Salmos 77

VulgSistine: Vulgata Sistina (SM_VULGSISTINE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Psalmus. Intellectus Asaph. Attendite popule meus legem meam: inclinate aurem vestram in verba oris mei.
1 Elevo a Deus a minha voz e clamo, elevo a Deus a minha voz, para que me atenda.
2 Aperiam in parabolis os meum: loquar propositiones ab initio.
2 No dia da minha angústia, procuro o Senhor; erguem-se as minhas mãos durante a noite e não se cansam; a minha alma recusa consolar-se.
3 Quanta audivimus et cognovimus ea: et patres nostri narraverunt nobis.
3 Lembro-me de Deus e passo a gemer; medito, e me desfalece o espírito.
4 Non sunt occultata a filiis eorum, in generatione altera. Narrantes laudes Domini, et virtutes eius, et mirabilia eius quae fecit.
4 Não me deixas pregar os olhos; tão perturbado estou, que nem posso falar.
5 Et suscitavit testimonium in Iacob: et legem posuit in Israel. Quanta mandavit patribus nostris nota facere ea filiis suis:
5 Penso nos dias de outrora, trago à lembrança os anos de passados tempos.
6 ut cognoscat generatio altera. Filii qui nascentur, et exurgent, et narrabunt filiis suis,
6 De noite indago o meu íntimo, e o meu espírito perscruta.
7 Ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscantur operum Dei: et mandata eius exquirant.
7 Rejeita o Senhor para sempre? Acaso, não torna a ser propício?
8 Ne fiant sicut patres eorum: generatio prava et exasperans. Generatio, quae non direxit cor suum: et non est creditus cum Deo spiritus eius.
8 Cessou perpetuamente a sua graça? Caducou a sua promessa para todas as gerações?
9 Filii Ephrem intendentes et mittentes arcum: conversi sunt in die belli.
9 Esqueceu-se Deus de ser benigno? Ou, na sua ira, terá ele reprimido as suas misericórdias?
10 Non custodierunt testamentum Dei, et in lege eius noluerunt ambulare.
10 Então, disse eu: isto é a minha aflição; mudou-se a destra do Altíssimo.
11 Et obliti sunt benefactorum eius, et mirabilium eius quae ostendit eis.
11 Recordo os feitos do Senhor , pois me lembro das tuas maravilhas da antiguidade.
12 Coram patribus eorum fecit mirabilia in terra Aegypti, in campo Taneos.
12 Considero também nas tuas obras todas e cogito dos teus prodígios.
13 Interrupit mare, et perduxit eos: et statuit aquas quasi in utre.
13 O teu caminho, ó Deus, é de santidade. Que deus é tão grande como o nosso Deus?
14 Et deduxit eos in nube diei: et tota nocte in illuminatione ignis.
14 Tu és o Deus que operas maravilhas e, entre os povos, tens feito notório o teu poder.
15 Interrupit petram in eremo: et adaquavit eos velut in abysso multa.
15 Com o teu braço remiste o teu povo, os filhos de Jacó e de José.
16 Et eduxit aquam de petra: et deduxit tamquam flumina aquas.
16 Viram-te as águas, ó Deus; as águas te viram e temeram, até os abismos se abalaram.
17 Et apposuerunt adhuc peccare ei: in iram excitaverunt Excelsum in inaquoso.
17 Grossas nuvens se desfizeram em água; houve trovões nos espaços; também as suas setas cruzaram de uma parte para outra.
18 Et tentaverunt Deum in cordibus suis: ut peterent escas animabus suis.
18 O ribombar do teu trovão ecoou na redondeza; os relâmpagos alumiaram o mundo; a terra se abalou e tremeu.
19 Et male locuti sunt de Deo: dixerunt: Numquid poterit Deus parare mensam in deserto?
19 Pelo mar foi o teu caminho; as tuas veredas, pelas grandes águas; e não se descobrem os teus vestígios.
20 Quoniam percussit petram, et fluxerunt aquae, et torrentes inundaverunt. Numquid et panem poterit dare, aut parare mensam populo suo?
20 O teu povo, tu o conduziste, como rebanho, pelas mãos de Moisés e de Arão.
21 Ideo audivit Dominus, et distulit: et ignis accensus est in Iacob, et ira ascendit in Israel:
21 — ausente —
22 Quia non crediderunt in Deo, nec speraverunt in salutari eius:
22 — ausente —
23 Et mandavit nubibus desuper, et ianuas caeli aperuit.
23 — ausente —
24 Et pluit illis manna ad manducandum, et panem caeli dedit eis.
24 — ausente —
25 Panem angelorum manducavit homo: cibaria misit eis in abundantia.
25 — ausente —
26 Transtulit Austrum de caelo: et induxit in virtute sua Africum.
26 — ausente —
27 Et pluit super eos sicut pulverem carnes, et sicut arenam maris volatilia pennata.
27 — ausente —
28 Et ceciderunt in medio castrorum eorum: circa tabernacula eorum.
28 — ausente —
29 Et manducaverunt et saturati sunt nimis, et desiderium eorum attulit eis:
29 — ausente —
30 non sunt fraudati a desiderio suo. Adhuc escae eorum erant in ore ipsorum,
30 — ausente —
31 et ira Dei ascendit super eos. Et occidit pingues eorum, et electos Israel impedivit.
31 — ausente —
32 In omnibus his peccaverunt adhuc: et non crediderunt in mirabilibus eius.
32 — ausente —
33 Et defecerunt in vanitate dies eorum: et anni eorum cum festinatione.
33 — ausente —
34 Cum occideret eos, quaerebant eum: et revertebantur, et diluculo veniebant ad eum.
34 — ausente —
35 Et rememorati sunt quia Deus adiutor est eorum: et Deus excelsus redemptor eorum est.
35 — ausente —
36 Et dilexerunt eum in ore suo, et lingua sua mentiti sunt ei:
36 — ausente —
37 Cor autem eorum non erat rectum cum eo: nec fideles habiti sunt in testamento eius.
37 — ausente —
38 Ipse autem est misericors, et propitius fiet peccatis eorum: et non disperdet eos. Et abundavit ut averteret iram suam: et non accendit omnem iram suam:
38 — ausente —
39 Et recordatus est quia caro sunt: spiritus vadens, et non rediens.
39 — ausente —
40 Quoties exacerbaverunt eum in deserto, in iram concitaverunt eum in inaquoso?
40 — ausente —
41 Et conversi sunt, et tentaverunt Deum: et sanctum Israel exacerbaverunt.
41 — ausente —
42 Non sunt recordati manus eius, die qua redemit eos de manu tribulantis,
42 — ausente —
43 Sicut posuit in Aegypto signa sua, et prodigia sua in campo Taneos.
43 — ausente —
44 Et convertit in sanguinem flumina eorum, et imbres eorum, ne biberent.
44 — ausente —
45 Misit in eos cynomyiam, et comedit eos: et ranam, et disperdidit eos.
45 — ausente —
46 Et dedit aerugini fructus eorum: et labores eorum locustae.
46 — ausente —
47 Et occidit in grandine vineas eorum: et moros eorum in pruina.
47 — ausente —
48 Et tradidit grandini iumenta eorum: et possessionem eorum igni.
48 — ausente —
49 Misit in eos iram indignationis suae: indignationem, et iram, et tribulationem: immissiones per angelos malos.
49 — ausente —
50 Viam fecit semitae irae suae, non pepercit a morte animabus eorum: et iumenta eorum in morte conclusit.
50 — ausente —
51 Et percussit omne primogenitum in terra Aegypti: primitias omnis laboris eorum in tabernaculis Cham.
51 — ausente —
52 Et abstulit sicut oves populum suum: et perduxit eos tamquam gregem in deserto.
52 — ausente —
53 Et eduxit eos in spe, et non timuerunt: et inimicos eorum operuit mare.
53 — ausente —
54 Et induxit eos in montem sanctificationis suae, montem, quem acquisivit dextera eius. Et eiecit a facie eorum Gentes: et sorte divisit eis terram in funiculo distributionis.
54 — ausente —
55 Et habitare fecit in tabernaculis eorum tribus Israel.
55 — ausente —
56 Et tentaverunt, et exacerbaverunt Deum excelsum: et testimonia eius non custodierunt.
56 — ausente —
57 Et averterunt se, et non servaverunt pactum: quemadmodum patres eorum, conversi sunt in arcum pravum.
57 — ausente —
58 In iram concitaverunt eum in collibus suis: et in sculptilibus suis ad aemulationem eum provocaverunt.
58 — ausente —
59 Audivit Deus, et sprevit: et ad nihilum redegit valde Israel.
59 — ausente —
60 Et repulit tabernaculum Silo, tabernaculum suum, ubi habitavit in hominibus.
60 — ausente —
61 Et tradidit in captivitatem virtutem eorum: et pulchritudinem eorum in manus inimici.
61 — ausente —
62 Et conclusit in gladio populum suum: et hereditatem suam sprevit.
62 — ausente —
63 Iuvenes eorum comedit ignis: et virgines eorum non sunt lamentatae.
63 — ausente —
64 Sacerdotes eorum in gladio ceciderunt: et viduae eorum non plorabantur.
64 — ausente —
65 Et excitatus est tamquam dormiens Dominus, tamquam potens crapulatus a vino.
65 — ausente —
66 Et percussit inimicos suos in posteriora: opprobrium sempiternum dedit illis.
66 — ausente —
67 Et repulit tabernaculum Ioseph: et tribum Ephraim non elegit:
67 — ausente —
68 Sed elegit tribum Iuda, montem Sion quem dilexit.
68 — ausente —
69 Et aedificavit sicut unicornium sanctificium suum in terra, quam fundavit in saecula.
69 — ausente —
70 Et elegit David servum suum, et sustulit eum de gregibus ovium: de post foetantes accepit eum.
70 — ausente —
71 Pascere Iacob servum suum, et Israel hereditatem suam:
71 — ausente —
72 Et pavit eos in innocentia cordis sui: et in intellectibus manuum suarum deduxit eos.
72 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 77, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.