Salmos 77
VulgSistine: Vulgata Sistina (SM_VULGSISTINE) vs VC
VC Versão Católica
1 Psalmus. Intellectus Asaph. Attendite popule meus legem meam: inclinate aurem vestram in verba oris mei.
1 Ao mestre de canto, segundo Iditum. Salmo de Asaf. Minha voz se eleva para Deus e clamo. Elevo minha voz a Deus para que ele me atenda;
2 Aperiam in parabolis os meum: loquar propositiones ab initio.
2 No dia de angústia procuro o Senhor. De noite minhas mãos se levantam para ele sem descanso; e, contudo, minha alma recusa toda consolação.
3 Quanta audivimus et cognovimus ea: et patres nostri narraverunt nobis.
3 Faz-me gemer a lembrança de Deus; na minha meditação, sinto o espírito desfalecer.
4 Non sunt occultata a filiis eorum, in generatione altera. Narrantes laudes Domini, et virtutes eius, et mirabilia eius quae fecit.
4 Vós me conservais os olhos abertos, estou perturbado, falta-me a palavra.
5 Et suscitavit testimonium in Iacob: et legem posuit in Israel. Quanta mandavit patribus nostris nota facere ea filiis suis:
5 Penso nos dias passados,
6 ut cognoscat generatio altera. Filii qui nascentur, et exurgent, et narrabunt filiis suis,
6 lembro-me dos anos idos. De noite reflito no fundo do coração e, meditando, indaga meu espírito:
7 Ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscantur operum Dei: et mandata eius exquirant.
7 Porventura Deus nos rejeitará para sempre? Não mais há de nos ser propício?
8 Ne fiant sicut patres eorum: generatio prava et exasperans. Generatio, quae non direxit cor suum: et non est creditus cum Deo spiritus eius.
8 Estancou-se sua misericórdia para o bom? Estará sua promessa desfeita para sempre?
9 Filii Ephrem intendentes et mittentes arcum: conversi sunt in die belli.
9 Deus se terá esquecido de ter piedade? Ou sua cólera anulou sua clemência?
10 Non custodierunt testamentum Dei, et in lege eius noluerunt ambulare.
10 E concluo então: O que me faz sofrer é que a destra do Altíssimo não é mais a mesma...
11 Et obliti sunt benefactorum eius, et mirabilium eius quae ostendit eis.
11 Das ações do Senhor eu me recordo, lembro-me de suas maravilhas de outrora.
12 Coram patribus eorum fecit mirabilia in terra Aegypti, in campo Taneos.
12 Reflito em todas vossas obras, e em vossos prodígios eu medito.
13 Interrupit mare, et perduxit eos: et statuit aquas quasi in utre.
13 Ó Deus, santo é o vosso proceder. Que deus há tão grande quanto o nosso Deus?
14 Et deduxit eos in nube diei: et tota nocte in illuminatione ignis.
14 Vós sois o Deus dos prodígios, vosso poder manifestastes entre os povos.
15 Interrupit petram in eremo: et adaquavit eos velut in abysso multa.
15 Com o poder de vosso braço resgatastes vosso povo, os filhos de Jacó e de José.
16 Et eduxit aquam de petra: et deduxit tamquam flumina aquas.
16 As águas vos viram, Senhor, as águas vos viram; elas tremeram e as vagas se puseram em movimento.
17 Et apposuerunt adhuc peccare ei: in iram excitaverunt Excelsum in inaquoso.
17 Em torrentes de água as nuvens se tornaram, elas fizeram ouvir a sua voz, de todos os lados fuzilaram vossas flechas.
18 Et tentaverunt Deum in cordibus suis: ut peterent escas animabus suis.
18 Na procela ribombaram os vossos trovões, os relâmpagos iluminaram o globo; abalou-se com o choque e tremeu a terra toda.
19 Et male locuti sunt de Deo: dixerunt: Numquid poterit Deus parare mensam in deserto?
19 Vós vos abristes um caminho pelo mar, uma senda no meio das muitas águas, permanecendo invisíveis vossos passos.
20 Quoniam percussit petram, et fluxerunt aquae, et torrentes inundaverunt. Numquid et panem poterit dare, aut parare mensam populo suo?
20 Como um rebanho conduzistes vosso povo, pelas mãos de Moisés e de Aarão.
21 Ideo audivit Dominus, et distulit: et ignis accensus est in Iacob, et ira ascendit in Israel:
21 — ausente —
22 Quia non crediderunt in Deo, nec speraverunt in salutari eius:
22 — ausente —
23 Et mandavit nubibus desuper, et ianuas caeli aperuit.
23 — ausente —
24 Et pluit illis manna ad manducandum, et panem caeli dedit eis.
24 — ausente —
25 Panem angelorum manducavit homo: cibaria misit eis in abundantia.
25 — ausente —
26 Transtulit Austrum de caelo: et induxit in virtute sua Africum.
26 — ausente —
27 Et pluit super eos sicut pulverem carnes, et sicut arenam maris volatilia pennata.
27 — ausente —
28 Et ceciderunt in medio castrorum eorum: circa tabernacula eorum.
28 — ausente —
29 Et manducaverunt et saturati sunt nimis, et desiderium eorum attulit eis:
29 — ausente —
30 non sunt fraudati a desiderio suo. Adhuc escae eorum erant in ore ipsorum,
30 — ausente —
31 et ira Dei ascendit super eos. Et occidit pingues eorum, et electos Israel impedivit.
31 — ausente —
32 In omnibus his peccaverunt adhuc: et non crediderunt in mirabilibus eius.
32 — ausente —
33 Et defecerunt in vanitate dies eorum: et anni eorum cum festinatione.
33 — ausente —
34 Cum occideret eos, quaerebant eum: et revertebantur, et diluculo veniebant ad eum.
34 — ausente —
35 Et rememorati sunt quia Deus adiutor est eorum: et Deus excelsus redemptor eorum est.
35 — ausente —
36 Et dilexerunt eum in ore suo, et lingua sua mentiti sunt ei:
36 — ausente —
37 Cor autem eorum non erat rectum cum eo: nec fideles habiti sunt in testamento eius.
37 — ausente —
38 Ipse autem est misericors, et propitius fiet peccatis eorum: et non disperdet eos. Et abundavit ut averteret iram suam: et non accendit omnem iram suam:
38 — ausente —
39 Et recordatus est quia caro sunt: spiritus vadens, et non rediens.
39 — ausente —
40 Quoties exacerbaverunt eum in deserto, in iram concitaverunt eum in inaquoso?
40 — ausente —
41 Et conversi sunt, et tentaverunt Deum: et sanctum Israel exacerbaverunt.
41 — ausente —
42 Non sunt recordati manus eius, die qua redemit eos de manu tribulantis,
42 — ausente —
43 Sicut posuit in Aegypto signa sua, et prodigia sua in campo Taneos.
43 — ausente —
44 Et convertit in sanguinem flumina eorum, et imbres eorum, ne biberent.
44 — ausente —
45 Misit in eos cynomyiam, et comedit eos: et ranam, et disperdidit eos.
45 — ausente —
46 Et dedit aerugini fructus eorum: et labores eorum locustae.
46 — ausente —
47 Et occidit in grandine vineas eorum: et moros eorum in pruina.
47 — ausente —
48 Et tradidit grandini iumenta eorum: et possessionem eorum igni.
48 — ausente —
49 Misit in eos iram indignationis suae: indignationem, et iram, et tribulationem: immissiones per angelos malos.
49 — ausente —
50 Viam fecit semitae irae suae, non pepercit a morte animabus eorum: et iumenta eorum in morte conclusit.
50 — ausente —
51 Et percussit omne primogenitum in terra Aegypti: primitias omnis laboris eorum in tabernaculis Cham.
51 — ausente —
52 Et abstulit sicut oves populum suum: et perduxit eos tamquam gregem in deserto.
52 — ausente —
53 Et eduxit eos in spe, et non timuerunt: et inimicos eorum operuit mare.
53 — ausente —
54 Et induxit eos in montem sanctificationis suae, montem, quem acquisivit dextera eius. Et eiecit a facie eorum Gentes: et sorte divisit eis terram in funiculo distributionis.
54 — ausente —
55 Et habitare fecit in tabernaculis eorum tribus Israel.
55 — ausente —
56 Et tentaverunt, et exacerbaverunt Deum excelsum: et testimonia eius non custodierunt.
56 — ausente —
57 Et averterunt se, et non servaverunt pactum: quemadmodum patres eorum, conversi sunt in arcum pravum.
57 — ausente —
58 In iram concitaverunt eum in collibus suis: et in sculptilibus suis ad aemulationem eum provocaverunt.
58 — ausente —
59 Audivit Deus, et sprevit: et ad nihilum redegit valde Israel.
59 — ausente —
60 Et repulit tabernaculum Silo, tabernaculum suum, ubi habitavit in hominibus.
60 — ausente —
61 Et tradidit in captivitatem virtutem eorum: et pulchritudinem eorum in manus inimici.
61 — ausente —
62 Et conclusit in gladio populum suum: et hereditatem suam sprevit.
62 — ausente —
63 Iuvenes eorum comedit ignis: et virgines eorum non sunt lamentatae.
63 — ausente —
64 Sacerdotes eorum in gladio ceciderunt: et viduae eorum non plorabantur.
64 — ausente —
65 Et excitatus est tamquam dormiens Dominus, tamquam potens crapulatus a vino.
65 — ausente —
66 Et percussit inimicos suos in posteriora: opprobrium sempiternum dedit illis.
66 — ausente —
67 Et repulit tabernaculum Ioseph: et tribum Ephraim non elegit:
67 — ausente —
68 Sed elegit tribum Iuda, montem Sion quem dilexit.
68 — ausente —
69 Et aedificavit sicut unicornium sanctificium suum in terra, quam fundavit in saecula.
69 — ausente —
70 Et elegit David servum suum, et sustulit eum de gregibus ovium: de post foetantes accepit eum.
70 — ausente —
71 Pascere Iacob servum suum, et Israel hereditatem suam:
71 — ausente —
72 Et pavit eos in innocentia cordis sui: et in intellectibus manuum suarum deduxit eos.
72 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 77, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.