Isaías 10
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs ARIB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Voi lainsäätäjiä, jotka laativat jumalattomia lakeja ja kirjoittelevat vääriä tuomioita
1 Ai dos que decretam leis injustas, e dos escrivães que escrevem perversidades;
2 vääntääkseen köyhien asian ja riistääkseen kansani kurjien oikeuden, että lesket joutuisivat heidän saaliikseen ja orvot heidän ryöstettävikseen!
2 para privarem da justiça os necessitados, e arrebatarem o direito aos aflitos do meu povo; para despojarem as viúvas e roubarem os órfãos!
3 Mutta mitä teette koston päivänä, rajumyrskyssä, joka tulee kaukaa? Kenen turviin pakenette apua saamaan ja minne talletatte tavaranne?
3 Mas que fareis vós no dia da visitação, e na desolação, que há de vir de longe? a quem recorrereis para obter socorro, e onde deixareis a vossa riqueza?
4 Ei muuta kuin vaivutte vangittujen joukkoon tai kaadutte surmattujen sekaan. Kaiken tämän tähden hänen vihansa ei ole asettunut, ja vieläkin hänen kätensä on ojennettuna.
4 Nada mais resta senão curvar-vos entre os presos, ou cair entre os mortos. Com tudo isso não se apartou a sua ira, mas ainda está estendida a sua mão.
5 Voi Assuria, joka on vihani vitsa ja jolla on kädessään vihastumiseni sauva!
5 Ai da Assíria, a vara da minha ira, porque a minha indignação é como bordão nas suas mãos.
6 Lähetän hänet jumalattoman kansakunnan kimppuun, käsken hänet kansaa vastaan, johon olen vihastunut, saalista saamaan, ryöstämään ja tallaamaan sitä kuin katujen lokaa.
6 Eu a envio contra uma nação ímpia; e contra o povo do meu furor lhe dou ordem, para tomar o despojo, para arrebatar a presa, e para os pisar aos pés, como a lama das ruas.
7 Mutta hän ei ajattele niin. Se ei ole hänen sydämensä ajatus, vaan hänen sydämensä halu on hävittää ja tuhota paljon kansoja.
7 Todavia ela não entende assim, nem o seu coração assim o imagina; antes no seu coração intenta destruir e desarraigar não poucas nações.
8 Sillä hän sanoo: "Eivätkö ruhtinaani ole kaikki kuninkaita?
8 Pois diz: Não são meus príncipes todos eles reis?
9 Eikö käynyt Kalnon niin kuin Karkemiin, eikö Hamatin kuin Arpadin ja Samarian kuin Damaskon?
9 Não é Calnó como Carquêmis? não é Hamate como Arpade? e Samária como Damasco?
10 Niin kuin käteni on saavuttanut epäjumalien valtakunnat, joiden jumalankuvat olivat paremmat kuin Jerusalemin ja Samarian –
10 Do mesmo modo que a minha mão alcançou os reinos dos ídolos, ainda que as suas imagens esculpidas eram melhores do que as de Jerusalém e de Samária.
11 enkö tekisi Jerusalemille ja sen epäjumalankuville, samoin kuin tein Samarialle ja sen epäjumalille?"
11 como fiz a Samária e aos seus ídolos, não o farei igualmente a Jerusalém e aos seus ídolos?
12 Mutta kun Herra on päättänyt kaiken työnsä Siionin vuorella ja Jerusalemissa, kostan Assurin kuninkaalle hänen sydämensä ylpeyden hedelmän ja hänen kopeitten silmiensä ylvästelyn.
12 Por isso acontecerá que, havendo o Senhor acabado toda a sua obra no monte Sião e em Jerusalém, então castigará o rei da Assíria pela arrogância do seu coração e a pomba da altivez dos seus olhos.
13 Sillä hän sanoo: "Oman käteni voimalla sen tein ja omalla viisaudellani, sillä olen ymmärtäväinen. Siirsin kansojen rajat ja ryöstin heidän aarteensa ja puskin ne kumoon kuin härkä valtaistuimella istujat.
13 Porquanto diz ele: Com a força da minha mão o fiz, e com a minha sabedoria, porque sou entendido; eu removi os limites dos povos, e roubei os seus tesouros, e como valente abati os que se sentavam sobre tronos.
14 Käteni tavoitti kansojen rikkaudet kuin linnun pesän. Kuten hylätyt munat kootaan, minä olen koonnut kaikki maat, eikä ketään ollut, joka olisi siipeä räpyttänyt tai nokkansa avannut ja piipittänyt."
14 E achou a minha mão as riquezas dos povos como a um ninho; e como se ajuntam os ovos abandonados, assim eu ajuntei toda a terra; e não houve quem movesse a asa, ou abrisse a boca, ou chilreasse.
15 Ylpeileekö kirves hakkaajaansa vastaan, tai rehenteleekö saha olevansa sahaajaa suurempi? Ikään kuin vitsa heiluttaisi kohottajaansa ja sauva nostaisi koholle sen, mikä ei ole puuta!
15 Porventura gloriar-se-á o machado contra o que corta com ele? ou se engrandecerá a serra contra o que a maneja? como se a vara movesse o que a levanta, ou o bordão levantasse aquele que não é pau!
16 Sen tähden Herra, Herra Sebaot, lähettää hänen lihavuuteensa näivetystaudin, ja hänen kunniansa alle syttyy tuli kuin tulipalo.
16 Pelo que o Senhor Deus dos exércitos fará definhar os que entre eles são gordos, e debaixo da sua glória ateará um incêndio, como incêndio de fogo.
17 Israelin valo on tuleva tuleksi ja hänen Pyhänsä liekiksi, joka polttaa ja kuluttaa hänen ohdakkeensa ja orjantappuransa yhtenä päivänä
17 A Luz de Israel virá a ser um fogo e o seu Santo uma labareda, que num só dia abrasará e consumirá os seus espinheiros e as suas sarças.
18 ja hänen metsänsä ja puutarhansa ihanuuden, luihin ja ytimiin asti, ja hän tulee riutuvan sairaan kaltaiseksi.
18 Também consumirá a glória da sua floresta, e do seu campo fértil, desde a alma até o corpo; e será como quando um doente vai definhando.
19 On helppo laskea ne puut, jotka jäävät jäljelle hänen metsästään. Poika voi kirjoittaa ne muistiin.
19 E o resto das árvores da sua floresta será tão pouco que um menino as poderá contar.
20 Sinä päivänä ei Israelin jäännös eivätkä Jaakobin heimon pelastuneet enää turvaudu lyöjäänsä, vaan he turvautuvat totuudessa Herraan, Israelin Pyhään.
20 E acontecerá naquele dia que o resto de Israel, e os que tiverem escapado da casa de Jacó, nunca mais se estribarão sobre aquele que os feriu; antes se estribarão lealmente sobre o Senhor, o Santo de Israel.
21 Jäännös, Jaakobin jäännös, palaa voimallisen Jumalan luo.
21 Um resto voltará; sim, o resto de Jacó voltará para o Deus forte.
22 Sillä vaikka kansaasi, Israel, olisi kuin meren hiekkaa, siitä palaa ainoastaan jäännös. Päätetty on hävitys, joka tulee, vanhurskautta tulvillaan.
22 Porque ainda que o teu povo, ó Israel, seja como a areia do mar, só um resto dele voltará. Uma destruição está determinada, trasbordando de justiça.
23 Sillä hävityksen ja tuomiopäätöksen panee toimeen Herra, Herra Sebaot, kaikessa maassa.
23 Pois uma destruição, e essa já determinada, o Senhor Deus dos exércitos executará no meio de toda esta terra.
24 Sen tähden Herra, Herra Sebaot, sanoo näin: "Kansani, sinä, joka asut Siionissa, älä pelkää Assuria, kun hän lyö sinua vitsalla ja kohottaa sauvansa sinua vastaan Egyptin tavalla.
24 Pelo que assim diz o Senhor Deus dos exércitos: ó povo meu, que habitas em Sião, não temas a Assíria, quando te ferir com a vara, e contra ti levantar o seu bordão a maneira dos egípcios;
25 Sillä lyhyt hetki vielä, niin suuttumus täyttyy, ja vihani kääntyy hävittämään heidät."
25 porque daqui a bem pouco se cumprirá a minha indignação, e a minha ira servirá para os consumir.
26 Silloin Herra Sebaot heiluttaa ruoskaa häntä vastaan, kuten silloin, kun Midian lyötiin Oorebin kalliolla, ja hänen sauvansa oli ojennettuna meren yli, ja hän kohottaa sen kuin muinoin Egyptiä vastaan.
26 E o Senhor dos exércitos suscitará contra ela um flagelo, como a matança de Midiã junto à rocha de Orebe; e a sua vara se estenderá sobre o mar, e ele a levantará como no Egito.
27 Sinä päivänä kirpoaa hänen kuormansa hartioiltasi ja hänen ikeensä niskaltasi, sillä ies särkyy lihavuudesta.
27 E naquele dia a sua carga será tirada do teu ombro, e o seu jugo do teu pescoço; e o jugo será quebrado por causa da gordura.
28 Hän tulee Aijatiin, kulkee Migronin kautta, ja jättää kuormastonsa Mikmaaseen.
28 Os assírios já chegaram a Aiate, passaram por Migrom; em Micmás deixam depositada a sua bagagem;
29 He kulkevat solatien poikki: "Geba on yöpaikkamme." Raama vapisee, Saulin Gibea pakenee.
29 já atravessaram o desfiladeiro, já se alojam em Geba; Ramá treme, Gibeá de Saul já fugiu.
30 Huuda kimakasti, tytär Gallim! Kuuntele, Laisa! Poloinen Anatot!
30 Clama com alta voz, ó filha de Galim! Ouve, ó Laís! Responde-lhe, ó Anatote!
31 Madmena menee pakoon, Geebimin asukkaat vievät tavaransa turvaan.
31 Já se foi Madmena; os moradores de Gebim procuram refúgio.
32 Vielä samana päivänä hän pysähtyy Noobiin, hän kohottaa kätensä tytär Siionin vuorta, Jerusalemin kukkulaa, vastaan –
32 Hoje mesmo parará em Nobe; sacudirá o punho contra o monte da filha de Sião, o outeiro de Jerusalém.
33 katso, silloin Herra, Herra Sebaot, katkaisee hänen latvansa kauhistavalla voimalla, vartevat rungot kaadetaan, ja korkeat kukistuvat.
33 Eis que o Senhor Deus dos exércitos cortará os ramos com violência; e os de alta estatura serão cortados, e os elevados serão abatidos.
34 Metsän tiheikkö hakataan kirveellä maahan, ja Libanon kaatuu Valtasuuruuden edessä.
34 E cortará com o ferro o emaranhado da floresta, e o Líbano cairá pela mão de um poderoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.