Juízes 19
CopSahBible2: Sahidic Bible 2 (SM_COPSAHBIBLE2) vs BKJ
BKJ BKJ
1 ⲛⲉⲩⲛⲟⲩⲣⲱⲙⲉ ⲇⲉ ⲛⲗⲉⲩⲉⲓⲧⲏⲥ ⲉϥⲟⲩⲏϩ ϩⲛ ⲛⲧⲟϣ ⲙⲡⲧⲟⲟⲩ ⲛⲉⲫⲣⲁⲓⲙ ⲁⲩⲱ ⲁϥϫⲓ ⲛⲁϥ ⲛⲟⲩⲥϩⲓⲙⲉ ⲙⲡⲁⲗⲁⲕⲏ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ ⲃⲏⲑⲗⲉⲉⲙ ⲛⲧⲉⲓⲟⲩⲇⲁ</ab>
1 E sucedeu, naqueles dias, quando não havia rei em Israel, havia um certo levita hospedado no lado do monte Efraim, que tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 ⲧⲡⲁⲗⲁⲕⲏ ⲇⲉ ⲁⲥⲥⲁϩⲱⲥ ⲉⲃⲟⲗ ⲙⲙⲟϥ ⲁⲥⲃⲱⲕ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲉⲡⲏⲓ ⲙⲡⲉⲥⲉⲓⲱⲧ ⲉⲃⲏⲑⲗⲉⲉⲙ ⲛⲧⲉⲓⲟⲩⲇⲁ ⲁⲩⲱ ⲛⲉⲥⲙⲙⲁⲩ ⲛϥⲧⲟⲟⲩ ⲛⲉⲃⲟⲧ ⲛϩⲟⲟⲩ</ab>
2 E a sua concubina agiu como prostituta contra ele, e foi-se embora dele para a casa do seu pai, para Belém de Judá, e esteve lá durante quatro meses inteiros.
3 ⲡⲉⲥϩⲁⲓ ⲇⲉ ⲁϥⲧⲱⲟⲩⲛ ⲁϥⲃⲱⲕ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲉϣⲁϫⲉ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲉⲡⲉⲥϩⲏⲧ ⲉⲕⲧⲟⲥ ⲛⲁϥ ⲟⲛ ⲉⲡⲉϥⲏⲓ ⲁⲩⲱ ⲛⲉⲣⲉⲟⲩϣⲏⲣⲉ ϣⲏⲙ ⲛϩⲙϩⲁⲗ ⲛⲙⲙⲁϥ ⲙⲛⲉⲓⲱ ⲥⲛⲁⲩ ⲁⲩⲱ ⲁϥⲉⲓ ϣⲁϩⲣⲁⲓ ⲉⲡⲏⲓ ⲙⲡⲉⲥⲉⲓⲱⲧ ⲛⲧⲟⲥ ⲇⲉ ⲁⲥϫⲓⲧϥ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲉⲡⲏⲓ ⲙⲡⲉⲥⲉⲓⲱⲧ ⲁⲩⲱ ⲡⲉⲓⲱⲧ ⲛⲧϣⲉⲉⲣⲉ ϣⲏⲙ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉⲣⲟϥ ⲁϥⲧⲱⲟⲩⲛ ⲁϥⲁⲥⲡⲁⲍⲉ ⲙⲙⲟϥ ϩⲛ ⲟⲩⲟⲩⲛⲟϥ</ab>
3 E o seu marido se levantou, e foi atrás dela, para conversar amigavelmente com ela, e para trazê-la de volta, tendo consigo o seu servo, e um par de jumentos; e ela o trouxe para a casa do seu pai e, quando o pai da donzela o viu, ele alegrou-se em encontrá-lo.
4 ⲁⲩⲱ ⲡⲉϥϣⲟⲙ ⲡⲉⲓⲱⲧ ⲛⲧϣⲉⲉⲣⲉ ϣⲏⲙ ⲁϥϩⲙⲟⲟⲥ ϩⲁⲧⲏϥ ⲛϣⲟⲙⲛⲧ ⲛϩⲟⲟⲩ ⲁⲩⲟⲩⲱⲙ ⲁⲩⲥⲱ ⲁⲩϭⲱ ⲙⲡⲙⲁ ⲉⲧⲙⲙⲁⲩ</ab>
4 E o seu sogro, o pai da donzela, o deteve; e ele permaneceu com ele por três dias; assim eles comeram e beberam e ali se alojaram.
5 ⲁⲥϣⲱⲡⲉ ⲇⲉ ϩⲙ ⲡⲙⲉϩϥⲧⲟⲟⲩ ⲛϩⲟⲟⲩ ⲁⲩϣⲟⲣⲡⲟⲩ ⲉϩⲧⲟⲟⲩⲉ ⲁⲩⲧⲱⲟⲩⲛ ⲉⲙⲟⲟϣⲉ ⲁⲩⲱ ⲡⲉⲓⲱⲧ ⲛⲧϣⲉⲉⲣⲉ ϣⲏⲙ ⲡⲉϫⲁϥ ⲙⲡϩⲁⲓ ⲛⲧⲉϥϣⲉⲉⲣⲉ ϫⲉ ⲥⲙⲛⲡⲉⲕϩⲏⲧ ⲛⲟⲩⲕⲟⲩⲓ ⲛⲟⲉⲓⲕ ⲙⲛⲛⲥⲁ ⲡⲁⲓ ⲇⲉ ⲛⲧⲉⲧⲛⲙⲟⲟϣⲉ</ab>
5 E sucedeu, no quarto dia, quando eles se levantaram cedo pela manhã, que ele se levantou para partir; e o pai da donzela disse ao genro: Consola o teu coração com uns bocados de pão e, depois, segue o teu caminho.
6 ⲁⲩⲱ ⲁϥϩⲙⲟⲟⲥ ⲁⲩⲟⲩⲱⲙ ⲙⲡⲉⲥⲛⲁⲩ ϩⲓ ⲟⲩⲥⲟⲡ ⲁⲩⲥⲱ ⲁⲩⲱ ⲡⲉⲓⲱⲧ ⲛⲧϣⲉⲉⲣⲉ ϣⲏⲙ ⲡⲉϫⲁϥ ⲙⲡⲉⲥϩⲁⲓ ϫⲉ ϭⲱ ⲙⲡⲕⲉⲡⲟⲟⲩ ⲙⲡⲉⲓⲙⲁ ⲛⲧⲉⲡⲉⲕϩⲏⲧ ⲟⲩⲛⲟϥ ⲉⲣⲟⲕ</ab>
6 E eles se assentaram, e comeram e beberam os dois juntos; pois o pai da donzela havia dito para o homem: Fica contente, rogo-te, e demora-te a noite toda, e deixa com que o teu coração se alegre.
7 ⲁⲩⲱ ⲡⲣⲱⲙⲉ ⲁϥⲧⲱⲟⲩⲛ ⲉⲙⲟⲟϣⲉ ⲁⲡⲉϥϣⲟⲙ ⲁⲛⲁⲅⲕⲁⲍⲉ ⲙⲙⲟϥ ⲁϥϩⲙⲟⲟⲥ ⲟⲛ ⲛ …</ab>
7 E, quando o homem se levantou para partir, o seu sogro insistiu com ele; e por isso ele voltou a se alojar ali.
8 — ausente —
8 E ele se levantou cedo pela manhã no quinto dia para partir; e o pai da donzela disse: Consola o teu coração, rogo-te. E eles se demoraram até a tarde, e ambos comeram.
9 — ausente —
9 E quando o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina e o seu servo, o seu sogro, o pai da donzela, disse-lhe: Eis que agora o dia se aproxima do anoitecer, rogo-te que te demores a noite toda; eis que, o dia chega ao fim; aloja-te aqui, para que o teu coração possa se alegrar; e, amanhã, toma cedo o teu caminho, para que possas ir para a tua casa.
10 — ausente —
10 Porém o homem não quis se demorar naquela noite, mas se levantou e partiu, e veio até diante de Jebus, que é Jerusalém; e com ele havia dois jumentos selados; a sua concubina também estava com ele.
11 — ausente —
11 E quando eles estavam junto a Jebus, o dia já estava bem declinado; e o servo disse ao seu mestre: Vem, rogo-te, e tornemo-nos para dentro desta cidade dos jebuseus, e nela nos alojemos.
12 — ausente —
12 E o seu mestre lhe disse: Não nos desviaremos para uma cidade de estrangeiro, que não é dos filhos de Israel; nós atravessaremos para Gibeá.
13 — ausente —
13 E ele disse ao seu servo: Vem, e aproximemo-nos de um destes lugares para nos alojarmos a noite toda, em Gibeá, ou em Ramá.
14 — ausente —
14 E eles passaram adiante e seguiram o seu caminho; e o sol baixou sobre eles quando eles estavam junto a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 — ausente —
15 E eles viraram para aquele lado, para entrar e se alojar em Gibeá; e quando ele entrou, assentou-se em uma rua da cidade; pois não houve homem algum que os recebesse na sua casa para alojamento.
16 … ⲛϩⲉⲗⲗⲟ ⲉⲁϥⲉⲓ ⲉϩⲣⲁⲓ ϩⲛ ⲧⲉϥⲥⲱϣⲉ ⲉⲁϥϯⲟⲩⲱ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ ⲛⲉϥϩⲃⲏⲩⲉ ⲙⲡⲛⲁⲩ ⲛⲣⲟⲩϩⲉ ⲁⲩⲱ ⲡⲣⲱⲙⲉ ⲛϩⲗⲗⲟ ⲛⲉⲩⲉⲃⲟⲗ ⲡⲉ ϩⲙ ⲡⲧⲟⲟⲩ ⲛⲉⲫⲣⲁⲓⲙ ⲁⲩⲱ ⲛⲧⲟϥ ⲛⲉϥϭⲁⲗⲱⲟⲩ ⲉⲅⲁⲃⲁⲁ ⲛⲣⲱⲙⲉ ⲇⲉ ⲙⲡⲙⲁ ⲉⲧⲙⲙⲁⲩ ⲛϣⲏⲣⲉ ⲛⲉ ⲛⲃⲉⲗⲓⲁⲣ</ab>
16 E eis que um homem idoso vinha do seu trabalho no campo, ao anoitecer, que também era do monte Efraim; e ele hospedou-se em Gibeá, mas os homens do lugar eram benjamitas.
17 ⲁⲩⲱ ⲁϥϥⲓⲉⲓⲁⲧϥ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉⲡⲣⲱⲙⲉ ⲉⲛⲧⲁϥⲉⲓ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ ⲧⲉϩⲓⲏ ⲉϥϩⲛ ⲧⲉⲡⲗⲁⲧⲓⲁ ⲛⲧⲡⲟⲗⲓⲥ ⲁⲩⲱ ⲡⲣⲱⲙⲉ ⲛϩⲗⲗⲟ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲉⲕⲛⲁ ⲉⲧⲱⲛ ⲁⲩⲱ ⲛⲧⲁⲕⲉⲓ ⲧⲱⲛ</ab>
17 E quando ele levantou os olhos, viu um viajante na rua da cidade; e o homem idoso disse: Para onde vais? E, de onde vens?
18 ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲛⲧⲁⲛⲉⲓ ⲁⲛⲟⲛ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ ⲃⲏⲑⲗⲉⲉⲙ ⲛⲧⲉⲓⲟⲩⲇⲁ ⲉⲃⲱⲕ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲉⲛⲧⲟϣ ⲙⲡⲧⲟⲟⲩ ⲛⲛⲉⲫⲣⲁⲓⲙ ⲁⲛⲅⲟⲩⲉⲃⲟⲗ ⲙⲙⲁⲩ ⲁⲛⲟⲕ ⲛⲧⲁⲓⲃⲱⲕ ϣⲁ ⲃⲏⲑⲗⲉⲉⲙ ⲛⲧⲉⲓⲟⲩⲇⲁ ⲁⲩⲱ ⲁⲛⲟⲕ ⲉⲓⲛⲁⲃⲱⲕ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲉⲡⲁⲏⲓ ⲙⲡⲉⲣⲱⲙⲉ ⲇⲉ ϫⲓⲧ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲉⲡⲉϥⲏⲓ</ab>
18 E ele lhe disse: Nós estamos passando desde Belém de Judá em direção à encosta do monte Efraim; sou de lá, e fui a Belém de Judá, mas agora estou indo para a Casa do SENHOR; e não há homem que me receba na sua casa.
19 ⲉⲟⲩⲧⲱϩ ϩⲓ ϩⲣⲉ ϣⲟⲟⲡ ⲛⲛⲧⲃⲛⲟⲟⲩⲉ ⲉⲛⲉⲩⲛⲟⲉⲓⲕ ϩⲓ ⲏⲣⲡ ϣⲟⲟⲡ ⲛⲁⲓ ⲙⲛ ⲧⲉⲕϩⲙϩⲁⲗ ⲙⲛ ⲡⲕⲉϣⲏⲣⲉ ϣⲏⲙ ⲛⲉⲕϩⲙϩⲁⲗ ⲛⲥⲉϣⲁⲁⲧ ⲁⲛ ⲛⲗⲁⲁⲩ ⲛϩⲱⲃ</ab>
19 Contudo, há feno e forragem para os nossos jumentos; e também há pão e vinho para mim, para a minha criada, e para o moço que está com os teus servos: não há falta de nada.
20 ⲁⲩⲱ ⲡϩⲗⲗⲟ ⲛⲣⲱⲙⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ϯⲣⲏⲛⲏ ⲉⲥⲉϣⲱⲡⲉ ⲛⲁⲕ ⲡⲗⲏⲛ ⲡⲉⲕϣⲱⲱⲧ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥϩⲓϫⲱⲓ ⲛϯⲛⲁⲕⲁⲁⲕ ⲁⲛ ⲉϭⲱ ϩⲛ ⲧⲉⲡⲗⲁⲧⲓⲁ</ab>
20 E o homem idoso disse: A paz seja contigo; de qualquer modo, deixa com que todas as tuas necessidades repousem sobre mim; somente não te alojes na rua.
21 ⲁⲩⲱ ⲁϥϫⲓⲧⲟⲩ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲉⲡⲉϥⲏⲓ ⲁϥϥⲓⲡⲣⲟⲟⲩϣ ⲛⲛⲧⲃⲛⲟⲟⲩⲉ ⲁϥⲛⲉϫϩⲣⲉ ϩⲁⲣⲱⲟⲩ ⲛⲧⲟⲟⲩ ϩⲱⲟⲩ ⲁϥⲉⲓⲁⲣⲁⲧⲟⲩ ⲁⲩⲟⲩⲱⲙ ⲇⲉ ⲁⲩⲱ ⲁⲩⲥⲱ</ab>
21 Assim, ele o trouxe para a sua casa, e deu forragem para os jumentos; e eles lavaram os seus pés, e comeram e beberam.
22 ⲛⲧⲉⲣⲉⲡⲉⲩϩⲏⲧ ⲇⲉ ⲟⲩⲛⲟϥ ⲉⲣⲟⲟⲩ ⲉⲓⲥ ⲛⲣⲱⲙⲉ ⲛⲧⲡⲟⲗⲓⲥ ⲉϩⲉⲛϣⲏⲣⲉ ⲙⲡⲁⲣⲁⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛⲉ ⲁⲩⲕⲱⲧⲉ ⲉⲡⲏⲓ ⲉⲩⲧⲱϩⲙ ⲉⲡⲣⲟ ⲁⲩⲱ ⲡⲉϫⲁⲩ ⲙⲡⲣⲱⲙⲉ ⲛϩⲗⲗⲟ ⲉⲧⲉⲡϫⲟⲉⲓⲥ ⲡⲉ ⲙⲡⲏⲓ ⲉⲩϫⲱ ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁⲛⲓⲡⲣⲱⲙⲉ ⲉⲃⲟⲗ ⲉⲛⲧⲁϥⲉⲓ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲉⲡⲉⲕⲏⲓ ϫⲉ ⲉⲛⲉϣⲱⲡⲉ ⲛⲙⲙⲁϥ</ab>
22 Ora, enquanto eles alegravam os seus corações, eis que os homens da cidade, certos filhos de Belial, cercaram a casa ao redor, e bateram na porta, e falaram com o dono da casa, o homem idoso, dizendo: Traz para fora o homem que entrou na tua casa, para que possamos conhecê-lo.
23 ⲁⲩⲱ ⲡⲣⲱⲙⲉ ⲉⲧⲉⲡϫⲟⲉⲓⲥ ⲡⲉ ⲙⲡⲏⲓ ⲁϥⲉⲓ ⲉⲃⲟⲗ ⲉϥϫⲱ ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲙⲡⲱⲣ ⲛⲁⲥⲛⲏⲩ ⲙⲡⲣⲣϩⲱⲃ ⲉϥϩⲟⲟⲩ ⲙⲡⲉⲓⲣⲱⲙⲉ ⲙⲛⲛⲥⲁ ⲧⲣⲉϥⲉⲓ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲉⲡⲁⲏⲓ ⲧⲉⲓⲙⲛⲧⲁⲑⲏⲧ ⲙⲡⲣⲁⲁⲥ</ab>
23 E o homem, o senhor da casa, saiu até eles e lhes disse: Não, meus irmãos, não, eu insisto convosco; não procedei assim impiamente; vendo que este homem veio à minha casa, não façais esta loucura.
24 ⲉⲓⲥ ⲧⲁϣⲉⲉⲣⲉ ⲙⲡⲁⲣⲑⲉⲛⲟⲥ ⲁⲩⲱ ⲧⲉϥⲡⲁⲗⲗⲁⲕⲏ ϯⲛⲁⲛⲧⲟⲩ ⲉⲃⲟⲗ ⲛⲏⲧⲛ ⲛⲧⲉⲧⲛⲉⲓⲣⲉ ⲛⲁⲩ ⲙⲡⲁⲅⲁⲑⲟⲛ ⲛⲛⲁϩⲣⲏⲧⲛ ⲡⲉⲓⲣⲱⲙⲉ ⲇⲉ ⲙⲡⲣⲉⲓⲣⲉ ⲙⲡⲉⲓϣⲁϫⲉ ⲙⲙⲛⲧⲁⲑⲏⲧ ⲛⲙⲙⲁϥ</ab>
24 Vede, aqui está a minha filha, uma virgem, e a sua concubina; estas eu trarei agora para fora, e podeis humilhá-las, e com elas fazer o que lhes parecer bom; mas não façais tamanha vileza a este homem.
25 ⲁⲩⲱ ⲛⲣⲱⲙⲉ ⲙⲡⲟⲩⲟⲩⲱϣ ⲉⲥⲱⲧⲙ ⲛⲥⲱϥ ⲁⲩⲱ ⲡⲣⲱⲙⲉ ⲁϥⲁⲙⲁϩⲧⲉ ⲛⲧⲉϥⲡⲁⲗⲗⲁⲕⲏ ⲁϥⲛⲧⲥ ⲉⲃⲟⲗ ⲛⲁⲩ ⲉⲡⲥⲁ ⲛⲃⲟⲗ ⲁⲩϣⲱⲡⲉ ⲛⲙⲙⲁⲥ ⲁⲩⲱ ⲁⲩϣⲱⲡⲉ ⲛⲙⲙⲁⲥ ⲛⲧⲉⲩϣⲏ ⲧⲏⲣⲥ ϣⲁ ⲡⲛⲁⲩ ⲛϩⲧⲟⲟⲩⲉ ⲁⲩⲱ ⲁⲩⲕⲁⲁⲥ ⲉⲃⲟⲗ ⲛⲧⲉⲣⲉⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲉⲓ ⲉϩⲣⲁⲓ</ab>
25 Os homens, porém, não quiseram atentar a ele; assim, o homem pegou a sua concubina e colocou-a para fora junto a eles; e eles a conheceram, e dela abusaram a noite toda até a manhã; e quando o dia começou a raiar, eles a deixaram partir.
26 ⲁⲩⲱ ⲧⲉⲥϩⲓⲙⲉ ⲁⲥⲉⲓ ⲙⲡⲛⲁⲩ ⲛϣⲱⲣⲡ ⲉⲣⲁⲧϥ ⲙⲡⲣⲱⲙⲉ ⲁⲥϩⲉ ϩⲁⲧⲙ ⲡⲣⲟ ⲙⲡⲏⲓ ⲉⲧⲉⲣⲉⲡⲉⲥϫⲟⲉⲓⲥ ⲛϩⲏⲧϥ ⲁⲩⲱ ⲛⲉⲥⲙⲙⲁⲩ ϣⲁⲛⲧⲉⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲥⲱⲣ</ab>
26 Então, ao alvorecer do dia, a mulher chegou e caiu junto à porta da casa do homem, onde o seu senhor estava, até que houve luz.
27 ⲁⲩⲱ ⲡⲉⲥϫⲟⲉⲓⲥ ⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲉⲛⲣⲟ ⲙⲡⲏⲓ ⲁϥⲉⲓ ⲉⲃⲟⲗ ⲉⲙⲟⲟϣⲉ ⲉⲧⲉϥϩⲓⲏ ⲁⲩⲱ ⲉⲓⲥ ⲧⲉϥⲥϩⲓⲙⲉ ⲙⲡⲁⲗⲗⲁⲕⲏ ⲉⲥⲛⲏϫ ϩⲁⲧⲉ ⲡⲣⲟ ⲙⲡⲏⲓ ⲉⲣⲉⲛⲉⲥϭⲓϫ ϩⲓϫⲛ ⲧⲡⲛⲏ</ab>
27 E o seu senhor se levantou pela manhã, a abriu as portas da casa, e saiu para tomar o seu caminho; e eis que a mulher, a sua concubina, estava caída à porta da casa, e as suas mãos estavam sobre a soleira.
28 ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲧⲱⲟⲩⲛⲉ ⲙⲁⲣⲟⲛ ⲁⲩⲱ ⲙⲡⲥⲣⲟⲩⲱ ϩⲁⲣⲱϥ ⲗⲁⲁⲩ ⲛⲉⲥⲙⲟⲟⲩⲧ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲁⲩⲱ ⲁϥⲧⲁⲗⲟⲥ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲉϫⲙ ⲡⲉϥⲉⲓⲱ ⲁϥⲙⲟⲟϣⲉ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲉⲡⲉϥⲙⲁ ⲁϥⲃⲱⲕ ⲇⲉ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲉⲡⲉϥⲏⲓ</ab>
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos. Porém, não houve resposta. Então o homem a colocou sobre um jumento, e o homem se ergueu, e seguiu para o seu lugar.
29 ⲁϥϫⲓ ⲛⲧϭⲟⲣⲧⲉ ⲁϥⲁⲙⲁϩⲧⲉ ⲛⲧⲉϥⲡⲁⲗⲗⲁⲕⲏ ⲁϥⲁⲁⲥ ⲙⲙⲉⲗⲟⲥ ⲙⲉⲗⲟⲥ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲉⲥⲕⲉⲉⲥ ⲉⲙⲛⲧⲥⲛⲟⲟⲩⲥ ⲙⲙⲉⲗⲟⲥ ⲁϥϫⲟⲟⲩⲥⲟⲩ ⲉⲃⲟⲗ ⲉⲛⲉⲫⲩⲗⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲙⲡⲓⲥⲣⲁⲏⲗ</ab>
29 E, quando ele havia chegado à sua casa, pegou uma faca e usou-a na sua concubina, e a dividiu, junto com os seus ossos, em doze pedaços, e a enviou para todos os termos de Israel.
30 ⲁⲩⲱ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲙ ⲉϥⲛⲁⲩ ⲉⲣⲟⲟⲩ ⲛⲉϥϫⲱ ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲡⲉⲟⲩⲟⲛ ⲛⲧⲉⲓϩⲉ ϣⲱⲡⲉ ⲁⲩⲱ ⲙⲡⲟⲩⲛⲁⲩ ⲉⲥⲙⲟⲧ ⲛⲧⲉⲓϩⲉ ϫⲓⲛ ⲛⲉϩⲟⲟⲟⲩ ⲉⲛⲧⲁⲛϣⲏⲣⲉ ⲙⲡⲓⲥⲣⲁⲏⲗ ⲉⲓ ⲉϩⲣⲁⲓ ϩⲛ ⲕⲏⲙⲉ ϣⲁϩⲣⲁⲓ ⲉⲡⲟⲟⲩ ⲛϩⲟⲟⲩ ⲁⲩⲱ ⲁϥϩⲱⲛ ⲉⲧⲟⲟⲧⲟⲩ ⲛⲛⲣⲱⲙⲉ ⲛⲁⲓ ⲉⲛⲧⲁϥϫⲟⲩⲥⲟⲩ ⲉϥϫⲱ ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉⲧⲉⲧⲛⲉϫⲟⲟⲩ ⲛⲛⲁϩⲣⲛⲛⲣⲱⲙⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲙⲡⲓⲥⲣⲁⲏⲗ ϫⲉ ⲉⲛⲉⲁϣⲁϫⲉ ϣⲱⲡⲉ ⲛⲧⲉⲓϩⲉ ϫⲓⲛ ⲡⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲛⲧⲁⲛϣⲏⲣⲉ ⲙⲡⲓⲥⲣⲁⲏⲗ ⲉⲓ ⲉϩⲣⲁⲓ ϩⲙ ⲡⲕⲁϩ ⲛⲕⲏⲙⲉ ϣⲁϩⲣⲁⲓ ⲉⲡⲟⲟⲩ ⲛⲧⲱⲧⲛ ⲕⲱ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲛⲟⲩϣⲟϫⲛⲉ ϩⲓ ⲡⲉⲓϩⲱⲃ ⲉⲧⲃⲏⲏⲧⲥ ⲛⲧⲉⲧⲛϣⲁϫⲉ ⲉⲣⲟϥ</ab>
30 E foi assim que, todos os que viram isto disseram: Nunca se fez ou viu algo assim desde o dia em que os filhos de Israel saíram da terra do Egito até o dia de hoje; considerai-o, tomai conselho e falem o que pensam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.