Marcos 5
Kitab Injil (SLM) vs NVI
1 Manjari itu parunggu' di si Isa ni dambiya' danaw Jalil, ni lahat manga aa Gerasa.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Pagduwai peen si Isa ni bihingan niya' pasampang ni iya dangan aa bayi paluwas min diyōm kakubulan may'an, aa siyōd uk sayitan.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Pabōtang asal aa itu ma diyōm kakubulan. 'Nsa' iya kaingkōtan uk aa minsan ekang-ekang basi' iya pangingkōt ma iya.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Min heka iya bayi ingkōtan ma nayi'-tangan na suga' bakkat sadja uk na manga ekang-ekang ma tangan na. Iyōkat isab uk na ingkōt nayi' na bo' 'nsa' niya' makahawiran iya sabab kōsōg na.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Iya sadja hinang na 'llaw-sangōm magpahi'-paitu ma diyōm kakubulan maka ma kabūd-būran. Ngōlang na peen iya pakōsōg sampay ngages di na maka batu.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Na, pag'nda' aa itu ma si Isa min katahan le', paragan iya bo' pasujud ma dahuhan na.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 Kōsōg pangalingan na ma si Isa, uk na, “O Isa, Anak Tuhan Mahatinggi! Ayi lamud nu ma aku? Pasapa ta kau ma ōn Tuhan: daa aku binsanaun.”
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Hangkan salaihi' junjung na sabab panohoan si Isa ma sayitan hi', iya uk na, “Pakallo' kau min diyōm baran aa iyu, sayitan!”
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Tiyaw iya uk si Isa, uk na, “Sayi ōn nu?”
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Bo' ngamu'-ngamu' na peen manga sayitan ian ma si Isa bang peen 'nsa' pipakallo' min lahat ian hi'.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Jari niya' baanan koret magkakan may'an ma luran bud, landu' heka.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Sakali ngamu'-ngamu' manga sayitan ma si Isa, uk na hi', “Sohoun kami pahi' ni manga koret ian bo' pasōrun kami ni diyōm baran sigam.”
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Na, pibaid uk si Isa manga sayitan ian bo' paluwas sigam min baran aa bo' iyampa pasōd ni diyōm baran manga koret. Magtuwi maglompatan paragan manga baanan koret ian min pampang tudju ni diyōm danaw bo' iyampa lembo kamemon. Manga koret maglembohan ian niya' kulang-labi duwangibu heka na.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Pag'nda' itu uk manga aa bayi ngipat koret ian, paragan sigam pahi' ni daira maka ni kalumaan manga aa maghuma ma'-ma' ma manga aa mahi'. Jari pahi' manga aa minnihi' bo' tanda' uk sigam bang ayi bayi tahinang ian.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Pagtakka sigam ni tōngōd si Isa, tanda' uk sigam aa bayi siyōd uk sayitan laksaan hi'. Ian iya ningko'. Magsammek na iya maka hap na akkal-pikilan na. Jari tiyāw na sigam.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Biya'-baan isab sigam uk manga aa bayi makanda' pasal bayi tahinang ma aa siyōd uk sayitan hi' maka ma pasal manga koret.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Jari ngamu'-ngamu' manga aa ian ma si Isa bang peen pakallo' min lahat sigam.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Manjari itu, pasalta' peen si Isa pariyata' ni bayanan, ngamu' aa bayi siyōd uk sayitan me' ma iya.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Suga' 'nsa' siyoho' si Isa. Uk na ma aa ian, “Mowe' na kau ni lahat nu, ni manga usba-waris nu. Bain sigam pasal hinang mehe bayi tahinang uk Tuhan ma kau maka pasal kaase' na ma kau.”
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Manjari pakallo' na aa ian minnihi' ngalatag lahat iyōnan Sangpu' Daira bo' pasaplag na ma manga aa mahi' pasal hinang mehe bayi tahinang ma iya uk si Isa. Bo' inu-inu ma iya manga aa kamemon.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Na, pabing si Isa pahi' ni dambiya' danaw Jalil. Pagtakka na ni bihing, heka tōōd isab manga aa patipun ni iya.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Niya' pay'an ni iya dakayo' nakura' ma langgal hi', ōn na si Jairus. Pag'nda' na ma si Isa, pasujud iya pay'an ni tōngōd nayi' na
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 ngamu'-ngamu' ma iya. “Tuwan,” uk na ni si Isa, “marayi' na matay anak ku danda. Dayi' le' kau mabōtang tangan nu ma iya bo' kaulian saki na bo' 'llum.”
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Sakali me' si Isa ma iya. Heka tōōd manga aa parōngan isab ma iya, hangkan bidda' kasimbōlan.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Na, niya' may'an dakayo' danda sakihan. Sangpu' ka duwan tahun na 'nsa' parōhōng laha' na.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Minsan heka doktor bayi kalabayan na sampay ubus na sin na kamemon panamba, 'nsa' niya' kaulian na. Pasong sadja saki na.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Manjari kine uk danda itu lapal pasal si Isa, hangkan iya palamud ma baanan aa ian bo' pasikōt iya ni si Isa min damuwihan na.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Halling-halling iya ma di na, uk na, “Bang peen tasagid ku minsan laa tong sammek na sadja, kaulian du saki ku.”
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Pagsagid na, saruun-duun du parōhōng laha' na bo' tananam na ma diyōm baran na in iya kaulian na.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Magtuwi tasayu isab uk si Isa niya' barakat bayi paluwas min baran na bo' parōhōng iya palingi' ni manga aa ma bukutan na. Halling iya ma sigam, uk na, “Sayi bayi ngantanan aku?”
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Uk manga mulid na ma iya, “Tanda' nu na, Tuwan, heka aa pasigpit itu ni kau! Bo' tiyaw uk nu le' bang sayi ngantanan kau!”
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Suga' nganda'-nganda' le' si Isa meha bang sayi bayi ngantanan iya.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Jari danda ian, pagka katauhan na in baran na kaulian na, pahi' ni si Isa maka uk na midpid sabab landu' iya tiyāw. Pasujud iya ma tōngōd nayi' si Isa bo' ma' iya magsabannal.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Uk si Isa ma iya, “Inda', kaulian na kau ma sabab pangandōl nu ma aku. Pahi' na kau, daa kau susa. Iya saki nu iyu kaulian na tōōd.”
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Manjari itu, pasalta' peen si Isa missala ni danda, niya' manga aa takka pay'an min luma' si Jairus mo lapal. Uk sigam ni si Jairus hi', “Matay na anak nu. Daa na pamaleun guru iyu!”
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Suga' 'nsa' iyasip uk si Isa halling sigam hi'. Uk na ni si Jairus, “Daa kau tiyāw, mangandōl sadja kau.”
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Jari 'nsa' niya' diyulan uk si Isa pabe' ma iya, duwal si Petros maka duwangan magdanakan hi', si Ya'kub maka si Yahiya.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Makatakka peen sigam pahi' ni luma' si Jairus, tanda' na manga aa maghiluhala'. Magtangisan sigam maka magtallik pakōsōg.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Pasōd si Isa ni diyōm luma' bo' uk na ma manga aa may'an, “Magay kaam maghiluhala' maka magtangis? 'Nsa' du matay onde' iyu. Tuwi iya sadja.”
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Sakali pigtattohan iya uk sigam, hangkan sigam soho' na paluwas kamemon. Biyo uk na ina'-mma' onde' maka mulid na tallungan pasōd ni diyōm bilik iya kamahian onde' hi'.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Intanan uk na tangan onde' bo' uk na ni iya ma sali' bahasa sigam, “Talita kum.” Hati na ma bahasa tabi, “Inda', soho' ta kau papunduk.”
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Saruun-duun du papunduk onde' ian bo' mangngan na ma diyōm luma'. Umul na sangpu' ka duwan tahun. Jari inu-inu sigam ian tōōd.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Suga' siyoho' sigam uk si Isa daa subay ma' ni sayi-sayi pasal ian hi'. Siyoho' uk na isab subay piyakan onde'.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.