Salmos 77
VulgSistine: Vulgata Sistina (SM_VULGSISTINE) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Psalmus. Intellectus Asaph. Attendite popule meus legem meam: inclinate aurem vestram in verba oris mei.
1 Ao Músico-chefe, a Jedutum, Salmo de Asafe. Clamei a Deus com a minha voz; a Deus com a minha voz, e ele deu ouvidos a mim.
2 Aperiam in parabolis os meum: loquar propositiones ab initio.
2 No dia da minha tribulação eu busquei o Senhor; minha ferida correu na noite e não cessou; minha alma se recusou a ser consolada.
3 Quanta audivimus et cognovimus ea: et patres nostri narraverunt nobis.
3 Eu me lembrei de Deus, e estava atribulado; eu reclamei, e o meu espírito estava sobrecarregado. Selá.
4 Non sunt occultata a filiis eorum, in generatione altera. Narrantes laudes Domini, et virtutes eius, et mirabilia eius quae fecit.
4 Tu sustentas os meus olhos acordados; estou tão atribulado que não consigo falar.
5 Et suscitavit testimonium in Iacob: et legem posuit in Israel. Quanta mandavit patribus nostris nota facere ea filiis suis:
5 Considerei os dias de antigamente, os anos dos tempos antigos.
6 ut cognoscat generatio altera. Filii qui nascentur, et exurgent, et narrabunt filiis suis,
6 Na noite eu chamo à lembrança a minha canção; converso com o meu próprio coração, e o meu espírito fez uma busca diligente.
7 Ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscantur operum Dei: et mandata eius exquirant.
7 O Senhor rejeitará para sempre? Ele não será mais favorável?
8 Ne fiant sicut patres eorum: generatio prava et exasperans. Generatio, quae non direxit cor suum: et non est creditus cum Deo spiritus eius.
8 Sua limpa misericórdia se foi para sempre? Acaso sua promessa falha para sempre?
9 Filii Ephrem intendentes et mittentes arcum: conversi sunt in die belli.
9 Esqueceu-se Deus de ser gracioso? Por ira ele encerrou suas tenras misericórdias? Selá.
10 Non custodierunt testamentum Dei, et in lege eius noluerunt ambulare.
10 E eu disse: Esta é a minha enfermidade. Mas eu me lembrarei dos anos da mão direita do Altíssimo.
11 Et obliti sunt benefactorum eius, et mirabilium eius quae ostendit eis.
11 Eu me lembrarei das obras do SENHOR; certamente eu me lembrarei das tuas maravilhas antigas.
12 Coram patribus eorum fecit mirabilia in terra Aegypti, in campo Taneos.
12 Eu também meditarei em toda tua obra, e falarei dos teus feitos.
13 Interrupit mare, et perduxit eos: et statuit aquas quasi in utre.
13 Teu caminho, ó Deus, está no santuário; quem é um Deus tão grande como o nosso Deus?
14 Et deduxit eos in nube diei: et tota nocte in illuminatione ignis.
14 Tu és o Deus que faz maravilhas; tu declaraste a tua força entre os povos.
15 Interrupit petram in eremo: et adaquavit eos velut in abysso multa.
15 Com o teu braço tu redimiste o teu povo, os filhos de Jacó e de José. Selá.
16 Et eduxit aquam de petra: et deduxit tamquam flumina aquas.
16 As águas te viram, ó Deus, as águas te viram; elas tiveram medo, as profundezas também se atribularam.
17 Et apposuerunt adhuc peccare ei: in iram excitaverunt Excelsum in inaquoso.
17 As nuvens derramaram água, os céus enviaram um som; tuas flechas também saíram.
18 Et tentaverunt Deum in cordibus suis: ut peterent escas animabus suis.
18 A voz do teu trovão estava no céu; os raios iluminaram o mundo, a terra tremeu e se agitou.
19 Et male locuti sunt de Deo: dixerunt: Numquid poterit Deus parare mensam in deserto?
19 Teu caminho está no mar, e a tua vereda nas grandes águas, e os teus passos não são conhecidos.
20 Quoniam percussit petram, et fluxerunt aquae, et torrentes inundaverunt. Numquid et panem poterit dare, aut parare mensam populo suo?
20 Tu lideras teu povo como um rebanho pela mão de Moisés e de Arão.
21 Ideo audivit Dominus, et distulit: et ignis accensus est in Iacob, et ira ascendit in Israel:
21 — ausente —
22 Quia non crediderunt in Deo, nec speraverunt in salutari eius:
22 — ausente —
23 Et mandavit nubibus desuper, et ianuas caeli aperuit.
23 — ausente —
24 Et pluit illis manna ad manducandum, et panem caeli dedit eis.
24 — ausente —
25 Panem angelorum manducavit homo: cibaria misit eis in abundantia.
25 — ausente —
26 Transtulit Austrum de caelo: et induxit in virtute sua Africum.
26 — ausente —
27 Et pluit super eos sicut pulverem carnes, et sicut arenam maris volatilia pennata.
27 — ausente —
28 Et ceciderunt in medio castrorum eorum: circa tabernacula eorum.
28 — ausente —
29 Et manducaverunt et saturati sunt nimis, et desiderium eorum attulit eis:
29 — ausente —
30 non sunt fraudati a desiderio suo. Adhuc escae eorum erant in ore ipsorum,
30 — ausente —
31 et ira Dei ascendit super eos. Et occidit pingues eorum, et electos Israel impedivit.
31 — ausente —
32 In omnibus his peccaverunt adhuc: et non crediderunt in mirabilibus eius.
32 — ausente —
33 Et defecerunt in vanitate dies eorum: et anni eorum cum festinatione.
33 — ausente —
34 Cum occideret eos, quaerebant eum: et revertebantur, et diluculo veniebant ad eum.
34 — ausente —
35 Et rememorati sunt quia Deus adiutor est eorum: et Deus excelsus redemptor eorum est.
35 — ausente —
36 Et dilexerunt eum in ore suo, et lingua sua mentiti sunt ei:
36 — ausente —
37 Cor autem eorum non erat rectum cum eo: nec fideles habiti sunt in testamento eius.
37 — ausente —
38 Ipse autem est misericors, et propitius fiet peccatis eorum: et non disperdet eos. Et abundavit ut averteret iram suam: et non accendit omnem iram suam:
38 — ausente —
39 Et recordatus est quia caro sunt: spiritus vadens, et non rediens.
39 — ausente —
40 Quoties exacerbaverunt eum in deserto, in iram concitaverunt eum in inaquoso?
40 — ausente —
41 Et conversi sunt, et tentaverunt Deum: et sanctum Israel exacerbaverunt.
41 — ausente —
42 Non sunt recordati manus eius, die qua redemit eos de manu tribulantis,
42 — ausente —
43 Sicut posuit in Aegypto signa sua, et prodigia sua in campo Taneos.
43 — ausente —
44 Et convertit in sanguinem flumina eorum, et imbres eorum, ne biberent.
44 — ausente —
45 Misit in eos cynomyiam, et comedit eos: et ranam, et disperdidit eos.
45 — ausente —
46 Et dedit aerugini fructus eorum: et labores eorum locustae.
46 — ausente —
47 Et occidit in grandine vineas eorum: et moros eorum in pruina.
47 — ausente —
48 Et tradidit grandini iumenta eorum: et possessionem eorum igni.
48 — ausente —
49 Misit in eos iram indignationis suae: indignationem, et iram, et tribulationem: immissiones per angelos malos.
49 — ausente —
50 Viam fecit semitae irae suae, non pepercit a morte animabus eorum: et iumenta eorum in morte conclusit.
50 — ausente —
51 Et percussit omne primogenitum in terra Aegypti: primitias omnis laboris eorum in tabernaculis Cham.
51 — ausente —
52 Et abstulit sicut oves populum suum: et perduxit eos tamquam gregem in deserto.
52 — ausente —
53 Et eduxit eos in spe, et non timuerunt: et inimicos eorum operuit mare.
53 — ausente —
54 Et induxit eos in montem sanctificationis suae, montem, quem acquisivit dextera eius. Et eiecit a facie eorum Gentes: et sorte divisit eis terram in funiculo distributionis.
54 — ausente —
55 Et habitare fecit in tabernaculis eorum tribus Israel.
55 — ausente —
56 Et tentaverunt, et exacerbaverunt Deum excelsum: et testimonia eius non custodierunt.
56 — ausente —
57 Et averterunt se, et non servaverunt pactum: quemadmodum patres eorum, conversi sunt in arcum pravum.
57 — ausente —
58 In iram concitaverunt eum in collibus suis: et in sculptilibus suis ad aemulationem eum provocaverunt.
58 — ausente —
59 Audivit Deus, et sprevit: et ad nihilum redegit valde Israel.
59 — ausente —
60 Et repulit tabernaculum Silo, tabernaculum suum, ubi habitavit in hominibus.
60 — ausente —
61 Et tradidit in captivitatem virtutem eorum: et pulchritudinem eorum in manus inimici.
61 — ausente —
62 Et conclusit in gladio populum suum: et hereditatem suam sprevit.
62 — ausente —
63 Iuvenes eorum comedit ignis: et virgines eorum non sunt lamentatae.
63 — ausente —
64 Sacerdotes eorum in gladio ceciderunt: et viduae eorum non plorabantur.
64 — ausente —
65 Et excitatus est tamquam dormiens Dominus, tamquam potens crapulatus a vino.
65 — ausente —
66 Et percussit inimicos suos in posteriora: opprobrium sempiternum dedit illis.
66 — ausente —
67 Et repulit tabernaculum Ioseph: et tribum Ephraim non elegit:
67 — ausente —
68 Sed elegit tribum Iuda, montem Sion quem dilexit.
68 — ausente —
69 Et aedificavit sicut unicornium sanctificium suum in terra, quam fundavit in saecula.
69 — ausente —
70 Et elegit David servum suum, et sustulit eum de gregibus ovium: de post foetantes accepit eum.
70 — ausente —
71 Pascere Iacob servum suum, et Israel hereditatem suam:
71 — ausente —
72 Et pavit eos in innocentia cordis sui: et in intellectibus manuum suarum deduxit eos.
72 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 77, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.