Números 31
RusMakarij: The Pentateuch of Moses in Russian (SM_RUSMAKARIJ) vs ACF
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 И сказалъ Моисей сынамъ Израилевымъ все, что повелјлъ Господь Моисею.
1 E falou o SENHOR a Moisés, dizendo:
2 И говорилъ Моисей иачальникамъ колјнъ сыновъ Израилевыхъ, и сказалъ: вотъ что повелјлъ Господь.
2 Vinga os filhos de Israel dos midianitas; depois recolhido serás ao teu povo.
3 Если кто дастъ објтъ Господу, или поклянется клятвою, возлагая обязательство на душу свою: то онъ не долженъ нарушать слова своего, но долженъ исполнить все, что вышло изъ устъ его.
3 Falou, pois, Moisés ao povo, dizendo: Armem-se alguns de vós para a guerra, e saiam contra os midianitas, para fazerem a vingança do Senhor contra eles.
4 Если женщина дастъ објтъ Господу и возложитъ на себя обязательство въ домј отца своего, въ юности своей;
4 Mil de cada tribo, entre todas as tribos de Israel, enviareis à guerra.
5 и услышитъ отецъ ея објтъ ея и обязательство, которое она положила на душу свою, и промолчитъ отецъ ея: то всј објты ея состоятся, и всякое обязательство ея, которое она возложила на душу свою, состоится.
5 Assim foram dados, dos milhares de Israel, mil de cada tribo; doze mil armados para a peleja.
6 Если же отецъ ея услышавъ запретитъ ей: то всј објты ея и обязательства, которыя она возложила на душу свою, не состоятся, и Господь проститъ ей, потому что запретилъ ей отецъ ея.
6 E Moisés os mandou à guerra, mil de cada tribo, e com eles Finéias, filho de Eleazar, o sacerdote, com os vasos do santuário, e com as trombetas do alarido na sua mão.
7 Если она выдетъ въ замужство, а на ней објтъ ея или слово устъ ея, которымъ она возложила на себя обязательство,
7 E pelejaram contra os midianitas, como o Senhor ordenara a Moisés; e mataram a todos os homens.
8 и услышитъ мужъ ея, и услышавъ промолчитъ: то објты ея состоятся и обязательства ея, которыя она возложила на душу свою, состоятся.
8 Mataram também, além dos que já haviam sido mortos, os reis dos midianitas: a Evi, e a Requém, e a Zur, e a Hur, e a Reba, cinco reis dos midianitas; também a Balaão, filho de Beor, mataram à espada.
9 Если же мужъ ея услышавъ запретитъ ей и отвергнетъ објтъ ея, который на ней, и произнесенное устами ея обязательство, которое она возложила на душу свою: то Господь проститъ ей.
9 Porém, os filhos de Israel levaram presas as mulheres dos midianitas e as suas crianças; também levaram todos os seus animais e todo o seu gado, e todos os seus bens.
10 Објтъ вдовы и разведенной, какое бы она ни возложила обязательство на душу свою, состоится.
10 E queimaram a fogo todas as suas cidades com todas as suas habitações e todos os seus acampamentos.
11 Если жена въ домј мужа своего дала објтъ или возложила обязательство на душу свою съ клятвою,
11 E tomaram todo o despojo e toda a presa de homens e de animais.
12 и мужъ ея слышалъ, и промолчалъ и не запретилъ ей: то всј објты ея состоятся, и всякое обязательство, которое она возложила на душу свою, состоится.
12 E trouxeram a Moisés e a Eleazar, o sacerdote, e à congregação dos filhos de Israel, os cativos, e a presa, e o despojo, para o arraial, nas campinas de Moabe, que estão junto ao Jordão, na altura de Jericó.
13 Если же мужъ ея услышавъ отвергнулъ ихъ: то все, вышедшее изъ устъ ея, касательно објтовъ ея и обязательства души ея, не состоится; мужъ ея отвергнулъ ихъ, и Господь проститъ ей.
13 Porém Moisés e Eleazar, o sacerdote, e todos os príncipes da congregação, saíram a recebê-los fora do arraial.
14 Всякій објтъ и всякое клятвенное обязательство касательно смиренія души мужъ ея можетъ утвердить, и мужъ ея можетъ отвергнуть.
14 E indignou-se Moisés grandemente contra os oficiais do exército, capitães dos milhares e capitães das centenas, que vinham do serviço da guerra.
15 Если же мужъ ея молчалъ день за день: то онъ тјмъ утвердилъ објты ея и всј обязательства ея, которыя на ней, утвердилъ, потому что онъ услышавъ молчалъ.
15 E Moisés disse-lhes: Deixastes viver todas as mulheres?
16 А если отвергнулъ ихъ послј того, какъ услышалъ, то онъ понесетъ грјхъ ея.
16 Eis que estas foram as que, por conselho de Balaão, deram ocasião aos filhos de Israel de transgredir contra o Senhor no caso de Peor; por isso houve aquela praga entre a congregação do Senhor.
17 Вотъ постановленія, которыя Господь далъ Моисею, касательно мужа и жены его, отца и дочери его въ юности ея, въ домј отца ея.
17 Agora, pois, matai todo o homem entre as crianças, e matai toda a mulher que conheceu algum homem, deitando-se com ele.
18 — ausente —
18 Porém, todas as meninas que não conheceram algum homem, deitando-se com ele, deixai-as viver para vós.
19 — ausente —
19 E alojai-vos sete dias fora do arraial; qualquer que tiver matado alguma pessoa, e qualquer que tiver tocado algum morto, ao terceiro dia, e ao sétimo dia vos purificareis, a vós e a vossos cativos.
20 — ausente —
20 Também purificareis toda a roupa, e toda a obra de peles, e toda a obra de pêlos de cabras, e todo o utensílio de madeira.
21 — ausente —
21 E disse Eleazar, o sacerdote, aos homens da guerra, que foram à peleja: Este é o estatuto da lei que o Senhor ordenou a Moisés.
22 — ausente —
22 Contudo o ouro, e a prata, o cobre, o ferro, o estanho, e o chumbo,
23 — ausente —
23 Toda a coisa que pode resistir ao fogo, fareis passar pelo fogo, para que fique limpa, todavia se purificará com a água da purificação; mas tudo que não pode resistir ao fogo, fareis passar pela água.
24 — ausente —
24 Também lavareis as vossas roupas ao sétimo dia, para que fiqueis limpos; e depois entrareis no arraial.
25 — ausente —
25 Falou mais o Senhor a Moisés, dizendo:
26 — ausente —
26 Faze a soma da presa que foi tomada, de homens e de animais, tu e Eleazar, o sacerdote, e os cabeças das casas dos pais da congregação,
27 — ausente —
27 E divide a presa em duas metades, entre os que se armaram para a peleja, e saíram à guerra, e toda a congregação.
28 — ausente —
28 Então para o Senhor tomarás o tributo dos homens de guerra, que saíram a esta peleja, de cada quinhentos uma alma, dos homens, e dos bois, e dos jumentos e das ovelhas.
29 — ausente —
29 Da sua metade o tomareis, e o dareis ao sacerdote Eleazar, para a oferta alçada do Senhor.
30 — ausente —
30 Mas, da metade dos filhos de Israel, tomarás um de cada cinqüenta, um dos homens, dos bois, dos jumentos, e das ovelhas, e de todos os animais; e os darás aos levitas que têm cuidado da guarda do tabernáculo do Senhor.
31 — ausente —
31 E fizeram Moisés e Eleazar, o sacerdote, como o Senhor ordenara a Moisés.
32 — ausente —
32 Foi a presa, restante do despojo que tomaram os homens de guerra, seiscentas e setenta e cinco mil ovelhas;
33 — ausente —
33 E setenta e dois mil bois;
34 — ausente —
34 E sessenta e um mil jumentos;
35 — ausente —
35 E, das mulheres que não conheceram homem algum, deitando-se com ele, todas as almas foram trinta e duas mil.
36 — ausente —
36 E a metade, que era a porção dos que saíram à guerra, foi em número de trezentas e trinta e sete mil e quinhentas ovelhas.
37 — ausente —
37 E das ovelhas, o tributo para o Senhor foi de seiscentas e setenta e cinco.
38 — ausente —
38 E foram os bois trinta e seis mil; e o seu tributo para o Senhor setenta e dois.
39 — ausente —
39 E foram os jumentos trinta mil e quinhentos; e o seu tributo para o Senhor sessenta e um.
40 — ausente —
40 E houve de pessoas dezesseis mil; e o seu tributo para o Senhor trinta e duas pessoas.
41 — ausente —
41 E deu Moisés a Eleazar, o sacerdote, o tributo da oferta alçada do Senhor, como o Senhor ordenara a Moisés.
42 — ausente —
42 E da metade dos filhos de Israel que Moisés separara da dos homens que pelejaram,
43 — ausente —
43 (A metade para a congregação foi, das ovelhas, trezentas e trinta e sete mil e quinhentas;
44 — ausente —
44 E dos bois trinta e seis mil;
45 — ausente —
45 E dos jumentos trinta mil e quinhentos;
46 — ausente —
46 E das pessoas, dezesseis mil).
47 — ausente —
47 Desta metade dos filhos de Israel, Moisés tomou um de cada cinqüenta, de homens e de animais, e os deu aos levitas, que tinham cuidado da guarda do tabernáculo do Senhor, como o Senhor ordenara a Moisés.
48 — ausente —
48 Então chegaram-se a Moisés os oficiais que estavam sobre os milhares do exército, os chefes de mil e os chefes de cem;
49 — ausente —
49 E disseram a Moisés: Teus servos tomaram a soma dos homens de guerra que estiveram sob as nossas ordens; e não falta nenhum de nós.
50 — ausente —
50 Por isso trouxemos uma oferta ao Senhor, cada um o que achou, objetos de ouro, cadeias, ou manilhas, anéis, arrecadas, e colares, para fazer expiação pelas nossas almas perante o Senhor.
51 — ausente —
51 Assim Moisés e Eleazar, o sacerdote, receberam deles o ouro, sendo todos os objetos bem trabalhados.
52 — ausente —
52 E foi todo o ouro da oferta alçada, que ofereceram ao Senhor, dezesseis mil e setecentos e cinqüenta siclos, dos chefes de mil e dos chefes de cem
53 — ausente —
53 (Pois cada um dos homens de guerra, tinha tomado presa para si).
54 — ausente —
54 Receberam, pois, Moisés e Eleazar, o sacerdote, o ouro dos chefes de mil e dos chefes de cem, e o levaram à tenda da congregação, por memorial para os filhos de Israel perante o Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.