esconder isso de mim? Não é nada disso! "
3 Sagō' anapa si Da'ud bo' anambung, yukna, “Kinata'uwan e' mma'nu in aku makasulut pangatayannu angkan pangannalna in ka'a subay mbal pinata'u sabab ya aniya' magkarukka'an lagi' ka.” Anubahat lagi' si Da'ud, yukna, “Sapahanku ma ōn si Yawe ya Tuhan kakkal salama-lama, maka ma ōnnu isab, in aku itu marai' na pinapatay.”
3 Davi, contudo, fez um juramento e disse: "Seu pai sabe muito bem que eu conto com a sua simpatia, e pensou: ‘Jônatas não deve saber disso para não se entristecer’. No entanto, eu juro pelo nome do Senhor e por sua vida que estou a um passo da morte".
4 Na, ah'lling si Jonatan, yukna, “Haka'in aku bang ai kabaya'annu. Tantu hinangku ma ka'a.”
4 Jônatas disse a Davi: "Eu farei o que você achar necessário".
5 Ya panambung si Da'ud, “Salung,” yukna, “Paghinang Bulan Baha'u, maka subay aku pajamu ma sultan. Sagō' dūlin lagi' aku patapuk ma kahuma'an deya sampay ni kasangoman ma llaw sumuddai.
5 Então disse Davi: "Amanhã é a festa da lua nova, e devo jantar com o rei; mas deixe-me ir esconder-me no campo até o final da tarde de depois de amanhã.
6 Bang saupama tasayuna in aku alikut, ah'lling ka ni iya, yuknu, ‘Bay ama'id si Da'ud min aku bo' pasa'ut amole' ni Betlehem, ya lahatna luggiya'. Subay tasabuna hinang Pagtaubat sigām maglaulahasiya'.’ ”
6 Se seu pai sentir minha falta, diga-lhe: ‘Davi insistiu comigo para que lhe permitisse ir a Belém, sua cidade natal, por causa do sacrifício anual que está sendo feito lá por todo o seu clã’.
7 Amissala lagi' si Da'ud, yukna, “Bang hal angaho' mma'nu, hatina asalamat aku. Sagō' bang iya angastol, tantu aniya' niyatna angala'at aku.
7 Se ele disser: ‘Está bem’, então seu servo estará seguro. Se ele, porém, ficar muito irado, você pode estar certo de que está decidido a me fazer mal.
8 Aniya' isab panganjunjungku ni ka'a, tuwan. Atanu asal aku, jari hinangin aku kahāpan ma sabab paljanji'an ya bay pagsapahanta ma matahan PANGHŪꞋ. Bang b'nnal aniya' kasā'an bay tahinangku, na, ka'a na ya magbaran amapatay aku! Da'a sadja aku tukbalun ni mma'nu.”
8 Mas seja leal a seu servo, porque fizemos um acordo perante o Senhor. Se sou culpado, então mate-me você mesmo! Por que entregar-me a seu pai? "
9 Ya sambung si Jonatan ma si Da'ud, “Oy! Da'a ka magpikil buwattilu,” yukna. “Bang hati tasayuku b'nnal-b'nnal aniya' niyat mma'ku angamula ka'a, pata'uta ka magtūy.”
9 Disse Jônatas: "Nem pense nisso! Se eu tiver a menor suspeita de que meu pai está decidido a matá-lo, certamente eu o avisarei! "
10 Atilaw si Da'ud, yukna, “Bang saupama akasla panambung mma'nu ma ka'a, sai amata'u aku?”
10 Davi perguntou: "Quem irá contar-me, se seu pai lhe responder asperamente? "
11 Anambung si Jonatan yukna, “Sūng kita kaleya.” Jari pehē' na sigām.
11 Jônatas disse: "Venha, vamos ao campo". Eles foram
12 Ma huma pa'in, yuk si Jonatan ma si Da'ud, “Saksi'ta si Yawe ya pagtuhanan bangsa Isra'il, salung atawa sumuddai ma sali' waktu buwattitu du, bowaku magbissala si mma'. Bang hati ahāp pamikilna ma pasalannu, pabeya'anta pa'in ka lapal.
12 e Jônatas disse a Davi: "Pelo Senhor, o Deus de Israel, prometo que sondarei meu pai, a esta hora, depois de amanhã! Saberei se as suas intenções são boas ou não para com você, e lhe mandarei avisar.
13 Saguwā' bang iya magmohot angala'at ka'a, bang pa'in aku pinagmulka'an e' PANGHŪꞋ bang ka mbal magtūy pata'uku bo' supaya ka makalahi. Mura-murahan bang pa'in ka ginapi' e' PANGHŪꞋ buwat bay panganggapi'na ma mma'ku.
13 E, se meu pai quiser fazer-lhe mal, que o Senhor me castigue com todo rigor, se eu não lhe informar e não deixá-lo ir em segurança. O Senhor esteja com você assim como esteve com meu pai.
14 Malaingkan pangamu'ku isab ma ka'a bang pa'in aku pa'nda'annu kahāpan sat'ggolku allum, buwat kahāpan PANGHŪꞋ. Maka bang aku saupama amatay,
14 Se eu continuar vivo, mostre a lealdade do Senhor a mim; mas se eu morrer,
15 da'a b'kkatun kahāpannu ma saga panubu'ku, minsan aligis e' PANGHŪꞋ kamemon palbantahannu min babaw dunya itu.”
15 jamais deixe de mostrar a sua lealdade para com a minha família, inclusive quando o Senhor eliminar da face da terra todos os inimigos de Davi".
16 Sakali aniya' lagi' paljanji'an si Jonatan ma si Da'ud maka panubu'na, yukna, “Bang pa'in tinungbasan e' Tuhan saga palbantahan si Da'ud.”
16 Assim Jônatas fez uma aliança com a família de Davi, dizendo: "Que o Senhor chame os inimigos de Davi para prestarem contas".
17 Kinalasahan si Da'ud e' si Jonatan buwat e'na alasahan baranna, angkan soho'na si Da'ud amatuman janji'na, ma sabab lasana isab ma si Jonatan.
17 E Jônatas fez Davi reafirmar seu juramento, por causa de sua amizade por ele, pois ele havia se tornado seu amigo leal.
18 Pagubus, ah'lling si Jonatan ma si Da'ud, yukna, “Salung na in Paghinang Bulan Baha'u, angkan tantu ko' ka'a ilu piniha he' si mma' pagka halam a'a ma tingkō'annu.
18 Então Jônatas disse a Davi: "Amanhã é a festa da lua nova. Vão sentir sua falta, pois sua cadeira estará vazia.
19 Na, ma sumuddai he', saga abay kohap, pehē' ka ni lugal ya bay patapukannu waktu panagna' paniya' palkala' itu. Angagad ka mahē' ma tambak batu ya niōnan Esel,
19 Depois de amanhã, vá ao lugar onde você se escondeu quando tudo isto começou, e espere junto à pedra de Ezel.
20 ati amana' aku mint'llu ni kīd batu patapukannu he', buwat hantang to'ongan aniya' pana'ku.
20 Atirarei três flechas para o lado dela, como se estivesse atirando num alvo.
21 Soho'ku dakayu' onde' l'lla angā' pana' he'. Jari bang yukku ma iya, ‘Ina'an saga pana' ma atag batu tampal pi'itu, bowahun pi'itu,’ makajari ka paluwas. Sapahanta ka ma kallum PANGHŪꞋ, halam aniya' la'at tum'kka ni ka'a. Asalamat ka.
21 Então mandarei um menino procurar as flechas. Se eu gritar para ele: ‘As flechas estão mais para cá, traga-as aqui’, você poderá vir, pois, juro pelo nome do Senhor que você estará seguro; não haverá perigo algum.
22 Sagō' bang yukku ni onde' ya soho'ku inān, ‘Wa'i ma katāhan saga pana',’ hatina subay ka pasa'ut alahi sabab ya na kahandak PANGHŪꞋ ma ka'a.
22 Mas, se eu gritar para ele: ‘Olhe, as flechas estão mais para lá’, vá embora, pois o Senhor o manda ir.
23 Maka pasal bay paljanji'anta inān, entomun pahāp, PANGHŪꞋ ya saksi'ta sampay salama-lama.”
23 Quanto ao nosso acordo, o Senhor é testemunha entre mim e você para sempre".
24 Buwattē' pa'in, patapuk na si Da'ud ma lugal bay kapagisunanna maka si Jonatan. Ta'abut pa'in Paghinang Bulan Baha'u, ina'an na sultan Sa'ul aningkō' ma pagjamuhan.
24 Então Davi escondeu-se no campo. Quando chegou a festa da lua nova, o rei sentou-se à mesa.
25 Maina'an iya aningkō' ma bihing dinding, buwat kabiyaksahanna. Magalop iya maka si Jonatan, maka ina'an isab si Abner ma bihingna. Sagō' in paningkō'an si Da'ud halam maga'a.
25 Ele se assentou no lugar de costume, junto à parede, em frente de Jônatas, e Abner sentou-se ao lado de Saul, mas o lugar de Davi ficou vazio.
26 Halam ah'lling-h'lling si Sa'ul itu, sabab ma pikilanna, kalu aniya' bay tahinang e' si Da'ud ya makabatal iya.
26 Saul não disse nada naquele dia, pois pensou: "Algo deve ter acontecido a Davi, deixando-o cerimonialmente impuro. Com certeza ele está impuro".
27 Sagō' pag'llaw dakayu' pa'in, llaw karuwana ma bulan inān, halam na isab maga'a paningkō'an si Da'ud. Angkan atilaw si Sa'ul ma anakna si Jonatan, yukna, “Angay sangay di'ilaw, halam pajamu pi'itu anak si Jesse ilu?”
27 No dia seguinte, o segundo dia da festa da lua nova, o lugar de Davi continuou vazio. Então Saul perguntou a seu filho Jônatas: "Por que o filho de Jessé não veio para a refeição, nem ontem nem hoje? "
28 Anambung si Jonatan, yukna, “Bay iya ama'id min aku, mma', amole' kono' iya ni Betlehem.
28 Jônatas respondeu: "Davi me pediu, com insistência, permissão para ir a Belém,
29 Yukna ma aku, ‘Dūlin lagi' aku amole' sabab in kami magkaukampung maghinang pagkulban ma kauman kami. Bay aku niamay-amayan e' danakanku,’ yukna, ‘sinō' pahadil.’ Bang kono' makajari ma aku,” yuk si Jonatan, “tinugutan iya amole' bo' mag'nda' maka dauranakanna. Na, ya ilu sababan angkan halam makapi'itu si Da'ud ni pagjamuhan.”
29 dizendo: ‘Deixe-me ir, pois nossa família oferecerá um sacrifício na cidade, e meu irmão ordenou que eu estivesse lá. Se conto com a sua simpatia, deixe-me ir ver meus irmãos’. Por isso ele não veio à mesa do rei".
30 Angastol to'ongan si Sa'ul pagkalena ma bissala si Jonatan itu, angkan yukna, “Ē! Halambiyara' itu, mamarahi tuwas kōknu. Aheya to'ongan dapitnu ma si Da'ud. Kaiya'an aheya ko' ilu ma ka'a sampay ma ina'nu!
30 A ira de Saul se acendeu contra Jônatas, e ele lhe disse: "Filho de uma mulher perversa e rebelde! Será que eu não sei que você tem apoiado o filho de Jessé para sua própria vergonha e para vergonha daquela que o deu à luz?
31 Halam tasayunu sat'ggol masi allum anak si Jesse ilu ma babaw dunya itu, mbal ka makapagsultanan paglahat itu. Na, soho'un iya binowa pi'itu sabab patut iya subay pinapatay!”
31 Enquanto o filho de Jessé viver, nem você nem seu reino serão estabelecidos. Agora mande chamá-lo e traga-o a mim, pois ele deve morrer! "
32 Anambung si Jonatan yukna, “Angay angkan subay pinapatay si Da'ud? Ai dusana?”
32 Jônatas perguntou a seu pai: "Por que ele deve morrer? O que ele fez? "
33 Pagka buwattē' panambung si Jonatan, magtūy iya nihiyak e' si Sa'ul maka budjak. Minnē' kinata'uwan e' si Jonatan in mma'na magmohot to'ongan amapatay si Da'ud.
33 Então Saul atirou sua lança contra Jônatas para matá-lo. E assim Jônatas percebeu que seu pai estava decidido a matar Davi.
34 Sakali akagit to'ongan atay si Jonatan ati an'ngge iya magtūy min pagkakanan. Manjari ma llaw pagjamu karuwana, halam iya amangan sabab ap'ddi' landu' atayna pasalan pangahina' mma'na ma si Da'ud.
34 Jônatas levantou-se da mesa muito irado; naquele segundo dia da festa da lua nova ele não comeu, pois estava triste porque seu pai havia humilhado a Davi.
35 Na, pag'llaw dakayu', pehē' na si Jonatan ni huma bay kapagisunanna pagbākanna maka si Da'ud. Aniya' isab onde' l'lla ameya' ma si Jonatan,
35 Pela manhã, Jônatas saiu ao campo para encontrar Davi. Levava consigo um menino
36 manjari ah'lling iya ni onde' inān, yukna, “Paragan ka pehē' bo' piha'un saga pana' ya pamana'ku itu.” Sakali, hinabu paragan onde' itu, pinaleyang e' si Jonatan dakayu' pana' pinaliyu min iya.
36 e lhe disse: "Corra e ache as flechas que eu atirar". O menino correu e Jônatas atirou uma flecha para além dele.
37 Pagt'kka onde' ni lugal kahūgan pana' he', niolangan iya e' si Jonatan, yuk-i, “Ilu pana' ma dahuannu!
37 Quando o menino chegou ao lugar onde a flecha havia caído, Jônatas gritou: "A flecha não está mais para lá?
38 Na, pal'kkasun dagannu ilu! Da'a ka maghogga'-hogga'!” Pinuwa' na pana' inān he' onde' bo' ni'nde'an ni nakura'na si Jonatan.
38 Vamos! Rápido! Não pare! " O menino apanhou a flecha e voltou
39 Tu'ud halam panghati onde' inān ma saga palkala' he', luwal si Jonatan maka si Da'ud ya makata'u.
39 sem saber de nada, pois somente Jônatas e Davi sabiam do que tinham combinado.
40 Pagubus itu, sinōngan e' si Jonatan pana'na ni onde' l'lla inān bo' soho'na amole'. “Pehē' na ka,” yukna, “bowahun saga pana' itu amole' ni kauman.”
40 Então Jônatas deu suas armas ao menino e disse: "Vá, leve-as de volta à cidade".
41 Makala'an pa'in onde' he', paluwa' na si Da'ud min liyu batu bay patapukanna bo' pasujud mint'llu ma dahuwan si Jonatan. Manjari, maggapus sigām karuwangan maka he' sigām magtangis. Saguwā' palabi heya tangis si Da'ud min si Jonatan.
41 Depois que o menino se foi, Davi saiu do lado sul da pedra e inclinou-se três vezes perante Jônatas, com o rosto no chão. Então despediram-se beijando um ao outro e chorando; Davi chorou ainda mais do que Jônatas.
42 Yuk si Jonatan ma iya, “Na, bagay, bang pa'in ka mura-murahan asalamat. Ma takdil kapagbagayta, PANGHŪꞋ ya saksi' ma saga paljanji'anta karuwangan sampay ma saga panubu'ta magsuring-magsaingsing.” Pagubus itu, ala'an na si Da'ud minnē', bo' si Jonatan pabalik na ni kauman.
42 E ele disse a Davi: "Vá em paz, pois temos jurado um ao outro, em nome do Senhor, dizendo: ‘O Senhor para sempre é testemunha entre nós e entre os nossos descendentes’ ".
43 — ausente —
43 Então Davi partiu, e Jônatas voltou à cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.