Habacuque 3
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs ARC
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Profeetta Habakukin rukous. Valitusvirren tapaan.
1 Oração do profeta Habacuque sob a forma de canto.
2 Herra, minä olen kuullut sinulta sanoman, ja olen pelästynyt. Herra, herätä eloon tekosi määrävuosien keskellä, tee se tiettäväksi määrävuosien keskellä. Muista vihassasi laupeutta.
2 Ouvi, Senhor , a tua palavra e temi; aviva, ó Senhor , a tua obra no meio dos anos, no meio dos anos a notifica; na ira lembra-te da misericórdia.
3 Jumala tulee Teemanista, Pyhä Paaranin vuorelta. Sela. Hänen valtasuuruutensa peittää taivaat, ja hänen ylistyksensä täyttää maan.
3 Deus veio de Temã, e o Santo, do monte de Parã. (Selá) A sua glória cobriu os céus, e a terra encheu-se do seu louvor.
4 Hänen hohteensa on kuin aurinko, hänen kädestään välkehtivät säteet. Se verhoaa hänen voimansa.
4 E o seu resplendor era como a luz, raios brilhantes saíam da sua mão, e ali estava o esconderijo da sua força.
5 Hänen edellään kulkee rutto, ja liekit tulevat hänen perässään.
5 Adiante dele ia a peste, e raios de fogo, sob os seus pés.
6 Hän seisahtui ja mittasi maan, hän katsoi ja sai kansat vapisemaan. Ikivuoret särkyivät, ikuiset kukkulat vaipuivat, hänen polkunsa ovat iankaikkiset.
6 Parou e mediu a terra; olhou e separou as nações; e os montes perpétuos foram esmiuçados, os outeiros eternos se encurvaram; o andar eterno é seu.
7 Vaivan alaisina näin Kuusanin telttamajat, Midianin maan telttavaatteet vapisivat.
7 Vi as tendas de Cusã em aflição; as cortinas da terra de Midiã tremiam.
8 Virtoihinko Herra on vihastunut? Kohtaako vihasi virtoja ja kiivastuksesi merta, koska ajat hevosillasi, pelastuksesi vaunuilla?
8 Acaso é contra os rios, Senhor , que estás irado? Contra os ribeiros foi a tua ira ou contra o mar foi o teu furor, para que andasses montado sobre os teus cavalos, sobre os teus carros de salvação?
9 Paljas, paljastettu on jousesi: valat, ruoskat, sana. Sela. Virroilla halkaiset maan.
9 Descoberto se fez o teu arco; os juramentos feitos às tribos foram uma palavra segura. (Selá) Tu fendeste a terra com rios.
10 Vuoret näkevät sinut ja järkkyvät, rankkasade syöksee vettä, syvyys antaa äänensä ja kohottaa kätensä korkealle.
10 Os montes te viram e tremeram; a inundação das águas passou; deu o abismo a sua voz, levantou as suas mãos ao alto.
11 Aurinko ja kuu pysähtyivät paikoilleen kiitävien nuoltesi valossa ja välkehtivien keihäiden valossa.
11 O sol e a lua pararam nas suas moradas; andaram à luz das tuas flechas, ao resplendor do relâmpago da tua lança.
12 Kiivastuksessa sinä astut maata ja tallaat kansoja vihassa.
12 Com indignação marchaste pela terra, com ira trilhaste as nações.
13 Olet lähtenyt auttamaan kansaasi, auttamaan Voideltuasi. Murskaat pään jumalattoman huoneesta ja paljastat perustukset kaulan tasalle. Sela.
13 Tu saíste para salvamento do teu povo, para salvamento do teu ungido; tu feriste a cabeça da casa do ímpio, descobrindo os fundamentos até ao pescoço. (Selá)
14 Sinä lävistät heidän keihäillään pään heidän johtajiltaan, jotka hyökkäävät hajottamaan minua – se on heidän ilonsa – aivan kuin pääsisivät syömään kurjaa salassa.
14 Tu abriste com os seus próprios cajados a cabeça dos seus guerreiros; eles me acometeram tempestuosos para me espalharem; alegravam-se, como se estivessem para devorar o pobre em segredo.
15 Sinä tallaat hevosillasi merta, paljojen vetten kuohua.
15 Tu, com os teus cavalos, marchaste pelo mar, pela massa de grandes águas.
16 Kuulin tämän, ja ruumiini vapisi, huuleni värisivät huudosta, kipu tunkeutui luihini ja vapisin, kun minun täytyy hiljaa odottaa ahdistuksen päivää, jolloin kansan kimppuun käy hyökkääjä.
16 Ouvindo-o eu, o meu ventre se comoveu, à sua voz tremeram os meus lábios; entrou a podridão nos meus ossos, e estremeci dentro de mim; descanse eu no dia da angústia, quando ele vier contra o povo que nos destruirá.
17 Sillä ei viikunapuu kukoista, eikä viiniköynnöksissä ole rypäleitä, öljypuu ei tuota satoa eivätkä pellot tuota syötävää. Lampaat ovat kadonneet tarhasta, eikä karjaa ole vajoissa.
17 Porquanto, ainda que a figueira não floresça, nem haja fruto na vide; o produto da oliveira minta, e os campos não produzam mantimento; as ovelhas da malhada sejam arrebatadas, e nos currais não haja vacas,
18 Mutta minä riemuitsen Herrassa ja iloitsen autuuteni Jumalassa.
18 todavia, eu me alegrarei no Senhor , exultarei no Deus da minha salvação.
19 Herra, Herra on voimani. Hän tekee jalkani nopeiksi kuin peurat ja antaa minun vaeltaa kukkuloillani. Veisuunjohtajalle. Kielisoittimillani.
19 Jeová , o Senhor, é minha força, e fará os meus pés como os das cervas, e me fará andar sobre as minhas alturas. (Para o cantor-mor sobre os meus instrumentos de música.)
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Habacuque 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.