Números 31

RusMakarij: The Pentateuch of Moses in Russian (SM_RUSMAKARIJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 И сказалъ Моисей сынамъ Израилевымъ все, что повелјлъ Господь Моисею.
1 Disse mais o Senhor a Moisés:
2 И говорилъ Моисей иачальникамъ колјнъ сыновъ Израилевыхъ, и сказалъ: вотъ что повелјлъ Господь.
2 Vinga os filhos de Israel dos midianitas; depois serás recolhido ao teu povo.
3 Если кто дастъ објтъ Господу, или поклянется клятвою, возлагая обязательство на душу свою: то онъ не долженъ нарушать слова своего, но долженъ исполнить все, что вышло изъ устъ его.
3 Falou, pois, Moisés ao povo, dizendo: Armai homens dentre vós para a guerra, a fim de que saiam contra Midiã, para executarem a vingança do Senhor sobre Midiã.
4 Если женщина дастъ објтъ Господу и возложитъ на себя обязательство въ домј отца своего, въ юности своей;
4 Enviareis à guerra mil de cada tribo entre todas as tribos de Israel.
5 и услышитъ отецъ ея објтъ ея и обязательство, которое она положила на душу свою, и промолчитъ отецъ ея: то всј објты ея состоятся, и всякое обязательство ея, которое она возложила на душу свою, состоится.
5 Assim foram entregues dos milhares de Israel, mil de cada tribo, doze mil armados para a peleja.
6 Если же отецъ ея услышавъ запретитъ ей: то всј објты ея и обязательства, которыя она возложила на душу свою, не состоятся, и Господь проститъ ей, потому что запретилъ ей отецъ ея.
6 E Moisés mandou à guerra esses mil de cada tribo, e com eles Finéias, filho de Eleazar, o sacerdote, o qual levava na mão os vasos do santuário e as trombetas para tocarem o alarme.
7 Если она выдетъ въ замужство, а на ней објтъ ея или слово устъ ея, которымъ она возложила на себя обязательство,
7 E pelejaram contra Midiã, como o senhor ordenara a Moisés; e mataram a todos os homens.
8 и услышитъ мужъ ея, и услышавъ промолчитъ: то објты ея состоятся и обязательства ея, которыя она возложила на душу свою, состоятся.
8 Com eles mataram também os reis de Midiã, a saber, Evi, Requem, Zur, Hur e Reba, cinco reis de Midiã; igualmente mataram à espada a Balaão, filho de Beor.
9 Если же мужъ ея услышавъ запретитъ ей и отвергнетъ објтъ ея, который на ней, и произнесенное устами ея обязательство, которое она возложила на душу свою: то Господь проститъ ей.
9 Também os filhos de Israel levaram presas as mulheres dos midianitas e os seus pequeninos; e despojaram-nos de todo o seu gado, e de todos os seus rebanhos, enfim, de todos os seus bens;
10 Објтъ вдовы и разведенной, какое бы она ни возложила обязательство на душу свою, состоится.
10 queimaram a fogo todas as cidades em que eles habitavam e todos os seus acampamentos;
11 Если жена въ домј мужа своего дала објтъ или возложила обязательство на душу свою съ клятвою,
11 tomaram todo o despojo e toda a presa, tanto de homens como de animais;
12 и мужъ ея слышалъ, и промолчалъ и не запретилъ ей: то всј објты ея состоятся, и всякое обязательство, которое она возложила на душу свою, состоится.
12 e trouxeram os cativos e a presa e o despojo a Moisés, a Eleazar, o sacerdote, e à congregação dos filhos de Israel, ao arraial, nas planícies de Moabe, que estão junto do Jordão, na altura de Jericó.
13 Если же мужъ ея услышавъ отвергнулъ ихъ: то все, вышедшее изъ устъ ея, касательно објтовъ ея и обязательства души ея, не состоится; мужъ ея отвергнулъ ихъ, и Господь проститъ ей.
13 Saíram, pois, Moisés e Eleazar, o sacerdote, e todos os príncipes da congregação, ao encontro deles fora do arraial.
14 Всякій објтъ и всякое клятвенное обязательство касательно смиренія души мужъ ея можетъ утвердить, и мужъ ея можетъ отвергнуть.
14 E indignou-se Moisés contra os oficiais do exército, chefes dos milhares e chefes das centenas, que vinham do serviço da guerra,
15 Если же мужъ ея молчалъ день за день: то онъ тјмъ утвердилъ објты ея и всј обязательства ея, которыя на ней, утвердилъ, потому что онъ услышавъ молчалъ.
15 e lhes disse: Deixastes viver todas as mulheres?
16 А если отвергнулъ ихъ послј того, какъ услышалъ, то онъ понесетъ грјхъ ея.
16 Eis que estas foram as que, por conselho de Balaão, fizeram que os filhos de Israel pecassem contra o Senhor no caso de Peor, pelo que houve a praga entre a congregação do Senhor.
17 Вотъ постановленія, которыя Господь далъ Моисею, касательно мужа и жены его, отца и дочери его въ юности ея, въ домј отца ея.
17 Agora, pois, matai todos os meninos entre as crianças, e todas as mulheres que conheceram homem, deitando-se com ele.
18 — ausente —
18 Mas todas as meninas, que não conheceram homem, deitando-se com ele, deixai-as viver para vós.
19 — ausente —
19 Acampai-vos por sete dias fora do arraial; todos vós, tanto o que tiver matado alguma pessoa, como o que tiver tocado algum morto, ao terceiro dia e ao sétimo dia purificai-vos, a vós e aos vossos cativos.
20 — ausente —
20 Também purificai-vos no tocante a todo vestido, e todo artigo de peles, e toda obra de pelos de cabras, e todo utensílio de madeira.
21 — ausente —
21 Então Eleazar, o sacerdote, disse aos homens de guerra que tinham saído à peleja: Este é o estatuto da lei que o Senhor ordenou a Moisés:
22 — ausente —
22 o ouro, a prata, o bronze, o ferro, o estanho, o chumbo,
23 — ausente —
23 tudo o que pode resistir ao fogo, fálo-eis passar pelo fogo, e ficará limpo; todavia será purificado com a água de purificação; e tudo o que não pode resistir ao fogo, fá-lo-eis passar pela água.
24 — ausente —
24 Também lavareis as vossas vestes ao sétimo dia, e ficareis limpos, e depois entrareis no arraial.
25 — ausente —
25 Disse mais o Senhor a Moisés:
26 — ausente —
26 Faze a soma da presa que foi tomada, tanto de homens como de animais, tu e Eleazar, o sacerdote, e os cabeças das casas paternas da congregação;
27 — ausente —
27 e divide-a em duas partes iguais, entre os que, hábeis na guerra, saíram à peleja, e toda a congregação.
28 — ausente —
28 E tomarás para o Senhor um tributo dos homens de guerra, que saíram à peleja; um em quinhentos, assim dos homens, como dos bois, dos jumentos e dos rebanhos;
29 — ausente —
29 da sua metade o tomareis, e o dareis a Eleazar, o sacerdote, para a oferta alçada do Senhor.
30 — ausente —
30 Mas da metade que pertence aos filhos de Israel tomarás um de cada cinqüenta, tanto dos homens, como dos bois, dos jumentos, dos rebanhos, enfim, de todos os animais, e os darás aos levitas, que estão encarregados do serviço do tabernáculo do Senhor.
31 — ausente —
31 Fizeram, pois, Moisés e Eleazar, o sacerdote, como o Senhor ordenara a Moisés.
32 — ausente —
32 Ora, a presa, o restante do despojo que os homens de guerra tomaram, foi de seiscentas e setenta e cinco mil ovelhas,
33 — ausente —
33 setenta e dois mil bois,
34 — ausente —
34 e sessenta e um mil jumentos;
35 — ausente —
35 e trinta e duas mil pessoas, ao todo, do sexo feminino, que ainda se conservavam virgens.
36 — ausente —
36 Assim a metade, que era a porção dos que saíram à guerra, foi em número de trezentas e trinta e sete mil e quinhentas ovelhas;
37 — ausente —
37 e das ovelhas foi o tributo para o Senhor seiscentas e setenta e cinco.
38 — ausente —
38 E foram os bois trinta e seis mil, dos quais foi o tributo para o Senhor setenta e dois.
39 — ausente —
39 E foram os jumentos trinta mil e quinhentos, dos quais foi o tributo para o Senhor sessenta e um.
40 — ausente —
40 E houve de pessoas dezesseis mil, das quais foi o tributo para o Senhor trinta e duas pessoas.
41 — ausente —
41 Moisés, pois, deu a Eleazar, o sacerdote, o tributo, que era a oferta alçada do Senhor, como o Senhor ordenara a Moisés.
42 — ausente —
42 E da metade que era dos filhos de Israel, que Moisés separara da que era dos homens que pelejaram
43 — ausente —
43 {ora, a metade que coube à congregação foi, das ovelhas, trezentas e trinta e sete mil e quinhentas;
44 — ausente —
44 dos bois trinta e seis mil;
45 — ausente —
45 dos jumentos trinta mil e quinhentos;
46 — ausente —
46 e das pessoas dezesseis mil},
47 — ausente —
47 isto é, da metade que era dos filhos de Israel, Moisés tomou um de cada cinqüenta, tanto dos homens como dos animais, e os deu aos levitas, que estavam encarregados do serviço do tabernáculo do Senhor; como o Senhor ordenara a Moisés.
48 — ausente —
48 Então chegaram-se a Moisés os oficiais que estavam sobre os milhares do exército, os chefes de mil e os chefes de cem,
49 — ausente —
49 e disseram-lhe: Teus servos tomaram a soma dos homens de guerra que estiveram sob o nosso comando; e não falta nenhum de nós.
50 — ausente —
50 Pelo que trouxemos a oferta do Senhor, cada um o que achou, artigos de ouro, cadeias, braceletes, anéis, arrecadas e colares, para fazer expiação pelas nossas almas perante o Senhor.
51 — ausente —
51 Assim Moisés e Eleazar, o sacerdote, tomaram deles o ouro, todo feito em jóias.
52 — ausente —
52 E todo o ouro da oferta alçada que os chefes de mil e os chefes de cem fizeram ao Senhor, foi dezesseis mil setecentos e cinqüenta siclos
53 — ausente —
53 {pois os homens de guerra haviam tomado despojo, cada um para si}.
54 — ausente —
54 Assim receberam Moisés e Eleazar, o sacerdote, o ouro dos chefes de mil e dos chefes de cem, e o puseram na tenda da revelação por memorial para os filhos de Israel perante o Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.